Биз жиддий ҳисобламаган гуноҳи кабира
«Дўзах аҳлининг баданларини қичима қоплайди. Бас, улар қашланадилар. Ҳаттоки, улардан бир кишининг (қашланавериб) териси тушиб, суяги кўриниб қолади. Унга: «Бу сенга азият беряптими?», деб нидо қилинса, у: «Ҳа», дея жавоб беради. Нидо қилувчи: «Бу (жазо) мўминларга озор берганинг эвазига», дейди».
(«Иҳёу улумид-дин»да Мужоҳиддан нақл қилинган.)
«Ҳар бир ҳумаза ва лумазага вайл бўлсин. У мол жамлади ва уни санаб турди».
(Ҳумаза сураси, 1-оят.)
Муфассирлар бу оятнинг ом ёки хос эканлиги ҳақида ихтилоф қилганлар. Баъзи муфассирлар бу оят хос бир киши ҳақида нозил бўлиб, бу оятдан фақат ўша одам назарда тутилган, дейдилар. “Тафсири Жалолайн” муаллифи ёзади: “Бу оят Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламни ва мўминларни ғийбат қилган Валид ибн Муғийра ва унинг шериклари ҳақида нозил бўлган”. Калбий Ибн Аббос розияллоҳу анҳумодан ривоят қилишича, бу оят Ахнас ибн Шарийқ ҳақида нозил бўлган. Чунки у ҳамиша Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламни ғийбат қилар ва асосий вақтини мўминларни ёмонлашга сарфлар эди. Баъзи муфассирлар: «Ҳумаза ва лумаза»дан хос бир киши мурод эмас, балки у ҳар бир ғийбат қилувчи шахсга тегишлидир, дейдилар. Буни Кархий Мужоҳиддан нақл қилган ва муҳаққиқларнинг мазҳаби ҳам шудир. Ушбу фикрга кўра, оят, гарчи Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламни ғийбат қилган кишилар ҳақида нозил бўлган бўлса ҳам, у ҳар бир ғийбат қилувчига тўғри келаверади, хоҳ Ахнас ибн Шарийқ бўлсин, хоҳ Валид ибн Муғийра бўлсин ёхуд бошқа одам бўлсин. Имом Розий ҳам «Тафсири кабир»да шу гапга қўшилган.
Муфассирлар яна ҳумаза ва лумазанинг маъносида ҳам ихтилоф қилганлар. “Жавоҳир ут-тафсир”да нақл қилинишича, баъзилар бу иккисида ҳам ғийбат қилувчилар назарда тутилган, дейдилар. Калбий Ибн Аббос розияллоҳу анҳумодан ривоят қилишига кўра эса ҳумазадан орқадан ғийбат қиладиган ва лумазадан эса одамни бошқалар ёнида бетига лаънатлаб, сўкадиган киши кўзда тутилгандир. Сулаймон Жамал “Тафсири
Жалолайн ҳошияси”да Ҳасан Басрийдан бунинг аксини нақл қилган. Яъни, ҳумаза одамлар олдида кишини ёмонлайдиган, лумаза эса орқадан ғийбат қилувчи кишидир. Имом Розий “Тафсири кабир”да имом Абу Зайддан: “Ҳумаза одамларга қўли билан озор берадиган ва уларни урадиган, лумаза эса одамларга тили билан озор берадиган кишидир”, деган сўзни келтиради. Хуллас, бу оятда Аллоҳ таоло ғийбат қилувчиларга ўта қаттиқ азобни ваъда қилган. Одамларга ҳайронман: бошқаларни ғийбат қилиб, ўзларини Аллоҳ таолонинг қаҳру ғазабига сазовор қиладилар. Ҳеч шубҳа йўқки, агар Аллоҳ таоло адолат билан ҳисоб-китоб қилса, ичимиздан бирор киши ҳам нажот тополмайди. Аллоҳ таоло барчамизга Ўз иноят назари билан қарасин!
Омин.
Муҳаммад Абдулҳай Лакҳнавий
«Дўзах аҳлининг баданларини қичима қоплайди. Бас, улар қашланадилар. Ҳаттоки, улардан бир кишининг (қашланавериб) териси тушиб, суяги кўриниб қолади. Унга: «Бу сенга азият беряптими?», деб нидо қилинса, у: «Ҳа», дея жавоб беради. Нидо қилувчи: «Бу (жазо) мўминларга озор берганинг эвазига», дейди».
(«Иҳёу улумид-дин»да Мужоҳиддан нақл қилинган.)
«Ҳар бир ҳумаза ва лумазага вайл бўлсин. У мол жамлади ва уни санаб турди».
(Ҳумаза сураси, 1-оят.)
Муфассирлар бу оятнинг ом ёки хос эканлиги ҳақида ихтилоф қилганлар. Баъзи муфассирлар бу оят хос бир киши ҳақида нозил бўлиб, бу оятдан фақат ўша одам назарда тутилган, дейдилар. “Тафсири Жалолайн” муаллифи ёзади: “Бу оят Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламни ва мўминларни ғийбат қилган Валид ибн Муғийра ва унинг шериклари ҳақида нозил бўлган”. Калбий Ибн Аббос розияллоҳу анҳумодан ривоят қилишича, бу оят Ахнас ибн Шарийқ ҳақида нозил бўлган. Чунки у ҳамиша Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламни ғийбат қилар ва асосий вақтини мўминларни ёмонлашга сарфлар эди. Баъзи муфассирлар: «Ҳумаза ва лумаза»дан хос бир киши мурод эмас, балки у ҳар бир ғийбат қилувчи шахсга тегишлидир, дейдилар. Буни Кархий Мужоҳиддан нақл қилган ва муҳаққиқларнинг мазҳаби ҳам шудир. Ушбу фикрга кўра, оят, гарчи Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламни ғийбат қилган кишилар ҳақида нозил бўлган бўлса ҳам, у ҳар бир ғийбат қилувчига тўғри келаверади, хоҳ Ахнас ибн Шарийқ бўлсин, хоҳ Валид ибн Муғийра бўлсин ёхуд бошқа одам бўлсин. Имом Розий ҳам «Тафсири кабир»да шу гапга қўшилган.
Муфассирлар яна ҳумаза ва лумазанинг маъносида ҳам ихтилоф қилганлар. “Жавоҳир ут-тафсир”да нақл қилинишича, баъзилар бу иккисида ҳам ғийбат қилувчилар назарда тутилган, дейдилар. Калбий Ибн Аббос розияллоҳу анҳумодан ривоят қилишига кўра эса ҳумазадан орқадан ғийбат қиладиган ва лумазадан эса одамни бошқалар ёнида бетига лаънатлаб, сўкадиган киши кўзда тутилгандир. Сулаймон Жамал “Тафсири
Жалолайн ҳошияси”да Ҳасан Басрийдан бунинг аксини нақл қилган. Яъни, ҳумаза одамлар олдида кишини ёмонлайдиган, лумаза эса орқадан ғийбат қилувчи кишидир. Имом Розий “Тафсири кабир”да имом Абу Зайддан: “Ҳумаза одамларга қўли билан озор берадиган ва уларни урадиган, лумаза эса одамларга тили билан озор берадиган кишидир”, деган сўзни келтиради. Хуллас, бу оятда Аллоҳ таоло ғийбат қилувчиларга ўта қаттиқ азобни ваъда қилган. Одамларга ҳайронман: бошқаларни ғийбат қилиб, ўзларини Аллоҳ таолонинг қаҳру ғазабига сазовор қиладилар. Ҳеч шубҳа йўқки, агар Аллоҳ таоло адолат билан ҳисоб-китоб қилса, ичимиздан бирор киши ҳам нажот тополмайди. Аллоҳ таоло барчамизга Ўз иноят назари билан қарасин!
Омин.
Муҳаммад Абдулҳай Лакҳнавий
КАМТАРЛИК ТАРБИЯСИ
Аллоҳ таоло Қуръони каримда марҳамат қилади:
«Ер юзида кибру ҳаво ила юрма! Албатта, сен зинҳор ерни тешиб юбора олмайсан ва бўйда тоғларга ета олмайсан!» (Исро, 37)
Набий алайҳиссалом шундай дедилар:
“Кимки, одамлар унинг учун тик туришларини яхши кўрса, бас, ундай одам дўзахдан ўз ўрнини тайёрлайверсин” (Аҳмад, Термизий ва Абу Довуд ривоятлари).
Жалолиддин Румий айтади:
«Агар бахт-саодат истасанг, ғурур, манманликдан йироқ бўл, ҳикматли сўзларни сокинлик билан тингла, такаббурлик, адоват, гиначиликдан ҳазар қил. Қайғу-аламлар устингга ҳужум этсалар, бу ҳужумларга ўз адабсизлигинг сабабчидир».
Камтарлик динимиз эъзозланган, даъват қилинган фазилат. Барча даврлар, барча юртлар ва халқлар камтарликни улуғлайди.
Ғурур, такаббурлик эса маломат қилинган. Чунки кибр инсонни бошқалар назаридан қолдиради, уни қадрсизлантиради ва ҳалок қилади.
Камтарликнинг аниқ қоидалари бор. Ҳамиша тавозе билан ҳар қандай инсонга кичиклик қилиш худди ҳамиша катталик қилиб юриш каби маъқулланмайдиган амалдир.
