​​ВОҚЕА СУРАСИНИНГ ФАЗИЛАТИ

Воқиъа сурасининг фазли ҳақида кўп ҳадислар келган. Бу сураи карима Ризқ сураси деб ҳам номланган. Абдуллоҳ ибн Масъуд розияллоҳу анҳудан қилинган ривоятда Набий алайҳиссалом: «Ким Воқиъа сурасини ҳар кеча ўқиса, камбағаллик ва ҳожатмандлик кўрмайди», – деганлар. Абдуллоҳ ибн Масъуд розияллоҳу анҳу ўлим тўшагида ётганларида, халифа Усмон ибн Аффон розияллоҳу анҳу кўргани келибдилар ва у кишига:

– Нимадан шикоятинг бор? – дебдилар. Шунда Абдуллоҳ ибн Масъуд:

– Гуноҳларимдан, – деб жавоб берибдилар.

– Нимани хоҳлайсан? – деб сўрабдилар ҳазрати Усмон.

– Роббимнинг раҳматини, – дебдилар Абдуллоҳ ибн Масъуд.

– Сенга табиб юборайми? – дебдилар ҳазрати Усмон.

– Табиб (яъни Аллоҳ) Ўзи касал қилди, – деб жавоб қилибдилар Абдуллоҳ ибн Масъуд.

– Бўлмаса, моддий ёрдам беришни буюрайин?

– Менинг унга ҳожатим йўқ!

– Сенга бўлмаса, ортингдан қолган қизларингга керак бўлар?

– Менинг қизларимнинг камбағал бўлишларидан қўрқяпсанми?! Менинг бешта қизим бор. Барчаларига ҳар кеча Воқиъа сурасини ўқишни буюрганман. Чунки Набий алайҳиссаломнинг «Ким Воқиъа сурасини ҳар кеча ўқиса, камбағаллик ва ҳожатмандлик кўрмайди», деганларини эшитган эдим», – деган эканлар Абдуллоҳ ибн Масъуд.

​Хизмат тақозоси билан, одатдагидек, чет давлатга сафар қилдим. Лекин бу гал айрим сабабларга кўра, сафарим чўзилиб кетди. Мана, келганимга ҳам тўққиз ойдан ошиб қолди. Шаҳарнинг кенг ва ёруғ кўчаларидан бирида юриб боряпман-у, аммо хаёлим уйимда, ёлғиз қолган қизларимда. Улардан хавотирланиб: «Уларга бирор нарса бўлдимикин?», «Соғ-омон юришганмикин?» − дея ўйлаб кетяпман. Шу пайт хаёлимни бир фикр чулғаб олди: «Эй Абдуллоҳ! Бу нимаси? Агар қизларинг учун қайғурадиган акалари ёки ҳимоя қиладиган боболари бўлганида, хавотирланармидинг? Йўқ, хавотир олмас эдинг, ҳатто ўйламасдинг ҳам. Шундай экан, уларни ҳимоя қилувчи Зот Аллоҳ таоло бўлса-ю, сен нега қайғурасан!


Қандай хавотир олишинг мумкин?!» Агар мен ҳозир уларнинг ёнида бўлганимда, бордию, Аллоҳ таоло уларнинг тақдирига қандайдир мусибатни битиб қўйган бўлса, мен нима қила олардим? Буларни ўйлаб борар эканман, ич-ичимдан қандайдир хотиржамликни ҳис қила бошладим…

Кутилмаганда бошимга бир ташвиш тушиб қолди. Кейин ундан халос бўлиш йўлларини излай бошладим. Шундай бўлса-да, эртага нима бўлар экан? − деб қўрқардим. Кейин: «Шунчалик нодон бўламанми?! Ишларимни ўзим бошқара оламан, ғам-ташвишларни елкамда кўтара оламан, деб ўйлаяпманми?! Ахир, гўдаклигимда, худди ёстиқ каби ерга ташлаб қўйилган пайтимда, ким мени асраган?! Ўшанда ҳеч нарсага тушунмас, гапира олмас эдим.

