چه کسی نفس کشیدن یا ضربان قلبت را به تو یادآوری می‌کند؟ چیزی در آنجاست، مراقب است.

زندگی نمی‌تواند علیه تو باشد چون تو خودِ زندگی هستی. زندگی فقط علیه تصورات ایگو است، همان ایگویی که بندرت با حقیقت هماهنگ است.

اگر می‌توانستی به درون قلب تک‌تک انسان‌ها نگاه کنی، کاملاً عاشقشان می‌شدی. اگر درون را همان‌گونه که حقیقتاً هست و نه آن‌طور که ذهنت به تصویر می‌کشد می‌دیدی، کاملاً عاشق همه‌چیز می‌شدی.
#موجی


"Who reminds you to breathe and to beat your heart? Something is there, taking care.
Life cannot be against you, for you are Life itself. Life can only seem to go against the ego's projections, which are rarely in harmony with the truth.
If you could look inside the Heart of any and every single human being, you would fall in love with them completely. If you see the inside as it really is and not as your mind projects it to be, you would be so purely in love with the whole thing."
#Mooji

تمام این چیزها که اتفاق میفتند، تمام این فرم‌ها که زندگی به خودش می‌گیرد، همه آن‌ها دارای ماهیت زودگذر هستند. تمام آن‌ها فانی‌اند. چیزها، بدن‌ها، رویدادها، موقعیت‌ها، افکار، عواطف، امیال، آرزوها و جاه‌طلبی‌ها، ترس‌ها و اندوه‌ها. آن‌ها می‌آیند و بعد وانمود می‌کنند که بسیار مهم هستند و قبل از اینکه بفهمید چه اتفاقی افتاده از بین می‌روند، آن‌ها در همان نیستی‌ای که از همان‌جا آمده بودند محو می‌شوند.
آیا آن‌ها اصلاً واقعی بودند؟
آیا چیزی بیشتر از یک رؤیا بودند؟ رؤیای فرم‌ها.
هنگامی‌که صبح از خواب بیدار می‌شویم، رؤیایی که شب خوابش را می‌دیدیم محو می‌شود و بعد با خودمان میگوییم: "آه آن فقط یک خواب بود. آن واقعی نبود."
اما چیزی در خواب باید واقعی می‌بود، چون در غیر این صورت نمی‌توانست وجود داشته باشد.
وقتی مرگ نزدیک می‌شود ممکن است به زندگی‌مان نگاه کنیم و بعد با تعجب از خودمان بپرسیم آیا آن‌هم فقط یک خواب و رؤیا نبود؟ حتی همین حالا هم وقتی شما به تعطیلات سال گذشته یا ماجرایی که دیروز داشتید نگاه می‌کنید آن‌هم چیزی شبیه خواب شب گذشته بود.
رؤیایی وجود دارد و یک رؤیابینِ رؤیا نیز وجود دارد. رؤیا یک نمایش زودگذر از فرم‌ها است. آن دنیاست، دنیایی که واقعیتی نسبی دارد و نه واقعیتی اصیل. یک رؤیابین نیز وجود دارد همان حقیقت مطلقی که در آن این فرم‌ها می‌آیند و می‌روند.
رؤیابین این شخص نیست. شخص خودش بخشی از رؤیاست. رؤیابین همان پس‌زمینه‌ای است که رؤیا در آن پدیدار می‌شود، همان‌که رؤیا را ممکن می‌سازد. همان مطلقی است که در پسِ آنچه نسبی است وجود دارد، همان بی‌زمانی است که در پشت زمان است، همان آگاهی‌ای است که هم در درون فرم و هم در پس آن وجود دارد. رؤیابین همان آگاهی است. تو همان آگاهی هستی.


در حال حاضر هدف ما بیدار شدن درون این رؤیا است. هنگامی‌که درون رؤیا بیدار شویم این ماجرایِ زمینیِ ایجادشده توسطِ ایگو به پایان رسیده و آنگاه یک رؤیای شگفت‌انگیزتر به وجود می‌آید و این همان زمین نو خواهد بود.
#اکهارت تُله