Улуғлар айтадиларки, ожизлик, заифлик юзасидан эгилиш камтарлик саналмайди. Чунки кучсиз одамнинг синиқлиги табиийдир. Лекин қувватга тўлиб, ҳар қандай ишга қодир бўлган кишининг камтарликни одат тутиши, тавозели бўлиши қийин. Демак, айни шу ҳолда Аллоҳ учун камтарликни лозим тутиш фазилат ҳисобланади.
Камтарликнинг намоён бўлиш шакллари турлича.
Ахлоқда камтарликнинг кўриниши шуки, инсон каттанинг ҳурматини, кичикнинг иззатини, тенгдошнинг қийматини унутмайди.
Мол-дунёдаги камтарлик шуки, инсон нақадар бойиб кетмасин, ҳашаматдан ўзини сақлайди. Уй-жой қуришда, улов минишда, кийинишда бошқалардан устунлигиниз зинҳор кўз-кўзламайди. Билъакс, меъёрни ушлайди ва бойлигини эҳсонга, фойдали ишларга йўналтиради.
Инсоннинг қалбдан камтар бўлиши, яъни кўнгилдаги камтарлик ўтмишга назар солиш, ҳаётий ибратлардан хулоса олиш ҳамда Аллоҳнинг қудрати, марҳамати ва жазосини доимий зикр қилиш билан юзага чиқади.
Камтарликнинг фойдалари кўп. Аввало, инсонни Аллоҳ ҳузурида улуғлайди. Одамлар орасида азиз қилади. Ҳаётда тўлис бахтли бўлишига сабабдир.
Кибр эса Аллоҳнинг лаънатини келтиради, жаннатдан маҳрум қилади. Инсонларнинг қарғишига дучор айлаб, жамият ичида қадрсизлантириб, зулм қилувчи мақомига туширади.
Яқин ўтмишда бир инсон юқори лавозимда хизмат қилган. Унга хизмат машинаси берилган. Ўша вақтларда одамларнинг яшаш тарзи бугунгидан содда ва камтарроқ эди. Кўпчиликнинг машинаси ҳам бўлмаган.
Қаҳрамонимизнинг отаси мансаб эгаси бўлган ўғлига машинасини маҳаллага олиб кирмасликни, кўчада пиёда ҳолда уйга келишини тайинлайди. Ота тарбиясини олган бу инсон ҳар куни тонгда бир километрни пиёда юриб машинасига боради. Ишдан қайтишда ҳам шу. Йўл-йўлакай оддий одамлар билан суҳбатлашади. Бу эса уни кибрдан сақлаши билан бирга камтарлик ҳам бахш этган.
Кейинчалик бу киши яхши ном ва катта ҳурмат билан нафақага кузатилди. Умуман, камтарликнинг фойдалари ҳақида кўп мисоллар келтириш мумкин.
Ёзувчимиз Абдулла Қодирий қўшниларнинг болаларида велосипед йўқлиги, уларнинг бу матоҳни сотиб олишга қурби етмагани учун ўз ўғлига велосипед олиб бермаган экан.
Аллоҳ таоло барчамизга чинакам камтарлик насиб этсин. Кибр офатидан омон сақласин. Омин.
Абдул Ҳамид МАЛИКОВ,
«Пискент» жоме масжиди имом хатиби.
Аллоҳ таоло Қуръони каримда марҳамат қилади:
«Ер юзида кибру ҳаво ила юрма! Албатта, сен зинҳор ерни тешиб юбора олмайсан ва бўйда тоғларга ета олмайсан!» (Исро, 37)
Набий алайҳиссалом шундай дедилар:
“Кимки, одамлар унинг учун тик туришларини яхши кўрса, бас, ундай одам дўзахдан ўз ўрнини тайёрлайверсин” (Аҳмад, Термизий ва Абу Довуд ривоятлари).
Жалолиддин Румий айтади:
«Агар бахт-саодат истасанг, ғурур, манманликдан йироқ бўл, ҳикматли сўзларни сокинлик билан тингла, такаббурлик, адоват, гиначиликдан ҳазар қил. Қайғу-аламлар устингга ҳужум этсалар, бу ҳужумларга ўз адабсизлигинг сабабчидир».
Камтарлик динимиз эъзозланган, даъват қилинган фазилат. Барча даврлар, барча юртлар ва халқлар камтарликни улуғлайди.
Ғурур, такаббурлик эса маломат қилинган. Чунки кибр инсонни бошқалар назаридан қолдиради, уни қадрсизлантиради ва ҳалок қилади.
Камтарликнинг аниқ қоидалари бор. Ҳамиша тавозе билан ҳар қандай инсонга кичиклик қилиш худди ҳамиша катталик қилиб юриш каби маъқулланмайдиган амалдир.
Улуғлар айтадиларки, ожизлик, заифлик юзасидан эгилиш камтарлик саналмайди. Чунки кучсиз одамнинг синиқлиги табиийдир. Лекин қувватга тўлиб, ҳар қандай ишга қодир бўлган кишининг камтарликни одат тутиши, тавозели бўлиши қийин. Демак, айни шу ҳолда Аллоҳ учун камтарликни лозим тутиш фазилат ҳисобланади.
Камтарликнинг намоён бўлиш шакллари турлича.
Ахлоқда камтарликнинг кўриниши шуки, инсон каттанинг ҳурматини, кичикнинг иззатини, тенгдошнинг қийматини унутмайди.
Мол-дунёдаги камтарлик шуки, инсон нақадар бойиб кетмасин, ҳашаматдан ўзини сақлайди. Уй-жой қуришда, улов минишда, кийинишда бошқалардан устунлигиниз зинҳор кўз-кўзламайди. Билъакс, меъёрни ушлайди ва бойлигини эҳсонга, фойдали ишларга йўналтиради.
Инсоннинг қалбдан камтар бўлиши, яъни кўнгилдаги камтарлик ўтмишга назар солиш, ҳаётий ибратлардан хулоса олиш ҳамда Аллоҳнинг қудрати, марҳамати ва жазосини доимий зикр қилиш билан юзага чиқади.
Камтарликнинг фойдалари кўп. Аввало, инсонни Аллоҳ ҳузурида улуғлайди. Одамлар орасида азиз қилади. Ҳаётда тўлис бахтли бўлишига сабабдир.
Кибр эса Аллоҳнинг лаънатини келтиради, жаннатдан маҳрум қилади. Инсонларнинг қарғишига дучор айлаб, жамият ичида қадрсизлантириб, зулм қилувчи мақомига туширади.
Яқин ўтмишда бир инсон юқори лавозимда хизмат қилган. Унга хизмат машинаси берилган. Ўша вақтларда одамларнинг яшаш тарзи бугунгидан содда ва камтарроқ эди. Кўпчиликнинг машинаси ҳам бўлмаган.
Қаҳрамонимизнинг отаси мансаб эгаси бўлган ўғлига машинасини маҳаллага олиб кирмасликни, кўчада пиёда ҳолда уйга келишини тайинлайди. Ота тарбиясини олган бу инсон ҳар куни тонгда бир километрни пиёда юриб машинасига боради. Ишдан қайтишда ҳам шу. Йўл-йўлакай оддий одамлар билан суҳбатлашади. Бу эса уни кибрдан сақлаши билан бирга камтарлик ҳам бахш этган.
Кейинчалик бу киши яхши ном ва катта ҳурмат билан нафақага кузатилди. Умуман, камтарликнинг фойдалари ҳақида кўп мисоллар келтириш мумкин.
Ёзувчимиз Абдулла Қодирий қўшниларнинг болаларида велосипед йўқлиги, уларнинг бу матоҳни сотиб олишга қурби етмагани учун ўз ўғлига велосипед олиб бермаган экан.
Аллоҳ таоло барчамизга чинакам камтарлик насиб этсин. Кибр офатидан омон сақласин. Омин.
Абдул Ҳамид МАЛИКОВ,
«Пискент» жоме масжиди имом хатиби.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Абдул Ҳамид домла маъруза қиладилар
Берувчи қўл олувчи қўлдан афзалдир
Берувчи қўл олувчи қўлдан афзалдир
Forwarded from Azon Global | Tezkor
Камтарлик тарбияси
Набий алайҳиссалом шундай дедилар: “Кимки одамлар унинг учун тик туришларини яхши кўрса, бас, ундай одам дўзахдан ўз ўрнини тайёрлайверсин” (Аҳмад, Термизий ва Абу Довуд ривоятлари).
Батафсил: https://azon.uz/content/views/37102
Ижтимоий тармоқлардаги саҳифаларимиз:
Telegram | Facebook | Instagram | Youtube
Телеграм каналимизга аъзо бўлинг: 👇👇👇
https://t.me/joinchat/AAAAAER1go61S5CTyWoStQ
Набий алайҳиссалом шундай дедилар: “Кимки одамлар унинг учун тик туришларини яхши кўрса, бас, ундай одам дўзахдан ўз ўрнини тайёрлайверсин” (Аҳмад, Термизий ва Абу Довуд ривоятлари).
Батафсил: https://azon.uz/content/views/37102
Ижтимоий тармоқлардаги саҳифаларимиз:
Telegram | Facebook | Instagram | Youtube
Телеграм каналимизга аъзо бўлинг: 👇👇👇
https://t.me/joinchat/AAAAAER1go61S5CTyWoStQ
МАСЖИДНИ ТОЗАЛОВЧИ МИЛЛИОНЕР
Кунларнинг бирида саудиялик бир киши Масжидул Ҳарамнинг таҳоратхонасига кирди. Кўзи таҳоратхонани тозалаётган ёши улуғ қарияга тушди. Унинг олдига бориб, қўлига бир қанча пул тутқазди. Шунда қария унга жилмайиб: "Болам, мен садақага муҳтож эмасман, мен ҳиндистонлик миллионерман ", деди. Саудиялик ҳайрон бўлиб: "Унда бу ерда нима қиляпсиз?" деди. "Вақти-вақти билан келиб, Роббимнинг уйини тозалаб тураман", деб жавоб берди.
