* دو حرکت کششی مفید

درد گردن به چه عللی ایجاد می شود؟

کشیدگی و رگ به رگ شدن گردن از علل مهم گردن درد است.

درد گردن میتواند به علت خراب شدن دیسک بین مهره ای گردن ایجاد شود.
آرتروز یا ساییدگی مهره های گردن میتواند موجب گردن درد شود.
درد گردن در بسیاری از افراد اتفاق میفتد. گاهی خودبخود خوب میشود و گاهی فرد را به پزشک میکشاند.
گردن شامل مهره هایی از ستون مهره است که بین تنه و سر قرار دارد. پایداری گردن به علت شکل مهره ها و لیگامان ها و عضلات اطراف آن تامین میشود. گردن در جهات مختلف حرکت میکند و وزن سر را تحمل میکند.

علل درد گردن

درد گردن میتواند به علت مشکلاتی در هر کدام از قسمت های تشکیل دهنده آن اتفاق بیفتد. مشکلاتی در استخوان، لیگامان، عضلات و اعصاب. گاهی مشکلات گردن موجب درد میشود ولی بیمار درد را در خود گردن احساس نمیکند. درد ممکن است در شانه یا در اندام فوقانی یا در ستون مهره ای سینه ای احساس شود. شایعترین علل درد گردن عبارتند از:
کشش عضلات گردن

وقتی فشار زیادی به گردن خود وارد میکنید ( یکی از علل شایع آن قرار دادن سر و گردن در یک وضعیت نامناسب به مدت طولانی است) عضلات و لیگامان های اطراف ستون مهره ای گردن شما تحت کشش زیادی قرار میگیرد و به دنبال آن ممکن است پارگی های میکروسکوپی در آنها ایجاد شود. بدنبال آن در این بافت ها تورم و درد ایجاد میشود که شما آن را به صورت درد و خشکی گردن احساس میکنید. این محدودیت حرکت قدری به علت درد و قدری به علت انقباض عضلات اطراف ستون مهره است که خارج از اراده شما صورت میگیرد و به آن اسپاسم هم میگویند. این نوع درد معمولاً با چند روز استراحت خوب میشود.

پیر شدن دیسک Disc degeneration

دیسک در بین مهره های گردن یک ساختمان جذب کننده فشار و شوک است.دیسک بین مهره ای معمولاً با افزایش سن پیر میشود. خشک و چروکیده شده و خاصیت الاستیک خود را از دست میدهد. ارتفاع آن کم میشود و همین امر موجب میگردد مهره ها به یکدیگر نزدیک شده و فاصله آنها کم شود. با کم شدن فاصله بین مهره ها فشار زیادی روی مفاصل بین مهره ای وارد میشود که این خود موجب آرتروز یا سائیدگی این مفاصل میشود.


هرنی دیسک Disk herniation

یا دررفتن دیسک. در این وضعیت قسمت حلقوی محیطی دیسک ( آنولوس فیبروزوس) پاره شده و قسمت مرکزی ( نوکلئوس پولپوزوس) از بین شکاف پارگی به بیرون راه پیدا میکند. این قسمت بیرون زده را هرنی یا فتق میگویند. مهمترین مشکلی که در فتق دیسک بوجود میاید اینست که قسمت بیرون زده به اعصابی که در حال بیرون آمدن از نخاع و مهره هستند فشار آورده و همین فشار موجب بروز بسیاری مشکلات از جمله درد اندام فوقانی است.


ضربه

گردن بسیار قابل انعطاف است و حرکات زیادی دارد. همچنین باید وزن سر را تحمل کند. گردن بین سر و تنه، بدون حامی و در معرض آسیب های خارجی است. این عوامل موجب میشوند تا گردن بشدت نسبت به ضربات آسیب پذیر باشد. تصادفات وسایل نقلیه، ورزش هایی مثل شیرجه و یا ورزش های رزمی و سقوط از ارتفاع میتوانند به راحتی به گردن صدمه بزنند.

بستن کمربند تا حد زیادی میتواند مانع آسیب های خطرناک به گردن در حین رانندگی شود. البته اگر اتومبیل از پشت ضربه بخورد کمربند ایمنی کمکی نمیکند. در این مواقع پشت سری که در روی پشتی صندلی اتومبیل وجود دارد میتواند تا حد زیادی گردن را حمایت کند. درد بدنبال اکثر ضربات شدیدی که به گردن وارد میشوند به علت آسیب به عضلات و یا لیگامان های اطراف سون مهره ای گردنی است. وقتی شدت ضربه بالا است ممکن است موجب شکستگی مهره های گردنی شود.

