پرسشگر: چقدر طول می‌کشد تا انسان بعد از مرگ دوباره به دنیا بیاید؟ آیا بلافاصله بعد از مرگ اتفاق میفتد یا مدتی پس‌ازآن رخ می‌دهد؟
باگوان #رامانا ماهارشی: شما نمی‌دانید قبل از تولد چه بودید بااین‌حال می‌خواهید بدانید که پس از مرگ چه خواهید شد. (این‌ها همه به یک‌طرف) آیا همین حالا میدانید که چه چیزی هستید؟
تولد و تولد مجدد مربوط به بدن است. شما خویش را با بدن یکی پنداشته‌اید. این یک هم‌هویت‌شدگی اشتباه است. شما باور دارید که بدن متولدشده و خواهد مرد و پدیده‌های مرتبط به بدن را با خویش درآمیخته‌اید. وجود حقیقی خودتان را بشناسید آنگاه این سؤالات برنمی‌خیزند.
تولدها و تولدهای مجدد فقط به این دلیل اتفاق میفتند تا کاری کنند که شما این مسئله را بررسی کنید و متوجه شوید که نه تولدی وجود دارد و نه تولد مجددی. آن‌ها مربوط به بدن هستند نه خویش. «خویش» را بشناسید و با تردیدها آشفته نشوید.

Question: How long does it take a man to be reborn after death? Is it immediately after death or some time later?
Maharshi: You do not know what you were before birth, yet you want to know what you will be after death. Do you know what you are now?
Birth and rebirth pertain to the body. You are identifying the Self with the body. It is a wrong identification. You believe that the body has been born and will die, and confound the phenomena relating to the body with the Self. Know your real being and these questions will not arise.
Births and rebirths are mentioned only to make you investigate the question and find out that there are neither births nor rebirths. They relate to the body and not to the Self. Know the Self and don’t be perturbed by doubts…
Sri #Ramana Maharshi

(تصور کنید که خواب میبینید و در خواب، فردی در خیابان های پاریس هستید.م)

هنگامی‌که آن کاراکتر درون رؤیا در خیابان‌های پاریس که تو خوابش را می‌بینی تصادف کرده و بمیرد، رؤیابین نمی‌میرد.
تمامیت و ماهیت کاراکتر درون رؤیا، ذهن رؤیابین است.
هنگامی‌که بدنمان بمیرد، آن حقیقت، یعنی آگاهی بیکران نمرده یا به‌جایی نمی‌رود.
#روپرت_اسپایرا

"When the character on the streets of Paris that you dream about is run over and dies, the dreamer does not die.
All there ever was to the dreamed character was the dreamer's mind.
When our body is dead, the reality - infinite consciousness - has not died or gone anywhere."
#RupertSpira

زندگی - #آنا براون

در حقیقت "من" گفتن فقط حق انحصاری خداوند است و هر کس دیگری بگوید "من" از علم حقیقی محجوب می‌ماند. پیامد یگانگی خداوند، محو هرگونه احساس مداوم شخص در جانب افراد انسان است همین اصل در مورد همه‌ی به‌اصطلاح موجودات نیز صادق است. درنتیجه اگر صوفی‌ای بگوید "من" مراد او فقط می‌تواند خداوند باشد همانند آنچه حلاج گفت.

ابوسعید #خراز – از عرفای قرن سوم هجری
(از متن کتاب تصوف روزگار تکوین)

من و تو

آن چیزی که در این لحظه درون من «خودبه‌خودی» مشغول نفس کشیدن است هم‌اکنون درون تو نیز مشغول نفس کشیدن است. برای ادراک آن حقیقت اصیل، باید از این توهم «شخص» خارج شد. خارج شدن در اینجا مستلزم عملی نیست بلکه ادراک توهمی بودن آن است. این شخص فقط تصاویر، افکار، خاطرات و حواسی هستند که «عامل توجه» را بیش‌ازحد متوجه‌ی خودشان کرده‌اند تا این حد که عامل توجه یا آگاهی با این موارد به‌شدت «هم هویت» شده و کاملاً خودش را فراموش می‌کند و درنتیجه به‌اشتباه خودش را همان چیزهایی که روی آن‌ها متمرکزشده می‌پندارد.

خارج از این شخص، هیچ من و تویی وجود ندارد و فقط هست آنچه که هست.