Ушбу бўлган воқеа ижтимоий тармоқларда кенг тарқалди ҳамда кўплаб инсонларни ҳайратга солди. Бир қанча журналистлар келиб суҳбат уюштиришди. Кейин маълум бўлишича, масжидни тозаловчи миллионернинг исми Муҳаммад Аслам бўлиб, у 25 йилдан бери Масжидул Ҳарамнинг таҳоратхонасини тозаловчи фаррош бўлиб ишлар экан.
Кунларнинг бирида саудиялик бир киши Масжидул Ҳарамнинг таҳоратхонасига кирди. Кўзи таҳоратхонани тозалаётган ёши улуғ қарияга тушди. Унинг олдига бориб, қўлига бир қанча пул тутқазди. Шунда қария унга жилмайиб: "Болам, мен садақага муҳтож эмасман, мен ҳиндистонлик миллионерман ", деди. Саудиялик ҳайрон бўлиб: "Унда бу ерда нима қиляпсиз?" деди. "Вақти-вақти билан келиб, Роббимнинг уйини тозалаб тураман", деб жавоб берди.
Ушбу бўлган воқеа ижтимоий тармоқларда кенг тарқалди ҳамда кўплаб инсонларни ҳайратга солди. Бир қанча журналистлар келиб суҳбат уюштиришди. Кейин маълум бўлишича, масжидни тозаловчи миллионернинг исми Муҳаммад Аслам бўлиб, у 25 йилдан бери Масжидул Ҳарамнинг таҳоратхонасини тозаловчи фаррош бўлиб ишлар экан.
Audio
#arrahiqulmaxtum
#audiotrayler
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам ҳақларидаги мумтоз асар "Ар-Роҳиқул махтум" асарининг овозкитобини яқин-орада тинглаймиз, иншааАллоҳ!
#audiotrayler
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам ҳақларидаги мумтоз асар "Ар-Роҳиқул махтум" асарининг овозкитобини яқин-орада тинглаймиз, иншааАллоҳ!
БОЙ БЕРИЛГАН ИМКОН
Бир аёлнинг эри вафот этди. Икки қизи етим қолди. Бу мусибат сабаб фақирлик, муҳтожлик унинг боши узра айлана бошлади. Уйнинг эгаси ижара ҳаққини сўрар, дилбандларининг очликдан силласи қуриб борарди. Маблағ йўқлиги туфайли уйдан чиқариб юборилди. Ҳар хил гап сўзлар - у, ёмонларнинг зараридан қочиб, бегона шаҳарга кетди. У шаҳарда қаҳратон совуқ ҳукм сурарди. Қизларини эски - вайрона масжидда қолдириб, емак топиб келиш мақсадида ташқари чиқди.
Мусулмон, виқорли, шаҳар зодагонларидан бири бўлган кишига дуч келди. Аҳволини тушунтириб ёрдам сўради.
Аёлнинг гапларини эшитиб бўлгач бой:
— Гапларинг ростлигини исботла! Далил келтир менга!— деди.
Аёл:
— Сизга қандай исботлай, бу шаҳарда ҳеч кимим йўқ бўлса, мени кимса танимайдики сизга келтириб сўйлатсам, — деди.
Мусулмон киши унга ишонмади, юзини ўгириб кетди.
Аёлнинг шундоқ ҳам ғам қучган қалби, баттар синди. Иложсизликдан йиғлай бошлади. Шу пайт унинг ёнидан ёши улуғ, кекса бир киши ўтиб кетаётганди. Аёлнинг ҳоли унинг диққатини жалб қилди.
— Тинчиликми, қизим? Нимага йиғлаяпсиз? — деб сўради.
Аёл аҳволини, бояги кишининг унга ишонмаганлигини айтиб йиғлади.
Чолнинг унга раҳми келиб уйидан аёл - қизларини жўнатди. Улар аёл ва унинг масжидда қолган қизларини келтиришди. Едириб - ичириб, ювинтириб чиройли кийимлар беришди. Олий даражада иззат - икром қилишди.
Чол ва унинг оиласи насронийлар эдилар.
Тун ярмига чўкканда, аёлни ночор ҳолида қолдирган мусулмон киши туш кўрди.
Унда, қиёмат қоим бўлганди. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам ва Уларнинг ортларида байроқлари ҳилпираб тик турарди.
Шунда бойнинг нигоҳи ям - яшил зумраддан қурилган чиройли қасрга тушди. Унинг айвонлари дур ва ёқутдан, қуббалари марварид, жавоҳир - у маржонлардан ясалган, ўта нозик ва ҳашаматли эди.
Бой Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламдан қаср кимга тегишли эканлигини сўради.
У Киши:
— Тавҳидли мусулмонники, — дедилар.
Бой:
— Эй Аллоҳнинг элчиси, менман ўша Аллоҳнинг ягона, Сизни ҳақ Пайғамбар эканлигингизга иймон келтирган, тавҳидли мусулмон, — деди.
У киши:
— Қани, далил - исботинг, гапинг ростлигини тасдиқла?! — дедилар.
Унинг ақлига чақмоқдек аёл билан ўтган суҳбат келди.
— Сен аёлдан далил сўрадинг - ку?! «Гапларинг ростлигини исботла!» дединг - ку! — дедилар.
У қўрқиб уйғониб кетди. Қилган ишидан жуда афсусланди. Эртаси кунидан бошлаб аёлни шаҳар бўйлаб ахтара бошлади. Ахири уни насронийнинг уйда эканлигини билди.
Бориб:
— Аёл ва унинг қизларини менга беринг! — деди.
— Бунинг иложи йўқ, улар уйимга келгандан бери шунақа барака ёғила бошладики, тасаввур қилолмайсиз, — деди чол.
— Мен сизга минг дийнор бераман, уларни менга беринг! — деди, бой.
— Йўқ, — деди, насроний.
— Беришингиз шарт! — деди бой.
Насроний:
— Сиз хоҳлаётган нарсага сиздан кўра мен ҳақлироқман. Тушингизда кўрган қаср, мен учун қурилган. Аллоҳга қасам, уйимга аёл ва қизлари келгандан сўнг, унинг қўлида мен ва оилам исломни қабул қилдик, кейин сиз кўрган тушни мен ҳам кўрдим.
Расулуллоҳ:
— Аёл ва унинг қизлари сеникидами? — деб сўрадилар.
— Ҳа, шундай, эй Росулуллоҳ, дедим.
У киши:
— Бу қаср сен ва оилангники, дедилар, — деди.
Бу гапларни эшитган бой шу даражада надомат қилдики, умри бўйи ҳеч нарсага бунчалик афсус қилмаганди!
Бир аёлнинг эри вафот этди. Икки қизи етим қолди. Бу мусибат сабаб фақирлик, муҳтожлик унинг боши узра айлана бошлади. Уйнинг эгаси ижара ҳаққини сўрар, дилбандларининг очликдан силласи қуриб борарди. Маблағ йўқлиги туфайли уйдан чиқариб юборилди. Ҳар хил гап сўзлар - у, ёмонларнинг зараридан қочиб, бегона шаҳарга кетди. У шаҳарда қаҳратон совуқ ҳукм сурарди. Қизларини эски - вайрона масжидда қолдириб, емак топиб келиш мақсадида ташқари чиқди.
Мусулмон, виқорли, шаҳар зодагонларидан бири бўлган кишига дуч келди. Аҳволини тушунтириб ёрдам сўради.
Аёлнинг гапларини эшитиб бўлгач бой:
— Гапларинг ростлигини исботла! Далил келтир менга!— деди.
Аёл:
— Сизга қандай исботлай, бу шаҳарда ҳеч кимим йўқ бўлса, мени кимса танимайдики сизга келтириб сўйлатсам, — деди.
Мусулмон киши унга ишонмади, юзини ўгириб кетди.
Аёлнинг шундоқ ҳам ғам қучган қалби, баттар синди. Иложсизликдан йиғлай бошлади. Шу пайт унинг ёнидан ёши улуғ, кекса бир киши ўтиб кетаётганди. Аёлнинг ҳоли унинг диққатини жалб қилди.
— Тинчиликми, қизим? Нимага йиғлаяпсиз? — деб сўради.
Аёл аҳволини, бояги кишининг унга ишонмаганлигини айтиб йиғлади.
Чолнинг унга раҳми келиб уйидан аёл - қизларини жўнатди. Улар аёл ва унинг масжидда қолган қизларини келтиришди. Едириб - ичириб, ювинтириб чиройли кийимлар беришди. Олий даражада иззат - икром қилишди.
Чол ва унинг оиласи насронийлар эдилар.
Тун ярмига чўкканда, аёлни ночор ҳолида қолдирган мусулмон киши туш кўрди.
Унда, қиёмат қоим бўлганди. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам ва Уларнинг ортларида байроқлари ҳилпираб тик турарди.
Шунда бойнинг нигоҳи ям - яшил зумраддан қурилган чиройли қасрга тушди. Унинг айвонлари дур ва ёқутдан, қуббалари марварид, жавоҳир - у маржонлардан ясалган, ўта нозик ва ҳашаматли эди.
