Куфр сўзлар | Абдул Ҳамид домла
"Фиқҳул акбар" китобидан

👉 @diyonatli

БУРГУТЛАРДАН ИБРАТ ОЛАЙЛИК, ЯЪНИ ЎЗИМИЗНИ ЎЗГАРТИРАЙЛИК

Бургутлар жуда узоқ, 70-80 йилгача яшайди. Аммо бу ёшга етиш учун 40 ёшида жудаям қийин шартни бўйнига олишига тўғри келади.
Яъни, бундай: 40 ёшда бургутнинг тирноқлари қаттиқлашиб, эгилувчанлигини(эластиклик) йўқотгани сабабли, ўлжасини тутолмайдиган бўлиб қолади. Ов қилолмайди. Тумшуғи ўсиб, кўксига қараб қайрилади. Қанотлари қарийди, оғирлашади. Патлари қалинлашиб, учиш машаққатга айланади. Бу ҳолатда бургут икки йўлдан бирини танлашга мажбур: ё ўлим ёки янгидан ҳаёт бошлаш учун азобли ва жуда оғир ўтадиган юз эллик кунлик муддат.
Бургут иккинчи йўлни танласа, тоғ тепасидан, баланд қоядан уя вазифасини ўтайдиган муносиб жой топади. Кейин тумшуғини қоя деворига қаттиқ-қаттиқ ура бошлайди. Ниҳоят тумшуғи узилиб тушади. Бир муддат кутгандан сўнг, ўсиб чиққан янги тумшуғи билан тирноқларини узиб ташлайди. То янги тирноқлар ўсиб чиққунча, оғир ва қалин патларини юлади. Азоб ва матонат билан ўтган беш ой бургутга яна йигирма йил, балки ундан ҳам узоқроқ ҳаёт кечиришига йўл очади. Беш ойдан кейин бургут машҳур янгидан туғилиш парвози учун қанот қоқади!..
...Баъзан инсонларга ҳам бургутлардек йўл тутиш зарур бўлади. Яъни, шахс сифатида бизни орқага тортадиган, мақсадларимиз йўлини тўсадиган қора хотиралар, одатлар; жамият сифатида ривожланишга фақат халақит берадиган урфлар, анъана номини олган янглиш тушунчалардан воз кечишга тўғри келади. Осон бўлмайди, лекин бир нарса дилга умид беради – бу қийинчиликлар яна-да баланд, яна-да шавқли, зафарли парвозларга йўл очади!

Марзия САЙДАМ

👉 @diyonatli

17 НАРСА ҚАБР АЗОБИДАН НАЖОТ БEРАДИ:

1. Ота-онага яхшилик қилиш.
2. Намоз.
3. Рамазон рўзаси.
4. Ҳаж ва умра.
5. Яхшиликка буюриб, ёмонликдан қайтариш.
6. Аллоҳ таолодан қўрқиш.
7. Аллоҳдан умидвор бўлиш.
8. Аллоҳ ҳақида яхши гумонда бўлиш.
9. Доимо таҳоратли юриш.
10. Доимо Аллоҳнинг зикрида юриш.
11. Жунубликдан дарҳол ғусл қилиш.
12. Қариндош-уруғчилик алоқаларини тиклаш (силаи раҳм).
13. Ҳусни хулқ.
14. Гўдаклигида вафот этган фарзанд.
15. Аллоҳдан қўрқиб йиғлаш.
16. «Лаа илааҳа иллаллоҳ»ни кўп айтиш.
17. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламга салавот айтиш.

👉 @diyonatli

БАДГУМОНЛИК

Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:
«Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам:
«Бадгумонликдан сақланиг. Албатта, бадгумонлик энг ёмон ёлғончиликдир. Пойлаш ва жосуслик билан шуғулланманг. Ким ўзарга уриниб ўзаро ҳасад қилишманг. Бир бирингизни ёмон кўрманг ва бир бирингизга қарши тадбир қилманг. Аллоҳнинг бандалари, биродар бўлинглар», дедилар».

Анас ибн Молик розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:
«Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам ўз аёлларидан бири билан эдилар. Олдиларидан бир киши ўтди. Шунда Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам уни чақириб: «Эй фалончи, бу аёл менинг хотиним фалончи», дедилар. «Ким ҳақида гумон қилсам ҳам, Сиз ҳақингизда гумон қилмасман», деди. «Шайтон одам боласида унинг қони юргандек юради», дедилар».

Абдуллоҳ розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: «Нарсаси ўғирланган ҳадеб гумон қилаверса, ўғридан ҳам (гуноҳи) катта бўлиши мумкин».

Билол ибн Саъд Ашъарий розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: «Муовия Абу Дардога мактуб ёзиб, менга Димашқнинг фосиқларини ёзиб юбор, деди. Бас, у: «Димашқнинг фосиқлари билан ишим йўқ. Уларни қаердан биламан?» деди. Шунда ўғли Билол: «Уларни мен ёзаман», деди ва ёзди. «Сен уларни қаердан билдинг? Улардан бўлганинг учун фосиқликларини билгансан. Ўзингдан бошлаб ёз», деди.
Уларнинг исмларини юбормади».

«Ал-Адаб Ал-Муфрад» китобидан.

👉 @diyonatli

ЯХШИ СЎЗ СЕҲРИ


Унга хотини деди:
- Мендаги сиз ўзгаришни ҳоҳлайдиган барча салбий сифатларни ёзиб берсангиз. Мен аъзо бўлган аёллар жамияти шуни ҳоҳлаяпди.

Эр бир қоғозга ёзди:
" Мен хотинимни қандай бўлса шундайлигича севаман. Унда ҳеч қанақа айб кўрмайман".

У букланган қоғозни аёллар жамияти талаб қилганидек хотинига берди.