"The many things that happen, the many forms that life takes on, are of an ephemeral nature. They are all fleeting. Things, bodies, events, situations, thoughts, emotions, desires, ambitions, fears, drama… they come, pretend to be all important, and before you know it, they are gone, dissolved into the nothingness out of which they came. Were they ever real? Were they ever more than a dream, the dream of form?
When we wake up in the morning, the night’s dream dissolves, and we say, “Oh, it was only a dream. It wasn’t real.” But something in the dream must have been real, otherwise it could not be.
When death approaches, we may look back on our life and wonder if it was just another dream. Even now you may look back on last year’s vacation or yesterday’s drama and see that it is very similar to last night’s dream.
There is the dream, and there is the dreamer of the dream. The dream is a shortlived play of forms. It is the world – relatively real but not absolutely real. Then there is the dreamer, the absolute reality in which the forms come and go.
The dreamer is not the person. The person is part of the dream. The dreamer is the substratum in which the dream appears, that which makes the dream possible. It is the absolute behind the relative, the timeless behind time, the consciousness in and behind form. The dreamer is consciousness itself – who you are.
To awaken within the dream is our purpose now. When we are awake within the dream, the ego-created earth-drama comes to an end and a more wondrous dream arises. This is the new earth."
#Eckhart Tolle

این دنیا صرفاً یک خواب و رؤیا است و همه ما در اینجا مشغول خواب دیدنیم. این زندگی واقعی نیست. خنده‌ها و گریه‌های شما درون این بزرگ‌ترین توهم روی می‌دهد که حقیقتاً هم ارزش اشک ریختن ندارد. حقیقت بخشیدن به این تجربه زمینی درواقع دعوت از رنج و بدبختیِ بی‌اندازه است. با هم‌هویت‌شدن آگاهی‌مان با این دنیا است که ما این دنیا را به‌عنوان مکان درد و رنج می‌بینیم.
حالا چه چیزی ما را از این درد و رنج رها خواهد کرد؟ آیا پول اینکار را خواهد کرد؟
نه. هیچ چیز مادی نمی‌تواند ما را از رنج رها سازد.
معرفت و شناخت خدا و ادراک این موضوع که ما پیوسته با او یکی هستیم تنها راه رهایی است.
پاراماهانزا #یوگاناندا

"This world is a dream place, and we are all dreaming here. This life is not real; you are laughing and crying in the greatest delusion, and it is not worth shedding tears over. To give reality to our earth experiences is to invite untold misery. By identification of our consciousness with this world, we see it as a place of suffering. What is going to free us from suffering? Will money do so? Nothing material can. Knowledge of God, and realization that we are forever one with Him, is the only way to freedom."
Paramahansa #Yogananda

مراقبه و رفتن به فراسوی ذهن آگاهی
قسمت پایانی: مراقبه صدا - پرسش و پاسخ

#مینگیور رینپوشه
#Mingyur Rinpoche

الزاماً قرار نیست که فقط یک مدیتیشن را انتخاب کنیم و مدام همان را انجام دهیم بلکه می‌توان از ترکیب چند مدیتیشن استفاده کرد.

می‌توان هر زمان، هرکجا و تحت هر شرایطی مراقبه کرد.

چطور عدم وابستگی را تمرین کنیم؟

با خوابیدن در هنگام مدیتیشن چه کنم؟

چطور به کودکان ذهن آگاهی را آموزش دهیم؟

دربارهٔ ذکر

موضوعات:
موضوع اسم در انیمیشن شهر اشباح، داستان کمپیرزن و شاهزاده، ساحر، سحر شدن شاهزاده توسط جادوگر، به یاد آمدن شهزاده اصالتش را، ساحرۀ دنیای ذهن، اسم مجموعه‌ای از اعتباریات ذهنی و تصویری است، اسم، یوبابا، فراموش کردن اسم حقیقی، باختن زندگی، ذکر، یاد کردن اسم حقیقی، خسران، تلف نکردن عمر، negation، احتماء، swipe کردن، متوجه باش که هر تصویری از خودت داری فکر است، یاد کردن وجه فطری و انسانی به چه معناست، نماز، مدیتیشن، بی‌بهره‌گی از ذکر، کنار زدن هر فکری، اسارت در ساحرۀ ذهن، اتصال با ذات انسانی، آگاه بودن به جریان افکار، متعین کردن، حق، به عمل درآوردن ذکر

اسم حقیقی هر فرد، کیفیت بی‌تصویری، و ذات و فطرت اوست.

«ذکر» یعنی یاد کردن، اما نه «یاد کردنی» که به وسیلۀ فکر انجام شود.

«ذکر»، اصلی‌ترین و محوری‌ترین موضوع تعلیمی هر مکتب اصیل معنوی است.