آرتریت روماتوئید

رماتیسم مفصلی میتواند با تخریب مفاصل بین مهره های گردن موجب درد و خشکی در گردن شود.


عوامل دیگر

عواملی مانند عفونت، تومورها و یا بیماری های مادرزادی گردن هم میتوانند از علل درد گردن باشند.

چه موقع به علت درد گردن به پزشک مراجعه کنیم

در صورت درد گردن در موارد زیر باید به پزشک مراجعه کنیم:

درد شدید یا مداوم.
درد گردن همراه با دردی باشد که به دست تیر میکشد.
درد گردن همراه سردرد، گزگز، بیحسی یا ضعف اندام فوقانی باشد.

در صورت ضربه به گردن باید به اورژانس اطلاع دهیم. به هیچ وجه گردن را نچرخانیم و به چپ و راست خم نکنیم. پرسنل متبحر اورژانس قبل از هر گونه حرکت دادن بیمار ابتدا گردنبند مخصوصی را برای بیمار میبندند. این گردنبند گردن را از ایجاد آسیب های احتمال در حین انتقال محافظت میکند.

دردهای سیاتیک
@diskamar
اصطلاح سیاتیک، به معنی درد تیر کشنده ای از کمر یا باسن به پا بوده که ممکن است همراه با سوزن سوزن شدن، بی حسی و احساس ضعف باشد. منشأ ایجاد کننده علائم سیاتیک، در ناحیه پایین کمر قرار دارد. درد سیاتیک از محل باسن و پایین عصب سیاتیک در پشت پا، به نقاط دیگر منتشر می شود. سیاتیک یک بیماری نیست، بلکه علائم یک بیماری زمینه ای دیگر مانند فتق دیسک کمر، بیماری های دژنراتیو دیسک و تنگی کانال نخاعی است.

ارتباط درد سیاتیک با عصب سیاتیک

عصب سیاتیک بزرگ ترین عصب بدن است و از تلفیق ریشه های عصبی منشعب شده از بخش پایین ستون فقرات، تشکیل می شود. علائم سیاتیک زمانی ایجاد می گردد که عصب بزرگ سیاتیک در کمر، فشرده یا دچار آسیب شود.

علائم سیاتیک

علائم سیاتیک بسته به محل وارد شدن آسیب به عصب سیاتیک، متفاوت است؛ به طور مثال:
سیاتیک ریشه عصبی L4

اغلب علائم این آسیب، مربوط به ران است. بیمار هنگام کشیدن پا، در ناحیه ران احساس ضعف می کند و رفلکس (انعکاس) حرکت سریع زانو کاهش می یابد.
سیاتیک ریشه عصبی L5

بیشتر علائم به انگشت شست و مچ پا مربوط می شوند. بیمار در ناحیه روی پا (به ویژه بین انگشت چهارم و انگشت شست) احساس درد و بی حسی می کند.
سیاتیک ریشه عصبی S1

این نوع سیاتیک بخش بیرونی پا را بیشتر تحت تأثیر قرار می دهد؛ امکان دارد درد به سمت انگشتان کوچک پا نیز منتشر شود. بیمار هنگام بلند کردن پاشنه پا و ایستادن روی نوک انگشت ها، احساس ضعف می کند. رفلکس حرکت سریع کف پا (آشیل) نیز کاهش پیدا می کند

در دردهای سیاتیک، امکان دارد بیش از یک ریشه عصبی درگیر شده باشد؛ به همین دلیل ممکن است بیمار، مجموعه ای از علائم بالا را به طور همزمان احساس کند.


درمان دردهای سیاتیک

هدف از درمان سیاتیک، کاهش دردهای نیمه پایینی بدن و سایر علائم ناشی از سیاتیک است. فشردگی عصب سیاتیک باعث درد، سوزش، بی حسی و ضعف عضلانی بیمار می شود. در اغلب بیماران، درمان های کم تهاجمی و غیر جراحی به عنوان اولین راهکار برای درمان مشکلات ناشی از سیاتیک به کار می روند. روش های غیر جراحی بدون خطر و عوارض هستند و نتایج مثبتی به همراه دارند. بهترین روش هایی که تاکنون برای درمان دردهای سیاتیک به کار رفته اند شامل موارد زیر هستند:



داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی داروهای NSAIDs
تزریق کورتیکواستروئیدها برای کاهش التهاب ایجاد شده در اطراف عصب
لیزر درمانی
تجویز ورزش
اصلاح عادت های نادرست و بهبود وضعیت ستون فقرات
استراحت

گرم کردن پای پیچ خورده وآسیب دیده اشتباه است زیرا گرماباعث افزایش جریان خون وتورم خواهدشد
در روزهای اول آسیب دیدگی،از کمپرس سرداستفاده و تا48ساعت به اندام آسیب دیده فشاری واردنکنید !