Эртаси уйига келганида хотини уни бир қучоқ гул билан кутиб олди.
Унинг кўзларида шодлик кўз ёшлари жилваланар эди.

У эрига деди:
"Бу мен учун кутилмаган иш бўлди. Айниқса бу мақтов ёзилган мактубни кўпчиликнинг орасида очганим ..."

Эр айтади:
"Хотинимни ўндан ортиқ айблари бор эди. Аммо мен шуни билдимки, у айбларни айтган билан ҳеч қачон муолажа қилиб бўлмас экан".

Қизиғи шуки, унинг хотини етмиш фоизга ўзгарди. Негалигини биласизми? Бу мақтовнинг қарши чиқиб бўлмайдиган сеҳридир. Бу моддийлик баробар бўла олмайдиган санонинг қувватидир.

Айбларни айтиш нафрат, адоват ва саркашликни пайдо қилади.

Мақтов эса муҳаббат ва сурур пайдо қилади.

Уй ва оилада ийжобий энергия ҳосил қилади.

Ўз ҳаётингни, хотининг ҳаётини, оиланг ҳаётини қўпол ва чақиб оладиган сўзлар билан булғама!

Расулуллоҳ саллоллоҳу алайҳи ва саллам:
"Яхши сўз садақадир" , деганлар.

Муҳаммад Ротиб Нобулсий.

👉 @diyonatli

АР-РАЗЗОҚ

"Ерда ўрмалаган нарса борки, барчасининг ризқи Аллоҳнинг зиммасидадир." (Худ сураси 6-оят)

Жак Ив Кусто олим эмас, денгизни севувчи оддий денгизчи эди. У болалигидан сув остига жуда яхши шўнғирди. Тўғри, истеъдоди сабаб кейинчалик аквалангни ўйлаб топди.
У Исломни қабул қилган эдими? Йуқ, денгизчи лафзан иймон келтирмаган. Аммо ақлан Исломни тан олиб Қуръон Илоҳий китоблигини эътироф этган.
Кусто иккинчи жахон урушида, сув ости кемасида торпеда отувчи бўлиб хизмат қилган пайтларидан, то "Колипсо" кемасида уюштирган саёхатларида, Аллоҳнинг мўъжизаларига кетма кет дуч келади. Кундаликларида у, "онгим Исломни хақ дин эканини айтяпти, қалбим эса яқинларимдан воз кечолмайди" деганди. Кусто бекорга хавотир олмаган. Кейинчалик машхур денгизчини мана шу сўзларини хазм қилолмаган Ақшлик корчалонлар уни америкадаги "Кусто жамияти" ташкилотини мусодара қилдилар.
Унинг энг ҳаяжонли, кулминацион саёхати мусулмонлар яшайдиган бир оролда рўй берди. Денгизчи оролга командаси билан келиб тушгач, бутун орол ахлини саёз бўлмаган қирғоқ бўйида кўради. Улар сувга тўр ташлаб ниманидир кутардилар. Шунда Кусто ғалати ходисани гувохи бўлади. Юзлаб дельфинлар балиқларни тўрларга томон хайдаб келардилар. Энг қизиғи, тажрибали денгизчи яхши биларди, дельфинлар хеч қачон балиқни чуқур жойга қараб қувмайдилар. Чуқур, саёз бўлмаган жойда балиқлар бемалол қочадилар, дельфинларда уларни тутиб ейишга хеч қандай имкон йўқ. Унда нега улар характерларига зид харакат қилмоқдалар?
Бу саволга кекса орол оқсоқолининг ҳикоясидан жавоб топди.
-- Хов анави Раззоқ, Раззоқ деб бақириб юрган девонани кўряпсизми, деди оқоқол. Бу кимса оролимиздаги энг бадавлат одам эди. Оролимиздаги ягона кема унга тегишли.
Хар йили икки марта денгизга чиқиб балиқ тутиб келиб кунимизни ўтказардик. Бир куни дағдаға қилиб мен бўлмасам хамманг очингдан ўласан деб киборга кетди. Биз эса ризқ Аллоҳдан эканини, унинг кемаси бир восита холослигини айтдик. Бой тўнини тескари кийиб кемани лангарлаб ташлади.
Тўрт ой очликдан қийналдик. Кўпчилик одамлар яна бойга гапинг тўғри экан, кемани денгизга чиқар дея ёлворишни бошладилар. Биз эса айтганимизда собит турдик. Оғир бўлсада, дарахт илдизлари ва мевалар билан қаноатландик. Мехрибон Аллоҳ бизни узоқ куттирмади. Тўртинчи ой юнус балиқлар (дельфин) балиқни тўрларимизга ўзлари хайдаб кела бошладилар. Шу пайтгача улар бу томонларда сузмагандилар. Шубхасиз улар Буюк Раззоқнинг амри билан бу ишни қилмоқдалар. Йилига икки марта улар бизга балиқ хайдайдилар. Буни кўрган кемачи бой ақлдан озди. Лекин хар икки мавсум қирғоққа чиқиб балиқлар яқинлашиши билан, Аллоҳнинг Раззоқ сифатини тинмай айтиб такрорлайверади..

👉 @diyonatli

ISLOM DINI ASOSLARI

Islom dini - Alloh taolo Muhammad alayhissalom orqali butun insoniyatga yuborgan dindir. Alloh taolo aytadi: “Men sizlarga ne’matimni to‘kis qilib berdim va sizlar uchun Islomni din qilib tanladim” (Moida surasi, 3-oyat mazmuni).
Islom dinining asosi beshta:
1. Iymon (“La ilaha illalloh, Muhammadur pasululloh”, deb dil bilan tasdiqlab, til bilan iqror bo‘lish);
2. Namoz (kuniga besh vaqt namoz o‘qish);
3. Ro‘za (ramazon oyi ro‘zasini tutish);
4. Zakot (moli ma’lum hisobga yetsa, qirqdan biri ulushini Alloh belgilaganlar uchun ajratish);
5. Haj (qodir bo‘lsa umrida bir marta haj qilish).