Бой Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламдан қаср кимга тегишли эканлигини сўради.
У Киши:
— Тавҳидли мусулмонники, — дедилар.
Бой:
— Эй Аллоҳнинг элчиси, менман ўша Аллоҳнинг ягона, Сизни ҳақ Пайғамбар эканлигингизга иймон келтирган, тавҳидли мусулмон, — деди.
У киши:
— Қани, далил - исботинг, гапинг ростлигини тасдиқла?! — дедилар.
Унинг ақлига чақмоқдек аёл билан ўтган суҳбат келди.
— Сен аёлдан далил сўрадинг - ку?! «Гапларинг ростлигини исботла!» дединг - ку! — дедилар.
У қўрқиб уйғониб кетди. Қилган ишидан жуда афсусланди. Эртаси кунидан бошлаб аёлни шаҳар бўйлаб ахтара бошлади. Ахири уни насронийнинг уйда эканлигини билди.
Бориб:
— Аёл ва унинг қизларини менга беринг! — деди.
— Бунинг иложи йўқ, улар уйимга келгандан бери шунақа барака ёғила бошладики, тасаввур қилолмайсиз, — деди чол.
— Мен сизга минг дийнор бераман, уларни менга беринг! — деди, бой.
— Йўқ, — деди, насроний.
— Беришингиз шарт! — деди бой.
Насроний:
— Сиз хоҳлаётган нарсага сиздан кўра мен ҳақлироқман. Тушингизда кўрган қаср, мен учун қурилган. Аллоҳга қасам, уйимга аёл ва қизлари келгандан сўнг, унинг қўлида мен ва оилам исломни қабул қилдик, кейин сиз кўрган тушни мен ҳам кўрдим.
Расулуллоҳ:
— Аёл ва унинг қизлари сеникидами? — деб сўрадилар.
— Ҳа, шундай, эй Росулуллоҳ, дедим.
У киши:
— Бу қаср сен ва оилангники, дедилар, — деди.
Бу гапларни эшитган бой шу даражада надомат қилдики, умри бўйи ҳеч нарсага бунчалик афсус қилмаганди!
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Абдул Ҳамид домла маъруза қиладилар
Мазҳабсизлик - улкан хатардир
Мазҳабсизлик - улкан хатардир
НАМОЗДА ЎҚИЛАДИГАН САНО МАЪНОСИ
Намозни бошлашда ўқиладиган дуо бизда “сано”, араб тилида “истифтоҳ (яъни, намозни очиш) дуоси” дейилади.
Оиша онамиз розияллоҳу анҳодан ривоят қилинади: “Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам намозни бошласалар, “Субҳаанакаллоҳумма ва биҳамдика ва табаарокасмук, ва таъаалаа жаддук, ва лаа илааҳа ғойрук”, деб айтардилар” (“Сунан” соҳиблари, Аҳмад, Ҳоким, Дорақутний ривоят қилган. Ривоят санади саҳиҳ).
Санонинг турли шакллари бор. Ҳанафий, ҳанбалий мазҳаби уламолари “Субҳаанакаллоҳумма ва биҳамдика”ни ихтиѐр қилишган. Шофеийлар “Важжаҳту важҳий лиллазий фаторос самааваати вал арз” деб бошланадиган дуони ўқишади.
“Субҳаанакаллоҳумма” Аллоҳ ҳар қандай айб-камчиликдан пок эканини, “Ва биҳамдика” эса мақтовнинг ҳамма тури Аллоҳга хослигини эътироф этишдир. Яъни:
Эй Парвардигорим, Сен нуқсон-камчиликлардан холисан, буюксан, мутлақ комил Зотсан. Ожизликдан, зулм қилишдан, Ўзинг яратган жонзотларга ўхшашдан поксан. Барча ҳамду санолар фақат Сенгагина хос.
“Ва табаарокасмук” Сенинг исминг комил, улуғ, муқаддасдир. Осмонлару ерда исминг баракаси зиѐда бўлди, дегани. Агар Аллоҳнинг исми шу қадар баракали бўлса, унда Аллоҳнинг Ўзи янада баракалироқ, улуғроқдир.
Ҳақиқатан, Аллоҳнинг исми баракалидир. Агар овқат ейишдан олдин “Бисмиллаҳ” десангиз, шайтон сизга шерик бўлмайди, таомга барака киради. Агар басмалани айтмасангиз, шайтон сиз билан қўшилиб таом ейди. Агар жонлиқ сўяѐтганда Аллоҳ исми зикр қилинмаса, у нопок ўлимтик бўлиб қолади. Оламлар Парвардигори исми айтиб сўйилса, пок-ҳалол гўшт саналади. Зеро, Аллоҳнинг исмисиз бошланган ҳеч бир ишда хайр-барака, унум бўлмайди.
“Ва таъаалаа жаддук” жумласи “Сенинг улуғлигинг юқори бўлди” маъносини англатади. Аллоҳ шундай буюк Зотки, яратган мавжудотларидан ҳеч бири Унга тенглаша олмайди. Фақат Аллоҳнинг Ўзи улуғдир.
“Ва лаа илааҳа ғойрук” эса “Сендан Ўзга илоҳ йўқ. Сен Яккаю Ягонасан” мазмунини билдиради. Аллоҳдан бошқа ҳар қандай “маъбуд”лар, “илоҳ”лар ботил, сохтадир. Фақат Аллоҳ буюк, комил, ибодат учун лойиқ Зотдир.
Санони тафаккур қилиш билан қалб уйғонади, Аллоҳга қурбат ҳосил бўлади, шайтон васвасаси даф этилади, ғафлат ортга чекинади, ихлос сари кенг йўл очилади.
"Намозда хушуъ" китобидан.
Намозни бошлашда ўқиладиган дуо бизда “сано”, араб тилида “истифтоҳ (яъни, намозни очиш) дуоси” дейилади.
Оиша онамиз розияллоҳу анҳодан ривоят қилинади: “Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам намозни бошласалар, “Субҳаанакаллоҳумма ва биҳамдика ва табаарокасмук, ва таъаалаа жаддук, ва лаа илааҳа ғойрук”, деб айтардилар” (“Сунан” соҳиблари, Аҳмад, Ҳоким, Дорақутний ривоят қилган. Ривоят санади саҳиҳ).
Санонинг турли шакллари бор. Ҳанафий, ҳанбалий мазҳаби уламолари “Субҳаанакаллоҳумма ва биҳамдика”ни ихтиѐр қилишган. Шофеийлар “Важжаҳту важҳий лиллазий фаторос самааваати вал арз” деб бошланадиган дуони ўқишади.
“Субҳаанакаллоҳумма” Аллоҳ ҳар қандай айб-камчиликдан пок эканини, “Ва биҳамдика” эса мақтовнинг ҳамма тури Аллоҳга хослигини эътироф этишдир. Яъни:
Эй Парвардигорим, Сен нуқсон-камчиликлардан холисан, буюксан, мутлақ комил Зотсан. Ожизликдан, зулм қилишдан, Ўзинг яратган жонзотларга ўхшашдан поксан. Барча ҳамду санолар фақат Сенгагина хос.
“Ва табаарокасмук” Сенинг исминг комил, улуғ, муқаддасдир. Осмонлару ерда исминг баракаси зиѐда бўлди, дегани. Агар Аллоҳнинг исми шу қадар баракали бўлса, унда Аллоҳнинг Ўзи янада баракалироқ, улуғроқдир.
Ҳақиқатан, Аллоҳнинг исми баракалидир. Агар овқат ейишдан олдин “Бисмиллаҳ” десангиз, шайтон сизга шерик бўлмайди, таомга барака киради. Агар басмалани айтмасангиз, шайтон сиз билан қўшилиб таом ейди. Агар жонлиқ сўяѐтганда Аллоҳ исми зикр қилинмаса, у нопок ўлимтик бўлиб қолади. Оламлар Парвардигори исми айтиб сўйилса, пок-ҳалол гўшт саналади. Зеро, Аллоҳнинг исмисиз бошланган ҳеч бир ишда хайр-барака, унум бўлмайди.
“Ва таъаалаа жаддук” жумласи “Сенинг улуғлигинг юқори бўлди” маъносини англатади. Аллоҳ шундай буюк Зотки, яратган мавжудотларидан ҳеч бири Унга тенглаша олмайди. Фақат Аллоҳнинг Ўзи улуғдир.
“Ва лаа илааҳа ғойрук” эса “Сендан Ўзга илоҳ йўқ. Сен Яккаю Ягонасан” мазмунини билдиради. Аллоҳдан бошқа ҳар қандай “маъбуд”лар, “илоҳ”лар ботил, сохтадир. Фақат Аллоҳ буюк, комил, ибодат учун лойиқ Зотдир.
Санони тафаккур қилиш билан қалб уйғонади, Аллоҳга қурбат ҳосил бўлади, шайтон васвасаси даф этилади, ғафлат ортга чекинади, ихлос сари кенг йўл очилади.
"Намозда хушуъ" китобидан.
МЕН СЕНГА ТУРМУШГА ЧИҚМАЙМАН, ЧУНКИ МЕН ЎҚИГАН НАРСАЛАР БЎЙИЧА СЕН МУСУЛМОН ЭМАС ЭКАНСАН!
