مدیتیشن «ماهیتِ حقیقیِ وجود» روپرت اسپایرا

ترجمه: @directpath
گوینده: Mary Maya


سال نوی همه پیشاپیش مبارک
با آرزویِ وسعتِ قلب و عشق زیاد


🆔@Mary_Maya_1111

ساده‌ترین راهِ ادراکِ ماهیتِ حقیقی‌مان - #روپرت_اسپایرا

*در ارتباط با پست قبل درنظر بگیرید.

*همچنان در ارتباط و مشاهده گری
 
شناخت ماهیت حقیقی از طریق تفحص خویش - #روپرت_اسپایرا
 
این ویدیوی بسیار مهم  را با دقت و ظرافت ببینید. در مشاهده‌گری، عامل توجه از عینیات گوناگون (افکار، احساسات، حواس و حسهای بدن) متوجه آنی که از این عینیت‌ها آگاه است می‌شود و این همچون شرایطی است که فردی مشغول دیدن یک فیلم در سینماست و توجه‌اش را از تصاویر به سمت پرده نمایش می‌برد.
رویکرد آشنای دیگری نیز وجود دارد که آن هم توجه را به جهت یکسانی هدایت می‌کند و از دقیقه ۴:۳۰ به بعد این ویدئو به آن اشاره می‌شود. رویکرد خالی شدن از عینیت‌ها. و این هم همچون زمانی است که فرد در حال دیدن فیلم است و ناگهان فیلم متوقف می‌شود. هنگامی‌که فیلم متوقف شود آنچه باقی می‌ماند صفحه‌نمایش است.
با توجه به تعالیمی که تاکنون آموختیم به این نکته ظریف دقت کنید و روی آن تعمق کنید که:
شخص چیزی نیست جز هم‌هویت‌شدگیِ شدیدِ عاملِ توجه یا آگاهی با بخشی از چیزهایی که از آنها آگاه است.

دوست عزیزم

در مسیر خودشناسی، هر مرحله، چه ظاهراً این‌طور به نظر برسد که موفقیت‌آمیز بوده و چه این‌طور به نظر برسد که با شکست همراه شده، بخشی از سفر توست.
شکست‌ها نه‌تنها مانعی نیستند، بلکه فرصت‌هایی برای یادگیری و رشد بیشترند. هر بار که احساس ناامیدی می‌کنی، به خودت یادآوری کن که هر تجربه‌ای، حتی اگر در این لحظه سخت به نظر برسد، می‌تواند درسی ارزشمند برای من به همراه داشته باشد.

با خودت مهربان باش و خودت را دوست داشته باش.

خودت را برای اشتباهاتت سرزنش نکن، بلکه آن‌ها را به‌عنوان بخشی از فرآیند یادگیری و شناخت بپذیر. خودت را دوست داشته باش و به خودت اعتماد کن. این مسیر چیزی مثل بازی مار و پله نیست که با هر شکست به نقطه شروع برگردی؛ بلکه هر گامی که برمی‌داری، تو را به فهم عمیق‌تری از خودت می‌رساند.

یادت باشد، مسیر خودشناسی مسیری است که با هر چالش و مانع، تو را قوی‌تر، آگاه‌تر و مصمم‌تر می‌کند. پس از هر شکست، با دیدی بازتر و قلبی پذیراتر به پیش برو و بدان که هر قدم، تو را به خود واقعی‌ات نزدیک‌تر می‌کند.

از درون با خودت کلنجار نرو که من حتماً باید شاد باشم، نه.
در حال حاضر در هر وضعیتی که هستی آن را کاملاً و تماماً بپذیر. با مقاومت کردن نسبت به حالات خودت و نپذیرفتنشان چیزی دگرگون نمی‌شود. تو باید برای هر تغیری در ابتدا خودت را همان‌گونه که هستی کاملاً با آغوش باز بپذیری. هشیار باش که وابسته به حالات ذهنی مثل غم و شادی و رنج و لذت نباشی. هدف، رهایی از این چرخه است و نه جایگزینی این حالات با یکدیگر، حالات ذهنی مدام دگرگون شده، می‌آیند و می‌روند، اما تو مشاهده‌گر آنها هستی نه خودِ آنها.