"Islom dini" kitobidan olindi.

👉 @diyonatli

Аёл, она... | Футболист Муҳаммад Салоҳдан оила ҳақида муҳим гаплар

👉 @diyonatli

"БИР ЖУНАЙҲ СОҲИБАСИ" ЁХУД САДАҚАНИНГ МУКОФОТИ

У Кўрфаз давлатларидан бирида йигирма йилдан кўпроқ масжидда имомлик қилиб, ватанига, Мисрдаги кичик қишлоғига қайтишга қарор қилди.

Қишлоққа келиб Аллоҳ насиб этган мол-дунёсидан сарфлаб, кичиккина ер сотиб олдида, қишлоқ аҳли учун бир масжид бино қилишга киришди.

Ишга ёллаган қурувчилари ишга киришиб кетишди. Уларга бошчилик қилиб масжид қурилишида юрар экан, бироз чарчоқни ҳис қилди, кийимлари ҳам чанг-тупроққа беланди. Масжид рўпарасидаги йўлакка ўтирдида, бироз дам олиш учун қўлларини бошига ўраб олди.

Шу пайт унинг ёнидан кекса бир аёл ўтди ва унинг қўлига бир миср жунайҳи – темир тангани берди. У ҳайрон бўлиб бошини кўтарди ва фақирлик юзларида чуқур из қолдирган етмиш ёшларга яқинлашган аёлни кўрди. Эгнидаги униққан кийимларидан ҳам аёл анча турмуш машаққат қийинчиликларини тортгани билиниб турарди.

Ўрнидан туриб, «олинг буни мен тиланчи эмасман», дейишга чоғланган эди ҳамки, аёл тез-тез юриб ва: «Олиб қўй шуни болам, бу мени бор пулим эди, рози бўлгин!», узоқлаша бошлади.

Э воҳ, кекса аёл, «бу берганингиз кам, яна кўпроқ эҳсон қилинг», деб қолмасин деб уни нотўғри тушунганди.

Шунда у ўрнидан туриб ҳайдовчисини чақирди-да, ҳозиргина кетган кекса аёлни уйига олиб боришни ва ҳол-аҳволини билиб келишини тайинлади. Ҳайдовчи қайтиб келиб айтган сўзлари шу бўлдики, кампирнинг тўрт қизи бўлиб, ўзи бева экан. Бир қизи турмушга чиққан, у ҳам эри билан автоҳалокатга учраб вафот этган экан. Ундан қолган тўрт набирасини ҳам ўзига олган кампир қизлари билан бирга, жами 7 жонни боқиш учун ишлагани чиқаркан.

Шунда шайх у ўша ҳолида ҳам садақа қилишга жазм этган аёлга қандай ёрдам қилолсам бўларкин, деб ўйлай бошлади.

Шу вақт унинг телефони жиринглаб қолди. Қўнғироққа жавоб берганди, кўрфазда имомлик қилиб юрганида, масжидга келиб жамоат намозларида қатнашиб юрган амирлардан бири эди.

«Ассалому алайкум, амир жаноблари саломатмисиз?» дея сўзлашишга тушиб кетди. Салом-аликдан сўнг у: «Шайх, юртингизда бирон эҳтиёжманд, фақир инсон борми, мен ва укаларимнинг закоти бор эди, шуни юборар эдим» деди.

Бундай тўсатдан бўлган хабардан шайх шошиб қолдида, ҳозиргина ўйлаб турган «бир жунайҳ соҳибаси»ни гапира кетди.

Ҳикоясини якунлади ҳамки, телефонда эшитиб турган амир шундай деди: «Закотимизни юбораман. Сиз унга ер сотиб олингда, каттагина уй солинг. Кампир оиласи билан ўша ерга кўчиб ўтсин. Қолган пулларни банкка қўйинг, ўшандан сарфлаб, умрини охиригача нафақасига етади, қизлари ва набираларини тўйини қилади» деди.

Субҳаналлоҳ...! Ўзидаги борини Аллоҳ учун берди...! Аллоҳ таоло эса унинг пок нияти самарасини мана шундай тарзда ато этмоқ истади!

Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳу айтдилар:

«Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Бир дирҳам юз минг дирҳамдан ўзиб кетди", дедилар: «Қандай қилиб, ё Расулуллоҳ?» дейишди. «Бир кишининг икки дирҳами бор эди. У улардан бирини олиб, садақа қилди. Бошқа кишининг кўп мол-дунёси бор эди. У мол-дунёсининг бир қисмидан юз минг дирҳам олиб, садақа қилди», дедилар».

Имом Насоий ривояти.

Аллоҳим, Бизни раҳматинг, эҳсонинг ва фазлинг ила ихлос ва қабул билан ризқлантиргин, албатта Сен фазли марҳамати ва атоси кенг Зотсан!

Бобур Аҳмад таржимаси.

