تو هشیاری هستی. هشیاری نام دیگر توست. ازآنجاکه تو هشیاری هستی پس نیاز نیست تا آن را به دست آوری یا پرورشش دهی. تنها کاری که باید انجام دهی این است که آگاه بودن از سایر چیزها را رها کنی، تمام چیزهایی که غیر خویش هستند. اگر فرد آگاه بودن از آنها را رها کند آنگاه فقط هشیاری ناب است که باقی می‌ماند و آن همان «خویش» است.
#راماناماهارشی

«که تو آن هوشی و باقی هوش‌پوش
خویشتن را گم مکن یاوه مکوش»
#مولانا

You are awareness. Awareness is another name for you. Since you are awareness there is no need to attain or cultivate it. All that you have to do is to give up being aware of other things, that is of the not-Self. If one gives up being aware of them then pure awareness alone remains, and that is the Self.
#RamanaMaharsh

فضای گسترده آگاهی - #اکهارت تُله

نگران نباش
نگرانی چیزی جز هدردادن عقل و انرژی نیست
همه‌چیز در خدا
از طریق خدا
و به‌وسیله خدا
به‌طور خودبه‌خودی
در حال اتفاق افتادن است.

#نیسارگاداتا ماهاراج

"جهان انسان شد و انسان جهانی
از این پاکیزه‌تر نبوَد بیانی

چو نیکو بنگری در اصلِ این کار
هم او بیننده، هم دیده است و دیدار"
شیخ محمود #شبستری

* دوستان عزیزم برای چند روزی در خدمت شما نخواهم بود.

سلام و عرض ادب خدمت دوستان و همراهان عزیز

در این وقفه کتابی از گفته‌های رامش بالسکار* ترجمه شد.
این کتاب به زودی در این کانال آپلود خواهد شد.

دوست داشتم پیش از آپلود کتاب نکات زیر را به شما جهت آمادگی هشدار دهم:

این کتاب قادر است تا خواننده را به چالش بکشد.

تعالیم این کتاب بر دو اصل استوار است:

اصل اول: من-شخص فاعل امور نیست و هیچ اراده آزادی ندارد.
اصل دوم: در حقیقت اصلاً هیچ من-شخصی وجود ندارد تا فاعل امور باشد.

که در حقیقت یعنی:
زندگی نه بر پایه اراده شخصی، بلکه بر اساس طرحی کیهانی جریان دارد که از سرچشمه هستی و آگاهی محض برخاسته است.
و در نگاهی عمیق‌تر هیچ شخصی به‌عنوان فردیتی که انجام دهنده و فاعل امور باشد وجود ندارد.

اگر خواننده که خود را یک شخص می‌پندارد در اصل اول بماند و متوجه اصل دوم نشود دچار سردرگمی و یاس می‌شود.
به همین دلیل پیشنهاد می‌شود تا دوستان کتاب را کامل بخوانند حتی چندین بار تا متوجه عمق موضوع شده و جان کلام را ادراک کنند تا آن آرامش و رهایی‌ای که در عمق آن نهفته آشکار گردد.

البته دوستان عزیز باید درنظر داشته باشند که درک این موضوع حتی نیاز به ادراک خیلی عمیق فلسفی یا معنوی نیز ندارد چراکه حتی از دیدگاه زیست‌شناسی فرگشتی، اگر مطالعاتی در این زمینه داشته باشید، درمی‌یابید که نیروی حیات از طریق انتخاب طبیعی و جهش‌های ژنتیکی، پیچیدگی حیات را شکل داده است. به‌گونه‌ای که اگر در این مسیر، مغز انسان به حجم کنونی خود نمی‌رسید یا نئوکورتکس آن به سطح پیچیدگی فعلی نبود، توانایی اندیشیدن درباره این مفاهیم نیز امکان نداشت.

بنابراین آیا این من شخص بود که مغز را به پیچیدگی حال حاضرش پیش برد؟

*رامش بالسکار از اساتید مطرح نادوگانگی بودند. ایشان پیش‌ازاین مترجم شخصی نیسارگاداتا ماهاراج بودند و درنهایت در محضر ایشان به ادراک حقیقت نائل گشتند. از آن پس جویندگان فروانی از سراسر جهان به نزد ایشان آمدند. از جمله اکهارت تله و لیسا کرنز. لیسا کرنز در محضر ایشان به ادراک حقیقی ماهیت خویش نائل گشت.

کتاب گفتارهای رامش بالسکار

دوستان عزیز لطفاً پیش از مطالعه کتاب نکاتی که در این پست آمده است را بخوانید.

بعد از مطالعه کتاب – که پیشنهاد می‌شود بیش از یک‌بار آن را بخوانید – احتمالاً سؤالاتی برای شما پیش خواهد آمد. مطلب زیر به بخشی از سؤالات شما پاسخ خواهد داد.

اولین و بزرگ‌ترین خطای ادراکی

در صورت اشتیاق چنانچه مایل بودید لطفاً تجربه خودتان از مطالعه این کتاب را با ما به‌صورت صوتی با آی دی زیر به اشتراک بگذارید.

@InquirySpace

لینک حمایت از کانال

وجود واحد و یگانه‌ای هست که هر چیزی و هر فردی، هستی به‌ظاهر مستقلش را از آن می‌گیرد.
بی‌کران، در کسوتِ کران‌مند جلوه می‌کند، بی‌آنکه لحظه‌ای از ذات خویش دور افتد.