Бир мусулмон йигит ғарблик бир қизни яхши кўриб қолади. Отасидан унга уйланиш учун рухсат сўрайди. Отаси унга қиёмат қоим қилади ва унга уйланса ундан кечишини айтиб қўрқитади. У бир неча ойдан кейин масалага яна қайтади ва «Эй отажон! Агар у қиз Исломга кирса рухсат берасизми?» деб сўрайди. Отадан ижобий жавоб келади. Йигит хурсандчиликдан ҳушини йўқотаёзади ва зудлик билан Исломга оид инглизча китобларни сотиб олади. Қизга у китоблар билан танишиб чиқишни таклиф қилади. Мақсади қиз Исломга кирсаю, отасига хабар бериб у билан турмуш қурса. Қиз жуда заковатли қиз эди. Ҳеч қандай ташқи таъсирларсиз Ислом билан чуқур танишиш учун тўрт ой муҳлат сўрайди. Йигит учун тўрт ой тўрт йилдек чўзилади. Муддат ўтиб бўлгандан кейин у қиз билан боғланади. У қизнинг жавобини эшитиб ўзини йўқотади. Чунки қиз Исломга кирганини айтади. У мақсадга етганидан масрур эди. Лекин қизнинг кейинги сўзлари умуман бошқача бўлди. Кутилмаганда у «Лекин мен сенга турмушга чиқмайман. Чунки мен ўқиган нарсалар бўйича сен мусулмон эмассан!» дейди…
Аллоҳга қасам, мен бугун аксар мусулмонларнинг ҳоли шундай, десам муболаға қилмаган бўламан. Отаси мусулмон, онаси мусулмон. Намоз ўқийди, ҳажга боради. Лекин уларнинг хулқлари, хонадони, қилаётган ишлари, даромади, сарфи,бозорлари, орзулари, ўйин-кулгуси, принцип ва қадриятлари мусулмонга хос эмас…
Ислом гўзал ахлоқдир.
Ислом ҳалолликдир.
Ислом омонатдорликдир.
Ислом ростликдур.
Ислом илмдир.
Ислом покликдир.
Ислом хайрихоҳликдир.
Ислом ширин сўздир.
Ислом исломдир!
Шайх Муҳаммад Ротиб Нобулсий
Бир мусулмон йигит ғарблик бир қизни яхши кўриб қолади. Отасидан унга уйланиш учун рухсат сўрайди. Отаси унга қиёмат қоим қилади ва унга уйланса ундан кечишини айтиб қўрқитади. У бир неча ойдан кейин масалага яна қайтади ва «Эй отажон! Агар у қиз Исломга кирса рухсат берасизми?» деб сўрайди. Отадан ижобий жавоб келади. Йигит хурсандчиликдан ҳушини йўқотаёзади ва зудлик билан Исломга оид инглизча китобларни сотиб олади. Қизга у китоблар билан танишиб чиқишни таклиф қилади. Мақсади қиз Исломга кирсаю, отасига хабар бериб у билан турмуш қурса. Қиз жуда заковатли қиз эди. Ҳеч қандай ташқи таъсирларсиз Ислом билан чуқур танишиш учун тўрт ой муҳлат сўрайди. Йигит учун тўрт ой тўрт йилдек чўзилади. Муддат ўтиб бўлгандан кейин у қиз билан боғланади. У қизнинг жавобини эшитиб ўзини йўқотади. Чунки қиз Исломга кирганини айтади. У мақсадга етганидан масрур эди. Лекин қизнинг кейинги сўзлари умуман бошқача бўлди. Кутилмаганда у «Лекин мен сенга турмушга чиқмайман. Чунки мен ўқиган нарсалар бўйича сен мусулмон эмассан!» дейди…
Аллоҳга қасам, мен бугун аксар мусулмонларнинг ҳоли шундай, десам муболаға қилмаган бўламан. Отаси мусулмон, онаси мусулмон. Намоз ўқийди, ҳажга боради. Лекин уларнинг хулқлари, хонадони, қилаётган ишлари, даромади, сарфи,бозорлари, орзулари, ўйин-кулгуси, принцип ва қадриятлари мусулмонга хос эмас…
Ислом гўзал ахлоқдир.
Ислом ҳалолликдир.
Ислом омонатдорликдир.
Ислом ростликдур.
Ислом илмдир.
Ислом покликдир.
Ислом хайрихоҳликдир.
Ислом ширин сўздир.
Ислом исломдир!
Шайх Муҳаммад Ротиб Нобулсий
АЁЛЛАР УЧУН 30 ТА ШАРЪИЙ ҚАЙТАРИҚ
1. Соч улашдан қайтарилган.
2. Баданига чизиш-чиздириш, тиши орасини очиш-очтириш ва қош териш-тердиришдан қайтарилган.
3. Кўчага атир сепиб чиқишдан қайтарилган.
4. Эркаклар олдида зийнатини кўрсатишдан қайтарилган.
5. Эри тўшакка чақирганда, бош тортишдан қайтарилган.
6. Эр-хотин ўртасидаги сирларни ошкор қилишдан қайтарилган.
7. Эрининг изнисиз нафл рўза тутишдан қайтарилган.
8. Эрининг уйидан унинг изнисиз инфоқ қилишдан қайтарилган.
9. Эрига итоатсизлик қилишдан қайтарилган.
10. Эридан сабабсиз талоқни талаб қилишдан қайтарилган.
11. Эрига нонкўрлик қилишдан қайтарилган.
12. Бегона билан холи қолишдан қайтарилган.
13. Бегоналарга қарашдан қайтарилган.
14. Бегоналар билан қўл бериб сўрашишдан қайтарилган.
15. Эркакларга ўхшашдан қайтарилган.
16. Эрига бошқа аёлни сифатлаб беришдан қайтарилган.
17. Аёлнинг авратига қарашдан қайтарилган.
18. Маҳрамсиз сафар қилишдан қайтарилган.
19. Ҳожатсиз уйидан чиқишдан қайтарилган.
20. Мусибат пайтида дод солиб, юзга уриб, кийим йиртиб йиғлашдан қайтарилган.
21. Аёл билан битта кийимда қучоқлашишдан қайтарилган.
22. Ғийбат, чақимчилик, жосуслик, зулмдан қайтарилган.
23. Мусулмонлар билан уч кундан ортиқ аразлашишдан қайтарилган.
24. Эркаклар билан жанозага қатнашишдан қайтарилган.
25. Силаи раҳмни узишдан қайтарилган.
26. Коҳин, фолбин, мунажжим, азайимхонга боришдан қайтарилган.
27. Фарзандларини дуойибад қилишдан қайтарилган.
28. Хизматкорларни азоблашдан қайтарилган.
29. Қўшнига озор беришдан қайтарилган.
30. Маййитга уч кундан ортиқ мотам тутишдан қайтарилган. Фақат эрига тўрт ою ўн кун мотам тутади.
Муслима синглим! Аллоҳ таоло қайтарган ишларни қилиб қўйишдан эҳтиёт бўлинг! Агар юқоридаги ишлардан бирортасини қилиб қўйсангиз, истиғфор ва тавбага шошилинг! Зеро, Аллоҳ таоло Қуръони Каримнинг Оли Имрон сурасида шундай деган:
وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُواْ فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُواْ أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُواْ اللّهَ فَاسْتَغْفَرُواْ لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللّهُ وَلَمْ يُصِرُّواْ عَلَى مَا فَعَلُواْ وَهُمْ يَعْلَمُونَ
135 . Ва улар фоҳиша иш ёки ўзларига зулм қилган чоғларида Аллоҳни эслаб, гуноҳларини мағфират қилишни сўрайдилар, гуноҳларини Аллоҳдан ўзга ким ҳам мағфират қиларди? Ва улар, билиб туриб, қилган гуноҳларида бардавом бўлмаслар. (Демак, бир марта, билмасдан ёки заифлик тутиб, гуноҳ қилиб қўйган одам дарров тавба қилса ва гуноҳдан тўхтаса, шундагина тавбаси қабул экан. Бу қоида ва мағфират бобидаги бир оят ва ҳадисларга тегишлидир. Баъзи нафси бузуқ одамлар ўйлаганидек, оғзида тавба қилдим деб қўйиб, қайта-қайта гуноҳ қилаверадиганлар бу ҳукмга кирмайдилар.)
1. Соч улашдан қайтарилган.
2. Баданига чизиш-чиздириш, тиши орасини очиш-очтириш ва қош териш-тердиришдан қайтарилган.
3. Кўчага атир сепиб чиқишдан қайтарилган.
4. Эркаклар олдида зийнатини кўрсатишдан қайтарилган.
5. Эри тўшакка чақирганда, бош тортишдан қайтарилган.
6. Эр-хотин ўртасидаги сирларни ошкор қилишдан қайтарилган.
7. Эрининг изнисиз нафл рўза тутишдан қайтарилган.
8. Эрининг уйидан унинг изнисиз инфоқ қилишдан қайтарилган.
9. Эрига итоатсизлик қилишдан қайтарилган.
10. Эридан сабабсиз талоқни талаб қилишдан қайтарилган.
11. Эрига нонкўрлик қилишдан қайтарилган.
12. Бегона билан холи қолишдан қайтарилган.
13. Бегоналарга қарашдан қайтарилган.
14. Бегоналар билан қўл бериб сўрашишдан қайтарилган.
15. Эркакларга ўхшашдан қайтарилган.
16. Эрига бошқа аёлни сифатлаб беришдан қайтарилган.
17. Аёлнинг авратига қарашдан қайтарилган.
18. Маҳрамсиз сафар қилишдан қайтарилган.
19. Ҳожатсиз уйидан чиқишдан қайтарилган.
