Whatever appears must appear IN something or ON something. It is not possible to have a movie without a screen. It’s not possible to have the words of a novel without a white page. It’s not possible to have a cloud without a sky. It’s not possible to have a thought without …
… without what? [Silence]
Moreover, if we are seeing the movie, we are by definition experiencing the screen. If we are reading a novel, we are by definition experiencing the page. If we are seeing the clouds, we are experiencing the sky. Therefore, if we are experiencing our thoughts (and each of us is experiencing our thoughts) we must, by definition, be experiencing whatever it is they appear In.
What is that? [Silence]
And just as the screen is not made out of the movie, the white paper is not made out the words of the novel, the sky is not made out of clouds, so whatever it is in which our thoughts appear is not itself made of thoughts.
Just as a screen is free of the limited qualities of the movie, just as the white page is free of the limited qualities of the story in the novel, just as the sky is free of the limited qualities of the clouds that appear in it, so whatever it is in which our thoughts appear ... is itself free of the limitations of thought …, and is, as such, unlimited.
Furthermore, the only substance present in the limited movie is the unlimited screen, the only substance present in the limited words is the unlimited paper, the only substance present in the limited clouds is the unlimited sky.
As such, the screen is said to be the Reality of the movie, the paper the Reality of the words, the sky the Reality of the clouds; that which is Real in them. The movie, the words, the clouds, are a temporary appearance of their ever-present Reality.
Likewise, the only substance present in limited thought is this unlimited something in which it appears. This unlimited something in which the limited thought appears is its Reality.
In relation to thought, this unlimited something is called Consciousness. It is Present and Knowing.
A limited thought is a temporary appearance of this unlimited Consciousness. In other words, thought is not made of thought; it is made of Consciousness.
Ice is not made out of ice, it is made out of water. The ice is a temporary name and form of the ever-present water. The water is its Reality. When ice ceases to be ice, all that is lost is a temporary name and form, but the Realty of the ice, the water, is not lost. It remains present and available, ready to assume the next name and form.
So, when a thought disappears, its Reality (Consciousness) doesn’t disappear. It simply loses a temporary name and form and remains available, ready to assume the name and form of the next appearance.
#Rupert_Spira
… without what? [Silence]
Moreover, if we are seeing the movie, we are by definition experiencing the screen. If we are reading a novel, we are by definition experiencing the page. If we are seeing the clouds, we are experiencing the sky. Therefore, if we are experiencing our thoughts (and each of us is experiencing our thoughts) we must, by definition, be experiencing whatever it is they appear In.
What is that? [Silence]
And just as the screen is not made out of the movie, the white paper is not made out the words of the novel, the sky is not made out of clouds, so whatever it is in which our thoughts appear is not itself made of thoughts.
Just as a screen is free of the limited qualities of the movie, just as the white page is free of the limited qualities of the story in the novel, just as the sky is free of the limited qualities of the clouds that appear in it, so whatever it is in which our thoughts appear ... is itself free of the limitations of thought …, and is, as such, unlimited.
Furthermore, the only substance present in the limited movie is the unlimited screen, the only substance present in the limited words is the unlimited paper, the only substance present in the limited clouds is the unlimited sky.
As such, the screen is said to be the Reality of the movie, the paper the Reality of the words, the sky the Reality of the clouds; that which is Real in them. The movie, the words, the clouds, are a temporary appearance of their ever-present Reality.
Likewise, the only substance present in limited thought is this unlimited something in which it appears. This unlimited something in which the limited thought appears is its Reality.
In relation to thought, this unlimited something is called Consciousness. It is Present and Knowing.
A limited thought is a temporary appearance of this unlimited Consciousness. In other words, thought is not made of thought; it is made of Consciousness.
Ice is not made out of ice, it is made out of water. The ice is a temporary name and form of the ever-present water. The water is its Reality. When ice ceases to be ice, all that is lost is a temporary name and form, but the Realty of the ice, the water, is not lost. It remains present and available, ready to assume the next name and form.
So, when a thought disappears, its Reality (Consciousness) doesn’t disappear. It simply loses a temporary name and form and remains available, ready to assume the name and form of the next appearance.