آرتریت عفونی و درد مفاصل

آرتریت عفونی Septic Arthritis شامل التهاب، ورم و درد مفاصل به علت عفونت باکتریایی و یا قارچی است.


علل آرتریت عفونی

وقتی میکروب ها از طریق جریان خون به مفاصل منتقل می شوند، این نوع آرتریت بوجود می آید.



ممکن است در حین جراحی و یا جراحت بدن، مفاصل عفونی شوند.



آرتریت عفونی حاد شایع تر است و توسط باکتری استافیلوکوک و یا باکتری استرپتوکوک ایجاد می شود.



آرتریت عفونی مزمن، شیوع کمتری دارد و توسط باکتری مایکوباکتریوم توبرکلوزیس و قارچ کاندیدا آلبیکانس ایجاد می شود

ناطق دچار آرتریت عفونی

شایع ترین مناطق دچار این نوع آرتریت، زانو و مفصل ران می باشند.

اما این آرتریت ممکن است در قوزک پا، مچ، آرنج و شانه نیز دیده شود.




عوامل خطر آرتریت عفونی

- وجود مفصل مصنوعی در بدن

- عفونت باکتریایی در هر قسمتی از بدن

- بیماری های مزمن مانند: دیابت، آرتریت روماتوئید و بیماری کم خونی داسی شکل

- استفاده کنندگان از تزریق داخل وریدی (مثل سرم در بیمارستان)

- داروهایی که سیستم ایمنی را سرکوب می کنند.

- آسیب مفصل به تازگی

- ابزاری که برای بررسی داخل مفاصل و یا جراحی های دیگر به کار می روند

افراد در معرض خطر آرتریت عفونی

این نوع آرتریت ممکن است در تمام سنین بروز کند. ولی اغلب در کودکان کمتر از 3 سال شایع است. اغلب مفصل ران نوزادان تحت تاثیر این بیماری قرار دارد.



این بیماری از 3 سالگی تا دوران نوجوانی کمتر دیده شده است.

کودکانی که واکسن نزده اند، بیشتر به آرتریت عفونی مبتلا می شوند.


علائم آرتریت عفونی

معمولا علائم به طور ناگهانی بروز می کنند.

معمولا تب و ورم یک مفصل وجود دارد.

درد شدید مفصل نیز وجود دارد که با حرکت کردن بدتر می شود.

- تب

- ناتوانی در حرکت اندامی که مفصل آن عفونی شده است.

- کج خلقی

- ناتوانی در حرکت اندامی که مفصل آن عفونی شده است

- ورم مفصل

- قرمزی و التهاب مفصل

- ندرتا ممکن است لرز رخ دهد.

- کاهش اشتها

راه های تشخیص آرتریت عفونی

- آسپیراسیون (بیرون کشیدن) مایع مفصلی

- کشت خون

- عکسبرداری توسط اشعه ایکس از مفصل مبتلا

- سونوگرافی

درمان آرتریت عفونی

اگر درمان یک هفته بعد از ظهور علائم صورت گیرد، بهبودی کامل انجام می شود. ولی اگر درمان به تاخیر بیفتد، ممکن است مفصل برای همیشه از بین برود.






راه های درمان عبارتند از :

- مصرف آنتی بیوتیک به مدت 4 تا 6 هفته

- استراحت دادن به مفصل مبتلا

- بالا بردن مفصل مبتلا

- استفاده از کمپرس سرد برای کاهش درد مفصل

- ورزش دادن به مفصل مبتلا



- اگر در نتیجه عفونت، مایع مفصلی زیاد شود، پزشک با قرار دادن یک سوزن در مفصل، مایع اضافی را بیرون می کشد.



- در موارد شدید، برای بیرون کشیدن مایع اضافی مفصل نیاز به تزریق دارو است.



- استفاده از داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی .