تمام افکاری مانند "اکتساب حقیقت دشوار است" یا
"ادراک حقیقت خویش بسیار از من دور است" یا
"مشکلات من آنقدر زیاد است که دیگر به شناخت حقیقت نمی‌رسم"،
باید رها شوند زیرا تمام این‌ها «موانع اصلی» هستند که توسط خود دروغین یا ایگو ساخته‌شده‌اند.
آن‌ها نادرست‌اند.

باگوان #رامانا ماهارشی

All such thoughts as "attainment is hard" or "Self-realization is far from me", or "I have many difficulties to overcome to know Reality", should be given up, as they are the main obstacles, created by the false self, the ego.
They are untrue.
--Conscious Immortality Ch.7.
#Ramana Maharshi

پرسشگر: رنج و بیچارگی در وضعیت بیداری رخ می‌دهند. چرا آن‌ها ظاهر می‌شوند؟

#رامانا ماهارشی: اگر خویشت را ببینی آن‌ها ظاهر نمی‌شوند.

پرسشگر: اگر به دنبال اینکه چه کسی هستم بگردم چیزی پیدا نمی‌کنم.

باگوان: چگونه در خواب (عمیق) باقی ماندید؟ در آنجا هیچ "من-فکری" وجود نداشت و شما شاد بودید درحالی‌که در بیداریِ این فکرِ اصلی و ریشه‌ای یعنی "من" در وضعیت بیداری، افکار شکل می‌گیرند و همین افکار، آن شادی ذاتی را پنهان می‌کنند. از این افکاری که مانع شادی و خوشبختی هستند خلاص شوید. وضعیت طبیعی شما همان‌طور که در خواب آشکار بود، حالت شادی است.

پرسشگر: من چیزی از تجربه‌ی خوابم نمی‌دانم.

باگوان: اما میدانی که آن شادی‌بخش بود. در غیر این صورت نمی‌گفتی که من خوب خوابیدم. وقتی هیچ فکری نباشد هیچ منی نباشد و درواقع چیزی جز خودتان وجود نداشته باشد شما شاد و خوشبخت خواهید بود. تمام حقیقت همین است. این همان چیزی است که در قالب این جمله‌یِ معروفِ «تو همان هستی» منتقل شده است. خودت را کشف کن و آنگاه «آن» شناخته خواهد شد.

پرسشگر: برهمن (حقیقت متعال) چگونه است؟

باگوان: چرا می‌خواهی برهمن را چیزی جدا از خودت بدانی؟ متون مقدس میگویند که: «تو همانی». خویش، مأنوس با شماست و شما هرگز نمی‌توانید بدون خویش باشید. ادراکش کنید. ادراک این خویش، ادراک برهمن نیز خواهد بود.

پرسشگر: اما من قادر به انجام این کار نیستم. من برای ادراکِ حقیقتِ خودم خیلی ضعیفم.

باگوان: در این مورد تماماً و به‌طور کامل خودتان را تسلیم کنید و آن نیروی متعال خود را آشکار خواهد کرد.

پرسشگر: تسلیم مطلق و بی‌قیدوشرط چیست؟

باگوان: اگر فرد خود را تسلیم کند آنگاه دیگر کسی نخواهد بود که سؤالی بپرسد یا دراین‌باره فکر کند. افکار یا با چسبیدن به فکرِ اصلی و ریشه‌ای یعنی "من" از بین می‌روند و یا با تسلیمِ مطلق و بی‌قیدوشرط به آن قدرتِ متعال از بین خواهند رفت.
ادراک حقیقت خویش تنها از این دو طریق محقق می‌گردد.


Questioner: Miseries appear in jagrat (waking sate). Why should they appear?

Ramana Maharshi: If you see your Self they will not appear.

Q: If I turn to look who I am I do not find anything.

RM: How did you remain in your sleep? There was no ‘I-thought’ there and you were happy. Whereas there are thoughts flowering in the wake of the root-thought ‘I’ in the jagrat and these hide the inherent happiness. Get rid of these thoughts which are the obstacles to happiness. Your natural state is one of happiness as was evident in your sleep.
Q: I do not know anything of my sleep experience.

RM: But you know that it was happiness. Otherwise you would not be saying “I slept happily”. When there is no thought, no ‘I’, and nothing In fact except yourself, you are happy. That is the whole Truth. This is exactly what is conveyed by the Mahavakya- Tatvamasi (You are That). Find your Self: and then “That” is known.
Q: How is that Brahman?