Агар бир чаён олдимга ўрмалаб келса ё бирор чивин атрофимда учиб юрса, ҳатто ўзимни ҳимоя қила олмаганман-ку! Ўшанда ҳам ўз ишларимни ўзим бошқарганманми?! Ундан олдин-чи, ким мени асраган? Буларнинг барчасини қилишга Қодир бўлган Зот энди мени ташлаб қўяр эканми?!» деб ўйладим.

Хаёлимдан шундай фикрлар ўтаркан, елкамдан тоғ ағдарилгандай бўлди. Тунда эса хотиржам уйқуга кетдим…

Хотиржамликнинг калити, иймон ҳаловатига етиш йўли – бу дуодир. Доимо дуо қилиб, Аллоҳ таолодан каттаю кичик ҳожатингизни сўранг. Дуо қилишнинг ўзи ҳам бир ибодатдир. Бунда сўзамол бўлиш шарт эмас. Энг муҳими қалбнинг тайёрлиги, дуо қилувчининг ихлосли бўлишидир.

Кўпинча, паст овозда айтилган, содда бўлиб кўринган, лекин ихлос билан қилинган дуо инсонлар кўнглини юмшатадиган, ҳамма қойил қоладиган, бироқ тил учида қилинган дуога нисбатан қабул бўлиши осонроқ бўлар экан.

Агар сиз солиҳ инсонларнинг суҳбатидан доимо баҳраманд бўлсангиз, Аллоҳ таоло доимо қалбингизда бўлса ва ҳар доим дуо қилиб юрсангиз, ҳар кечангиз «Лайлатул-қадр» бўлади. Агар сиз бунда нафснинг роҳати, руҳнинг ҳаловатидан бошқа нарсага эриша олмасангиз ҳам, майли, шунинг ўзи ҳам етарли. Бу орқали сиз Охират саодати, Ҳақ таолонинг розилигига эришасиз-у, нега етарли бўлмасин?!

Али Тантовийнинг «Роваиъут-Тантовий» китобидан

Ҳамидуллоҳ Нажмиддинов таржимаси

​ҲАМИША ШУНДАЙ БЎЛАВЕРМАЙДИ

Бир куни кўчада сайр қилиб юрган киши йўл четида ўтирган кекса одамни кўриб қолди. У мўйсафиднинг қаршисига келиб, мурожаат қилди:
– Отахон, улуғ ёшли инсон экансиз, анчагина узоқ ҳаёт йўлини босиб ўтгансиз. Шубҳасиз, жуда доно бўлсангиз керак. Айтинг-чи, мана, мен ёш ва кучлиман-у, аммо ҳеч қаердан иш топа олмаяпман, ўғлим гиёҳвандликка берилди, қизимни ҳам яхши тарбиялай олмаяпман, аёлим эса кун бўйи уйда ўтирса ҳам, ҳеч қаерга қарамайди. Хўш, мен бу вазиятда қандай йўл тутишим керак? Нима қилсам, буларнинг ҳаммасини ўзгартира оламан?
Қария жавоб берди:
– Эшигинг устига кичкинагина тахтача осиб, унга “Ҳамиша шундай бўлавермайди” деб ёзиб қўй.
– Шу холосми? – ҳайрон бўлди эркак.
– Шу холос, – жавоб қилди кекса киши.
У уйига бориб, қария айтгандек қилди. Бир қанча вақт ўтгач, унинг ўғли гиёҳвандликни ташлади ва ҳатто қилган иши гуноҳ эканини тан олиб, тавба қила бошлади. Қизи ёш билан йигит билан яхши кўришиб, оила қурди. Аёли ҳам ўзгарди ва рисоладаги бекага айланди. Эркакнинг ўзи эса сердаромад ишга жойлашди ва кўп ўтмай, ҳатто машина сотиб олди.
Кунларнинг бирида у таниш кўчадан ўтиб бораётиб, икки йилча олдин кекса мўйсафидни учратган жойида тўхтади. Қария ҳали ҳам шу ерда ўтирганди. Эркак унинг олдига яқинлашаркан, машинадан тушмаган ҳолда, унинг ойнасини очиб, сўз қотди:
– Ҳа, бобой, ҳалиям ўтирибсизми? Мен бўлса, кўриб турганингиздек, анча нарсага эришдим. Ўғлим гиёҳвандликни ташлади, энди у тақволи йигит, қизим севиб, севилиб турмушга чиқди. Аёлим ҳам яхши рафиқага айланди. Ўзим ишга жойлашдим ва энди ишхонамда мартабали бошлиқман. Сиз эса ҳалиям ўшандек ўтирибсиз, нўноқ чол! Хўш, энди менга нима деб маслаҳат берасиз?
Бу гаплардан қариянинг чеҳраси ўзгармади, аксинча, у суҳбатдошига хотиржам тикилганча, деди:
– Ҳалиги тахтача бор эди-ку, шуни олиб ташламагин…