@Panevisdotcom

و نقل است که یکی به نزدیک صادق آمد که «خدای را به من نمای.» گفت: «آخر نشنیده‌ای که با چون موسی مردی چه گفتند که «لن ترانی»
گفت: «این ملت ملت احمد است که یکی فریاد می‌کند «رأی قلبی ربی.» دیگری بانگ می‌زند که «لم أعبد ربا لم أره.»
صادق گفت: «او را چون گوی ببندید.» او را بستند. گفت: «در دجله اندازید.» در دجله انداختند. گفت: «یا ابن رسول الله الغياث!» قال الصادق: «یا ماء اغمسيه، ای آب فروبرش.» دیگر بار فروبردش. باز برانداختش. گفت: «یا ابن رسول‌الله الغياث!» گفت: «ای آب فرو برش»
تا چندبار مرد او را می‌خواند و او می‌گفت: «فرو برش» تا وقتی‌که از همه درآمد و وجودش جمله در دجله غرق شد و امیدش از خلق منقطع گشت. این بار چون آب بازش برانداخت، گفت: «الهی! الغياث»
صادق گفت: «بیاوریدش.» او را بگرفتند و بیاوردند و آبی که مانده بود از گوش و بینی او بریختند. چون با خود بازآمد۔ گفت: «هان حق را دیدی؟» گفت: «تا خيال اغیار می‌ماند و دست در غير می‌بردم حجاب می‌بود، چون به کلی پناه با او دادم و مضطر گشتم، "روزنه‌ای" در درون دلم گشاده شد و بدانجا فرو نگریستم. آنچه می‌جستم بدیدم و تا اضطرار نبود آن نبود که «أمن بجيب المضطر إذا دعاه» صادق گفت: «تا صادق را می‌خواندی صدیق نبودی و کاذب بودی. اکنون آن روزنه را نگاه دار که جهان خدای بدین جای فروست.»

لن ترانی= هرگز مرا نخواهید دید
رأی قلبی ربی= قلبم پروردگارم را دید
لم أعبد ربا لم أره= خدایی را که نبینم عبادت نمی‌کنم
الغياث= به فریادم برس
مضطر= بیچاره و درمانده
أمن بجيب المضطر إذا دعاه= كيست آن كه درمانده و بیچاره‌ای را چون وى را بخواند اجابت می‌کند.

تذکره الاولیا - #عطار نیشابوری

باورها، اعتقادات و تصاویر ذهنی از خود، با عبور تنها یک فکر می‌آیند و می‌روند، اما وجود حقیقی شما همیشه آگاه و ساکت باقی می‌ماند.
#آدیاشانتی


نمی‌توانی این‌طور در نظر بگیری که تو همان چیزی که فکر می‌کنی هستی چون عقیده‌ات درباره خودت هرروز و هرلحظه تغییر می‌کند. "تصویر ذهنی" که از خودت داری متغیرترین چیزی است که تاکنون داشته‌ای. این تصویر کاملاً آسیب‌پذیر است.
فقدان یک عزیز، بیکار شدن یا یک توهین کافی است تا تصویری که از خودت داری و آن را خودت می‌پنداری عمیقاً تغییر کند.
برای اینکه بدانی چه کسی هستی ابتدا باید تحقیق و بررسی کنی که چه نیستی. برای اینکه بدانی چه نیستی باید با دقت به خودت نگاه کنی و هر چیزی که با واقعیتِ اساسی «من هستم» همراه نیست را رد کنی.
باورهایی مثل «من از پدر مادرم در یک مکان و یک‌وقت خاص به دنیا آمدم و من الآن این‌چنین و آن‌چنان هستم و فلان جا زندگی می‌کنم و با فلانی ازدواج کردم و پدر فلانی هستم و فلان جا کار می‌کنم» این چیزها اساسِ «من هستم» نیستند؛ اما همین‌طور که می‌بینید نگرش همیشگی ما «من این هستم و من آن هستم» است.
همیشه به‌طور مدام و پیوسته این "من هستم" را از من این‌وآن هستم جدا کن. سعی کن تا بفهمی منظور از «بودن» چیست، بدون اینکه این یا آن باشی «فقط باش». همین‌که این کار را شروع کنی همه‌ی عادت‌ها و الگوها بر علیهش جبهه می‌گیرند و مبارزه با آن‌ها گاهی خیلی سخت و طولانی می‌شود، اما درک شفاف و واضح خیلی می‌تواند کمک کند.
هرچه شفاف‌تر در سطح ذهن درکش کنی (من این نیستم، من آن نیستم) زودتر می‌توانی جستجویت را به پایان برسانی و به هستی نامحدودت پی ببری.
#نیسارگاداتا ماهاراج

Ideas, self-images, and beliefs come and go with the passing of a single thought, but your true being remains always aware and silent.
#Adyashanti


You cannot possibly say that you are what you think yourself to be! Your ideas about yourself change from day to day and from moment to moment. Your self-image is the most changeful thing you have. It is utterly vulnerable, at the mercy of a passer by. A bereavement, the loss of a job, an insult, and your image of yourself, which you call your person, changes deeply.