👉 @diyonatli

Дунёдаги барча неъматлар | Абдул Ҳамид домла

👉 @diyonatli

ЎЛИМ ВА ҲАЁТ ОРТИДАГИ СИНОВЛАР

Аллоҳ мўмин бандаларига доимо меҳрибондир. Шунинг учун ҳам улардан беодоблик, исён содир бўлса ҳам:

ثُمَّ أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّن بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُّعَاسًا يَغْشَى طَآئِفَةً مِّنكُمْ وَطَآئِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِاللّهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ يَقُولُونَ هَل لَّنَا مِنَ الأَمْرِ مِن شَيْءٍ قُلْ إِنَّ الأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ يُخْفُونَ فِي أَنفُسِهِم مَّا لاَ يُبْدُونَ لَكَ يَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الأَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هَاهُنَا قُل لَّوْ كُنتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَى مَضَاجِعِهِمْ وَلِيَبْتَلِيَ اللّهُ مَا فِي صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحَّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمْ وَاللّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ

Сўнгра ғамдан кейин сиздан бир тоифани қамраб олган мудроқни омонлик қилиб туширди. Бошқа тоифа эса ўзи билан овора бўлиб, Аллоҳ ҳақида ҳақдан ўзга, жоҳилият гумонини қилиб: «Бизнинг қўлимизда нима иш бор эди?» – дейишарди. Сен: «Ишнинг барчаси Аллоҳдандир», – деб айт! Сенга ошкор қилмаган нарсаларини ичларида махфий тутарлар. Улар: «Агар қўлимизда бир иш бўлганида, бу ерда қатл қилинмас эдик», – дерлар. Сен: «Агар уйларингизда бўлсангиз ҳам, қатл қилиниши битилганлар ўз ўлим жойларига чиқар эдилар. (Бу) Аллоҳ кўксларингиздаги нарсани синаши ва қалбингиздагини яхшилаб пок­лаши учундир. Аллоҳ кўкслардаги нарсаларни ҳам билувчидир», – деб айт. (Оли Имрон сураси, 154-оят).

Бу ояти каримада мўминларга етган мағлубият, ғам устига ғамдан кейин Аллоҳнинг лутфи билан ҳукм сурган омонлик ҳолати баён қилинмоқда:

«Сўнгра ғамдан кейин сиздан бир тоифани қамраб олган мудроқни омонлик қилиб туширди».

Уҳудда жанг қизиб, мусулмонлар енгила бошлаган бир пайтда Аллоҳ таоло Ўз раҳмати ила собитқадам, чин мусулмон бандаларига бир мудроқни омонлик қилиб берди. Мудроқ мусулмонлар орасидаги фидокор тоифани қамраб олди.

Имом Бухорий раҳматуллоҳи алайҳи Анас розияллоҳу анҳудан қилган ривоятда Толҳа ибн Убайдуллоҳ розияллоҳу анҳу: «Уҳуд куни сафда турганимизда бизни мудроқ қамраб олди. Қиличим қўлимдан тушиб кета бошлади, қайтариб олдим. Яна тушса, яна қайтариб олар эдим», – дейдилар.

«Бошимни кўтариб, қарасам, – дейдилар бошқа бир ривоятда, – ҳамманинг боши кўксига эгилиб турибди».

Ҳақиқатдан, мудроқ худди мўъжизадек нарса. Чарчаб, ҳеч қандай ҳаракатга ярамай қолган одам ҳам бир оз мудраб олса, ҳеч нарса кўрмагандек бўлиб кетаверади. Мусулмонлар Уҳуд урушида енгилиб, қоча бошлаганларида, Аллоҳ таоло уларга мудроқни омонлик қилиб юбориб, катта фалокатдан – бутунлай тор-мор бўлишдан сақлаб қолди. Бир оз мудраб, сўнг ўзига келган мусулмонлар Набий алайҳиссаломнинг атрофларида тўпланишди ва тоғнинг баландроқ, қулайроқ жойига чиқиб, жойлашишди. Буни кўрган мушриклар охиригача ҳужум қилишга юраклари дов бермай, ортга қайтдилар. Мўминлардан бир тоифаси бу иш билан овора бўлиб турган бир пайтда:

«Бошқа тоифа эса ўзи билан овора бўлиб, Аллоҳ ҳақида ҳақдан ўзга, жоҳилият гумонини қилиб: «Бизнинг қўлимизда нима иш бор эди?» – дейишарди».

Бу тоифа – иймони заиф тоифа, қалбида фидокорлик туйғуси ўрнашмаган тоифа. Шу боисдан, Аллоҳ учун овора бўлмайди, дину диёнат учун овора бўлмайди, пайғамбар учун овора бўлмайди, мусулмонлар учун овора бўлмайди. Фақат ўзлари учун овора бўлади. Фақат ўзларини ўйлайди.

Улар Аллоҳ таоло ҳақида ҳам ноҳақ гумонга борадилар. Жоҳилият аҳлининг гумонини қиладилар. «Худонинг иши ҳам қизиқ, шундай қилиб ўлиб кетаверамизми?» – дейишади. Шу билан бирга, Улар:

«Бизнинг қўлимизда нима иш бор эди?» – дейишади.

Яъни «Бизнинг ихтиёрмиз ўз қўлимизда эмас», «Жангнинг маслаҳатини биз қилмаганмиз» каби ва яна бошқа шунга ўхшаш гапларни айтадилар. Оят дарров бу гапнинг нотўғри эканини баён қилиб, Набий алайҳиссаломга:

«Сен: «Ишнинг барчаси Аллоҳдандир», – деб айт!» – дейди.

Яъни ишлар ҳеч кимнинг қўлида эмас, балки фақат Аллоҳнинг қўлидадир. Ҳатто Набий алайҳиссаломнинг ҳам қўлларида эмас. Чунки юқорида ўтган 128-оятда у зотга хитобан: «Бу ишда сенинг бирор нарсага дахлинг йўқ», дейилган эди. Бандаларнинг иши ўз вазифаларини бажариш, бурчларини адо этиш. У ёғи Аллоҳнинг қўлида, нимани хоҳласа, шуни қилади.

«Сенга ошкор қилмаган нарсаларини ичларида махфий тутарлар».

Уларнинг ичлари фисқу фасодга, васваса ва ҳадиксирашларга тўла. Буни ошкора айтаётганлари билан ҳолатлари ўзгариб қолмайди. Одатда улар бундай вазиятларда «Бу ерга (ёки ишга) бизни мажбур қилиб олиб келишди», «Раҳбарлар адашишди, у қилишди, бу қилишди», «Агар бизга қўйиб берилганида, ундай қилар эдик, бундай қилар эдик», дейишади.

