بعد از دیدن ویدئوی قبل شما عمیقا متوجه این بیت شده و حیرت مولانا را در اینجا درک خواهید کرد.

دوست خردمند آگاهی از همراهان این کانال این متن فوق‌العاده را همسو با مطالب اخیر برای ما ارسال نمودند:
حق خبیر* همه‌چیزدان است و علم او بی‌آغاز و بی‌پایان است. بدین مفهوم همه‌چیز از آغاز تا پایان برای او شناخته‌شده است. لیکن در کنار این نوع از علم ازلی، حق به باطن هریک از موجودات رسوخ کرده و از خلال ابزارهای معرفتیِ ویژه‌یِ ایشان، به امور آگاهی می‌یابد.
پس تمام چیزهایی که انسان گمان می‌کند که می‌بیند و می‌شنود در حقیقت چیزهایی هستند که حق در باطن آنها مقیم است و به‌وسیله اندام‌های حسی او می‌بیند و می‌شنود.
*خبیر = آگاه

#ابن_عربی
از متن کتاب صوفیسم و تائوئیسم نوشته توشیهیکو ایزوتسو

*علاوه بر متن بالا این جمله عمیق از #آدیاشانتی را نیز درنظر بگیرید:

حقیقت این است که تو هم‌اکنون همان چیزی هستی که در جستجویشی. تو با چشمان خداوند به دنبال او می‌گردی. این حقیقت بسیار ساده، تکان‌دهنده و بنیادی است تا آنجا که می‌تواند به‌راحتی در میان هیاهوی جستجو گم شود.

طلا یک زیورآلات نیست، اما زیورآلات چیزی جز طلا نیستند. زیورآلات هر شکلی که به خودشان بگیرند و هرچقدر هم که متفاوت باشند، حقیقتشان فقط یک‌چیز است: طلا.
در خصوص بدن‌ها و خویش هم موضوع همین است. حقیقت تمام آنها فقط خویش است.
خود را با بدن یکی پنداشتن و بااین‌حال به دنبال سعادت بودن چیزی مثل تلاش برای گذر از رودخانه در پشت تمساح است. هم هویت شدن با بدن به دلیل برون‌گرایی و سرگردانی ذهن است. ادامه دادن در آن حالت تنها فرد را در یک سرگردانی بی‌پایان نگه می‌دارد و آرامشی نیز وجود نخواهد داشت. سرمنشأ خودتان را جستجو کنید، در خویش ادغام شوید و تنها باقی بمانید.*
باگوان #رامانا ماهارشی

*منظور از تنها باقی ماندن در اینجا این است که وقتی مثلاً النگو متوجه طلا بودن خودش بشود در این صورت دیگرانی با عنوان انگشتر و النگو و گردنبند وجود نخواهند داشت و فقط طلاست که به‌تنهایی باقی می‌ماند.

Gold is not an ornament, but the ornament is nothing but gold. Whatever shape the ornament may assume and however different the ornaments are, there is only one reality, namely gold. So also with the bodies and the Self. The single reality is the Self.
To identify oneself with the body and yet to seek happiness is like attempting to cross a river on the back of an alligator. The body identity is due to extroversion and the wandering of the mind. To continue in that state will only keep one in an endless tangle and there will be no peace. Seek your source, merge in the Self and remain all alone.
(Bhagavān in 'Talks with Sri #RamanaMaharshi ': Talk 396)

ما آن حضور پذیرا و خالی آگاهی هستیم که عینیت‌های بدن، ذهن و جهان در آن پدیدار و ناپدید می‌گردند و با همان شناخته می‌شوند و درنهایت تمامشان از همان ساخته می‌شوند. فقط به آن توجه کنید و آگاهانه همان باشید.
#روپرت_اسپایرا

مطالب مرتبط:

تو فراسوی زمان و مکانی

حقیقت چیست یک

حقیقت چیست دو

*عکس از کودکی روپرت اسپایرا

We are the open, empty, allowing presence of Awareness, in which the objects of body, mind and world appear and disappear, with which they are known and, ultimately, out of which they are made. Just notice that and be that, knowingly.
#RupertSpira