علت غفلت از این «وجود حقیقی» اتصال مدام به افکار و تصاویر و خاطرات است. به همین جهت «رهایی از افکار» به‌طور مدام در آموزه‌های معنوی تأکید می‌شود.در تعالیم مذهبی "تسلیم، رضا یا پذیرش" نیز همسو با همین تاکید است. جریان افکار همچون گردوغباری است که سویِ چشمِ جستجوگر را کم کرده است. هنگامی‌که این جریان افکار کمرنگ و محو شود آنگاه جستجوگر که تاکنون نمی‌دانسته که خودش نیز عین همان افکار است، به همراه افکار، کمرنگ و محو شده و درنتیجه حقیقتِ من و تو یعنی آگاهی محض، نیروی حیات، زندگی یا آنچه فراسوی نام و نشان است، باقی خواهد ماند.
#تفحص خویش



«بدون مراجعه به یک فکر، تصویر یا احساس، من چیستم؟»
#آدیاشانتی

«اگر مطلقاً هیچ فکری نداشته باشید، این فکرکننده کجا خواهد بود؟»
#کریشنامورتی

«از درون خویش این آوازها، منع کن تا کشف گردد رازها»
#مولانا

پرسشگر: اگر همه‌چیز خدا است پس چرا شخص برای اعمال او رنج می‌کشد؟ آیا برای اعمالی که او برمی‌انگیزاند نیست که شخص رنج می‌کشد؟

باگوان #رامانا ماهارشی: کسی که فکر می‌کند انجام دهنده‌ِی امور است همان هم رنج می‌کشد.

پرسشگر: اما اعمال توسط خدا برانگیخته می‌شوند و اشخاص فقط ابزار او هستند.

رامانا ماهارشی: این منطق فقط در مواردی اعمال می‌شود که فرد در رنج است و نه در مواقعی که او خوشحال است. چنانچه این عقیده همیشه غالب باشد در این صورت هیچ رنجی نیز وجود نخواهد داشت.

پرسشگر: رنج چه زمانی متوقف خواهد شد؟

رامانا ماهارشی: زمانی که فردیت از بین برود. اگر تمام اعمال خوب و بد از آن او هستند پس چرا باید فکر کنید که لذت و رنج مال شماست؟ کسی که خوب یا بد را انجام می‌دهد همان هم از شادی لذت برده و از رنج، درد می‌کشد. آن را در همان‌جا رها کنید و رنج را بر خودتان تحمیل نکنید.

Q:If God is all why does the individual suffer for his actions? Are not the actions prompted by Him for which the individual is made to suffer?
#Ramana Maharshi: He who thinks he is the doer is also the sufferer.
Q: But the actions are prompted by God and the individual is only His tool.
Maharshi: This logic is applied only when one suffers, but not when one
rejoices. If the conviction prevails always, there will be no suffering either.
Q: When will the suffering cease?
Maharshi: Not until individuality is lost. If both the good and bad actions are His, why should you think that the enjoyment and suffering are alone yours? He who does good or bad, also enjoys pleasure or suffers pain. Leave it there and do not superimpose suffering on yourself.
(Talk 420)

چشم چطور می‌تواند چشم را ببیند؟

به دنبال خویش نباش چون این کار درست مانند این است که چشمتان تلاش کند تا شبکیه خود را ببیند.

تو همان خویشی.

ما نیاز نداریم تا برای یافتن وجود حقیقی‌مان جستجو کنیم.

ما هم‌اکنون همان هستیم.

همین ذهنی که به دنبال آن است دلیل ناتوانی ما در یافتن آن است.

#نیسارگاداتا ماهاراج

طنزِ ماجرا اینجاست که این ایگو یعنی «من» است که به دنبال روشن‌ضمیری است و از طرفی هم تا زمانی که «من» از بین نرود روشن‌ضمیری نمی‌تواند بیاید.
#رامش بالسکار

The joke is that it is the ego, the 'me,' that wants enlightenment, and enlightenment cannot come until the 'me' is demolished."
#Ramesh S. Balsekar

آیا آگاهی درون سر قرار دارد؟ - #روپرت_اسپایرا

*مطلب کوتاه و مهمی است

There is no seer nor objects seen. The seer and the seen are the Self
- Bhagavan Sri #Ramana Maharshi

*این مطلب را در ارتباط با ویدئوی قبل از روپرت درنظر بگیرید و همینطور صحبتهای آنا براون و البته تمام مطالب کانال.