«Улар: «Агар қўлимизда бир иш бўлганида, бу ерда қатл қилинмас эдик», – дерлар».

Бошларига зарба етганда иймони заифлар, мунофиқлар доимо шундай қиладилар. Бошлиқларга осилиб, ҳамма айбни уларга тўнкаб, одамларни улардан айнитишга ўтадилар. Баъзи қатл бўлганлар ҳақида ҳам «Агар бизнинг ихтиёримиз билан иш бўлганида, бундай бўлмас эди», – дейдилар.

Қуръони Карим уларнинг бу нотўғри васвасаларини ҳам тўғрилаб, ўлим ва ҳаёт ортидаги, синовлар замиридаги ҳикматларни баён қилади.

«Агар уйларингизда бўлсангиз ҳам, қатл қилиниши битилганлар ўз ўлим жойларига чиқар эдилар».

Тақдирдан тадбир билан қочиб бўладими? Ўлим овора бўлиб, излаб юрмайди. Ажали етган ўз қадами билан юриб, ўлимни топиб келади. Бу Аллоҳнинг тақдир қилган ишидир. Бунинг ортидан ҳикмати ҳам бор.

«(Бу) Аллоҳ кўксларингиздаги нарсани синаши ва қалбингиздагини яхшилаб пок­лаши учундир».

Бало-офатлар одатда қалбдаги бор нарсанинг намоён бўлишига сабаб бўлади. Бу бир синовдир. Асл маъдан ўтга солиб, тобланганидек, асл мўминлар ҳам қийинчиликлар, машаққатлар ёрдамида тобланадилар. Натижада баъзан ўзи ҳам билмаган камчиликлари юзага чиқиб, мўмин уларни бартараф этишга интилади, покланади. Шунинг учун ҳақиқий мўминлар Аллоҳдан келган имтиҳон ва синовларни, улар қанчалик қийин бўлмасин, хурсандчилик билан кутиб оладилар.

«Аллоҳ кўкслардаги нарсаларни ҳам билувчидир».

Аллоҳ одамлардан сир сақлаб, махфий тутиб юрган нарсаларингизни ҳам яхши билади.

«Тафсири Ҳилол» китоби асосида тайёрланди.

👉 @diyonatli

Дунёдаги барча неъматлар | Абдул Ҳамид домла

👉 @diyonatli

#ОГОҲЛИК

ЯХШИЛИК ҲАМ, ЁМОНЛИКДАН ҲАМ АЛЛОҲДАН!

Ҳаётимиз бир текисдан иборат эмас: шоду хуррам, фаровон турмушимиз билан бир қаторда баъзан айрим қийинчиликлар ҳам бўлиб туриши табиий ҳол. Ана шундай қийин дамларда Буюк Раббимизга кўпроқ тавба ва истиғфорлар айтишимиз керак.
Аллоҳ таоло Қуръони каримда марҳамат қилади: «Сизларни бироз хавф-хатар, очлик (азоби) билан, молу жон ва мевалар (ҳосили)ни камайтириш йўли билан синагаймиз. (Шундай ҳолатларда) сабр қилувчиларга хушхабар беринг (эй Муҳаммад)! Уларга мусибат етганда: «“Албатта, биз Аллоҳнинг ихтиёридамиз ва албатта, биз Унинг ҳузурига қайтувчилармиз”, – дейдилар. Айнан ўшаларга Парвардигорлари томонидан салавот (мағфират) ва раҳмат бордир ва айнан улар, ҳидоят топувчилардир» (Бақара сураси, 155—157-оятлар).

Хабарингиз бор, куни кеча бутун республикамиз бўйлаб электр энергиясидан узилишлар кузатилди. Бу ҳолатни интернет сайтлари, ижтимоий тармоқлар орқали одамлар ҳар хил талқин қилишди. Кимдир асоссиз гаплар тарқатиб, одамларнинг ваҳимага тушишига ҳам сабаб бўлди.

БАТАФСИЛ...
Дўстларингизга ҳам улашинг:
https://t.me/joinchat/AAAAAEGj0hkBXGlopIDbXA

MA'RIFAT CHIROQLARI | 7-qism

Mahalla radiosida jurnalist Umida Gʻafforova dasturi.

Akrom Malik bilan suhbat: "Hayratul abror" sharhi.

👉 IRFON TV ilmiy-ma'rifiy onlayn telekanali

Rasmiy sahiyfalarimiz:
Telegram | YouTube | Instagram | Facebook | TikTok

РУҲ

Молик ибн Динор роҳимаҳуллоҳ айтади:
"Жисм бемор бўлса унга таом ҳам, ичимлик ҳам, уйқу ҳам, роҳат ҳам татимайди. Шунингдек руҳ бемор бўлса ва дунё муҳаббатига боғланса унга мавъизалар фойда бермайди!".

Имом Байҳақийнинг "Аз-зуҳдул кабир" китобидан.

Абдул Қодир САМАРҚАНДИЙ таржимаси.