این ذهن است که عینیت‌ها را می‌بیند و تجربیاتی دارد و سپس هنگامی‌که دیدن و تجربه کردن را متوقف می‌کند خلأیی میابد، اما این «تو» نیستی. تو آن روشنایی دائمی که هم تجربه و هم خلأ را روشن می‌کند. آن چیزی شبیه نورِ درونِ سالنِ تئاتر است که شما را قادر می‌سازد تا در حین اجرای تئاتر، بازیگران و نمایش را ببینید و از طرفی هم همچنان روشن باقی می‌ماند تا بعد از اجرای نمایش بتوانید بگویید که نمایش به پایان رسیده است. یا مثال دیگری وجود دارد: ما در اطرافمان اشیاء را می‌بینیم اما در تاریکی مطلق آنها را نمی‌بینیم و میگوییم: " من چیزی نمی‌بینم". به همین ترتیب، شما حتی در خلأیی که ذکر کردید هم همچنان آنجا هستید و حضور دارید.
#رامانا ماهارشی

*این موضوع به کرات در تعالیم روپرت اسپایرا مورد بررسی قرار گرفته است.

It is the mind that sees objects and has experiences and that finds a void when it ceases to see and experience, but that is not 'you'. You are the constant illumination that lights up both the experience and the void. It is like the theatre light that enables you to see inside the theatre, the actors, and the play while the play is going on but also remains alight and enables you to say that there is no play on when it is all finished. Or there is another illustration: We see objects all around us but in complete darkness we do not see them and we say: "I see nothing". In the same way, you are there even in the void you mention. #Ramana Maharshi

هر اتفاقی هم که بیفتد، چیزی در اینجاست که هیچ اتفاقی برایش نمی‌افتد.
#موجی

"در این بحر در این بحر همه چیز بگنجد
مترسید مترسید گریبان مدرانید"
#مولانا


"Whatever happens, there is 'something' here that nothing is happening to."
#Mooji

تمرین معنوی حضور - #موجی

"بی‌شک این سی مرغ آن سیمرغ بود"

عکاس جیمز کرومبی بعدازاینکه ماه‌ها منتظر دسته سارها ماند درنهایت توانست این تصویر فوق‌العاده را ثبت کند. در یک‌لحظه از این تصویر، این دسته سارها خودشان به شکل یک پرنده درمی‌آیند که برای من یادآور ابیات زیر از منطق‌الطیر عطار بود.

"چون نگه کردند آن سی مرغ زود
بی‌شک این سی مرغ آن سیمرغ بود

در تحیر جمله سرگردان شدند
می ندانستند این، تا آن شدند

خویش را دیدند سیمرغِ تمام
بود خود سیمرغ سی مرغِ مدام

چون سوی سیمرغ کردندی نگاه
بود آن سیمرغ، این کاین جایگاه

ور بسوی خویش کردندی نظر
بود این سی مرغ ایشان، آن دگر

ور نظر در هر دو کردندی به هم
هر دو یک سیمرغ بودی بیش و کم

بود این یک آن و آن یک بود این
در همه عالم کسی نشنود این

آن همه غرق تحیر ماندند
بی تفکر در تفکر ماندند"

حضرت #عطار نیشابوری

هوش مصنوعی - #اکهارت تُله

(در ارتباط با مطلب قبل از اکهارت تُله و همینطور ویدئوهای اخیر از روپرت اسپایرا)

رادیو آواز می‌خواند و سخنرانی پخش می‌کند. حتی اسامی هنرمندان را نیز اعلام می‌کند؛ اما کسی درون رادیو نیست. وجود ما نیز چیزی شبیه همین است. این‌طور به نظر می‌رسد که بدن راه می‌رود و صحبت می‌کند و کارهای زیادی انجام می‌دهد، اما در حقیقت هیچ شخصی درون این بدن وجود ندارد. همه‌چیز خداست. فقط اوست که هست.
باگوان #رامانا ماهارشی

همچنین این ویدئو را نیز در ارتباط با این مطلب ببینید.