و در انتها تأکید دوباره به اینکه با خودت مهربان باش و کمتر خودت را سرزنش و ملامت کن، نسبت به مسائل معنوی وسواس نداشته باش، خودت را با دیگران مقایسه نکن، تمرکز را فقط روی خودت بگذار و از خودت انتظارات بیش‌ازحد نداشته باش.

هرگز فراموش نکن مسیر معنوی مسیر خالی شدن است و نه پر شدن. پس بارت را سبک کن، آرام بگیر، همه‌چیز را رها کن، چند نفس عمیق بکش و کمی استراحت کن.

خالیِ خالیِ خالیِ خالی باش، آزاد و رها از همه‌چیز

همه چیز یعنی همه چیز

حتی این خودِ جستجوگر.


#مسیرمستقیم

هشیاری - #مینگیور رینپوشه

این ویدئو سخنرانی تد از مینگیور رینپوشه است که به بررسی مراتب مراقبه و نحوه اتصال با هشیاری میپردازد.

بخش بسیار مهمی از ویدئوی قبل - #مینگیور رینپوشه

ابرها در آسمان می‌آیند و می‌روند اما این پدیدار شدن و ناپدید شدن ابرها، تأثیری بر آسمان نمی‌گذارد.
ماهیت حقیقی تو همانند آسمان است،
مانند فضاست.
همچون آسمان باقی بمان و اجازه بده تا ابرهای افکار بیایند و بروند.
اگر این نگرش بی‌تفاوت بودن نسبت به ذهن را پرورش دهید، به‌تدریج دیگر خودتان را با ذهن هم هویت نخواهید کرد.
#آنامالای سوامی

هر آنچه می‌آید پسش نزن، هر آنچه می‌رود به خاطرش غصه نخور. همه‌چیز همچون ابرهایی که در آسمان شناورند فقط میایند و می‌روند. فقط به‌عنوان آن هشیاریِ ثابت باقی بمان. هشیاری و حقیقت یکی هستند. خودت را با خانه هم‌نوا کن.
#موجی

بگذار تا آنچه می‌آید، بیاید و آنچه می‌رود، برود. ببین که چه چیز باقی می‌ماند.
باگوان #رامانا ماهارشی

پرسش: فرق بین ایگو و خویش چیست؟
باگوان: آنی که می‌آید و می‌رود، برمی‌خیزد و فرومی‌نشیند، زاده شده و می‌میرد ایگو است.
آنی که همیشه ثابت است، هرگز تغییر نکرده و عاری از کیفیات است خویش است.
#رامانا ماهارشی


پرسش: شما میگویید که همه‌چیز خویش است حتی مایا یا توهم. اگر چنین است پس چرا من نمی‌توانم خویش را به‌وضوح ببینم؟ چرا از من پنهان است؟

آنامالای سوامی: چون شما به سمت اشتباهی نگاه می‌کنید. شما این باور را دارید که خویش چیزی است دیدنی یا تجربه شدنی. چنین نیست. خویش هشیاری یا آگاهی‌ای است که دیدن و تجربه کردن در آن اتفاق میفتد.
حتی اگر شما خویش را نمی‌بینید، خویش همچنان آنجاست. باگوان رامانا ماهارشی گاهی با طنز اظهار می‌داشتند که: «مردم فقط روزنامه را باز می‌کنند و نگاهی به آن می‌اندازند و بعد میگویند "من آن صفحات را نگاه کردم" اما در حقیقت آن‌ها آن صفحات را نگاه نکردند بلکه فقط کلمات و عکس‌های روی آن را دیدند. بدون آن صفحه، هیچ کلمه و عکسی وجود نخواهد داشت اما مردم هنگام خواندن کلمات همیشه صفحه را فراموش می‌کنند.»
باگوان از این تشبیه برای این استفاده می‌کردند تا نشان دهند که مردم فقط اسم‌ها و فرم‌هایی که روی صفحه‌ی آگاهی پدیدار می‌شوند را می‌بینند و خودِ صفحه را نادیده می‌گیرند. با این نوع دیدِ جزئی به‌راحتی می‌توان به این نتیجه رسید که تمام فرم‌ها هم از همدیگر و هم از شخصی که آن‌ها را می‌بیند جدا هستند.
اگر مردم به‌جای فرم‌هایی که در آگاهی پدیدار می‌شوند متوجه‌ی خودِ آگاهی می‌شدند آنگاه ادراک می‌کردند که تمام این فرم‌ها فقط ظواهری هستند که درون آن آگاهیِ واحدِ یکپارچه ظاهر می‌شوند.
آن آگاهی همان خویشی است که تو در جستجویش هستی. تو می‌توانی آن آگاهی باشی اما هرگز نمی‌توانی آن را ببینی زیرا آن چیزی جدا از تو نیست.