Русчадан Муҳаббат Шарифова таржимаcи.

Абдул Ҳамид домла жавоб берадилар (Аудио)

Савол:

Мен автомобилда юришни яхши кўраман, кўчада велосипед миниб юришдан уяламан. Бу кибр белгиси эмасми? Агар кибр аломати бўлса, ундан қандай қутулсам бўлади?
-------------------------------------------
Жавобни аудиода тингланг! ☝️

Абдуллоҳ ибн Масъуд розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади.
Набий ﷺ қайси амал яхши? деб сўралдилар.
-Росулуллоҳ ﷺ : " Аввалги вақтида ўқилган намоз", дедилар.

Абдуллоҳ ибн Масъуд розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади.

Росулуллоҳ ﷺ марҳамат қилиб дедилар:

" Ким бизни алдаса, у биздан эмас.
Макр ва алдамчилик, жаҳаннамдадир ".

​#Қалб_тубидан

Бир лаҳза нафс билан ёлғиз қолиш

Ҳар куни нафсингиз билан ярим соат ёки бироз кўпроқ муддат ёлғиз қолишга одатланинг. Сиз у вақтда ишларингизни тартиблайсиз, ҳолатингизни тўғрилайсиз, кун давомида қолган гуноҳларингизни ёдга оласиз, келажак учун тайёргарлик кўрасиз ва Роббингизга юзланасиз. Билингки, узлатда сиз учун тафаккур, хотирни жамлаш ва зеҳнни ўткирлаш бордир. Aллоҳ таоло Ўзи билгувчидир.

✍️ Шайх Оиз Қарний ҳафизаҳуллоҳ

📖 "Қалб тубидан" китоби

Оқиллар билан ҳамсуҳбатлик ақлни зиёда қилади. Жоҳиллар билан ўтириш эса жоҳилликни. Мискинларга қўшилиб туриш бўлса кибрни кетказади.

Абул Фараж ибн Жавзий раҳимаҳуллоҳ

#Мутафаккирлар
Гоҳида турган жойимизда ҳаракатланамиз. Гоҳида боши берк кўча томон юра бошлаймиз. Гоҳида ўнгу сўлга чопамиз, гўёки тўғри йўл билан ўртамизда хусумат бордек.

Ҳуррият излаётган оламда, исломни истибдод дини, дея тасвирлаймиз. Тажрибани ҳурмат қиладиган ва ҳужжатга эргашган оламда, динни жинлар оламидан келтирилган ва шаҳодат* оламидан тўсилган афсона ва ғайбиёт** ўлароқ таништирамиз.

Бир-биридан йироқлар ягона мақсад йўлида яқинлашаётган оламда, арзимас келишмовчиликларни унутсак бўларди. Бунинг ўрнига айрим даъватчилар мусулмонлар ўртасини минг йиллаб узоқлаштирадиган фикрларни тарқатмоқдалар. Бу билан улар сафларимизни ёриб, бирлигимизни яксон қилмоқдалар.