#Rupert_Spira
Forwarded from تفحص خویش
جایی که فکر اول تمام میشود و فکر بعدی هنوز برنخاسته آن «آگاهی» است. آن رهایی است، آن جایگاه تو است منزلگاه توست. تو همیشه آنجایی، متوجهی؟
توجه و رویکردت را تغییر بده. به شکل نگاه نکن، به پسزمینه نگاه کن. اگر من یک تختهسیاه بزرگ اندازه یک دیوار اینجا بگذارم و یک نقطه سفید روی آن بکشم و از شما بپرسم که چه میبینید؟ نود و نه درصد شما تختهسیاه را نمیبینید! (صدای خنده) و اینطور میگویید که «من یک نقطه سفید میبینم.» یک چنین تختهسیاه بزرگی دیده نمیشود و فقط یک نقطه سفید که تقریباً هم نامریی است دیده میشود. چرا؟
چون این الگوی ثابت ذهن است. اینکه به نقش و فرم نگاه میکند و نه به تختهسیاه، اینکه به ابرها نگاه میکند نه به آسمان، اینکه به افکار نگاه میکند و نه به آگاهی.
تمام تعالیم درباره همین است. همیشه به آگاهی نگاه کن. همیشه به آگاهی نگاه کن و بدان که آگاهی همان چیزی است که تو هستی. منزلگاه و جایگاه تو همینجاست، همینجا بمان. در اینجا کسی نمیتواند تو را متأثر کند. چه کسی میتواند وارد اینجایی که تو هستی بشود؟ حتی ذهنت هم نمیتواند واردش شود.
#پاپاجی
توجه و رویکردت را تغییر بده. به شکل نگاه نکن، به پسزمینه نگاه کن. اگر من یک تختهسیاه بزرگ اندازه یک دیوار اینجا بگذارم و یک نقطه سفید روی آن بکشم و از شما بپرسم که چه میبینید؟ نود و نه درصد شما تختهسیاه را نمیبینید! (صدای خنده) و اینطور میگویید که «من یک نقطه سفید میبینم.» یک چنین تختهسیاه بزرگی دیده نمیشود و فقط یک نقطه سفید که تقریباً هم نامریی است دیده میشود. چرا؟
چون این الگوی ثابت ذهن است. اینکه به نقش و فرم نگاه میکند و نه به تختهسیاه، اینکه به ابرها نگاه میکند نه به آسمان، اینکه به افکار نگاه میکند و نه به آگاهی.
تمام تعالیم درباره همین است. همیشه به آگاهی نگاه کن. همیشه به آگاهی نگاه کن و بدان که آگاهی همان چیزی است که تو هستی. منزلگاه و جایگاه تو همینجاست، همینجا بمان. در اینجا کسی نمیتواند تو را متأثر کند. چه کسی میتواند وارد اینجایی که تو هستی بشود؟ حتی ذهنت هم نمیتواند واردش شود.
#پاپاجی
Forwarded from تفحص خویش
Where the first thought has left and the other is not arisen, that is Consciousness, that is Freedom, that is your own place, your own abode. You are always there, you see.
Shift attention, change the gestalt. Don't look at the figure, look at the background! If I put a big blackboard the size of a wall here and mark it with a white point and ask you, "What do you see?" Ninety-nine percent of you will not see the blackboard! (Laughs) You will say, "I see a little white spot." Such a big blackboard and its not seen, and only a little white spot, which is almost invisible is seen! Why? Because this is the fixed pattern of the mind. To look at the figure , not the blackboard, to look at the cloud , not at the sky; to look at the thought and not Consciousness.
That's all the teaching is. Always look to Consciousness. Always look to Consciousness and know this is what you are! This is your own place, your own abode, Stay Here. No one can touch you. Who can enter Here where you are? Even your mind cannot enter.
#Papaji
Shift attention, change the gestalt. Don't look at the figure, look at the background! If I put a big blackboard the size of a wall here and mark it with a white point and ask you, "What do you see?" Ninety-nine percent of you will not see the blackboard! (Laughs) You will say, "I see a little white spot." Such a big blackboard and its not seen, and only a little white spot, which is almost invisible is seen! Why? Because this is the fixed pattern of the mind. To look at the figure , not the blackboard, to look at the cloud , not at the sky; to look at the thought and not Consciousness.