Your real nature is like the sky, like space. Just remain like the sky and let thought-clouds come and go. If you cultivate this attitude of indifference towards the mind, gradually you will cease to identify yourself with it.
#ANNAMALAI SWAMI

Whatever comes, do not push away, whatever goes, do not grieve. Everything appears just like clouds floating by; they just come and go. Stay only as the unmoving Awareness. Awareness and Truth are one. Acclimatize yourself to Home.
#Mooji

Let come what comes, let go what goes. See what remains.
#Ramana Maharshi

Bhagavan #Ramana Maharshi : That which comes and goes, rises and sets, is born and dies is the ego. That which always abides never changes and is devoid of qualities is the Self.
Clouds come and go in the sky but the appearance and disappearance of the clouds don't affect the sky.


Q: You say that everything is the Self, even maya. If this is so, why can't I see the Self clearly? Why is it hidden from me?
AS: Because you are looking in the wrong direction. You have the idea that the Self is something that you see or experience. This is not so. The Self is the awareness or the consciousness in which the seeing and the experiencing take place.
Even if you don't see the Self, the Self is still there. Bhagavan sometimes remarked humorously: ‘People just open a newspaper and glance through it. Then they say, "I have seen the paper". But really they haven't seen the paper, they have only seen the letters and pictures that are on it. There can be no words or pictures without the paper, but people always forget the paper while they are reading the words.'
Bhagavan would then use this analogy to show that while people see the names and forms that appear on the screen of consciousness, ignore the screen itself. With this kind of partial vision, it is easy to come to the conclusion that all forms are unconnected with each other and separate from the person who sees them.
If people were to be aware of the consciousness instead of the forms that appear in it, they would realize that all forms are just appearances which manifest within the one indivisible consciousness.
That consciousness is the Self that you are looking for. You can be that consciousness but you can never see it because it is not something that is separate from you.

