بر روی صفحه‌نمایش گاهی اقیانوسی عظیم با امواجی بی‌پایان می‌بینید که ناپدید می‌شوند.
همین‌طور گاهی روی آن، آتشی می‌بینید که به همه‌جا گسترده شده و سپس آن‌هم ناپدید می‌شود.
صفحه‌نمایش در هر دو مورد آنجاست.
آیا صفحه‌نمایش با آن آب، خیس یا با آن آتش، سوخت؟
چیزی روی آن صفحه تأثیر نگذاشت.
درست به همین طریق اتفاقاتی که در طی وضعیت‌های بیداری، خواب دیدن و یا خواب عمیق پیش می‌آید مطلقاً روی شما اثری نخواهند گذاشت و شما همان خویش خودتان باقی خواهید ماند.
سری #رامانا ماهارشی


On the screen, you sometimes see a huge ocean with endless waves that disappears.
Another time, you see fire spreading all around; that too disappears.
The screen is there on both the occasions. Did the screen get wet with the water or did it get burned by the fire? Nothing affected the screen.
in the same way the things that happen during the wakeful, dream and sleep states do not affect you at all; you remain your own Self.
Sri #Ramana Maharas
-Letters from Sri Rammasasaman. 183

علت اینکه مردم هرگز راضی نمی‌شوند و همیشه چیزهای بیشتری می‌خواهند این است که حتی اگر تمام دنیا را بدست آورند و در اختیار داشته باشند، همه‌ی آن چیزها در قیاس با خویش خودشان که ابدی و بی‌نهایت است، ناچیز است. هر چیزی که کمتر از ابدیت و بی‌نهایت باشد هرگز نمی‌تواند برای مدت زیادی شما را راضی و خرسند نگه دارد زیرا آن مخالفِ ماهیت حقیقی شماست. تو آگاهی نامحدودی پس خودت را با سپردن قلبت به سایه‌ها محدود نکن. تمام چیزها می‌آیند و می‌روند درحالی‌که تو همیشه حاضری. فقط ادراک حقیقت خویش است که منشأ سعادت و شادی ماندگار است.
باگوان #رامانا ماهارشی

"The reason why people never get enough and always want more of anything is because even if you gain and possess the whole world, it is still less than your own self, which is eternal and infinite. Anything that is less than eternity and infinity can and will never satisfy you for long because it's against your true nature. You are unlimited consciousness, so don't limit yourself by giving your heart to shadows, all the things that come and go - while you are really ever-present. Only self-realization is the source of lasting happiness."
#Ramana Maharshi

ذهن چیزی جز فکر "من" نیست.
افکار به خاطر "فکرکننده" برمی‌خیزند.
فکرکننده ایگو است که اگر جستجو شود خود به خود از بین خواهد رفت.
باگوان #رامانا ماهارشی

The mind is nothing but the thought “I.”
Thoughts arise because of the thinker.
The thinker is the ego, which if sought will automatically vanish.
#Ramana Maharshi

چطور بر حملات ذهن غلبه کنیم؟ - #موجی
تمرین مشاهده‌گری

با حل کردن یک مشکل ذهنی، مشکلات جدیدی به وجود خواهند آمد. زمانی که یک برگ را جدا می‌کنید چهار برگ جدید جوانه می‌زنند. فقط با از بین بردن ریشه درخت است که می‌توانید مانع رشد برگ‌ها شوید.
#رامانا ماهارشی


شرحی بر عکس:
در عکس‌های پیشین جای مستطیلِ خالی این جمله نوشته شده بود:
"احساس تنهایی می‌کنم"
همین‌طور که می‌بینید همسو با این جمله از رامانا ماهارشی در این عکس، این شخص اقدام به رفع این به‌اصطلاح مشکل خودش کرد و حالا دیگر تنها نیست اما با رفع این مشکل مجموعه‌ای از مشکلات جدید به وجود آمدند.

تا زمانی که این هم هویت شدگی شدید با این ایگو یا من ذهنی یا این شخصِ "بتصور درآمده" یا "به خیال درآمده" - که خودش فقط مجموعه‌ای از تصاویر و افکار و احساسات و خاطرات است - وجود داشته باشد هرگونه حل‌وفصل کردن مستطیل‌های سیاه، مطلقاً کاری از پیش نخواهد برد.
محو مستطیل‌ها منجر به رهایی نخواهد شد محو دایره قرمز چرا.

«آن نفسی که باخودی همچو خزان فسرده‌ای
وآن نفسی که بیخودی دِی چو بهار آیدت»
#مولانا

By solving one mind-created problem you only create new ones. When you cut off one leaf, four new ones sprout out. Only by killing the root of the tree, can you prevent the leaves from growing.
#Ramana Maharshi

آن شخصی که تو آن را خودت می‌پنداری است که رنج می‌کشد، نه توی حقیقی.
آن را در آگاهی محوکن.
آن فقط مجموعه‌ای از خاطرات و عادات است.