RM: Why do you want to know of Brahman apart from yourself? The scripture says “You are That”. The Self is intimate to you and you cannot indeed be without the Self. Realise it. That is the Realisation of Brahman also.

Q: But I am unable to do it. I am too weak to realise my Self.
RM: In that case surrender yourself unreservedly and the Higher Power will reveal Itself.

Q: What is unconditional surrender?

RM: If one surrenders oneself there will be no one to ask questions or to be thought of. Either the thoughts are eliminated by holding on to the root-thought ‘I’ or one surrenders oneself unconditionally to the Higher Power. These are the only two ways for Realisation.

Talk 321 – Talks with Sri #Ramana Maharshi

این تصویر را نمادی از فکرِ اولیه‌یِ ریشه‌ای یا همان "من-فکر" در نظر بگیرید. یعنی همان چیزی که سایر افکار از آن نشاءت می‌گیرند.

ساده‌ترین راهِ ادراکِ ماهیتِ حقیقی‌مان - #روپرت_اسپایرا

آیا من این احساساتِ متغیر هستم یا آن چیزی هستم که از این احساسات آگاه است؟

پیشنهاد میکنم برای ادراک بهتر این موضوع ویدئوی تفحص خویش از روپرت اسپایرا را ببینید.

حالات عاطفی در ذهن هستند و اهمیتی ندارند. به درون برو، به فراسوی این‌ها. فریفته شدن با محتوای آگاهی‌ات را متوقف کن. هنگامی‌که به لایه‌های عمیق‌تری از وجود حقیقی‌ات برسی متوجه می‌شوی که بازی‌هایِ سطحیِ ذهن، بسیار کم روی شما تأثیر می‌گذارند.
#نیسارگاداتا ماهاراج

Moods are in the mind and do not matter. Go within, go beyond. Cease being fascinated by the content of your consciousness. When you reach the deep layers of your true being, you will find that the mind's surface play affects you very little.
#Nisargadatta, I AM THAT

آن آگاهی که تمام انسان‌ها و حیوانات با آن از چیزها آگاهند، همان آگاهی‌ای است که تو هم‌اکنون با آن از این کلمات آگاهی.
با انسان‌ها و حیوانات طوری رفتار کن که گویا آن‌ها خود تو هستند.
#روپرت اسپایرا

"The Awareness with which all people and animals are aware of anything is the very same Awareness with which you are aware of these words right now.
Treat people and animals as such, that is, as your very own self."
#Rupert Spira

#رامانا ماهارشی

از زاویه‌یِ دیدِ زمین، خورشید با درجات متفاوتی از روشنایی می‌درخشد، اما خورشید از دیدگاهِ خودش همیشه با شدت یکسانی در حال درخشیدن است. به همین ترتیب از دیدگاهِ ذهن، درجات یا وضعیت‌های متفاوتی از آگاهی وجود دارد اما از دیدگاهِ خودِ آگاهی که تنها دیدگاه حقیقی است، هیچ درجه و میزان و وضعیتی از خودش وجود ندارد. آگاهی همیشه با درخششِ تمام، بدون اینکه درخششش کم شود یا گزندی ببیند یا توسط تجربه‌ی بدن، ذهن یا دنیا تیره‌وتار گردد مشغول درخشیدن است. آگاهی از ازل تا به ابد فقط سرشاری خودش را می‌شناسد و تنها همان هست.
#روپرت_اسپایرا

From the earth’s point of view, the sun shines with varying degrees of brightness, but from its own point of view it always shines with the same intensity. Likewise, from the mind’s point of view, there are various degrees or states of Awareness, but from its own point of view, which is the only real point of view, there are no degrees, levels, or states of itself: it is always shining brightly, undiminished, untainted, unobscured by any experience of the body, mind or world, eternally knowing and being its own fullness alone.
#Rupert Spira