#روپرت اسپایرا

تمام تجربیات عینی- افکار، تصاویر، احساسات، حس‌ها و ادراکات – پدیدار شده و ناپدید می‌شوند. اما آگاهی یا آگاه بودن در تمام این تجربه‌های متغیر، ثابت باقی می‌ماند درست همچون صفحه‌نمایشی که در طول تمام فیلم ثابت باقی می‌ماند.
#روپرت_اسپایرا




All objective experience thoughts, images, feelings, sensations and perceptions appears and disappears, but Knowing or being Aware remains present throughout every changing experience, just as a screen remains present throughout all of the movie #Rupert_Spira

" I AM THAT "
شعری از شانتاناندا ساراسواتی - با صدای #روپرت_اسپایرا

پایان ایگو، آغاز بی نهایت - #روپرت_اسپایرا

*بحران وجودی همیشه نشانه‌ی گم شدن نیست.
اگر چیزی در زندگی‌ات در حال فروپاشی است،
شاید آگاهی در حال آزاد شدن از یک هم‌هویت‌شدگی قدیمی است.
از دست دادن‌ها گاهی همان چیزی است که ما را به حقیقت خودمان نزدیک می‌کند.

در پست قبلی در خصوص هدایت توجه از طوفانهای سطح اقیانوس و لنگر انداختن در عمقِ اقیانوس (آگاهیِ پس‌زمینه) صحبت شد، این فرایند صرفا یک موضوع جالب یا یک راهکارِ ذهنی، ساده و سریع نیست. این کار، نیازمندِ یک مواجهه‌ی جانانه و صبورانه با لایه‌های درونیِ خودمان است.

این ویدئو را با عجله نبینید، چندبار ببینید و بعد از آن در طی روز بطور مدام در تجربه خودتان آن را مورد بررسی قرار دهید. آنچه بیان میشود صرفا یک باور ذهنی نیست بلکه اینجا توجه شما به چیزی جلب می‌شود که همین حالا در تجربه‌ی مستقیم‌تان حاضر است، با آن بمانید و خودتان را درست شناسایی کنید.

برترین مراقبه: «آگاه بودن از آگاه بودن» - #روپرت_اسپایرا

در چند مطلب قبل آموختیم که ما «شاهد» و آگاهیِ پس‌زمینه هستیم؛ شاهدی که در پس تمام آنچه مشاهده می‌کند حضور دارد و از آنها آگاه است. افکار و احساسات و حس‌ها می‌آیند، توسط آن شناسایی می‌شوند و می‌روند اما آن همچنان حی و حاضر باقی می‌ماند. حالا این سؤال پیش می‌آید: چگونه می‌توان در این آگاهیِ پس‌زمینه استقرار یافت؟

روپرت اسپایرا در این مراقبه راهکار عمیق و مستقیمی به ما می‌دهد: «آگاه بودن از آگاهی»

او می‌گوید توجه ما همیشه به سمت یک «عینیت» یا «موضوع» بیرونی یا ذهنی می‌رود (مثل یک فکر، یک صدا، یا یک حس بدنی). اما برای شناخت خودِ حقیقی‌مان، نیازی به هدایت کردن توجه نیست؛ بلکه برعکس، باید اجازه دهید تا توجه در منشأش آرام بگیرد.

*این ویدئو مراقبه بسیار مهمی است که برای ادراک هرچه عمیق‌تر آن باید بارها و بارها به آن رجوع کرد و در آن مهارت پیدا کرد. پیشنهاد می‌کنم در جای آرامی بنشینید و این ویدئو را تا انتها ببینید.

*همچنان در ارتباط و مشاهده گری
 
شناخت ماهیت حقیقی از طریق تفحص خویش - #روپرت_اسپایرا
 
این ویدیوی بسیار مهم  را با دقت و ظرافت ببینید. در مشاهده‌گری، عامل توجه از عینیات گوناگون (افکار، احساسات، حواس و حسهای بدن) متوجه آنی که از این عینیت‌ها آگاه است می‌شود و این همچون شرایطی است که فردی مشغول دیدن یک فیلم در سینماست و توجه‌اش را از تصاویر به سمت پرده نمایش می‌برد.
رویکرد آشنای دیگری نیز وجود دارد که آن هم توجه را به جهت یکسانی هدایت می‌کند و از دقیقه ۴:۳۰ به بعد این ویدئو به آن اشاره می‌شود. رویکرد خالی شدن از عینیت‌ها. و این هم همچون زمانی است که فرد در حال دیدن فیلم است و ناگهان فیلم متوقف می‌شود. هنگامی‌که فیلم متوقف شود آنچه باقی می‌ماند صفحه‌نمایش است.
با توجه به تعالیمی که تاکنون آموختیم به این نکته ظریف دقت کنید و روی آن تعمق کنید که:

شخص چیزی نیست جز هم‌هویت‌شدگیِ شدیدِ عاملِ توجه یا آگاهی با بخشی از چیزهایی که از آنها آگاه است.

تمام آنچه نیاز است این است که تمرکزِ توجه‌مان را از محتوایِ تجربه آزاد کنیم و آنگاه وجودمان خودبه‌خود خواهد درخشید.

#روپرت_اسپایرا