نرنجیدنِ صوفیان از آزار خلق دو وجه دارد: یکی بی من و مایی صوفیان است، زیرا رنجیدن فرع بر انانیت و خود را موجود دانستن است، در حالی که صوفی، غیرِ موجود و "هیچ کس" است. پس، آنکه برنجد هنوز کسی است. بنابراین کسی که میرنجد هم به خود توجه دارد و هم به خدا. چنین کسی دوبین است و خود را هویتی متمایز از خدا تصور می کند، پس موحد نیست. وجه دیگر اینکه صوفیان تسلیم حق و راضی به رضای او بودند. هر رنجی که به آنها می رسید آن را از سوی خدا می دانستند و می گفتند:
غم از بر دوست آمد و درد
شادم که به درد یادم آورد

این نرنجیدن از آزار خلق، محک شناخت درویشان است؛ بدین ترتیب که هرچه آرامش و طمأنینه آنها در پذیرش آزار خلق عميق تر باشد بی خویش تر و درویش ترند.

از کتاب میراث تصوف

*همچنین در این خصوص مطلب زیر نیز میتواند سودمند باشد:
شرح بیتی از مولانا

*در همین رابطه با ویدئوی مهم امشب همراه باشید.

خدا همان خویش (خود) هرکدام از ماست - #روپرت_اسپایرا

"خدایا تو همان عشق درون قلبم هستی که با آن عاشقت هستم"

مطلب مرتبط:
عبادت حقیقی

آنچه تو می‌خواهی این است که در قالب ایگو یا این شخص رها باشی، اما ماجرا اینجاست که تو باید از خودِ این ایگو یا این شخص رها شوی.

این شخص، ظاهراً در جستجوی رهایی است اما ماجرا رها شدن از خودِ این شخص است و نه رها شدنِ شخص. شما باید از خودِ این شخص، آزاد و رها شوید زیرا هیچ شخصی تاکنون آزاد نبوده.
#موجی

*موضوع پروانه و آتش را به یاد بیاورید

"You want to be Free as the Ego. But you have to be Free from the Ego."

“The person is apparently searching for Freedom but Freedom is from the person, not for the person. You need to be free of the person for no person has ever been free"
#Mooji

دوستان عزیز و مهربانم، برای چند روزی در خدمت شما نخواهم بود.

همه چیز آگاهی است - #پال اسمیت

"این مغز نیست که آگاهی را خلق میکند
بلکه مغز ابزاری است که آگاهی از آن طریق دنیایی که برایمان واقعی به نظر میرسد را تجربه میکند."


"آگاهی‌ای که از طریق چشم شما نگاه میکند همان آگاهی‌ای است که از طریق چشم من میبیند."

چرخشی در توجه - باگوان #رامانا ماهارشی

تمام افکاری مانند "اکتساب حقیقت دشوار است" یا
"ادراک حقیقت خویش بسیار از من دور است" یا
"مشکلات من آنقدر زیاد است که دیگر به شناخت حقیقت نمی‌رسم"،
باید رها شوند زیرا تمام این‌ها «موانع اصلی» هستند که توسط خود دروغین یا ایگو ساخته‌شده‌اند.
آن‌ها نادرست‌اند.

باگوان #رامانا ماهارشی

All such thoughts as "attainment is hard" or "Self-realization is far from me", or "I have many difficulties to overcome to know Reality", should be given up, as they are the main obstacles, created by the false self, the ego.
They are untrue.
--Conscious Immortality Ch.7.
#Ramana Maharshi

پرسشگر: رنج و بیچارگی در وضعیت بیداری رخ می‌دهند. چرا آن‌ها ظاهر می‌شوند؟

#رامانا ماهارشی: اگر خویشت را ببینی آن‌ها ظاهر نمی‌شوند.

پرسشگر: اگر به دنبال اینکه چه کسی هستم بگردم چیزی پیدا نمی‌کنم.

باگوان: چگونه در خواب (عمیق) باقی ماندید؟ در آنجا هیچ "من-فکری" وجود نداشت و شما شاد بودید درحالی‌که در بیداریِ این فکرِ اصلی و ریشه‌ای یعنی "من" در وضعیت بیداری، افکار شکل می‌گیرند و همین افکار، آن شادی ذاتی را پنهان می‌کنند. از این افکاری که مانع شادی و خوشبختی هستند خلاص شوید. وضعیت طبیعی شما همان‌طور که در خواب آشکار بود، حالت شادی است.

پرسشگر: من چیزی از تجربه‌ی خوابم نمی‌دانم.

باگوان: اما میدانی که آن شادی‌بخش بود. در غیر این صورت نمی‌گفتی که من خوب خوابیدم. وقتی هیچ فکری نباشد هیچ منی نباشد و درواقع چیزی جز خودتان وجود نداشته باشد شما شاد و خوشبخت خواهید بود. تمام حقیقت همین است. این همان چیزی است که در قالب این جمله‌یِ معروفِ «تو همان هستی» منتقل شده است. خودت را کشف کن و آنگاه «آن» شناخته خواهد شد.

پرسشگر: برهمن (حقیقت متعال) چگونه است؟

باگوان: چرا می‌خواهی برهمن را چیزی جدا از خودت بدانی؟ متون مقدس میگویند که: «تو همانی». خویش، مأنوس با شماست و شما هرگز نمی‌توانید بدون خویش باشید. ادراکش کنید. ادراک این خویش، ادراک برهمن نیز خواهد بود.