Ҳозирда таклиф этилаётган исломий маданиятимиз шомил янгиланишга муҳтож. Анъанавий майдонда фаолият қилаётган даъватчилар ғалвирдан ўтказилиши керак. Шунда таназзулни тўхтата оламиз ва хатоларимизни юва биламиз.

Шайх Муҳаммад Ғаззолий
---
* Шаҳодат олами - кўзимизга кўриниб турган реал олам.
** Ғайбиёт - кўзимизга кўринмас ғайб олами.

Шавкат Мирзиёев:
"Қандай ярашади ўзбекона рўмоллар!

​ҚАЛБ ЖАРОҲАТИ

Савдо-сотиқ гуллаб-яшнаган шаҳарда бир амалдор яшаганди. Кунларнинг бирида у бозор майдонидан ўтиб бораётганида, қандайдир нотаниш жулдур кийимли киши ёнига яқинлашиб, ҳақоратли сўзларни айтиб бақира бошлади ва юзига тупургач, қаёққадир чопиб кетди. Бу шармандаликни кўтара олмаган амалдор хасталаниб ётиб қолди.
Аҳвол шу тарзда давом этса, у ўлиб қолиши ҳам мумкин эди. Аммо дўстлари уни қалб жароҳатларини ҳам даволай олиш маҳорати билан танилган табиб ҳузурига боришга кўндиришди. Амалдор боргач, табиб унга бешта дори берди ва ҳар кеча аниқ бир вақтда уйғониб, улардан бирини ичишни буюрди.
Қоронғи тушди. Амалдор тунда уйғониб биринчи дорини ичди. Уйқуга ётгач, у тушида ўша бозор ва қаршисига келиб юзига тупурган жулдур кийимли кишини кўрди. Чидаб бўлмас даражадаги бу таҳқирлаш ва уятдан бемор ғоят қаттиқ инграб юборди ҳамда уйғониб кетди.
Кейинги тунда у иккинчи дорини қабул қилди ва айнан ўша тушни кўрди. Бироқ бу сафар унинг қалби шармандалик ўрнига юракни музлатиб юборувчи қўрқувни ҳис қилди. Учинчи кечада ҳам бемор худди ўша тушни кўрди, аммо энди уялиш ва қўрқувни эмас, балки чуқур қайғуни ҳис этди. Амалдор бу ҳолатдан ажабланди, аммо табиб кўрсатмаларини охиригача бажаришга қарор қилди ва кейинги тунда тўртинчи дорини ичди. Албатта у яна ўша тушни кўрди, бироқ бу туш олдинги тунлардагидек оғриқли бўлмади, амалдор фақат енгил ҳайратнигина ҳис этди. Бешинчи тунда эса амалдор кутилмаганда қалбида қувонч пайдо бўлганини сезди. Нима деб ўйлашни ҳам билмаган бемор, дарҳол ўрнидан туриб, маслаҳат сўраш ва янги дори олиш учун табиб ҳузурига йўл олди.
– Дориларимни қабул қилгач, нимани ҳис этдингиз? – сўради табиб.
– Ҳар кеча бир хил – ўша нотаниш киши юзимга тупурганини тушимда кўрдим, – деди амалдор. – Аммо ҳар бир тушим менда янги туйғулар уйғонди. Мен гоҳ шармандаликни, гоҳ қўрқувни, гоҳ ғам-қайғу, гоҳида эса ҳайратни бошимдан кечирдим. Бироқ охирги кечада қалбимда қувонч уйғонди ва бу туйғу мени ҳали ҳам тарк этгани йўқ. Ҳозир эса мен довдираб қолдим – аслида ўша вазиятда нимани ҳис қилишим кераклигини ҳам била олмаяпман…
Амалдорнинг бу гапини эшитиб, табиб кулди ва изоҳ берди:
– Нима юз беришидан қатъи назар, бу воқеага ўзингиз қандай қараш керак деб ҳисобласангиз, шундай муносабатда бўлинг. Ахир ҳар қандай ҳолатда ҳам қайғуга ботишингиз ёки хурсанд бўлишингиз ўз танловингизга боғлиқ. Юзингизга тупурганларига келсак, ўзини ақлли деб билган одам бу нарсага шунчаки эътибор бермай қўя қоларди. Айниқса, сизни хафа қилган киши ақлдан озган бир тентак бўлса… унинг тупуги бирдан кўтарилиб, кўзингизга чанг тўлдирган шамолнинг таҳқирлашидан ортиқ эмас…

Русчадан Муҳаббат Шарифова таржимаcи.