That's all the teaching is. Always look to Consciousness. Always look to Consciousness and know this is what you are! This is your own place, your own abode, Stay Here. No one can touch you. Who can enter Here where you are? Even your mind cannot enter.
#Papaji
تفحص خویش
جایی که فکر اول تمام میشود و فکر بعدی هنوز برنخاسته آن «آگاهی» است. آن رهایی است، آن جایگاه تو است منزلگاه توست. تو همیشه آنجایی، متوجهی؟ توجه و رویکردت را تغییر بده. به شکل نگاه نکن، به پسزمینه نگاه کن. اگر من یک تختهسیاه بزرگ اندازه یک دیوار اینجا بگذارم…
(این مطلب را نیز همچنان در ارتباط با ویدئوی اخیر از اسپایرا درنظر بگیرید)
شاید ویدئوی زیر به ادراک بهتر مطالبی که این چندروز روی آن تاکید میشد کمک کند.
Forwarded from مسیر مستقیم
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
شناسایی حقیقی و تمرین مشاهدهگری
#مسیرمستقیم
#مسیرمستقیم
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
بیداری و وحدت وجود - #روپرت_اسپایرا
«از صفات باخودی بیرون شوید ای عاشقان
خویشتن را محوِ دیدارِ جمالِ حی کنید»
#مولانا
«از صفات باخودی بیرون شوید ای عاشقان
خویشتن را محوِ دیدارِ جمالِ حی کنید»
#مولانا
Forwarded from تفحص خویش
هان ای قطره گوش کن،
بیهیچ پشیمانی خودت را تسلیم کن تا در ازای آن، اقیانوس را بدست آوری.
هان ای قطره گوش کن،
این افتخار را نصیب خودت کن و در آغوش دریا در امان باش.
واقعاً چه کسی میتواند اینقدر خوشبخت باشد؟ اقیانوسی به خواستگاری قطره آمده!
محض رضای خدا، محض رضای خدا فقط یکبار بفروش و بخر.
قطرهای بده و دریایی پر از مروارید بگیر!
#مولانا
"Listen, o drop, give yourself up without regret and in exchange get the Ocean. Listen, O drop, bestow upon yourself this honor, and in the arms of the Sea be secure. Who indeed should be so fortunate? An Ocean wooing a drop! In God's name, in God's name sell and buy at once! Give a drop and take a sea full of pearls!
#Rumi
بیهیچ پشیمانی خودت را تسلیم کن تا در ازای آن، اقیانوس را بدست آوری.
هان ای قطره گوش کن،
این افتخار را نصیب خودت کن و در آغوش دریا در امان باش.
واقعاً چه کسی میتواند اینقدر خوشبخت باشد؟ اقیانوسی به خواستگاری قطره آمده!
محض رضای خدا، محض رضای خدا فقط یکبار بفروش و بخر.
قطرهای بده و دریایی پر از مروارید بگیر!
#مولانا
"Listen, o drop, give yourself up without regret and in exchange get the Ocean. Listen, O drop, bestow upon yourself this honor, and in the arms of the Sea be secure. Who indeed should be so fortunate? An Ocean wooing a drop! In God's name, in God's name sell and buy at once! Give a drop and take a sea full of pearls!