- Living by the Words of Bhagavan, p. 272

با توجه به پست قبل این شخصی که فکر می‌کنی همونی، یعنی همین مریم، علی، سارا، نیما.... چیه؟
شخص یک تاریخچه است. گذشته است، یک سری افکار و خاطرات و تصاویره.
من تصور می‌کنم که مجموعه‌ای از این‌ها هستم.
اما با توجه به مثال قبل تمام این‌ها فقط ابرها هستند.
منِ حقیقی همون آسمانیه که از این ابرها آگاهه و خودِ اینها نیست.
آسمان خودش رو با مجموعه‌ای از ابرها هم‌هویت کرده و درنتیجه خودش رو مجموعه‌ای از ابرها میدونه یعنی شخص.
پس میشه اینطور گفت که تو صرفاً گمان می‌کنی که این شخص هستی اما اصل و اساس تو مطلقاً این شخص نیست.
تو اون چیزی هستی که از این شخص- از این ابرها آگاهه.
من در طی این سالها افکار و احساسات و خاطرات و تصاویر گوناگونی تجربه کردم، اما در تمام این چیزهایی که تجربه کردم چیزی وجود داشت که من ازش غافل بودم، چیزی مقدم بر اونها، و اون تجربه کننده‌ی اون چیزها بود. من با هر تجربه‌ای خودم رو عین اون تجربه در نظر می‌گرفتم و از خودم غافل بودم.
هیچ‌وقت نپرسیدم که این چیزی که داره این چیزهارو تجربه میکنه/ مشاهده میکنه، خودش چیه؟
درد، غم، رنج، هیجان، شادی، خشم، ترس در طول زندگیم مدام میان و میرن اما آیا من اینها هستم؟ یا چیزی هستم که اینها رو تجربه میکنه؟
در تمام زندگی این حسهای متفاوت و گوناگون تجربه شدند اما چیزی در اینجا وجود داشت که اصلاً متفاوت و دگرگون نمیشد و فقط اینها رو شناسایی میکرد.
"من"
"من حقیقی"
من حقیقی همونیه که از همه‌چیز آگاهه/ چیزهای مختلفی رو تجربه میکنه / اون شاهد تمام این حالات و افکارِ متفاوت و گوناگونه / اما خودش متفاوت و گوناگون نیست. خودش فقط یک فضای نامحدودِ آگاهیِ محضه. فقط فضامانندیه که همه چیز درونش ادراک میشه، شناسایی میشه، شناخته میشه.
از همه‌چیز آگاهه اما خودش مستقل از چیزهاییه که از اونها آگاهه.
اون خودِ آگاهیه.
تو خودِ آگاهی یا هشیاری هستی و نه چیزهایی که از اونها آگاهی. این شخص فقط چیزهایی هستند که تو از اونها آگاهی و نه خودِ تو.
چیزهایی که از اونها آگاهی مدام میان و میرن. اما تو همیشه حاضری. هستی. ثابتی.
"من مقدم بر تمام چیزهایی که از اونها آگاهم هستم."
تو هستی، حضور داری و آگاهی –حسی یا فکری ظاهر میشه - تو از این فکر یا حس آگاه میشی و شناساییش میکنی، اون حس یا فکر بعد از مدتی محو میشه اما تو همچنان هستی و حضور داری تا از چیزهای دیگه آگاه بشی.
تو افکار و احساسات و خاطرات و گذشته و تصاویر نیستی. تو چیزی هستی که از اونها آگاهه و اونها رو تجربه میکنه.
تو آسمانی و نه ابرهایی که میان و میرن.
انتخاب کن که در جای درست بمونی.

#مسیرمستقیم

سریعترین راهِ رهایی - #روپرت_اسپایرا

این ویدئو حاوی نکات مهمی است که پیشنهاد میکنم به یکبار دیدن آن اکتفا نکنید.

"آیا سکون صرفاً نبود صدا و محتواست؟
خیر، سکون خودِ هشیاری است. یعنی همان آگاهی بنیادینی که تمام فرم‌ها از همان پدیدار می‌شوند. بنابراین چطور ممکن است که این آگاهی از آنچه شما هستید جدا باشد؟ این فرمی که گمان میکنی آن هستی، از همان پدید آمده و توسط همان زنده نگه داشته می‌شود.
این آگاهی اصل و اساس تمام کهکشان‌ها. علفزارها، گل‌ها، درختان، پرندگان و تمام فرم‌های دیگر است."
#اکهارت تُله

"سکون ماهیت حقیقی تو است. سکون چیست؟
سکون همان فضای درون یا هشیاری است که این کلمات در آن ادراک شده و به اندیشه تبدیل می‌شوند. بدون آن هشیاری، هیچ ادراک و اندیشه و هیچ جهانی وجود نمی‌داشت.
تو همان هشیاری هستی که خودت را به قالب این شخص درآورده‌ای."
#اکهارت تُله

Is stillness just the absence of noise and content?
No, it is intelligence itself - the underlying consciousness out of which every form is born. And how could that be separate from who you are? The form that you think you are came out of that and is being sustained by it. It is the essence of all galaxies and blades of grass; of all flowers, trees, birds, and all other forms.
#ECKHART TOLLE

Stillness is your essential nature. What is stillness? The inner space or awareness in which the words on this page are being perceived and become thoughts. Without that awareness, there would be no perception, no thoughts, no world.  
You are that awareness, disguised as a person.  
#ECKHART TOLLE

آدرس صفحه اینستاگرام: مسیرمستقیم