پرسشگر: اما من قادر به انجام این کار نیستم. من برای ادراکِ حقیقتِ خودم خیلی ضعیفم.

باگوان: در این مورد تماماً و به‌طور کامل خودتان را تسلیم کنید و آن نیروی متعال خود را آشکار خواهد کرد.

پرسشگر: تسلیم مطلق و بی‌قیدوشرط چیست؟

باگوان: اگر فرد خود را تسلیم کند آنگاه دیگر کسی نخواهد بود که سؤالی بپرسد یا دراین‌باره فکر کند. افکار یا با چسبیدن به فکرِ اصلی و ریشه‌ای یعنی "من" از بین می‌روند و یا با تسلیمِ مطلق و بی‌قیدوشرط به آن قدرتِ متعال از بین خواهند رفت.
ادراک حقیقت خویش تنها از این دو طریق محقق می‌گردد.


Questioner: Miseries appear in jagrat (waking sate). Why should they appear?

Ramana Maharshi: If you see your Self they will not appear.

Q: If I turn to look who I am I do not find anything.

RM: How did you remain in your sleep? There was no ‘I-thought’ there and you were happy. Whereas there are thoughts flowering in the wake of the root-thought ‘I’ in the jagrat and these hide the inherent happiness. Get rid of these thoughts which are the obstacles to happiness. Your natural state is one of happiness as was evident in your sleep.
Q: I do not know anything of my sleep experience.

RM: But you know that it was happiness. Otherwise you would not be saying “I slept happily”. When there is no thought, no ‘I’, and nothing In fact except yourself, you are happy. That is the whole Truth. This is exactly what is conveyed by the Mahavakya- Tatvamasi (You are That). Find your Self: and then “That” is known.
Q: How is that Brahman?

RM: Why do you want to know of Brahman apart from yourself? The scripture says “You are That”. The Self is intimate to you and you cannot indeed be without the Self. Realise it. That is the Realisation of Brahman also.

Q: But I am unable to do it. I am too weak to realise my Self.
RM: In that case surrender yourself unreservedly and the Higher Power will reveal Itself.

Q: What is unconditional surrender?

RM: If one surrenders oneself there will be no one to ask questions or to be thought of. Either the thoughts are eliminated by holding on to the root-thought ‘I’ or one surrenders oneself unconditionally to the Higher Power. These are the only two ways for Realisation.

Talk 321 – Talks with Sri #Ramana Maharshi

این تصویر را نمادی از فکرِ اولیه‌یِ ریشه‌ای یا همان "من-فکر" در نظر بگیرید. یعنی همان چیزی که سایر افکار از آن نشاءت می‌گیرند.

ساده‌ترین راهِ ادراکِ ماهیتِ حقیقی‌مان - #روپرت_اسپایرا

آیا من این احساساتِ متغیر هستم یا آن چیزی هستم که از این احساسات آگاه است؟

پیشنهاد میکنم برای ادراک بهتر این موضوع ویدئوی تفحص خویش از روپرت اسپایرا را ببینید.

حالات عاطفی در ذهن هستند و اهمیتی ندارند. به درون برو، به فراسوی این‌ها. فریفته شدن با محتوای آگاهی‌ات را متوقف کن. هنگامی‌که به لایه‌های عمیق‌تری از وجود حقیقی‌ات برسی متوجه می‌شوی که بازی‌هایِ سطحیِ ذهن، بسیار کم روی شما تأثیر می‌گذارند.
#نیسارگاداتا ماهاراج

Moods are in the mind and do not matter. Go within, go beyond. Cease being fascinated by the content of your consciousness. When you reach the deep layers of your true being, you will find that the mind's surface play affects you very little.
#Nisargadatta, I AM THAT

آن آگاهی که تمام انسان‌ها و حیوانات با آن از چیزها آگاهند، همان آگاهی‌ای است که تو هم‌اکنون با آن از این کلمات آگاهی.
با انسان‌ها و حیوانات طوری رفتار کن که گویا آن‌ها خود تو هستند.
#روپرت اسپایرا

"The Awareness with which all people and animals are aware of anything is the very same Awareness with which you are aware of these words right now.
Treat people and animals as such, that is, as your very own self."
#Rupert Spira

#رامانا ماهارشی

از زاویه‌یِ دیدِ زمین، خورشید با درجات متفاوتی از روشنایی می‌درخشد، اما خورشید از دیدگاهِ خودش همیشه با شدت یکسانی در حال درخشیدن است. به همین ترتیب از دیدگاهِ ذهن، درجات یا وضعیت‌های متفاوتی از آگاهی وجود دارد اما از دیدگاهِ خودِ آگاهی که تنها دیدگاه حقیقی است، هیچ درجه و میزان و وضعیتی از خودش وجود ندارد. آگاهی همیشه با درخششِ تمام، بدون اینکه درخششش کم شود یا گزندی ببیند یا توسط تجربه‌ی بدن، ذهن یا دنیا تیره‌وتار گردد مشغول درخشیدن است. آگاهی از ازل تا به ابد فقط سرشاری خودش را می‌شناسد و تنها همان هست.
#روپرت_اسپایرا

From the earth’s point of view, the sun shines with varying degrees of brightness, but from its own point of view it always shines with the same intensity. Likewise, from the mind’s point of view, there are various degrees or states of Awareness, but from its own point of view, which is the only real point of view, there are no degrees, levels, or states of itself: it is always shining brightly, undiminished, untainted, unobscured by any experience of the body, mind or world, eternally knowing and being its own fullness alone.
#Rupert Spira