#Rumi
Forwarded from تفحص خویش
سپاس از دوستان عزیزی که به یافتن این ابیاتِ عمیق در باب فنا کمک کردند:
« زآنکه این هویِ ضعیفِ بیقرار
هست شد زان هوی ربِ پایدار
هوی فانی، چونکه خود فا او سپرد*
گشت باقی دایم و هرگز نمرد
همچو قطرهٔ خایف از باد و زِ خاک*
که فنا گردد بدین هر دو هلاک
چون به اصل خود که دریا بود جَست
از تَفِ خورشید و باد و خاک رَست
ظاهرش گُم گشت در دریا و لیک
ذات او معصوم و پا بر جا و نیک
هین بده ای قطره خود را بینَدَم*
تا بیابی در بهایِ قطره، یَم*
هین بده ای قطره خود را این شَرَف
در کفِ دریا شو ایمن از تلف
خود کرا آید چنین دولت به دست؟
قطره را بحری تقاضاگر شدست
الله الله زود بفروش و بخر
قطرهای دِه، بحرِ پُر گوهر ببر
الله الله هیچ تاخیری مکُن
که ز بحر لطف آمد این سخُن»
#مولانا
* خود فا او سپرد: خود را به او سپرد
* همچو قطرهٔ خایف از باد و زِ خاک: قطره از باد و خاک میترسد، چون به محض اینکه قطره با باد و خاک درآمیزد از بین میرود.
*بینَدَم = بی هیچ تردید و ندامت
*یَم = دریا
« زآنکه این هویِ ضعیفِ بیقرار
هست شد زان هوی ربِ پایدار
هوی فانی، چونکه خود فا او سپرد*
گشت باقی دایم و هرگز نمرد
همچو قطرهٔ خایف از باد و زِ خاک*
که فنا گردد بدین هر دو هلاک
چون به اصل خود که دریا بود جَست
از تَفِ خورشید و باد و خاک رَست
ظاهرش گُم گشت در دریا و لیک
ذات او معصوم و پا بر جا و نیک
هین بده ای قطره خود را بینَدَم*
تا بیابی در بهایِ قطره، یَم*
هین بده ای قطره خود را این شَرَف
در کفِ دریا شو ایمن از تلف
خود کرا آید چنین دولت به دست؟
قطره را بحری تقاضاگر شدست
الله الله زود بفروش و بخر
قطرهای دِه، بحرِ پُر گوهر ببر
الله الله هیچ تاخیری مکُن
که ز بحر لطف آمد این سخُن»
#مولانا
* خود فا او سپرد: خود را به او سپرد
* همچو قطرهٔ خایف از باد و زِ خاک: قطره از باد و خاک میترسد، چون به محض اینکه قطره با باد و خاک درآمیزد از بین میرود.
*بینَدَم = بی هیچ تردید و ندامت
*یَم = دریا
Forwarded from تفحص خویش
سؤال: چطور میتوانم از حجابِ قطره بودن رها شوم؟
-در پاسخ به این سؤال مستقیمترین و درستترین جواب همچنان اشارهای از جناب مولاناست که میفرماید:
« "مرگ" را بگزین و بر در این حجاب»
جواب سؤال شما "مرگ " است. مرگِ قطره منجر به ادراک اقیانوس لایتناهی خواهد شد. بر قطره بودن باید مُرد، بر تمامِ ساختارِ قطره بودن باید مرد تا حقیقتِ اقیانوس ادراک شود و بدیهی است که منظور، مرگ فیزیکی نیست همانطور که در بیت بعد اشاره میشود "نه چنان مرگی که در گوری روی" بلکه منظور مرگ بر این ساختار "من" ذهنی است. این درواقع همان خالی شدن از تمامِ محتوایِ ذهن است. اصل و اساس هر تمرینِ معنویِ حقیقی همین است."خالی شدن" یا در حقیقت همان "مردن". مردن بر ساختارِ قطره بودن. مردن بر ساختار این منی که نیرو و توان اصلیاش را از تداومِ افکارِ تأییدکننده میگیرد. همان چیزی که درون سر خودش را "من" معرفی کرده و بهطور مدام در حال حرف زدن است. همان منی که تمام افکار و احساسات، خشم، عصبانیت، نگرانی، تشویش، اضطراب، لذت و رنج همه از همان ساطع میشوند. اگر این "من" را به درختی تشبیه کنیم افکار و احساسات و خشم و ... ساقههای این درخت خواهند بود. از بین بردن این ساقهها کاری از پیش نمیبرد بلکه درمان اصلی قطع ریشه است و ریشه هم همان "من" است.