در تمثیل پروانه و شعله، پروانه شدیداً در اشتیاق رسیدن به شعله است اما مانع این رسیدن، وجودِ خودِ پروانه است، درست به همین شکل این "شخصی" که در جستجوی حقیقت است خودش حجاب آن حقیقت است. حقیقتِ تو این "شخص" نیست، این شخص صرفاً یکی پنداشتنِ خودت یعنی آگاهی با مجموعه‌ای از افکار و تصاویر و خاطرات است با منشأیی در گذشته. در نظر داشته باش چیزی مقدم بر این افکار و تصاویر و خاطراتِ گذشته وجود داشت که آن‌قدر به این چیزها نزدیک شد که حالا خودش را "عین" همان‌ها می‌پندارد، آگاهی‌ای مقدم بر آن‌ها وجود داشت که حالا خودش را با این محتویاتِ خودش یکی می‌پندارد. حالا این یکی‌انگاری که به آن "شخص" میگوییم و خودمان را آن می‌پنداریم به دلیل سرخوردگی‌های پیاپی از تحملِ این تصویرِ محدود، به دنبال رهایی یا روشن‌شدگی است غافل از اینکه وجودِ خودِ این شخص است که مانع آن حقیقتِ نامحدود شده است و این پارادوکسی به‌شدت جادویی و عجیب است که به گفته #رامش بالسکار:
«طنزِ ماجرا اینجاست که این ایگو یعنی «من» است که به دنبال روشن‌شدگی است و از طرفی هم تا زمانی که «من» از بین نرود روشن‌شدگی نمی‌تواند بیاید.»
و یا به گفته #موجی:
«آنچه تو می‌خواهی این است که در قالب ایگو یا این شخص رها باشی، اما ماجرا اینجاست که تو باید از خودِ این ایگو یا این شخص رها شوی.
این شخص، ظاهراً در جستجوی رهایی است اما ماجرا رها شدن از خودِ این شخص است و نه رها شدنِ شخص. شما باید از خودِ این شخص، آزاد و رها شوید زیرا هیچ شخصی تاکنون آزاد نبوده.»

بله حقیقت عجیب ماجرا اینجاست که:
«خودِ این شخصِ جستجوگر، حجابِ همان چیزی است که در جستجویش است.»
آن چیزی دست‌یافتنی و تجربه کردنی نیست آن چیزی به یاد آوردنی و بودنی است. بر این پندارِ محدود بمیر تا آن حقیقتِ نامحدود که خودِ این پندارِ محدود نیز از دل همان بوجود آمده ادراک شود.

همان که جناب صائب به زیبایی فرمودند:
«پرده پندار سد راه وحدت گشته است
چون حباب از خود کند قالب تهي، دريا شود»

دنبال چیزی نباش، از آن کسی که به دنبال چیزی است خالی شو.
که به فرموده‌ی جناب شبستری:

«چو تو بیرون شدی او اندر آید
به تو "بی تو" جمال خود نماید»

«تو آن چیزی که فکر می‌کنی هستی نیستی بلکه تو آن چیزی هستی که از این شخصی که گمان می‌کنی هستی آگاه است.»

خالی شو تا پر شوی

که
«هیچ کس را تا نگردد او فنا
نیست ره در بارگاه کبریا»
#مولانا

این اشتیاق شخص به رهایی همان اشتیاق پروانه به شعله است. آتش و رهایی در نبودِ پروانه و شخص ادراک می‌شوند.

در همین رابطه با ویدئوی مهم امشب همراه باشید.
#تفحص_خویش

رها شدن از جستجوی روشن‌ضمیری - #روپرت_اسپایرا

#فیض کاشانی

دوستان عزیز ویدئوی زیر را در ارتباط با سه مطلب بالا درنظر بگیرید.

چرا هنوز روشن ضمیر نشدم؟ - #روپرت_اسپایرا

در انتهای ویدئوی قبل یعنی ویدئوی "چرا هنوز روشن‌ضمیر نشدم؟" جناب روپرت اسپایرا به نکته اساسی و بسیار مهمی اشاره می‌کنند که همین جمله‌ی است که در عکس به آن اشاره ‌شده، این جمله، کلید بسیارمهمی است که برای ادراک عمیقش به مراقبه‌های دقیق خود روپرت اسپایرا نیاز است.

پیشنهاد می‌کنم دوستان عزیزی که "مشتاق" هستند حتماً به مراقبه‌هایی که در زیر آمده رجوع کنند:

مراقبه‌ی ماهیت حقیقی ما (قسمت اول)

مراقبه‌ی ماهیت حقیقی ما (قسمت دوم)


مراقبه‌ی فضای خودآگاهِ آگاهی

شرحی بر مراقبه فضای خودآگاه آگاهی

مراقبه‌ی آگاه بودن از آگاهی