#Ҳадис

Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинган бошқа бир ҳадисда Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва саллам: “Сизлардан бирингиз дуо қилса, рағбатини катта қилсин (катта нарсалар сўрасин). Чунки берадиган ҳеч бир нарсаси Аллоҳ таолога машаққат эмас”, деганлар (Имом Аҳмад ривояти).

Дўстларингизга ҳам улашинг ⤵️

https://t.me/diyonatli

#САВОЛ_ЖАВОБЛАР

МУЗОРАЪАДА УШРНИ КИМ БЕРАДИ?

САВОЛ: Музораъада ушрни ер эгаси берадими ёки деҳқон берадими?

ЖАВОБ: Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳим. Музораъа – ҳосилни муайян нисбатда бўлиб олиш учун ер эгаси ва деҳқон ўртасида тузиладиган битимдир. Унга кўра ер эгаси ўз ерини ишлов бериш учун деҳқонга беради, деҳқон эса, экин экиб, ишлайди ва ҳосилдан маълум улушни олади. Музораъа битими тузилган ердан чиққан ҳосилнинг ушрини ер эгаси ва деҳқон ўз ҳиссалари миқдорича адо қиладилар. Яъни уларнинг ҳар бирига ҳосилдан қанча улуш тегадиган бўлса, ушрнинг шунча қисмини тўлаши керак бўлади. Томонлар ўзаро келишиб, тақсимотдан олдин, умумий ҳосилдан ушрни бериб юборсалар ҳам бўлади. Валлоҳу аълам.

Ўзбекистон мусулмонлари идораси
Фатво маркази.

Дўстларингизга ҳам улашинг ⤵️

https://t.me/diyonatli

#мақола

ЎЗБЕК ТИЛИ — МИЛЛАТ РУҲИ, ВАТАН ИФТИХОРИ

Ҳар бир миллатнинг ўзлигини белгилайдиган энг муҳим омил — бу "Oна тили"дир. Тил — халқнинг руҳи, тафаккури ва маънавиятининг кўзгусидир. Шу боис, 1989-йил 21-октябрь куни "Давлат тили тўғрисида”ги Қонуннинг қабул қилиниши — ўзбек халқининг тарихида унутилмас сана, миллий ўзлигимизни тиклаш йўлидаги улкан қадам бўлди.

Бугун 21-октябрь — Ўзбек тили куни сифатида юртимизда кенг нишонланади. Бу кун ҳар бир юракда фахр ва ғурур туйғусини уйғотади, она тилимизни янада улуғлашга, асраб-авайлашга чорлайди.

Она тилининг қадрига етиш — бу шунчаки одоб эмас, балки илоҳий бурчдир. Аллоҳ таоло “Ар-Раҳмон” сурасида шундай дейди:
الرَّحْمَٰنُ، عَلَّمَ الْقُرْآنَ، خَلَقَ الْإِنسَانَ، عَلَّمَهُ الْبَيَانَ
“Ар-Раҳмон. Қуръонни ўргатган Зот. Инсонни яратган. Унга сўзлашни (баён қилишни) ўргатган.”
(Ар-Раҳмон сураси, 1–4-оятлар)

Бу оятларда инсонга берилган энг улуғ неъмат — сўзлаш, фикрни ифода этиш қобилияти эканлиги таъкидланади. Демак, тилда барака, баёнда ҳикмат бор.

Расулуллоҳ ﷺ марҳамат қиладилар:

"Ким Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирган бўлса, яхшилик сўзласин ёки жим турсин."
(Бухорий ва Муслим ривоятлари)

Демак, тил — бу фақатгина алоқа воситаси эмас, балки инсоннинг иймони ва одобининг кўзгусидир.

Ўзбек тили — асрлар давомида буюк алломалар, шоир ва мутафаккирлар томонидан илм ва маънавият хазинасига айланган улуғ тилдир.
"Алишер Навоий", "Заҳириддин Муҳаммад Бобур", "Аҳмад Яссавий", "Имом ал-Бухорий" каби зотлар шу тилда илм, ҳикмат ва маърифатнинг энг юксак намуналарини қолдирганлар.

Навоий ҳазратлари шундай деганлар:

“Тил шунчалик улуғ неъматки, у билан одам одамлик мақомига етади.”

Тилни асраш, уни ривожлантириш — ҳар бир фуқаронинг ижтимоий ва виждоний бурчидир.
Бугун ёшларимиз она тилида сўзлашиш, ёзиш ва адабий нутқни бойитиш орқали ўз халқига бўлган муҳаббатини намоён этаяпти — бу эса миллат ғурурининг белгисидир.

Она тилини қадрлаш — миллатни қадрлашдир.

Элини севадиган инсон, аввало, унинг тилини ҳам севади. Тил — юракдан чиқиб, юракларга кирадиган йўлдир.
Шу боис ҳар бир дарсда, ҳар бир ёзувда, ҳар бир нутқда она тилимизнинг мусаффолигини сақлаш ва сўз бойлигимизни кенгайтириш — бизнинг умумий масъулиятимиздир.

Ўзбек тили — бизнинг миллий ифтихоримиз, маънавиятимиз пойдеворидир.
Уни асраш, улуғлаш ва ривожлантириш — фақатгина муаллимлар ёки адабиётчиларнинг эмас, бутун халқнинг муқаддас бурчидир.

Тилга ҳурмат — бу ўзлигимизга ҳурмат, аждодлар меросига эҳтиром демакдир.

Аллоҳ таоло барчамизга тилимизни пок сақлаш, сўзимиз орқали эзгулик ёйишни насиб этсин.

Абдуҳамид домла Маликов
Тошкент вилояти Пискент тумани
“Пискент” жоме масжиди имом-хатиби

https://t.me/diyonatli

#Ҳадис

Абу Саид розияллоҳу анҳудан ривоят қилинган ҳадиси шарифда Набий алайҳиссалом марҳамат қиладилар: “Мусулмон банда бир гуноҳ ёки бирор қариндоши билан ораси очилиши (шариатга уйғун бўлмаган нарсалар)ни сўрамагунича ўзига уч нарса берилмасидан дуоси қайтарилмайди: дуоси қабул бўлиб, дунёда ўзига берилади ёки дуоси охиратга олиб қўйилади ёхуд дуоси қадар бир ёмонликдан узоқлаштирилади”.

Имом Ҳоким ривояти.

Дўстларингизга ҳам улашинг ⤵️

https://t.me/diyonatli