حضور محترم اعضای کانال تفحص خویش

چنانچه عزیزان تمایل دارند می‌توانند جهت خدماتی که این کانال و همچنین کانال مسیر مستقیم در قالب تهیه محتوا، ترجمه و زیرنویس ارائه می‌دهد کمک‌هایی به‌صورت ماهیانه یا هرطور که مایلند به این شماره کارت واریز نمایند.

6219861024932047
نیما پارسی

دوستانی هم که ساکن خارج از ایران هستند صرفاً جهتِ دریافتِ اطلاعاتِ پرداخت به این آی دی پیام بفرستند.
@nimandoart

پیشاپیش از مهر و حمایت شما عزیزان صمیمانه سپاسگزارم.

این معجزه زندگی روی زمین یا همین زنده بودن بدن، از طریق ذهن یا فکر کردن رخ نداده است. به‌وضوح مشخص است که یک هشیاری‌ای دخیل است که آن هشیاری بسیار بزرگ‌تر از ذهن است. چطور یک سلول انسان* که اندازه آن یک‌هزارم اینچ است می‌تواند اطلاعاتی معادل هزار کتاب ششصد صفحه‌ای را درون خودش جای دهد؟ هرچه بیشتر در خصوص عملکرد بدن یاد می‌گیریم بیشتر درک خواهیم کرد که هوشِ موجود در آن چقدر گسترده و عظیم است و چقدر ما کم میدانیم. هنگامی‌که ذهن دوباره با آن هشیاری متصل شود** تبدیل به ابزار فوق‌العاده‌ای خواهد شد. آنگاه ذهن در خدمت چیزی عظیم‌تر از خودش درمی‌آید.
#اکهارت تُله

*طبق آخرین تحقیقات تعداد سلول‌های بدن یک فرد بالغ حدود 30,000,000,000,000 یا سی تریلیون سلول است.

**یا به عبارتی آگاهانه از این اتصال آگاه شود.

این عکس قسمتی از سلول است که شاهد بخشی از اجزای آن و فعالیت‌های پیچیده و عجیب آن هستید. فقط در نظر داشته باشید که خود سلول هم از مولکول و مولکول‌ها هم از اتم‌ها و اتم‌ها هم از ذرات زیر اتمی و ... ساخته‌شده‌اند.

“It wasn’t through the mind, through thinking, that the miracle that is life on earth or your body was created and is being sustained. There is clearly an intelligence at work that is far greater than the mind. How can a single human cell measuring 1/1,000 of an inch in diameter contain instructions within its DNA that would fill 1,000 books of 600 pages each? The more we learn about the workings of the body, the more we realize just how vast is the intelligence at work within it and how little we know. When the mind reconnects with that, it becomes a most wonderful tool. It then serves something greater than itself.”
#EckhartTolle The Power of Now

بررسی ساختار سلول

«خودت را به یاد بیاور»

در ویدئوی قبل یکی از وظایف سلول که مربوط به هسته آن بود، عملکرد دی‌ان‌ای و موارد ژنتیکی بود که در این ویدئو آن قسمت شرح و بسط داده شده است.

دوستان دقت کنند که منظور از این ویدئوها صرفاً مسائل علمی نیست بلکه هدفی پشت آن‌هاست. به دوستان مشتاق پیشنهاد می‌شود ویدئوها را با دقت چندین و چند بار ببینند و به گوهری که در فراسوی این تصاویر است بروند. در حین دیدن این اتفاقات که حقیقتاً «عین حیرت» است از خودتان بپرسید که این چه نیرویی است که این جریان را هدایت می‌کند؟ این چه چیزی است که این‌گونه تجلی یافته است؟ آیا آن صرفاً این چیزها را هدایت می‌کند یا آن خودش عین همین‌هاست؟ جواب یک‌کلمه‌ای مثل آگاهی یا خدا ندهید تا دروازه‌های تعمق را نبندید. به عمق این حیرانی رفته و در آن غوطه‌ور شوید.
حتی اگر از لحاظ علمی زیاد متوجه این موارد نمی‌شوید اصلاً مهم نیست فقط نگاه کنید. دقت کنید که این نام‌گذاری‌ها مثل دی‌ان‌ای و ژن و سایر اصطلاحات صرفاً نام‌گذاری‌هایی ذهنی جهت تمایز بین اجزای متفاوت برای مطالعه هستند، به فراسوی این نام‌ها بروید، آن مروارید را کشف کنید.