همانطور که اشاره شد اصل و اساسِ هر تمرینِ معنویِ حقیقی مرگِ این "من" جعلی است. مرگ قطره. اگر مدتی است که با مطالب معنوی که ارائه میشود همراه باشید متوجه شدهاید که تمام اشارات اساتید صرفاً بهطور مدام تأکید بر همین مرگ است. تمرینِ بودن در لحظه حال اکهارت تله چیزی جز قطع ارتباط با "من" نیست، تمرین "نه این ، نه آن" یا "نتی نتی" نیز همین است همچون تمرین بیرون آمدن از تمام محتوای تجربه که روپرت اسپایرا آن را به درآوردن لباسها تشبیه میکند، تمرین دعوت از موجی که عیناً مرگ بر "من" است و همینطور چون اشاره کردید که نماز میخوانید در خصوص نماز، خود سجده اشارهای به محو "من" و تسلیم محض است و مولانا اشاره اصیل را ارائه کرده که " اللهاکبر تو خوش نیست با سر تو، این سر چو گشت قربان اللهاکبر آمد" و البته سایر تمرینات مثل تمرین ادراک کالبد درون، تمرین تنفس و مشاهده گری که قصدشان این است تا توجه از این "من" از این "قطره" برداشته شود.
پس حجاب بین تو و رهایی همین توهمِ قطره بودن است، باید بر این توهم بمیری "بمیری پیش از اینکه مرگت فرا برسد" و عارف بزرگوار جناب ابوسعید به چه زیبایی جان کلام را ادا کردند که: "حجاب میان بنده و خداي، آسمان و زمین و عرش و کرسی نیست بلکه پندار تو و منی تو حجاب توست. از میان برگیر به خداي رسی."
جای آرامی بنشین یا دراز بکش جسمت را آرام کن و با خودت بگو: ای فلانی فلانی (اسم و فامیل خودت را بگو) میخواهم حداقل در مدت این مراقبه، تماماً و کاملاً از تمام ماجراها و داستانهای تو بیرون بیایم. میخواهم از تمام ماجراهای قطره بودن خالی شوم. خالی شو، آنچنان از همهچیز خالی شو تا دیگر چیزی باقی نماند تا از آن خالی شوی. همانطور که پیشتر گفته شد مثل بازیگری که وسط نمایش از کارگردان دستور کات میگیرد تماما از نقش"من" یعنی این "قطره" خالی شو.
ماهیت حقیقی هرگز با اضافه کردن چیزها به دست نمیآید بلکه صرفاً با خالی شدن است که ادراک میشود.
حقیقت پیشاپیش وجود دارد، حجاب تویی.
قطره بودن را فراموش کن، قطره بودن را رها کن. از قطره بودن خالی شو.
«هر آن کو خالی از خود چون خلأ شد
انا الحق اندر او صوت و صدا شد»
#شبستری
-در پاسخ به این سؤال مستقیمترین و درستترین جواب همچنان اشارهای از جناب مولاناست که میفرماید:
« "مرگ" را بگزین و بر در این حجاب»
جواب سؤال شما "مرگ " است. مرگِ قطره منجر به ادراک اقیانوس لایتناهی خواهد شد. بر قطره بودن باید مُرد، بر تمامِ ساختارِ قطره بودن باید مرد تا حقیقتِ اقیانوس ادراک شود و بدیهی است که منظور، مرگ فیزیکی نیست همانطور که در بیت بعد اشاره میشود "نه چنان مرگی که در گوری روی" بلکه منظور مرگ بر این ساختار "من" ذهنی است. این درواقع همان خالی شدن از تمامِ محتوایِ ذهن است. اصل و اساس هر تمرینِ معنویِ حقیقی همین است."خالی شدن" یا در حقیقت همان "مردن". مردن بر ساختارِ قطره بودن. مردن بر ساختار این منی که نیرو و توان اصلیاش را از تداومِ افکارِ تأییدکننده میگیرد. همان چیزی که درون سر خودش را "من" معرفی کرده و بهطور مدام در حال حرف زدن است. همان منی که تمام افکار و احساسات، خشم، عصبانیت، نگرانی، تشویش، اضطراب، لذت و رنج همه از همان ساطع میشوند. اگر این "من" را به درختی تشبیه کنیم افکار و احساسات و خشم و ... ساقههای این درخت خواهند بود. از بین بردن این ساقهها کاری از پیش نمیبرد بلکه درمان اصلی قطع ریشه است و ریشه هم همان "من" است.