20. Мусибат пайтида дод солиб, юзга уриб, кийим йиртиб йиғлашдан қайтарилган.
21. Аёл билан битта кийимда қучоқлашишдан қайтарилган.
22. Ғийбат, чақимчилик, жосуслик, зулмдан қайтарилган.
23. Мусулмонлар билан уч кундан ортиқ аразлашишдан қайтарилган.
24. Эркаклар билан жанозага қатнашишдан қайтарилган.
25. Силаи раҳмни узишдан қайтарилган.
26. Коҳин, фолбин, мунажжим, азайимхонга боришдан қайтарилган.
27. Фарзандларини дуойибад қилишдан қайтарилган.
28. Хизматкорларни азоблашдан қайтарилган.
29. Қўшнига озор беришдан қайтарилган.
30. Маййитга уч кундан ортиқ мотам тутишдан қайтарилган. Фақат эрига тўрт ою ўн кун мотам тутади.
Муслима синглим! Аллоҳ таоло қайтарган ишларни қилиб қўйишдан эҳтиёт бўлинг! Агар юқоридаги ишлардан бирортасини қилиб қўйсангиз, истиғфор ва тавбага шошилинг! Зеро, Аллоҳ таоло Қуръони Каримнинг Оли Имрон сурасида шундай деган:
وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُواْ فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُواْ أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُواْ اللّهَ فَاسْتَغْفَرُواْ لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللّهُ وَلَمْ يُصِرُّواْ عَلَى مَا فَعَلُواْ وَهُمْ يَعْلَمُونَ
135 . Ва улар фоҳиша иш ёки ўзларига зулм қилган чоғларида Аллоҳни эслаб, гуноҳларини мағфират қилишни сўрайдилар, гуноҳларини Аллоҳдан ўзга ким ҳам мағфират қиларди? Ва улар, билиб туриб, қилган гуноҳларида бардавом бўлмаслар. (Демак, бир марта, билмасдан ёки заифлик тутиб, гуноҳ қилиб қўйган одам дарров тавба қилса ва гуноҳдан тўхтаса, шундагина тавбаси қабул экан. Бу қоида ва мағфират бобидаги бир оят ва ҳадисларга тегишлидир. Баъзи нафси бузуқ одамлар ўйлаганидек, оғзида тавба қилдим деб қўйиб, қайта-қайта гуноҳ қилаверадиганлар бу ҳукмга кирмайдилар.)
Forwarded from Fitrat.uz
#Мақола
КАМТАРГА КАМОЛ
Камтарлик динимизда эъзозланган, даъват қилган фазилат. Барча даврларда, ҳамма юртлар ва халқларда камтарлик улуғланган. Аллоҳ таоло Қуръони каримда марҳамат қилади: «Ер юзида кибру ҳаво ила юрма! Албатта, сен зинҳор ерни тешиб юбора олмайсан ва бўйда тоғларга ета олмайсан!» (Исро сураси, 37-оят).
Батафсил 👇
http://fitrat.uz/kamtarga-kamol/
КАМТАРГА КАМОЛ
Камтарлик динимизда эъзозланган, даъват қилган фазилат. Барча даврларда, ҳамма юртлар ва халқларда камтарлик улуғланган. Аллоҳ таоло Қуръони каримда марҳамат қилади: «Ер юзида кибру ҳаво ила юрма! Албатта, сен зинҳор ерни тешиб юбора олмайсан ва бўйда тоғларга ета олмайсан!» (Исро сураси, 37-оят).
Батафсил 👇
http://fitrat.uz/kamtarga-kamol/
Fitrat.uz
КАМТАРГА КАМОЛ
Тарбия Камтарлик динимизда эъзозланган, даъват қилган фазилат. Барча даврларда, ҳамма юртлар ва халқларда камтарлик улуғланган. Аллоҳ таоло Қуръони каримда марҳамат қилади: «Ер юзида кибру ҳаво...
ҚИСҚИЧБАҚАЛАР ЧЕЛАГИ
Америкаликларда ажойиб бир ибора бор: "Crab bucket theory" — "Қисқичбақалар солинган челак теорияси".
Аниқланишича, агар челакда биттагина қисқичбақа бўлса, у осонгина эркинликка чиқа олади. Агар улар 5-6 та бўлса, ҳарчанд уринмасин, ҳеч қайсиси чиқа олмайди. Негаки улар юқорига кўтарилаётган қавмдошини тортиб, ўзи чиқишга уринар экан. "Челакдаги қисқичбақа" иборасидан келиб чиқадиган мантиқ одамларга ҳам хос.
Масалан, бир одам тамаки чекишни ташламоқчи. Аммо дўстлари: "Барибир қўлингдан келмайди" деб, унга сигарет узатади. Бошини китобдан кўтармайдиган одамга: "Ўқиб олим бўлармидинг, ундан кўра биронта ҳунар ўрган!", деб уни йўлдан урадиганлар ҳам бор. Ўз ота-онанг сени аҳмоқ, омадсиз ёки "одам бўлмайсан" деб турса, бу ҳам оилангиз "челакдаги қисқичбақа" эканини исботлайди.
Одамларнинг табиати шундай, фақатгина ўзингизга бўлган ишонч шу челакдан чиқишингизга ёрдам бера олади. Сиз иродали бўлиб, оёғингиздан тортаётган ”қисқичбақа”ларни енгиб, чиқиб кета олишингиз шарт. (с)
©️Темур Малик
Америкаликларда ажойиб бир ибора бор: "Crab bucket theory" — "Қисқичбақалар солинган челак теорияси".
Аниқланишича, агар челакда биттагина қисқичбақа бўлса, у осонгина эркинликка чиқа олади. Агар улар 5-6 та бўлса, ҳарчанд уринмасин, ҳеч қайсиси чиқа олмайди. Негаки улар юқорига кўтарилаётган қавмдошини тортиб, ўзи чиқишга уринар экан. "Челакдаги қисқичбақа" иборасидан келиб чиқадиган мантиқ одамларга ҳам хос.
Масалан, бир одам тамаки чекишни ташламоқчи. Аммо дўстлари: "Барибир қўлингдан келмайди" деб, унга сигарет узатади. Бошини китобдан кўтармайдиган одамга: "Ўқиб олим бўлармидинг, ундан кўра биронта ҳунар ўрган!", деб уни йўлдан урадиганлар ҳам бор. Ўз ота-онанг сени аҳмоқ, омадсиз ёки "одам бўлмайсан" деб турса, бу ҳам оилангиз "челакдаги қисқичбақа" эканини исботлайди.
Одамларнинг табиати шундай, фақатгина ўзингизга бўлган ишонч шу челакдан чиқишингизга ёрдам бера олади. Сиз иродали бўлиб, оёғингиздан тортаётган ”қисқичбақа”ларни енгиб, чиқиб кета олишингиз шарт. (с)
©️Темур Малик
УНДА СИЗ СЎРАЙСИЗ...
Бир бола жума намозидан қайтиб келаётган эди, йўлда бир даҳрий киши уни тўхтатиб, қитмирлик билан саволга тутди:
— Болакай, қаердан келяпсан?
— Жума намозидан қайтяпман.
Даҳрий билиб турса ҳам, боладан яна сўради:
— Жума намозида нима қилдинг?
— Имом домланинг хутбасини эшитдим.
— У хутбада нималарни гапирди?
— Юнус алайҳиссалом қиссасини сўзлаб берди. Унинг Аллоҳ синовига учраб, улкан балиқнинг қорнида қирқ кун қолиб кетганини, кейин балиқ Парвардигорнинг амри билан уни соҳилга чиқариб ташлаганини айтиб берди.
— Сен шу сафсаталарга ишониб юрибсанми, ахир булар ғирт афсоналар-ку! Қирқ кун балиқ қорнида қолиб кетган одам тирик қолармиди?
— Мен аввало имомининг гапларига албатта ишонаман. Кейин, иншааллоҳ, жаннатга тушсам, бунинг рост-ёлғонлигини Юнус алайҳиссаломнинг ўзларидан ҳам сўраб оламан.
— У жаннатга тушмаса-чи?
— У ҳолда сиз сўрайсиз.
************************
Аҳмад Муҳаммад Турсуннинг "Кўҳна дунё ривоятлари" китобидан
Бир бола жума намозидан қайтиб келаётган эди, йўлда бир даҳрий киши уни тўхтатиб, қитмирлик билан саволга тутди:
— Болакай, қаердан келяпсан?
— Жума намозидан қайтяпман.
Даҳрий билиб турса ҳам, боладан яна сўради:
— Жума намозида нима қилдинг?
— Имом домланинг хутбасини эшитдим.
— У хутбада нималарни гапирди?
— Юнус алайҳиссалом қиссасини сўзлаб берди. Унинг Аллоҳ синовига учраб, улкан балиқнинг қорнида қирқ кун қолиб кетганини, кейин балиқ Парвардигорнинг амри билан уни соҳилга чиқариб ташлаганини айтиб берди.
— Сен шу сафсаталарга ишониб юрибсанми, ахир булар ғирт афсоналар-ку! Қирқ кун балиқ қорнида қолиб кетган одам тирик қолармиди?
— Мен аввало имомининг гапларига албатта ишонаман. Кейин, иншааллоҳ, жаннатга тушсам, бунинг рост-ёлғонлигини Юнус алайҳиссаломнинг ўзларидан ҳам сўраб оламан.
— У жаннатга тушмаса-чи?
— У ҳолда сиз сўрайсиз.