Абдул Ҳамид домла жавоб берадилар (Аудио)

Савол:

Ишхонамизда бир йигит сигарет чекар эди. Яқинда Худо учун қасам ичдим, энди сигарет чекмайман дебди. Лекин 3 – 4 кун ўтиб, сигарет чекиб қўйибди. Энди қасамни бузганимга қўй сўяйми, нима қилай деб сўраяпти. Шариатда бунинг ҳукми қандай?
-------------------------------------------
Жавобни аудиода тингланг! ☝️

Баъзи инсонлар ваҳшийликда итдан ўтадилар. Баъзи моллар одамлардан афзалдирлар.

Абдул Ҳамид домла маъруза қиладилар (Видео)

————————-
Улашинг!☝️

Абдул Ҳамид домла жавоб берадилар (Аудио)

Савол:
Намоз ўқиётганимда мушугимиз келиб суйкалади. Бу намозимни бузмайдими?

-------------------------------------------
Жавобни аудиода тингланг! ☝️

Абдул Ҳамид домла жавоб берадилар (Аудио)
Савол:

Абдурасул исмни маъносини билмоқчи эдим...
-------------------------------------------
Жавобни аудиода тингланг! ☝️

Абдул Ҳамид домла жавоб берадилар (Аудио)

Савол:

Икки ўғлим бор, Алҳамдулиллаҳ. Каттаси 13 ёшда. Уни қандай қилиб намоз уқишга қизиқтира олишим мумкин? Ўзим 10 йилдан бери намоз ўқийман Алҳамдулиллаҳ... Аммо хўжайиним ўқимайдилар, энг ёмони ичадилар. Ҳечам ичишдан қайтара олмаяпман. Бу нарса болаларимга салбий таъсир қиляпти деб қўқяпман...
-------------------------------------------
Жавобни аудиода тингланг! ☝️

Бир киши донишманддан: "Айбларимни қандай аниқласам бўлади? " дея сўради.У шундай жавоб қилди: "Хотинингга унинг айбларидан бирини айт. Шунда у сенга сенинг айбларингни ,яна оилангнинг, дўстларингнинг, шунингдек, айрим қўшни давлатлар аҳолисининг ҳам айбларини айтиб беради".

Айман Ёғий

Мубашшир Аҳмаднинг "Олим,одам ва олам " китобидан олинди

ФОТИҲА СУРАСИНИНГ МАЪНО ТАРЖИМАСИ ВА ТАФСИРИ

Маккада нозил бўлган, 7 оятдан иборат

Бу суранинг бир неча номи бўлиб, шулардан бири «Фотиҳа», яъни «очувчи» деганидир. Чунки Қуръони Карим ушбу сура ила очилади. Фотиҳа сураси жуда ҳам фазилатли сура бўлиб, бу ҳақда бир қанча ривоятлар келтирилган. Имом Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилган ҳадиси шарифда: Убай ибн Каъб Пайғамбар алайҳиссалом ҳузурларида «Фотиҳа» сурасини ўқидилар, шунда ҳазрат: «Менинг жоним тасарруфида бўлган Зот. У Зот билан қасам ичаманки, Тавротда ҳам, Инжилда ҳам, Забурда ҳам, Фурқонда (Қуръонда) ҳам бунга ўхшаш туширилмаган», дедилар.

Давоми:👇

https://graph.org/FOTIҲA-SURASI-MANO-TARZHIMASI-VA-TAFSIRI-10-24

ТАВСИЯ: Ушбу матнни диққат билан ўқинг. Чунки бу намозларимизда ўқиётганимиз оятларнинг маъносини тадаббур қилишга ёрдам беради.