همانطور که اشاره شد اصل و اساسِ هر تمرینِ معنویِ حقیقی مرگِ این "من" جعلی است. مرگ قطره. اگر مدتی است که با مطالب معنوی که ارائه میشود همراه باشید متوجه شدهاید که تمام اشارات اساتید صرفاً بهطور مدام تأکید بر همین مرگ است. تمرینِ بودن در لحظه حال اکهارت تله چیزی جز قطع ارتباط با "من" نیست، تمرین "نه این ، نه آن" یا "نتی نتی" نیز همین است همچون تمرین بیرون آمدن از تمام محتوای تجربه که روپرت اسپایرا آن را به درآوردن لباسها تشبیه میکند، تمرین دعوت از موجی که عیناً مرگ بر "من" است و همینطور چون اشاره کردید که نماز میخوانید در خصوص نماز، خود سجده اشارهای به محو "من" و تسلیم محض است و مولانا اشاره اصیل را ارائه کرده که " اللهاکبر تو خوش نیست با سر تو، این سر چو گشت قربان اللهاکبر آمد" و البته سایر تمرینات مثل تمرین ادراک کالبد درون، تمرین تنفس و مشاهده گری که قصدشان این است تا توجه از این "من" از این "قطره" برداشته شود.
پس حجاب بین تو و رهایی همین توهمِ قطره بودن است، باید بر این توهم بمیری "بمیری پیش از اینکه مرگت فرا برسد" و عارف بزرگوار جناب ابوسعید به چه زیبایی جان کلام را ادا کردند که: "حجاب میان بنده و خداي، آسمان و زمین و عرش و کرسی نیست بلکه پندار تو و منی تو حجاب توست. از میان برگیر به خداي رسی."
جای آرامی بنشین یا دراز بکش جسمت را آرام کن و با خودت بگو: ای فلانی فلانی (اسم و فامیل خودت را بگو) میخواهم حداقل در مدت این مراقبه، تماماً و کاملاً از تمام ماجراها و داستانهای تو بیرون بیایم. میخواهم از تمام ماجراهای قطره بودن خالی شوم. خالی شو، آنچنان از همهچیز خالی شو تا دیگر چیزی باقی نماند تا از آن خالی شوی. همانطور که پیشتر گفته شد مثل بازیگری که وسط نمایش از کارگردان دستور کات میگیرد تماما از نقش"من" یعنی این "قطره" خالی شو.
ماهیت حقیقی هرگز با اضافه کردن چیزها به دست نمیآید بلکه صرفاً با خالی شدن است که ادراک میشود.
حقیقت پیشاپیش وجود دارد، حجاب تویی.
قطره بودن را فراموش کن، قطره بودن را رها کن. از قطره بودن خالی شو.
«هر آن کو خالی از خود چون خلأ شد
انا الحق اندر او صوت و صدا شد»
#شبستری
مسیر مستقیم
Photo
من کیستم؟
در سکوت بنشینید و بهآرامی بارها و بارها از خودتان بپرسید من کیستم؟ همینطور که عمیقتر به درون میروید لایههای سطحی به کناری میروند.
۱-من اسمی دارم اما من اسمم نیستم
من کیستم؟
۲-من بدنی دارم اما من بدنم نیستم
من کیستم؟
۳-من روابطی دارم اما من آن روابط نیستم
من کیستم؟
۴-من خاطرات واضحی از گذشته دارم اما من آن خاطرات نیستم
من کیستم؟
۵-من آرزوها و رؤیاهایی برای آینده دارم اما من آن افکار نیستم
من کیستم؟
۶-من شادی و غم، هیجان و ترس، عشق و خشم را احساس میکنم اما من این احساسات نیستم
من کیستم؟
۷-وقتی تمام چیزهایی که فکر میکنم خودم هستم محو بشوند. چه چیز باقی میماند؟
من کیستم؟
همینطور که هم هویت شدگی با بدن، افکار و احساسات را رها میکنید، بهعنوان خودِ آگاهیِ خالص باقی خواهید ماند، گسترده و خالی همچون آسمان...