من کیستم؟/ من چیستم؟

خودت را به یاد بیاور.

«چه کسی به تو یادآوری می‌کند تا نفس بکشی، چه کسی تپیدن قلبت را یادآوری می‌کند؟ چیزی آنجاست که مراقب است.
زندگی نمی‌تواند بر ضد تو باشد چون تو خودِ زندگی هستی. زندگی ظاهراً فقط می‌تواند بر ضد تصورات ایگو باشد، همان ایگویی که به‌ندرت با حقیقت در هماهنگی است.
اگر بتوانی به درون قلب تک تک انسان‌ها نگاه کنی کاملاً عاشقشان می‌شدی. اگر می‌توانستی درون را همان‌گونه که حقیقتاً هست و نه آن‌طور که ذهن آن را به تصور درمیاورد می‌دیدی خالصانه عاشق همه‌چیز می‌شدی.»
#موجی

"Who reminds you to breathe and to beat your heart? Something is there, taking care.
Life cannot be against you, for you are Life itself. Life can only seem to go against the ego's projections, which are rarely in harmony with the truth.
If you could look inside the Heart of any and every single human being, you would fall in love with them completely. If you see the inside as it really is and not as your mind projects it to be, you would be so purely in love with the whole thing."
#Mooji

نظر فیلسوفان مسلمان مکتب وحدت وجود در مورد رابطه حق و خلق یعنی بین واقعیت مطلق و جهان مخلوق هم دقیقاً به همین ترتیب قابل توضیح است. به‌عنوان‌مثال به گفته عبدالکریم جیلی نویسنده معروف کتاب الانسان الكامل، وقتی اشیاءِ جهانِ ظاهر را به نام «مخلوقات» یا «اشياء مخلوق» می‌نامیم آن‌ها را به نامی «به وام گرفته » خوانده‌ایم. چنین نیست که اشیاء گونه‌گون و صفاتی که در این جهان قابل مشاهده‌اند «به وام گرفته‌شده باشند». «به وام گرفته» نیستند؛ بلکه خودِ خدا هستند، به این معنا که صور پدیداری گونه‌گونی هستند که حق وقتی خود را در سطح تجربه عملیِ ادراکِ انسانی متجلی می‌کند به خود می‌گیرد. فقط نام «خلقیت» است که استقراضی است. وقتی صفات حق در جهان تجربی ظهور می‌یابند او این نام‌ها را به صفات خود «به وام» می‌دهد. جیلی می‌گوید: «پس حق، ماده اولیه این جهان است». و به این معنا جهان را می‌توان با یخ و حق را با آب که پایه‌ومایه مادی یخ است مقایسه کرد. توده منجمد آب را یخ می‌نامیم که نامی است به وام گرفته‌شده؛ نام واقعی آن آب است.

تحلیلی از وحدت وجود – توشیهیکو ایزوتسو

* در حین خواندن مطالب همچنان ماجرای "سلول" را به یاد بیاورید.

دوستان مشتاقی که با مطالب همراه هستند جهت ادراک هرچه بهتر ویدئویی که امروز آپلود خواهد شد پیشنهاد میکنم روی مطالب مربوط به سلول انسان و همینطور متنی که در این رابطه نوشته شده بود عمیقا تعمق بفرمایید.

راز آشکار - سوامی #سارواپریاناندا

مطالب مرتبط:


تو چه کسی هستی؟ - پال اسمیت

آیا من این بدن هستم؟ - سوامی سارواپریاناندا


لقاح

من کیستم؟

مطلبی از آدیاشانتی

در این لحظه چه چیزی درون من مشغول نفس کشیدن است؟

مطلبی از رامانا ماهارشی

درست ببین مطلبی از نیسارگاداتا ماهاراج

پری رو تاب مستوری ندارد

«کشف کنید که این من کاذب از کجا برمیخیزد»

وَجْهَهُ

بگذار زندگی از تو مراقبت کند - آنا براون

زندگی - آنا براون

نادوگانگی چیست؟ پال اسمیت

«خودت را به یاد بیاور»

در مورد اون جمله از آدیاشانتی که گفت: "نمیتونی پیداش کنی چون تو خودشی" پس یعنی ما داریم کلاً وقت تلف می‌کنیم؟

-نه ماجرا اینه که اون چیزی پیدا کردنی نیست بلکه "متوجه شدنی" است. یعنی ما فقط متوجه چیزی که هست می‌شویم یا به عبارت بهتر "متوجه شدن" اتفاق میفتد.