************************
Аҳмад Муҳаммад Турсуннинг "Кўҳна дунё ривоятлари" китобидан
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Абдул Ҳамид домла маъруза қиладилар
МАЗҲАБ ТАРИХИ ҲАҚИДА ҚИСҚАЧА
МАЗҲАБ ТАРИХИ ҲАҚИДА ҚИСҚАЧА
ИСРОФ
(Ибратли ҳикоя)
Олмонияга ўқишга борган бир араб йигит ҳикоя қилади:
"Олмония саноатлашган, ўта ривожланган давлат. У ерда турли соҳаларга оид маҳсулотларнинг энг саралари ишлаб чиқарилади. Кўпчилик, бу мамлакат аҳолиси ниҳоятда тўкин-сочин, ўта дабдабада яшайди, деб ўйлайди. Сафаримдан олдин мен ҳам шу фикрда эдим. Ҳамбург шаҳрига келиб тушганимда, у ердаги танишларим бир ресторанда зиёфат уюштиришди. Ресторанга бордик. Қарасак, ресторанда одам кам. Бир нечта ёши катта аёллар бор. Бир четдаги столда ёш эр-хотин ўтирибди. Олдиларида иккита тарелкада овқат ва иккита ичимликдан бошқа нарса йўқ. Биз ҳам бир столга ўтирдик. Қорин ҳам очқаб кетганди. Шундан шеригим кўпроқ овқатга буюртма берди. Ресторан тинч экан, овқат ҳам тезда келди.
Овқатланиб бўлиб, туриб кетаётганимизда овқатнинг деярли учдан бири тарелкада ортиб қолган эди. Ресторан эшигига етиб бормаган ҳам эдикки, кимдир бизни чақирди. Қарасак ёши улуғ хонимлар ресторан бошлиғига нималарнидир гапиришяпти. Билсак, улар кўп овқат қолдириб кетаётганимиздан норози эканлар. Шеригим: “Ўзимиз буюртма берган овқат, пулини тўладик, сизларга дахли бўлмаган нарсага нега аралашасизлар?!”, деди.
Хонимлардан бири бизга қаттиқ ғазаб билан қараб турди-да, телефон олдига бориб кимгадир сим қоқди.
Кўп ўтмасдан, расмий кийимда бир киши кериб келди. У ўзини "ижтимоий таъминот муассаса"сининг зобити деб таништирди. Бизга 50 марка жарима солди. Биз жавоб қайтаролмадик. Шеригим узр сўраб 50 марка тўлади. Зобит самимий оҳангда: "Ортиб қолмаслигига кўзларинг етган таомни буюртма беринглар, пул ўзларингники, лекин ресурслар барчаники. Дунёда кўплаб одамлар ресурс, озиқ-овқат тақчиллигига дуч келмоқда, сизлар эса исроф қилаяпсизлар", деди.
Биз роса хижолатда қолдик. Унинг гаплари ҳақ эди. Шеригим ўша жиноят қоғозини суратга олиб, ҳар биримизга эсдалик сифатида биттадан нусха берди. Биз уни ҳеч қачон исроф қилмаслигимизни эслатиб турсин учун, хонамиз деворига осиб қўйдик!
"Пул ўзингники, лекин ресурслар барчаники!".
Aллоҳ таоло марҳамат қилган:
“Еб-ичинг, (лекин) исроф қилманг! Чунки У зот исроф қилувчиларни севмас!”
(Аъроф, 31).
(Ибратли ҳикоя)
Олмонияга ўқишга борган бир араб йигит ҳикоя қилади:
"Олмония саноатлашган, ўта ривожланган давлат. У ерда турли соҳаларга оид маҳсулотларнинг энг саралари ишлаб чиқарилади. Кўпчилик, бу мамлакат аҳолиси ниҳоятда тўкин-сочин, ўта дабдабада яшайди, деб ўйлайди. Сафаримдан олдин мен ҳам шу фикрда эдим. Ҳамбург шаҳрига келиб тушганимда, у ердаги танишларим бир ресторанда зиёфат уюштиришди. Ресторанга бордик. Қарасак, ресторанда одам кам. Бир нечта ёши катта аёллар бор. Бир четдаги столда ёш эр-хотин ўтирибди. Олдиларида иккита тарелкада овқат ва иккита ичимликдан бошқа нарса йўқ. Биз ҳам бир столга ўтирдик. Қорин ҳам очқаб кетганди. Шундан шеригим кўпроқ овқатга буюртма берди. Ресторан тинч экан, овқат ҳам тезда келди.
Овқатланиб бўлиб, туриб кетаётганимизда овқатнинг деярли учдан бири тарелкада ортиб қолган эди. Ресторан эшигига етиб бормаган ҳам эдикки, кимдир бизни чақирди. Қарасак ёши улуғ хонимлар ресторан бошлиғига нималарнидир гапиришяпти. Билсак, улар кўп овқат қолдириб кетаётганимиздан норози эканлар. Шеригим: “Ўзимиз буюртма берган овқат, пулини тўладик, сизларга дахли бўлмаган нарсага нега аралашасизлар?!”, деди.
Хонимлардан бири бизга қаттиқ ғазаб билан қараб турди-да, телефон олдига бориб кимгадир сим қоқди.
Кўп ўтмасдан, расмий кийимда бир киши кериб келди. У ўзини "ижтимоий таъминот муассаса"сининг зобити деб таништирди. Бизга 50 марка жарима солди. Биз жавоб қайтаролмадик. Шеригим узр сўраб 50 марка тўлади. Зобит самимий оҳангда: "Ортиб қолмаслигига кўзларинг етган таомни буюртма беринглар, пул ўзларингники, лекин ресурслар барчаники. Дунёда кўплаб одамлар ресурс, озиқ-овқат тақчиллигига дуч келмоқда, сизлар эса исроф қилаяпсизлар", деди.
Биз роса хижолатда қолдик. Унинг гаплари ҳақ эди. Шеригим ўша жиноят қоғозини суратга олиб, ҳар биримизга эсдалик сифатида биттадан нусха берди. Биз уни ҳеч қачон исроф қилмаслигимизни эслатиб турсин учун, хонамиз деворига осиб қўйдик!
"Пул ўзингники, лекин ресурслар барчаники!".
Aллоҳ таоло марҳамат қилган:
“Еб-ичинг, (лекин) исроф қилманг! Чунки У зот исроф қилувчиларни севмас!”
(Аъроф, 31).
Audio
#arrahiqulmaxtum
#audiotrayler
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам ҳақларидаги мумтоз асар "Ар-Роҳиқул махтум" асарининг овозкитобини яқин-орада тинглаймиз, иншааАллоҳ!
#audiotrayler
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам ҳақларидаги мумтоз асар "Ар-Роҳиқул махтум" асарининг овозкитобини яқин-орада тинглаймиз, иншааАллоҳ!
МУҲАББАТ БУ, ВАФО БУ...
Aбу Дардо розаяллоҳу анҳу вафот этди.
Вақт ўтиб, Aёли Умму Дардога Муовия розияллоҳу анҳу совчи қўйди.
Умму Дардо шундай деди:
«Aбу Дардо «Расулуллоҳ соллалоҳу алайҳи васаллам «Аёл (жаннатда) охирги никоҳлангани билан бўлади», дедилар», деган эди.
Шу сабабли Aбу Дардодан кейин турмуш қурмайман. Иншааллоҳ, жаннатда ҳам у билан бўлмоқчиман".
("Уюнул ахбор" китобидан)
Буни ўқиб ушбу саҳобий билан бўлган бошқа воқеа эсимга тушди. Ҳолбуки, унда Умму Дардо розияллоҳу анҳо ундан енгил шикоят қилган эди.
Бир куни Салмон Форсий розияллоҳу анҳу Абу Дардо розияллоҳу анҳуни кўргани борса, дўстининг аёли Умму Дардо зийнат кийимларини тарк қилиб, иш кийимларини кийиб олибди. «Нима бўлди?» деган эди аёл: «Дўстинг Абу Дардонинг дунёга, яъни аёлларга эҳтиёжи йўқ», деди.
Бироздан сўнг Абу Дардо розияллоҳу анҳу келди. Меҳмонга таом олиб келинди.
Салмон: «Ўзинг ҳам олмайсанми?» деган эди, «Мен рўзаман», деди. Салмон розияллоҳу анҳу: «Сен емасанг, мен ҳам емайман», деди. Ярим тунда Абу Дардо розияллоҳу анҳу (таҳажжудга) турмоқчи эди, Салмон: «Ухла», деди. У бироз ухлаб, яна турмоқчи бўлди. Салмон яна: «Ухла», деди. Тун охирлаганда Салмон: «Ана энди тур», деди. Иккови намоз ўқишди.
Эртаси куни кетиш олдидан Салмон розияллоҳу анҳу деди:
«Сенда Роббингнинг ҳам ҳаққи бор, нафсингнинг ҳам ҳаққи бор, аҳлингнинг (аёлингнинг) ҳам ҳаққи бор. Ҳар бир ҳақдорга ҳаққини бергин», деди.
У Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам олдиларига келиб, бўлган воқеани сўзлаб берган эди, Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Салмон тўғри айтибди», дедилар.
(Имом Бухорий ривоят қилган)
Лекин абадий ҳаёт учун танловлари ҳам Абу Дардо бўлди. Чунки у зот зоҳид, обид ва ўта пархезкор эди. Буларнинг мукофоти эса Аллоҳ ҳузурида катта, даражаси буюк бўлишини умид қилди.