👉 @diyonatli

МЎМИНЛАР НАЖОТ ТОПАДИЛАР

Мусулмоннинг мезони бор. Тарозиси. Бирор сўз ёки амал қаршисида: “Аллоҳ бундан рози бўладими?” – дея савол беради. Шу савол – тошдир. Иккинчи паллага ўз амали ёки сўзини қўяди. Аллоҳ рози бўладиган амални бажариш ва сўзни айтиш билан тўғри йўлни топади. Асосий масала Аллоҳ рози бўладиган амал ва сўзни аниқлай билишдадир.
Мўминларнинг сифатлари Қуръонда кўп ўринларда айтилган. Хусусан, Мўминлар сураси бу борада мукаммал илоҳий васфни ўз ичига олади: “Дарҳақиқат мўминлар нажот топдилар. Улар намозда таъзим-тавозуъ билан турадиган, ҳар қандай беҳуда – фойдасиз ишдан юз ўгирадиган, закотни адо қиладиган, жуфтлари қўл остларидаги чўрилардан бошқа барча номаҳрамлардан авратларини сақлайдиган ва бу иши учун маломат қилинмайдиган – агар ким Аллоҳ ҳалол қилган бу ишдан бошқа ишни – зинони истаса, ўшалар ҳаддан ошганлардир! – омонатларига ва аҳдларига вафодору содиқ бўлган, намозларини қўриқлайдиган одамлардир. Улар фирдавс жаннатининг эгалари бўлиб, жаннатда мангу яшайдилар” (Мўминун сураси, 1 – 11-оятлар маъно таржимаси).
Мазкур оятлар мўминнинг сифатларини ойдинлаштириб беради:
1. Аллоҳга иймон келтиради.
2. Намозда Аллоҳ қаршисида таъзим ва тавозеъ билан туради.
3. Фойдасиз ишлардан воз кечади.
4. Закотни адо қилади.
5. Зинодан сақланади.
6. Омонат ва аҳдига вафодор бўлади.
7. Намозларини қўриқлайди – ҳамиша ўз вақтида ўқийди.
Бу амалларни қилган иймон соҳиби нажот топади, жаннатга эришади.
Нажот топиш фақат охиратда эмас, дунёда ҳамдир. Мўмин учун дунё ҳам, охират ҳам фойдали. Аллоҳни зикр қилса, Аллоҳнинг зикри учун қароргоҳ бўлса, дунёнинг қандай ёмонлиги бўлсин?! Мўминлардан нақд ибодат талаб қилган Аллоҳ унинг мукофотини насия қиладими, йўқ, демак, ибодат ва тоатлар бу дунёдаёқ мева бера бошлайди. Шундай экан, гуноҳлар ҳам инсон оламни тарк қилмасидан аввал ўз натижаларини кўрсатиб, жаҳаннамнинг азобларидан дарак келтиради.
Келтирганимиз оятлар тафсири жуда кенг. Эътиборлиси шуки, суранинг 3-оятида мўминларга хос бўлган иккинчи амал лағв – беҳуда ишдан четда бўлиш эканлиги айтилган. Биринчи амал эса намозда Оламлар Роббиси қошида таъзим-ла турмоқ эди. Намозда Аллоҳга эҳтиром кўрсата олган мўмин беҳуда ишдан қутулади. Беҳуда ишдан ўзини узоқ тутган одам Роббиси ҳузурида эҳтиром ва таъзим қилмоққа эришади.
Беҳуда ишларимиз кўпайиб кетгани учун айнан шу нуқтага тўхталмоқни жоиз деб топдик.
Аллоҳ мўмин беҳуда ишдан четда бўлади деб айтди. Мўминнинг тескариси – куфр эгасидир. Демак, куфр эгаларининг асосий сифатларидан бири – беҳуда ишларга овора бўлиб юриш саналади. Инсон Аллоҳга иймон келтириб, Унга итоат эълон қилса-да, беҳуда ишлар билан ўралашса, у куфр эгалари амалларини бажариб юрганидан хавотирланиши керак.
Термизий ва ибн Можа ривоят қилган ҳадисда Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳу шундай дейди: “Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: “Киши ўзи учун беҳуда нарсаларни тарк қилса, бу унинг Исломи гўзаллигидир”, – дедилар.
Мўминнинг беҳуда ишларга муккасидан кетиши унинг Исломи ҳуснсиз қолаётгани далолати ҳисобланади. У хунук мусулмонга айланади.
Беҳуда ишлар нима?
Ибн Аббос розияллоҳу анҳума: “Ширк”, Ҳасан: “Барча маъсият ва гуноҳ”, Зажжож: “Мусулмон учун ҳалол бўлмаган барча иш”, – дебдилар. Шунингдек, кофирлар, адашганлар билан талашиб-тортишиш ҳам беҳуда иш деб айтилган.
Одамнинг дунё ва охирати учун фойдаси бўлмаган иш беҳуда ишнинг айни ўзидир. Дунё манфаати учун қалб билан берилиб қолиш, охиратни фаромуш қилиш ҳам лавғдир. Яна ҳам аниқлаштирсак, ўзгаларнинг айбини ахтариш, уларни шарманда қилиш, ғийбат ёки бошқаларни мақташ, улуғлаш билан машғул бўлиш каби амаллар ҳам беҳудадир.
Инсон бирор ишни беҳуда ёки фойдали эканлигини аниқлаши учун яна ўша саволни берсин: “Бу ишимдан Роббим розими?”
Афсус, бу саволни унутдик. Бу саволнинг моҳиятини ҳис қилмадик. Аллоҳ бир мўминни севса, у беҳуда ишларга киришиб кетса, уни бир синов билан қутқаради. Ана шу қутқариш онларини ҳам кўриш ҳикмат соҳибларига хосдир.