#نیسارگاداتا ماهاراج


هربار که متوجه شدیم نسبت به چیزی یا کسی واکنش نشان میدهیم، میتوانیم این پرسش را از خودمان بپرسیم که: ما داریم اینجا از طرف چه کسی واکنش نشان میدهیم؟
تقریبا همیشه متوجه میشویم که آن رفتار واکنشی از طرف یک خودِ ناموجود است.
#روپرت_اسپایرا

Every time we find ourself reacting to anyone or anything, we can ask on whose behalf we are reacting. We will nearly always find that it is on behalf of a non-existent self.
#RupertSpira

هیچ‌چیز نمی‌تواند شما را بیش ازآنچه هستید شاد کند. تمام جستجوها برای شادی، بدبختی‌ای است که منجر به بدبختی‌های بیشتر می‌شود. تنها شادی و سعادت حقیقی، آن شادی فطری و ذاتی «وجود» آگاه است.
#نیسارگاداتا ماهاراج

این اعتقاد که شادی و سعادتتان به چیزها و مردم بستگی دارد به دلیل ناآگاهی شما از ماهیت حقیقی‌تان است.
دانستن اینکه شما به‌جز شناخت خود به چیز دیگری نیاز ندارید، خرد است.
#نیسارگاداتا ماهاراج

“Nothing can make you happier than you are. All search for happiness is misery and leads to more misery. The only happiness worth the name is the natural happiness of conscious being.”
#Nisargadatta Maharaj

To believe that you depend on things and people for happiness is due to ignorance of your true nature.
To know that you need nothing, except Self-knowledge, is wisdom.
#Nisargadatta Maharaj

چنین چیزی با عنوان "شخصِ به ادراکِ خویش نائل گشته" وجود ندارد.
هنگامی‌که شخص نباشد، خویش ادراک می‌شود.
#پاپاجی

“There is no such thing as a self-realized person. When there is no person, the Self is realized.”
#Papaji

شما آگاهی هستید. آگاهی نام دیگر شماست. ازآنجاکه شما آگاهی هستید در این صورت نیازی به دستیابی یا پرورش آن نیست. تمام کاری که باید انجام دهید این است که آگاه بودن از سایر چیزهایی که غیر خویش هستند را رها کنید. اگر فرد آگاه بودن از آن‌ها را رها کند، آنگاه فقط آگاهی محض باقی خواهد ماند و آن «خویش» است.
#رامانا ماهارشی

You are awareness. Awareness is another name for you. Since you are awareness there is no need to attain or cultivate it. All that you have to do is to give up being aware of other things that is of the not-Self. If one gives up being aware of them then pure awareness alone remains, and that is the Self.
#Ramana Maharshi

من کیستم؟

در سکوت بنشینید و به‌آرامی بارها و بارها از خودتان بپرسید من کیستم؟ همین‌طور که عمیق‌تر به درون می‌روید لایه‌های سطحی به کناری می‌روند.

۱-من اسمی دارم اما من اسمم نیستم
من کیستم؟

۲-من بدنی دارم اما من بدنم نیستم
من کیستم؟

۳-من روابطی دارم اما من آن روابط نیستم
من کیستم؟

۴-من خاطرات واضحی نسبت به گذشته دارم اما من آن خاطرات نیستم
من کیستم؟

۵-من آرزوها و رؤیاهایی برای آینده دارم اما من آن افکار نیستم
من کیستم؟

۶-من شادی و غم، هیجان و ترس، عشق و خشم را احساس می‌کنم اما من این احساسات نیستم
من کیستم؟

۷-وقتی تمام چیزهایی که فکر می‌کنم خودم هستم محو بشوند. چه چیز باقی می‌ماند؟
من کیستم؟

همین‌طور که هم هویت شدگی با بدن، افکار و احساسات را رها می‌کنید، به‌عنوان خودِ آگاهیِ خالص باقی خواهید ماند، گسترده و خالی مانند آسمان...

Self Inquiry
Who Am I?

Sit still and quietly ask yourself, over and over again. Who Am I? Keep peeling back the subtle layers of your self as you dig deeper...

1.) I have a name, but I am not my name.

Who Am I?

2.) I have a body, but I am not my body.

Who Am I?

3.) I have relationships, but I am not those relationships.

Who Am I?

4.) I have vivid memories of the past, but I am not those memories.

Who Am I?

5.) I have compelling hopes and dreams for the future, but I am not those thoughts.

Who Am I?

6.) I feel happiness and sadness, excitement and fear, love and anger, but I am not those feelings.

Who Am I?

7.) When everything that I think I am falls away. What remains?