*دقت کنید که الزاما نیاز نیست تا هنگام مراقبه تمام این جملات را یک به یک بخوانید و مرور کنید بلکه صرفا در وضعیت خالی شدن از همه چیز قرار بگیرید. این تمرین چیزی مثل از میان برداشتن حجابها یا لباسهاست که روپرت اسپایرا در ویدئوی بیداری و وحدت وجود به آن اشاره کرده بود، بازگشتن و بازشناختن و یا ماجرای شاه لیر و جان اسمیت. آنقدر از این حجابها بیرون بیا تا دیگر چیزی باقی نماند. خالیِ خالی.
در این وضعیت که از همه چیز خالیام، من چیستم؟
Who Am I?
Sit still and quietly ask yourself, over and over again. Who Am I? Keep peeling back the subtle layers of your self as you dig deeper...
1.) I have a name, but I am not my name.
Who Am I?
2.) I have a body, but I am not my body.
Who Am I?
3.) I have relationships, but I am not those relationships.
Who Am I?
4.) I have vivid memories of the past, but I am not those memories.
Who Am I?
5.) I have compelling hopes and dreams for the future, but I am not those thoughts.
Who Am I?
6.) I feel happiness and sadness, excitement and fear, love and anger, but I am not those feelings.
Who Am I?
7.) When everything that I think I am falls away. What remains?
Who Am I?
As you dis-identify from your body, thoughts, and feelings, you’ll come to rest as pure Awareness itself, wide open and empty as a sky...
در سکوت بنشینید و بهآرامی بارها و بارها از خودتان بپرسید من کیستم؟ همینطور که عمیقتر به درون میروید لایههای سطحی به کناری میروند.
۱-من اسمی دارم اما من اسمم نیستم
من کیستم؟
۲-من بدنی دارم اما من بدنم نیستم
من کیستم؟
۳-من روابطی دارم اما من آن روابط نیستم
من کیستم؟
۴-من خاطرات واضحی از گذشته دارم اما من آن خاطرات نیستم
من کیستم؟
۵-من آرزوها و رؤیاهایی برای آینده دارم اما من آن افکار نیستم
من کیستم؟
۶-من شادی و غم، هیجان و ترس، عشق و خشم را احساس میکنم اما من این احساسات نیستم
من کیستم؟
۷-وقتی تمام چیزهایی که فکر میکنم خودم هستم محو بشوند. چه چیز باقی میماند؟
من کیستم؟
همینطور که هم هویت شدگی با بدن، افکار و احساسات را رها میکنید، بهعنوان خودِ آگاهیِ خالص باقی خواهید ماند، گسترده و خالی همچون آسمان...
*دقت کنید که الزاما نیاز نیست تا هنگام مراقبه تمام این جملات را یک به یک بخوانید و مرور کنید بلکه صرفا در وضعیت خالی شدن از همه چیز قرار بگیرید. این تمرین چیزی مثل از میان برداشتن حجابها یا لباسهاست که روپرت اسپایرا در ویدئوی بیداری و وحدت وجود به آن اشاره کرده بود، بازگشتن و بازشناختن و یا ماجرای شاه لیر و جان اسمیت. آنقدر از این حجابها بیرون بیا تا دیگر چیزی باقی نماند. خالیِ خالی.
در این وضعیت که از همه چیز خالیام، من چیستم؟
Who Am I?
Sit still and quietly ask yourself, over and over again. Who Am I? Keep peeling back the subtle layers of your self as you dig deeper...
1.) I have a name, but I am not my name.
Who Am I?
2.) I have a body, but I am not my body.
Who Am I?
3.) I have relationships, but I am not those relationships.
Who Am I?
4.) I have vivid memories of the past, but I am not those memories.
Who Am I?
5.) I have compelling hopes and dreams for the future, but I am not those thoughts.
Who Am I?
6.) I feel happiness and sadness, excitement and fear, love and anger, but I am not those feelings.