Ҳа, дунё ўткинчи, охиратда эса боқийдир. Улар шуни қалб-қалбдан ҳис қилшган, ўша ҳаётни энг муҳими деб билганлар, шунга кўра йўл тутганлар.
Розияллоҳу анҳум ажмаъин.
ИКРОМ ШАРИФ
Aбу Дардо розаяллоҳу анҳу вафот этди.
Вақт ўтиб, Aёли Умму Дардога Муовия розияллоҳу анҳу совчи қўйди.
Умму Дардо шундай деди:
«Aбу Дардо «Расулуллоҳ соллалоҳу алайҳи васаллам «Аёл (жаннатда) охирги никоҳлангани билан бўлади», дедилар», деган эди.
Шу сабабли Aбу Дардодан кейин турмуш қурмайман. Иншааллоҳ, жаннатда ҳам у билан бўлмоқчиман".
("Уюнул ахбор" китобидан)
Буни ўқиб ушбу саҳобий билан бўлган бошқа воқеа эсимга тушди. Ҳолбуки, унда Умму Дардо розияллоҳу анҳо ундан енгил шикоят қилган эди.
Бир куни Салмон Форсий розияллоҳу анҳу Абу Дардо розияллоҳу анҳуни кўргани борса, дўстининг аёли Умму Дардо зийнат кийимларини тарк қилиб, иш кийимларини кийиб олибди. «Нима бўлди?» деган эди аёл: «Дўстинг Абу Дардонинг дунёга, яъни аёлларга эҳтиёжи йўқ», деди.
Бироздан сўнг Абу Дардо розияллоҳу анҳу келди. Меҳмонга таом олиб келинди.
Салмон: «Ўзинг ҳам олмайсанми?» деган эди, «Мен рўзаман», деди. Салмон розияллоҳу анҳу: «Сен емасанг, мен ҳам емайман», деди. Ярим тунда Абу Дардо розияллоҳу анҳу (таҳажжудга) турмоқчи эди, Салмон: «Ухла», деди. У бироз ухлаб, яна турмоқчи бўлди. Салмон яна: «Ухла», деди. Тун охирлаганда Салмон: «Ана энди тур», деди. Иккови намоз ўқишди.
Эртаси куни кетиш олдидан Салмон розияллоҳу анҳу деди:
«Сенда Роббингнинг ҳам ҳаққи бор, нафсингнинг ҳам ҳаққи бор, аҳлингнинг (аёлингнинг) ҳам ҳаққи бор. Ҳар бир ҳақдорга ҳаққини бергин», деди.
У Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам олдиларига келиб, бўлган воқеани сўзлаб берган эди, Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Салмон тўғри айтибди», дедилар.
(Имом Бухорий ривоят қилган)
Лекин абадий ҳаёт учун танловлари ҳам Абу Дардо бўлди. Чунки у зот зоҳид, обид ва ўта пархезкор эди. Буларнинг мукофоти эса Аллоҳ ҳузурида катта, даражаси буюк бўлишини умид қилди.
Ҳа, дунё ўткинчи, охиратда эса боқийдир. Улар шуни қалб-қалбдан ҳис қилшган, ўша ҳаётни энг муҳими деб билганлар, шунга кўра йўл тутганлар.
Розияллоҳу анҳум ажмаъин.
ИКРОМ ШАРИФ
Абу Бакр ибн Абдураҳмон★ жуда номусли одам эди. Бир куни унга биров омонат пул бериб кетди.
Шу пул бошқа бир сабабга кўра йўқолиб қолди. Унга:
- Сизнинг айбингиз йўқ, тўлашингиз шарт эмас, - дейишди.
- Биламан, - деди у киши. - Лекин одамлар менга қўйилган омонат зое бўлганини гапириб юришларини истамайман.
Шундай дея ўзининг нарсасини сотиб, пулини тўлаб юборди.
Ибн Жавзийнинг "Сифатус сафва" китобидан, 2-жилди, 92-саҳифа
=====
★ Тобеинлар ичидаги машҳур етти фақиҳлардан бири. Тўлиқ насаби Абу Бакр ибн Абдураҳмон ибн Ҳорис ибн Ҳишом ибн Муғийра ал Махзумий.
Сайфуллоҳ НОСИР
Шу пул бошқа бир сабабга кўра йўқолиб қолди. Унга:
- Сизнинг айбингиз йўқ, тўлашингиз шарт эмас, - дейишди.
- Биламан, - деди у киши. - Лекин одамлар менга қўйилган омонат зое бўлганини гапириб юришларини истамайман.
Шундай дея ўзининг нарсасини сотиб, пулини тўлаб юборди.
Ибн Жавзийнинг "Сифатус сафва" китобидан, 2-жилди, 92-саҳифа
=====
★ Тобеинлар ичидаги машҳур етти фақиҳлардан бири. Тўлиқ насаби Абу Бакр ибн Абдураҳмон ибн Ҳорис ибн Ҳишом ибн Муғийра ал Махзумий.
Сайфуллоҳ НОСИР
ҚОН ТОРТАДИ
Қадим замонда бир одам уйланди.
Биринчи куни онаси ва хотини билан дастурхон атрофида ўтириб, янги келинчак бўлгани учун аёлига таомнинг катта қисмини алоҳида эътибор, мулозамат билан узатди. Арзимаган бир қисмини эса ўта беэътиборлик билан онасининг олдига "тақ" этиб қўйди.
Хотини донишманд аёл эди. Ҳозироқ мени талоқ қиласан, деб туриб олди. Сабабини сўраган эди:
- Қон тортади, сендан бола кўриб, шу она каби хор бўлишни истамайман, - деб жавоб берди аёл.
Минг афсуски, айрим аёллар эри тарафидан қайнонасидан кўра кўпроқ иззат кўрсалар, ўзларича ғолиблик нашъасини сурадилар. Билмайдиларки, ҳар ким экканини ўради. Емоқнинг қусмоғи ҳам бор.
Алқисса, аёл талоғини олиб, эридан ажрашди. Вақт ўтиб Аллоҳ унга бошқа бир яхши эрни насиб этди. Йиллар ўтди, бола-чақали бўлди.
Тақдир экан, бир куни туя устидаги кажава ичида борарди. Болалари атрофида парвона бўлиб, хизматига шай турардилар. Йўлда бир карвонга дуч келдилар. Карвон ортида абгор аҳволдаги ёши катта бир киши ялангоёқ пиёда борарди. Унга ҳеч ким эътибор бермас эди. Болаларига: "Мени ўша одамнинг олдига олиб боринглар", деди. Олиб боришгач, ҳалиги одамга деди:
- Мени танидингизми? Мен сизнинг собиқ хотинингиз бўламан. Сизга қон тортади, ҳар ким экканини ўради, демаганмидим? Кўряпсизми, болаларим мени қандай иззат-ҳурмат билан олиб юришибди. Энди ўзингизнинг аҳволингизга бир қаранг. Бунинг сабабини биласизми? Сиз онангизни хорлаган эдингиз. Мана энди жазойингизни оляпсиз.
Кейин болаларига қараб деди:
- Аллоҳ учун унга эътибор бериб қўйинглар.
Ҳар бир эркак ва аёл унутмасинларки, қон тортади ва ҳар ким экканини ўради.
Қадим замонда бир одам уйланди.
Биринчи куни онаси ва хотини билан дастурхон атрофида ўтириб, янги келинчак бўлгани учун аёлига таомнинг катта қисмини алоҳида эътибор, мулозамат билан узатди. Арзимаган бир қисмини эса ўта беэътиборлик билан онасининг олдига "тақ" этиб қўйди.
Хотини донишманд аёл эди. Ҳозироқ мени талоқ қиласан, деб туриб олди. Сабабини сўраган эди:
- Қон тортади, сендан бола кўриб, шу она каби хор бўлишни истамайман, - деб жавоб берди аёл.
Минг афсуски, айрим аёллар эри тарафидан қайнонасидан кўра кўпроқ иззат кўрсалар, ўзларича ғолиблик нашъасини сурадилар. Билмайдиларки, ҳар ким экканини ўради. Емоқнинг қусмоғи ҳам бор.
Алқисса, аёл талоғини олиб, эридан ажрашди. Вақт ўтиб Аллоҳ унга бошқа бир яхши эрни насиб этди. Йиллар ўтди, бола-чақали бўлди.
Тақдир экан, бир куни туя устидаги кажава ичида борарди. Болалари атрофида парвона бўлиб, хизматига шай турардилар. Йўлда бир карвонга дуч келдилар. Карвон ортида абгор аҳволдаги ёши катта бир киши ялангоёқ пиёда борарди. Унга ҳеч ким эътибор бермас эди. Болаларига: "Мени ўша одамнинг олдига олиб боринглар", деди. Олиб боришгач, ҳалиги одамга деди:
- Мени танидингизми? Мен сизнинг собиқ хотинингиз бўламан. Сизга қон тортади, ҳар ким экканини ўради, демаганмидим? Кўряпсизми, болаларим мени қандай иззат-ҳурмат билан олиб юришибди. Энди ўзингизнинг аҳволингизга бир қаранг. Бунинг сабабини биласизми? Сиз онангизни хорлаган эдингиз. Мана энди жазойингизни оляпсиз.
Кейин болаларига қараб деди:
- Аллоҳ учун унга эътибор бериб қўйинглар.
Ҳар бир эркак ва аёл унутмасинларки, қон тортади ва ҳар ким экканини ўради.