Who Am I?

As you dis-identify from your body, thoughts, and feelings, you’ll come to rest as pure Awareness itself, wide open and empty as a sky...

رنج، برای ذهن است و درد، برای بدن. زمانی که دستت را روی آتش می‌گیری درد را تجربه می‌کنی. درد اشتباه نیست این هوشِ بدن است که به شما می‌گوید: دستت را از روی آتش بردار؛ بنابراین درد در جهت سلامتی شما عمل می‌کند. رنج هم دقیقاً به همان شیوه در سطح ذهن عمل می‌کند. رنج سیگنالی است که به شما می‌گوید چیزی نیاز به توجه دارد. رنج حامل این پیام است که ما خودمان را با مجموعه‌ای از افکار و احساسات اشتباه گرفته‌ایم. به‌عبارت‌دیگر، رنج برای این نیست که ما را ناکام کند، رنج به معنای مجازات ما نیست. بلکه برعکس، برای کمک کردن به ما اینجاست. رنج ندای بیداری است. حقیقتِ رنج همین است. آن در خدمت میل و اشتیاق شما به سعادت و شادی است. رنج به شما می‌گوید که تو اکنون دستت را روی آتش گرفته‌ای؛ و همین‌طور می‌گوید: خودت را با یک خودِ محدودِ منفصل اشتباه گرفته‌ای. بهتر نگاه کن.
این ندا در ابتدا ملایم است اما به‌مرور شدت بیشتری میابد. صرف‌نظر از شدتش، این ندای بیداری همیشه چیز یکسانی می‌گوید: ما ازآنچه حقیقتاً هستیم غافلیم و آن را فراموش کرده‌ایم.

#روپرت_اسپایرا

"Suffering is to the mind what pain is to the body. When you put your hand in the fire, you experience pain. The pain is not a mistake, it’s not something that’s wrong. The pain is the intelligence of the body, telling you: take your hand out of the fire. So pain is working on behalf of your wellbeing. Suffering is exactly the same at the level of the mind, a signal that something needs attending to, a message that we have mistaken our Self for a cluster of thoughts and feelings. In other words, suffering is not here to thwart us; it is not a punishment. On the contrary, it is here to help us. It is a wake-up call. That’s what suffering is. It is cooperating with your desire for happiness. It’s telling you, you’ve got your hand in the fire. Suffering is telling you: 'You have mistaken yourself for a separate limited self. Have another look!' To begin with, it is a gentle call, but in time it gets more and more severe. However, irrespective of its intensity, the wake-up call is always saying the same thing: we have overlooked or forgotten who we truly are."
#Rupert Spira

آدرس صفحه اینستاگرام:

https://instagram.com/direct.path

پرسشگر: میشه لطفاً به من توضیح بدید که از کجا میدونید که همه‌ی این چیزها توهم هستند؟
روپرت: وقتی گفته می‌شود که دنیا توهم است منظور این است که دنیا به‌عنوان آن چیزی که معمولاً تصور می‌شود یک توهم است. اصولاً این‌طور تصور می‌شود که دنیا به‌عنوان چیزی قائم‌به‌ذات خودش و جدا و مستقل از آن هشیاری یا آگاهی‌ای که آن را می‌شناسد یا تجربه می‌کند وجود دارد. هیچ‌کس تاکنون چنین دنیایی را تجربه نکرده است چون تجربه کردنِ چیزی بدون آگاهی محال است.
به همین خاطر است که گفته می‌شود دنیا توهم است.
بااین‌حال، این به این معنا نیست که تجربه یک توهم باشد.
پرسشگر: چطور ما به این وجود انسانی رسیدیم؟
روپرت: ما موجودات انسانی نیستیم. ما فقط خود "وجود" هستیم که آن‌هم همان حضورِ آگاه در تمام تجارب است.
هنگامی‌که ما این وجود – که خودمان آن هستیم- را با مجموعه‌ای از حواس که به آن بدن میگویند یکسان پنداشتیم و با آن‌هم هویت شدیم آنگاه خودمان را محدود به انسان بودن کردیم.

پرسشگر: و سپس اینجا گفته می‌شود که آن‌ یک توهم است، ایگو‌های ما یک توهم‌اند و ما این بدن و ذهن نیستیم و من «آن» هستم؟
روپرت: زمانی که این‌طور باور شود که آگاهی یا وجود، محدود به این بدن است آنگاه هستیِ خیالیِ «ایگو» متصور می‌شود. دنبال این موجود به نام ایگو بگرد و هرگز آن را نخواهی یافت. از همین رو گفته می‌شود که آن یک توهم است.