Акром МАЛИК

👉 @diyonatli

САЛОВАТНИНГ БАРОКАТИ

Бир камбағал, фақир кишининг бошига оғир ташвиш тушди, қарзлари кўпайиб 500 динорга етди. Уларни тўлашга қурби етмасди. Бошқа томондан қарз берганлар пулларини тинмай талаб қила бошладилар. Ночор қолган киши бой савдогарнинг ҳузурига бориб 500 динорни маълум муддатда қайтариш шарти билан қарз ҳавола қилди ва қарзларини тўлади. Куну тун бир бирини қувлаб ўта бошлади. Аҳвол эса ёмонлашгандан ёмонлашди. Келишилган муддат етиб келди. Савдогар пулини сўраб келди. Бечора фақир эса тўлашга бир дирҳами ҳам йўқлигини айтди. Савдогар қозига арз қилди. Қози камбағални то қарзини тўламагунча зиндонга ташлашга ҳукм қилди.
Камбағал киши қозига:
- Ҳазрат эртагача менга изн беринг, уйимга бориб аёлимга айтай, оиламдагиларни ҳотиржам қилиб келай, токи мендан ташвишланмасинлар.
Қози:
- Эртага қайтиб келишингга ким кафил бўлади?
Камбағал:
- Росулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламни кафил қиламан. Гувоҳ бўлингки агар эртага қайтиб келмасам, дунё ва охиратда Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васалламнинг умматлари эмасман.
Қози ҳам солиҳ киши эди, фақирдан бу кафилликни қабул қилиб, уни уйига бориб келишига изн берди.
Киши уйга келгач аёлига вазиятни тушунтирди. Солиҳа, оқила аёл:
- Набий соллаллоҳу алайҳи васалламни қози ҳузурида кафил қилиб келибсиз, келинг энди у зот соллаллоҳу алайҳи васалламга саловат айтамиз. Шояд Аллоҳ айтган саловатларимиз баракасидан ғам-ғуссаларимизни аритса.
Шундай қилиб эр-хотин ўтириб Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламга саловат айта бошладилар. Ҳатто уйқу ғолиб келиб, ухлаб қолдилар.
Киши тушида Набий соллаллоҳу алайҳи васалламни кўрди. У зот фақирга: « Тонг отгач волий ҳузурига бор. Унга менинг саломимни етказ. Ва айтгинки:"Расулуллоҳ ( с.а.в.) қарзларимни тўлаб беришингизни талаб қилдилар". Агар гапинг ростлигига исбот талаб қилса унга икки аломатни айт: биринчиси - волий ҳар кеча канда қилмай менга минг марта саловат айтади.
иккинчиси - кечаги тунда саловатни саноғида адашиб кетди, лекин менга тўлиқ етказилди айтган саловатлари.»

Киши уйғониб, шаҳар волийи ҳузурига ошиқди. Олдига кириб салом берди ва:
- Расулуллоҳ (с.а.в.) сизга салом айтдилар ва мени қарзимни қоплашингизни буюрдилар, - деди.
Волий:
- Қарзинг қанча?
Киши:
- 500 динор.
Волий:
- Гапингни ростлигини тасдиқловчи далилинг борми?
Киши:
- Иккита далилим бор. Бири - сиз Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламга ҳар кеча минг марта саловат айтасиз.
Волий:
- Гапинг тўғри, деб йиғлаб юборди.
Киши:
- Иккинчиси - кеча кечаси саловат айта туриб саноқдан адашиб кетдингиз, Набий алайҳиссалом саловатларингиз комил тарзда етказилганини хушхабарини бердилар.
Волий:
- Рост айтдинг, деди ва ёшлари кўзларидан қуйилиб кетти.
Сўнг байтул молдан 500 динор беришларини амр қилди. Яна ўз молидан 2500 динор берди ва:
- Бу сенга Набий с.а.в.дан салом келтирганинг учун икром, деди.
Киши волий ҳузуридан чиқиб, қозининг олдига шошди. Етиб келгач, қози уни кутиб ўтирганини ва қўлида ҳамён кўрди. Қози:
- Мен қарзингни қоплайман, мана сенга 500 динор. Чунки мен сени сабабингдан Расулуллоҳ с.а.в.ни тушимда кўрдим. У зот менга «Агар уни қарзини ўтасанг, Қиёматда сендан гуноҳларингни кечамиз» дедилар, - деди.
Шу пайт савдогар кириб келди ва қозига:
- Жаноб қози мен бу кишидан қарзларимни кечдим, розиман. Мана бу 500 динор мендан унга ҳадя. Чунки мен унинг сабабидан Расулуллоҳ с.а.в.ни туш кўрдим. У зот менга: «Агар уни қарзидан кечсанг, сени гуноҳларингдан Қиёмат куни кечамиз» дедилар, - деди.
Шундай қилиб киши қози ҳузуридан беҳад хурсанд бўлиб чиқди, аёлига хушхабарни айтишга ошиқди. 500 динор қарзини тўлаб берадиган одам ахтариб юрган эди, мана энди уйига 4000 динорни кўтариб шодмон қайтмоқда. Буларнинг барчаси Набиййимиз Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васалламга айтилган саловат барокатидан содир бўлди.

👉 @diyonatli

МЎМИННИНГ ҚАБРИ

Бир мўмин киши вафот этибди. Қабрда қўрқиб ётса бир овоз эшитилибди:
-Эй,банда умрингда бирон закот берганмисан?
Одам: - Йўқ, мен ахир жуда камбағал эдим.
Яна овоз эшитилибди:
-Қуръон ўқидингми хаётда?
-Йук мен бесавод эдим афсус...

Изингда дуо қиладиган ва дуоси етиб турадиган фарзанд тарбияладингми?
-Йўқ...мен бефарзанд эдимку ё Раб..-
деб мумин йиғлай бошлабди.
Қабр жуда дахшатли экан, мўмин:
- Энди дўзахда куядиган бўлдима.. деб ётса қабр нурга тўлибди ва унга бир тарнов туширилибди. Тарновдан шарбат оқа бошлабди.
Мўмин э Худо... бу неъмат нима учун деб сўраса:
-Бир пайтлар йўлда усиб ётган тиконларни чопиб ташлаб савоб олган экансан- деган овоз эшитибди.
Яна бир тарнов тушиб ундан хам шарбат оқа бошлабди. Одам хайрон бўлиб турса:
-Бу бир пайтлар кўприк қураётган усталарга бир челак сув берган экансан-
деган овоз эшитибди.
Учинчи тарнов тушиб овоз айтибди:
-Бу бир пайт оёғига тикон кириб йиринглаб ётган итдан хазар қилмай даволаган экансан. Ана шу яхшиликларинг учун дебди ва қабрини ёруғ ва хушбуй хидларга тўлдириб қўйибди!
Ҳа бу дунёда қилинган яхшилигу ёмонликларни у дунёда албатта жавоби бор. Шунинг учун доимо яхшилик қилиш керак...