Who Am I?
7.) When everything that I think I am falls away. What remains?
Who Am I?
As you dis-identify from your body, thoughts, and feelings, you’ll come to rest as pure Awareness itself, wide open and empty as a sky...
Forwarded from تفحص خویش
در ذهنت خاموش باش
در حسهایت خاموش باش
و همچنین در بدنت خاموش باش.
آنگاه هنگامیکه همهی اینها خاموش شدند
هیچ کاری نکن.
در آن وضعیت
حقیقت، خودش را برایت آشکار خواهد کرد.
#کبیر
"پنبه اندر گوشِ حسِ دون کنید
بندِ حس از چشم خود بیرون کنید
پنبهٔ آن گوش سِر گوشِ سَرَست
تا نگردد این کر، آن باطن کرست
بیحس و بیگوش و بیفکرت شوید
تا خطاب ارجعی را بشنوید"
#مولانا
اگر انسان همه تعلقات و متعلقات قوای نفس را از خویشتن بزداید، در فضا و خلائی که خالی از هر چیز باشد، خود را مییابد.
#ابن_سینا - النفس من کتاب الشفاء
ازآنجاکه خدا ذاتاً طوري است كه به هیچچیز شبيه نيست، براي آنكه به وجود او دستیابیم، بايد بهجایی برسيم كه هيچ باشيم. بنابراين اگر بهجایی برسم كه خود را به رنگ نيستي درآورم و هیچچیز را به رنگ خود درنياورم و اگر همة آن چيزي را كه در من است، برداشته بيرون بريزم، در آنجا میتوانم در وجود عريان خدا قرار گيرم كه همان وجود عريان است.
#مایستر اکهارت
"تنها آنان كه جرئت نيستي و ترك تعلق را دارند میتوانند جرئت ورود به ساحت ربوبی را داشته باشند"
#مایستر اکهارت
Be quiet in your mind,
quiet in your senses,
and also quiet in your body.
Then, when all these are quiet,
don't do anything.
In that state,
truth will reveal itself to you.
#Kabir
در حسهایت خاموش باش
و همچنین در بدنت خاموش باش.
آنگاه هنگامیکه همهی اینها خاموش شدند
هیچ کاری نکن.
در آن وضعیت
حقیقت، خودش را برایت آشکار خواهد کرد.
#کبیر
"پنبه اندر گوشِ حسِ دون کنید
بندِ حس از چشم خود بیرون کنید
پنبهٔ آن گوش سِر گوشِ سَرَست
تا نگردد این کر، آن باطن کرست
بیحس و بیگوش و بیفکرت شوید
تا خطاب ارجعی را بشنوید"
#مولانا
اگر انسان همه تعلقات و متعلقات قوای نفس را از خویشتن بزداید، در فضا و خلائی که خالی از هر چیز باشد، خود را مییابد.
#ابن_سینا - النفس من کتاب الشفاء
ازآنجاکه خدا ذاتاً طوري است كه به هیچچیز شبيه نيست، براي آنكه به وجود او دستیابیم، بايد بهجایی برسيم كه هيچ باشيم. بنابراين اگر بهجایی برسم كه خود را به رنگ نيستي درآورم و هیچچیز را به رنگ خود درنياورم و اگر همة آن چيزي را كه در من است، برداشته بيرون بريزم، در آنجا میتوانم در وجود عريان خدا قرار گيرم كه همان وجود عريان است.
#مایستر اکهارت
"تنها آنان كه جرئت نيستي و ترك تعلق را دارند میتوانند جرئت ورود به ساحت ربوبی را داشته باشند"
#مایستر اکهارت
Be quiet in your mind,
quiet in your senses,
and also quiet in your body.
Then, when all these are quiet,
don't do anything.
In that state,
truth will reveal itself to you.
#Kabir
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
آیا رهایی با فیض الهی رخ میدهد یا با تلاش فرد؟ - #روپرت_اسپایرا
*ادراک عمیق این موضوع میتواند پاسخگوی سوالات زیادی باشد.
*ادراک عمیق این موضوع میتواند پاسخگوی سوالات زیادی باشد.