"The radio sings and gives speeches. It even announces the names of the performers. But there is nobody inside the radio. Our existence is also like that. The body might appear to walk and talk and perform a number of functions, but in fact there is no individual inside the body. Everything is God. He alone exists."
Bhagavan Sri #Ramana Maharshi

زندگي آب تنی كردن در حوضچه “اكنون”است - اکهارت تُله

گفتگو با #آنامالای سوامی
پرسشگر: سوامی حداقل یک سال سکوت (Mauna) را حفظ کردند. در آن روزها اینجا باید جایی بسیار آرام و ساکت می‌بود؛ اما این روزها این منطقه پر از سروصدای بلندگوها، اتوبوس‌ها، کامیون‌ها و رادیو و این چیزهاست. احساس می‌کنم که من هم دوست دارم تمرین سکوت را برای مدتی انجام دهم.
اما آیا واقعاً می‌شود بااین‌همه سروصدا در سکوت ماند؟

آنامالای سوامی: سکوت یا (Mauna) به معنی سکوت درونی است نه سکوت بیرونی. اگر در بیرون سر و صدا و ناآرامی زیادی هست ما باید آن‌ها را به‌عنوان مظاهر خداوند ببینیم. اگر این‌طور برداشت کنیم که آن‌ها مزاحمتی برای ما هستند در حال مقاومت با «آنچه که هست» هستیم و این مقاومت منجر به آشفتگی درونمان خواهد شد اما اگر تمام این چیزها را الهی ببینیم در اینصورت هیچ‌چیز نمی‌تواند ما را آشفته کند.
شما نباید جهان را مورد قضاوت قرار دهید. شما این‌طور فکر می‌کنید که «یک مکانِ آرام، خوب و یک مکانِ شلوغ، بد است» اگر افکاری مانند این دارید ناگزیر گرفتار ذهن خواهید شد.
هیچ‌چیز اشتباهی در خصوص جهان و جایی که زندگی می‌کنید وجود ندارد. نقص تنها در ذهنی است که به جهان می‌نگرد. اگر چشم‌انداز ذهن را تغییر دهید جهان به‌طور خودکار تغیر می‌کند. از طرف دیگر می‌توانید تمام ذهنتان را به خداوند واگذار کنید. قدیس سامباندار می‌گوید: راهی است که از طریق آن می‌توانیم در این دنیای رنج‌آور زندگی کنیم. آن راه واگذاری ذهن به خداوند است
باگوان (رامانا ماهارشی) می‌گویند: ذهنت را به خداوند تسلیم کن و تمام فرم‌ها را به‌عنوان خدا ببین. عشقِ بی‌طرفانه‌ای نسبت به تمام موجودات داشته باش. کسی که این‌گونه زندگی کند می‌تواند خوشحال باشد.

CONVERSATIONS WITH #ANNAMALAI SWAMI

Q: Swami kept mauna [silence] for at least a year in those days it must have been very peaceful and quiet here.
Nowadays the area is filled with the noise of loudspeakers, buses, trucks, radios, etc. I feel that I would also like to keep mauna for some time. But is there any point in keeping silent when there is much noise around?
AS: Mauna means inner silence, not outer silence. If there are a
lot of noises and disturbances outside, we should take them as manifestations of God. If we take the attitude that they are
disturbances, we are resisting what IS. This will only create anxiety within us. If we see all that is as divine, nothing will ever disturb us.
You should not make judgements about the world. You are
thinking, 'A quiet environment is good; a noisy one is bad'. If you have thoughts like these you will inevitably get caught up in the workings of the mind.
There is nothing wrong with the world or with the environment you live in. The only defects are in the mind which is looking at the world. If you change the outlook of the mind, the world automatically changes. Alternatively, you can give your whole mind to God.
The saint Jnana Sambandhar said: 'There is a way that we can
live happily in this miserable world. That way is to give our minds to God.'
Bhagavan said: Surrender your mind to God and see all forms as God. Have impartial love towards all beings. One who lives like this, he alone can be happy.'