👉 @diyonatli

РОБИТАИ МАВТ

Қувайтлик адиба Нодия Жоруллоҳ раҳимаҳуллоҳ вафот этди. У вафотидан олдин қуйидагиларни ёзиб қолдирган эди:
"Ўладиган пайтимда ташвишланмайман. Чириб кетадиган жасадим учун ғам чекмайман. Мусулмонлар керакли ишларни қилишади барибир. Улар қуйидагилар:
1. Кийимларимни ечишади.
2. Ювишади.
3. Кафанлашади.
4. Уйимдан чиқаришади.
5. Мени янги масканимга олиб боришади.
6. Жанозамни кузатгани кўп кишилар келади. Улар мени дафн қилиш учун ишларини, ваъдаларини тарк қилиб келишади. Уларнинг кўпчилиги бирор кун менинг насиҳатим ҳақида фикрламаган.
7. Нарсаларим қолади. Калитларим, китобларим, жомадонларим, оёқ кийимларим ва ҳоказо...
Оилам бир қарорга келишса нарсаларим менга фойда бериши учун садақа қилишади. Дунё мен учун хафа бўлмаганига ишонишади. Менсиз ҳам ҳаёт тўхтаб қолмаслигига, иқтисод давом этишига, лавозимимни давом эттириш учун бошқа инсон таъйинланишига, мол-дунём меросхўрларимга тақсимланишига ишонишади. Аммо молимнинг ҳисобини мен бераман. Кўпини ҳам, озини ҳам...Арзимасини ҳам, қадрлисини ҳам...
Ўлганимдан сўнг мендан кетадиган аввалги нарса исмим бўлади. Мени "маййит" дейишади. Исмимни айтишмайди. Жанозамни ўқиётганда "тобутни олиб келинг" дейишади. Исмимни айтишмайди. Шунинг учун менинг насабим ва шуҳратим мағрурлантирмайди.
Бу дунё қанчалар арзимас! Бизни кутиб турган олам қанчалар буюк!
Билгин! Сен учун маҳзун бўладиганлар уч қисмдир:
1. Сени юзаки танийдиганлар. Улар ўлган кунинг бирровга сенга ачиниб сўнг дарҳол унутишади.
2. Дўстларинг. Улар сал узоқроқ эслашади. Сўнгра ўз ҳаётларига, ҳатто кулгуларига қайтишади.
3. Уйдагилар. Улар чуқур қайғуришади. Бир ҳафта, бир ой, бир йил... сўнгра улар ҳам сени ўз хотиралари қаърига улоқтиришади.
Инсонлар орасидаги қиссанг шу билан тугайди.
Ҳақиқий қиссанг охиратда бошланади. Сендан гўзаллигинг, молинг, сиҳҳатинг, фарзандларинг, уй-жойинг ва турмуш ўртоғинг ажраган. Сенга фақат амалларинг қолган. Ҳақиқий ҳаёт бошлагансан. Савол туғилади:
Охиратга, қабрга нима ҳозирлагансан?
Бу ўйлашга арзигулик ҳақиқатдир. Шунинг учун фарзларга, нафлларга, яширин садақаларга, солиҳ амалга, тунги намозга ҳарис бўл! Шоядки нажот топсанг...".
Тасаввуфда "робитаи мавт" тушунчаси бор. Яъни, ўлимга боғланиш. Бунинг фойдаси кўп. Инсонни туғёнга кетмаслигига, кибр қилмаслигига, узун орзуларга берилмаслигига ана шу "робитаи мавт" нинг таъсири катта.
Дунёда бир олийгоҳга ўқишга кирмоқчи бўлсак имтиҳон олишади. Имтиҳон олдидан қўрқув ва ҳаяжонни барчамиз тотиб кўрганмиз.
Ўйлаб кўрингчи, охират диёрига соғ-саломат ўтиб олиш учун имтиҳон топширишга тайёрмисиз?
Ақидангиз тўғрими, соғломми? Аҳкомларга тўғри амал қилаяпсизми?
Руҳий томондан покмисиз?
Имтиҳонда асосан савол шу мавзулардан бўлади.
Бизни кутиб турган қадарнинг бари номаълум. Аммо ўлим бундан мустасно...

"Эслатинг, чунки эслатиш мўъминга манфаат беради".

👉 @diyonatli

ЭСЛАТМАЛАР

Орзу-умид нима эканини биласизларми?

"Эҳ, кошки эди (қайтадан) тупроққа айланиб кетсам ", (Наба сураси, 40 оят).
"Эҳ кошки эди мен ҳаёт вақтимда (яхши амаллар) қилиб ўтган бўлсам"! (Фажр сураси, 24 оят).
"Эҳ қани энди менга (номаи аъмол) китобим берилмаса эди!" (Алҳаққа сураси, 25 оят).
"Қани эди мен фалончини дўст тутмаганимда эди". (Фурқон сураси, 28 оят).
"Кошки эди, бизлар ҳам Аллоҳга итоат этганимизда, Пайғамбарга итоат этганимизда", (Аҳзоб сураси, 66 оят).
«Кошки эди, мен ҳам ўшалар билан бирга бўлиб, улуғ зафар (ва ўлжалар)га эришсам эди», (Нисо сураси, 73 оят).
Модомики тирик эканмиз ушбу орзу ва умидларни ҳозироқ идрок қилмоғимиз даркор.

👉 @diyonatli