To know what you are you must first investigate and know what you are not. And to know what you are not you must watch yourself carefully, rejecting all that does not necessarily go with the basic fact: ‘I am’. The ideas: I am born at a given place, at a given time, from my parents and now I am so-and-so, living at, married to, father of, employed by, and so on, are not inherent in the sense ‘I am’. Our usual attitude is of ‘I am this’.
Separate consistently and perseveringly the ‘I am’ from ‘this’ or ‘that’, and try to feel what it means to be, just to be, without being ‘this’ or ‘that’. All our habits go against it and the task of fighting them is long and hard sometimes, but clear understanding helps a lot.
The clearer you understand that on the level of the mind you can be described in negative terms only, the quicker you will come to the end of your search and realise your limitless being.
Sri #Nisargadatta Maharaj

همان‌طور که یک رودخانه تسلیم اقیانوس می‌شود، خودت را تسلیم آن خویش کن، تسلیم آن منشأ؛ و اگر متوجه شدی که همچنان مشغول شنا کردن در سطح اقیانوسی، شنا کردن را متوقف کن و آنگاه در اعماق عشق فرو خواهی رفت و غریقِ بحرِ عشق خواهی شد.
#پاپاجی

« محو می‌باید نه نحو اینجا بدان
گر تو محوی بی‌خطر در آب ران

آب دریا مرده را بر سر نهد
ور بود زنده ز دریا کی رهد

چون بمردی تو ز اوصاف بشر
بحر اسرارت نهد بر فرق سر»
#مولانا


As the river surrenders to the ocean, surrender yourself to the Self, the Source. And if you find you are still swimming on the surface of the ocean: stop swimming and you will sink into the depths of Love.
#Papaji

وقتی صدای ذهن متوقف شود چه اتفاقی میفتد؟
#آدیاشانتی

*این جمله را رها نکنید با آن بمانید و عمیقاً روی آن تعمق کنید*

آدرس صفحه اینستاگرام:

https://instagram.com/direct.path

تمرین بازگشتن به آرامش – آماندا لورنس

چطور زمانی که در احساسات و عواطف شدید گرفتارشده‌ایم به وضعیت آرامش بازگردیم.

*دوستان عزیز این ویدئو را یکی از همراهان محترم در فیس‌بوک معرفی کردند و درنتیجه بنده مطلقاً این فرد درون ویدئو را نمی‌شناسم. از طرفی مطالبی که در این ویدئو ارائه می‌شود منطبق با موضوع آگاهی از احساس بدن در ذهن‌آگاهی است که در ویدئوی رینپوشه دیدیم. با توجه به این موضوع و همین‌طور نتیجه مثبتی که دوست عزیزی که این ویدئو را فرستادند گزارش دادند، تصمیم بر این شد تا ترجمه شود و در اختیار عزیزان قرار بگیرد. امیدوارم که مفید و کارآمد باشد.

خیرخواهانه‌ترین توصیه من به شما این است:
خالی بمان.

تمام چیزهای مربوط به ذهن شخصی را کنار بگذار.
آن‌ها به تو خدمتی نکرده‌اند.
تنها به‌عنوان آن آگاهی غیرشخصی بمان.
این متعالی‌ترین راه و برترین انتخاب است.
این توصیه را با تمام وجود بپذیر و دنبال کن.
آنگاه متوجه خواهی شد که همین برای رهایی کفایت می‌کند.
#موجی

تو ز تو لا شو، وصال اینست و بس
#عطار


My most auspicious advice:
stay empty.
Leave all that
personal mind-stuff aside.
It has not served you.
Stay as the impersonal awareness alone.

This is the highest way and choice.
Accept and follow this advice with all your heart.

You will find it sufficient to win you freedom.

#Mooji

خدا برنامه های خودش را دارد. هیچکس لازم نیست برای چیزیکه اتفاق می افتد نگران باشد.
شری رامانا ماهارشی