چه زمانی این متوجه شدن اتفاق میفته؟
-زمانی که صفحه‌نمایش، "توجه" را از تصاویر بردارد این یکی پنداشتن خودش با تصاویر متوقف‌شده و متوجه ماهیت نامحدود و ناب خودش می‌شود. این توهمِ یکی‌پنداریِ خود با تصاویر، حجاب حقیقت شده است. این جریانِ مداومِ تصویرها تمام توجه را معطوف به خودشان می‌کنند و مانع ادراک حقیقت می‌شوند، آن‌ها تا آنجا پیش می‌روند که تو دیگر به‌کلی خودت را فراموش کرده و خودت را صرفاً فقط همین تصاویر می‌پنداری و عجیب اینکه برای نگه‌داشتن این تصاویرِ بیهوده، مدام در تلاشی. پس رازِ «متوجه شدن»، خالی شدن از این تصاویر است و البته ادراک پوچ بودن این تصاویر نیز در راستای کمرنگ شدن توانشان بسیار سودمند است.

-روی ابیات زیر تعمق کن و اشارات تصویر و پرده نمایش را در آن‌ها پیدا کن

«میان عاشق و معشوق هیچ حائل نیست
تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز»
#حافظ

«زیر دیوار وجود تو تویی گنج گهر
گنج ظاهر شود ار تو ز میان برخیزی»
#مولانا

«گفتم که روی خوبت از من چرا نهان است
گفتا تو خود حجابی ورنه رخم عیان است»
#فیض کاشانی

«هر آن کو خالی از خود چون خلأ شد
انا الحق اندر او صوت و صدا شد»
#شبستری

«چون که باشی فانی مطلق ز خویش
هست مطلق گردی اندر لامکان»
#عطار

«چو تو بیرون شدی او اندر آید
به تو بی تو جمال خود نماید»
#شبستری


#تفحص_خویش

"فکر «من» اولین فکر است"

"از تمام افکاری که در ذهن برمی‌خیزند فکر «من» اولین فکر است. تنها بعد از برخاستن فکر «من» است که سایر افکار ظاهر میشوند.
#رامانا ماهارشی


چگونه باید "من" را از بين برد؟

ما "هويت فکری" را چيزی جدا از فکر تصور می‌کنيم و تمام توجه‌مان به يک پديدۀ جدا از فکر است، نه به خود فکر. به "من" نظر داريم، نه به خالق آن، که فکر است. و همين اشتباه علت پابرجاماندن و استمرار اين پديده و مسائل ناشی از آن است.

ما می‌گوييم چگونه بايد "من" را از بين برد؟ غافل از اينکه "من" وجود ندارد تا از بين بردن آن مطرح باشد. مسألۀ ما عبارت است از يک اشتباه ذهنی. و رفع اين اشتباه ذهنی مطرح است، نه "از بين بردن" چيزی.

کتاب «تفکر زائد»
محمدجعفر #مصفا

Of all the thoughts that arise in the mind, the ‘I’ thought is the first. It is only after the rise of this that the other thoughts arise.
#Ramana Maharshi

فرض کنيد در سيستم فکری من نقصی ايجاد شود که به علت آن نقص تصور کنم در اين اطاق اشباحی وجود دارد. در اين صورت آيا مسألۀ من از بين بردن اشباح است، يا رفع نقصی که در سيستم فکری خودم حادث شده است؟ متوجه نکته هستيد؟ علت اساسی شکست انسان در مبارزه با "من" اين است که به اشباح می‌انديشد، نه به رفع نقص فکری خود. و تصور بهبود تدريجی و وانهادن "من" به مرور زمان و امروز و فردا کردن، ناشی از همين ديد غلطی است که نسبت به موضوع داريم.

تا زمانی که انسان به "من" و به "ارزش‌ها" به عنوان پديده‌ای جدا از فکر - يعنی به اشباح - می‌انديشد، موضوع مرور زمان و وانهادن تدريجی هم مطرح می‌شود. ولی اگر به رفع اشتباه سيستم فکری خود بينديشد، می‌بيند که "تدريج"، اصلاح، تکامل، بهبود و وانهادن تدريجی اصلأ معنای واقعی ندارد.

محمد جعفر #مصفا