خویش چیست؟ #اکهارت تُله

تمرینِ صبحگاهیِ حضور - #موجی

حضور محترم اعضای کانال تفحص خویش
چنانچه عزیزان تمایل داشته باشند می‌توانند جهت خدماتی که این کانال و همچنین کانال مسیر مستقیم در قالب تهیه محتوا، ترجمه، زیرنویس ارائه می‌دهد کمک‌هایی به‌صورت ماهیانه یا هرطور که مایلند به این شماره کارت واریز نمایند.
پیشاپیش از حمایت شما عزیزان سپاسگزارم

6219861024932047
نیما پارسی

دوستانی هم که ساکن خارج از ایران هستند جهت اطلاعات پرداخت لطفاً به این آی دی پیام بفرستند.
@nimandoart

همه‌ی ما باید به منشأ خود بازگردیم. هر انسانی در جستجوی منشأ خود است و روزی باید به آن مراجعه کند. ما از درون آمده‌ایم، به بیرون رفته‌ایم و اکنون باید به درون بازگردیم.
مراقبه چیست؟ مراقبه خویش طبیعی ما است. ما خودمان را با افکار و هواهای نفسانی در حجاب برده‌ایم. برای خلاص شدن از این حجاب باید روی یک فکر تمرکز کنیم: خویش
خویش آهنربای قدرتمندی است که درون ما پنهان ‌شده است. آن به‌تدریج ما را به‌سوی خودش می‌کشد هرچند ما این‌طور تصور می‌کنیم که به خواست خودمان به سمتش می‌رویم.
هنگامی‌که به ‌اندازه کافی نزدیک شدیم، آن به فعالیت‌های دیگر ما پایان داده، ما را آرام می‌سازد و سپس جریان شخصی ما را می‌بلعد و بنابراین شخصیت ما را می‌کشد. آن ذکاوت و هوش را تسخیر کرده و سراسر وجود را غرق در خودش می‌کند.
ما گمان می‌کنیم که روی آن مراقبه کرده و در جهت آن روبه‌پیشرفت هستیم درحالی‌که حقیقت این است که ما همچون براده‌های آهنی هستیم که آن خویشِ آهن‌ربا، ما را به سمت خودش می‌کشاند؛ بنابراین فرایند یافتن خویش، نوعی مغناطیسم الهی است.
تمرین مراقبه مکرر و منظم تا وقتی‌که وضعیت ناشی از آن در طول روز به‌صورت عادی و دائمی درآید ضروری است؛ بنابراین، مراقبه کنید.
#باگوان رامانا ماهارشی

*وقتی برای این متن دنبال جستجوی کلمات آهن‌ربا و براده‌های آهن بودم با این تصویر مواجه شدم که تصویر گویایی است.

We all have to return to our source. Every human being is seeking their source and must one day come to it. We came from the Within; we have gone outward and now we must turn inward.
What is meditation? It is our natural Self. We have covered ourselves over with thoughts and passions. To throw them off we must concentrate on one thought: the Self .
The Self is a powerful magnet hidden within us. It draws us gradually to Itself, though we imagine we are going to IT of our own accord.
When we are near enough It puts an end to our other activities, makes us still, and then swallows up our own personal current, thus killing our personality. It overwhelms the intellect and floods the whole being.
We think we are meditating upon It and developing towards It, whereas the truth is that we are like iron-filings and it is the atman magnet that is pulling us towards Itself. Thus the process of finding Self is a form of divine magnetism.
It is necessary to practice meditation frequently and regularly until the condition induced becomes habitual and permanent throughout the day. Therefore, meditate!
#Ramana Maharshi
- Conscious Immortality

ای درویش جمله خلقِ عالم همه روز در خیال و پندارند که مگر وجودی دارند و بکاری مشغولند و طلب مقصودی می‌کنند و نمی‌دانند که:
"به‌جز خدایتعالى هیچ‌چیز و هیچ‌کس را وجود نیست و نبوده و نخواهد بود، خدایست که موجود است و همیشه بوده است و خواهد بود."

بیت:
«با خودی کفر و بیخودی دینست
هرچه گفتیم مغز آن اینست»

از کتاب کشف الحقایق - عزیزالدین #نسفی
انتشارات علمی و فرهنگی، صفحه ۱۷۰