پرسشگر: و «آن» چیست؟ و از کجا آن را می‌شناسید؟
روپرت: منظور از «آن» آگاهی است. آگاهی اسمی است که ما به آن چیزی که این کلمات را می‌بیند یا از آن‌ها آگاه است، می‌دهیم. این آگاهی همچنین از افکار، تصاویر، حواس بدنی و ادراکات شما نیز آگاه است. آن به‌طور غیرقابل‌انکاری حاضر است، اما اگر به دنبالش بگردیم نمی‌توانیم آن را در قالب یک عینیت پیدا کنیم. آن خودش از تمام عینیت‌ها آگاه است اما خودش یک عینیت نیست. اگر نتوانیم آن را به‌عنوان یک عینیت پیدا کنیم آنگاه چه چیزی باعث می‌شود فکر کنیم آن در سر قرار دارد یا درون بدن؟
پرسشگر: اگر همه‌چیز آگاهی است آنگاه ما چطور باید آن را بشناسیم؟
روپرت: به همین سادگی، به این دلیل که آن تجربه‌ی من است. هنگامی‌که ما فیلمی می‌بینیم این‌طور به نظر می‌رسد که سه بُعد فضا را می‌بینیم اما در حقیقت ما فقط مشغول نگاه کردن به صفحه‌نمایش دو بُعدی هستیم. به همین صورت به نظر می‌رسد که تجربه از عینیت‌ها و موجودیت‌ها ساخته شده است اما در اصل فقط از آگاهی ساخته شده است.
با دقت بررسی کنید و آنگاه متوجه خواهید شد که چیزی در تجربه شما وجود ندارد که جدا از آگاهی باشد و اگر با دقت بیشتری بررسی کنید متوجه می‌شوید که تنها جوهر تمام تجربه‌ها همین آگاهی است.
#روپرت_اسپایرا

* برای ادراک عمیق این موضوع، مراقبه‌ی

فضای خودآگاهِ آگاهی و

شرحی بر مراقبه فضای خودآگاه آگاهی

را بینید.

Q: Can you explain to me how you know this is all an illusion?
Rupert: When it is said that the world is an illusion, it means that the world as it is normally conceived to be, is an illusion. The world is normally conceived to exist in its own right, separate from and independent of the Awareness or Consciousness that knows or experiences it. Nobody has ever experienced such a world, because it would be impossible to have an experience without Consciousness. Hence it is said to be an illusion.
However, this does not mean that experience is an illusion.
Q: How we arrived at being a human being?
Rupert: We are not a human being. We are simply Being itself, that is, the Knowing Presence in all experience. We limit ourselves to being a human when we exclusively identify this Being which we are, with a little cluster of sensations called the body.
Q:....and then told it is an illusion, that our ego’s are an illusion, that we are not the body or the mind, that I am that?
Rupert: The ‘ego’ is the entity that is imagined to exist when Awareness or Being is believed to be limited to a body. Look for that entity and you will not find it. Hence it is said to be an illusion.
Q: And what is ‘that’ and how do you know that is that?
Rupert: ‘That’ is Awareness, which is the name we give to whatever is seeing or aware of these words. It is also aware of your thoughts, images, bodily sensations and perceptions. It is undeniably present, but if we look for it we do not find it as an object. It is aware of all objects but is not itself an object. If we cannot find it as an object what makes us think it is located in the head or the body?
Q: If consciousness is all there is, how do you know that?
Rupert: Simply because it is my experience. When we watch a film we seem to see three dimensions of space, but in fact we see only the two dimensional screen. Likewise experience seems to be made of objects and entities but in fact is only made of Consciousness.
Look very closely and you will find that there is nothing in your experience that is separate from Consciousness and if you look closer you will find that the only substance to all experience is the same Consciousness.
#Rupert_Spira

«من هستم» مقدم بر ذهن است. «من هستم» فکری در ذهن نیست. ذهن برای من اتفاق میفتد و این‌طور نیست که من برای ذهن اتفاق بیفتم و ازآنجاکه زمان و مکان در ذهن هستند پس من فراسوی زمان و مکان، جاودان و همه‌جا حاضرم.
#نیسارگاداتا ماهاراج

درست و غلط، درد و لذت فقط در ذهن وجود دارند. آنها ربطی به تو ندارند. حقیقتِ تو از اینها رها است.
تو مشاهده گرِ یگانه‌یِ تمامِ چیزهایی که وجود دارند هستی، تو تا همیشه آزادی.
تنها محدودیت تو، ندیدن این است.
#آشتاواکرا گیتا


Before the mind, I am. "I am" is not a thought in the mind; the mind happens to me, I do not happen to the mind. And since time and space are in the mind, I am beyond time and space, eternal and omnipresent.
Sri #Nisargadatta Maharaj

Right and wrong, pleasure and pain, exist in mind only. They are not your concern. You are free.
You are the solitary Witness of All that is, forever free. Your only bondage is not seeing This.
#Ashtavakra Gita