پرسشگر: هدف از تمام این رنج‌ها و شرارت‌ها در دنیا چیست؟

باگوان #رامانا ماهارشی : شرارت و رنج از ابتدای خلقت وجود داشته‌ است. شما می‌پرسید چرا ریشی‌ها (عرفای فرزانه) امور را درست نمی‌کنند. حتی در وداها هم آمده که شرارت و شیاطین از دوران نخست وجود داشتند.
در جهان، نیروی متضادی وجود دارد که باعث ایجاد ستیزه و رنج می‌شود اما وجود این نیرو موجب رشد و تکامل نوع بشر است. این نیرو در طبیعت به همراه نیروی خیر وجود دارد.
دقت کنید که همین سؤالی که شما پرسیدید خودش نتیجه رنجی است که داشتید. غم و اندوه باعث این می‌شود تا فرد به خدا فکر کند. اگر به خاطر رنج و اندوه نبود آیا شما اصلا این سؤال را مطرح میکردید؟ همه‌ی افراد از پادشاه گرفته تا یک رعیت به‌جز افراد به اشراق رسیده، مقداری غم و اندوه دارند. حتی در مواردی که به نظر می‌رسد رنجی وجود ندارد، دیر یا زود آن رنج به سراغشان خواهد آمد. اینجا فقط مسئله زمان است، چون درنهایت رنج به سراغشان خواهد آمد. همچنین ممکن است در ضربه اولی که می‌خورند درباره خدا و رنج پرس‌وجو نکنند اما احتمالاً در پنجمین بار به سمتش می‌روند. ما این وسیله نقلیه (بدن) را گرفته‌ایم تا از وضعیت حقیقی خودمان آگاه شویم.
پرسشگر: چرا از دل آن کمال، نقص می‌آید؟
باگوان: اگر تجلی این جهان نبود، ما هرگز درباره وضعیت حقیقی خودمان نمی‌اندیشیدیم. هدف از این تجلی این است که به علت آن پی ببرید. هنگامی‌که شما وضعیت حقیقی خودتان را بشناسید دیگر مایا (توهم) وجود نخواهد داشت. این تقصیر شماست اگر خودتان را نمی‌شناسید.


SUFFERING
Q: What is the purpose of all the suffering and evil in the world?
Bhagavan #Ramana Maharshi : There has been evil and sorrow since the beginning of creation. You ask why the rishis do not put matters right. The Vedas tell of the demons (asuras) who have existed since the earliest times. There is a force of opposition in the world which produces strife and suffering but it works to make humankind grow and evolve. It is a force in nature which exists with the good.
Your question is itself an outcome of the suffering. Sorrow makes one think of God. If it were not for the suffering, would you have asked the question? Except for jnanis, everybody, from a king to a peasant, has a certain amount of sorrow. Even in cases where it seems to be absent it is only a matter of time­ sooner or later, it comes. Also, one may not question sorrow or God at the first blow, but one is likely to at the fifth. We have taken this vehicle (the body) in order to know our real state.
Q: But why should imperfection-come from perfection?
Bhagavan: Had it not been for the manifestation of the universe, we would not have thought about the real state. The purpose of the manifestation is for you to know the cause of it. There is no maya when you know your real state. It is your fault if you do not know yourself.
- Conscious Immortality

چرا رنج میکشیم - #اکهارت_تُله

دو رویکرد نسبت به رنج - #روپرت_اسپایرا

با استفاده از این دو روش شما رنج را دگرگون کرده و به فراسوی آن می‌روید:

رویکرد اول تفحص خویش: من افکار و احساساتم نیستم و من آن چیزی هستم که از آنها آگاه است. "من" زمانی رنج می‌کشد که خودش را با محتویات چیزهایی که از آنها آگاه است یکی می‌پندارد.

رویکرد دوم پذیرش کامل: در این روش آن‌چنان کاملاً و تماماً به آن حس نزدیک شده و آن را می‌پذیرد که کوچک‌ترین مقاومتی نبست به آن وجود نداشته باشد.

بزرگ‌ترین مشکل، مقاومت ذهنی نسبت به چیزهایی است که رخ می‌دهند؛ و این پیش‌فرض که آنها نباید اتفاق میفتادند.
#اکهارت تُله

آیا عالی نمی‌شد اگر می‌توانستید آنها را از تمام رنج‌ها نجات می‌دادید؟ نه.
چون در این صورت آنها نمی‌توانستند به‌عنوان انسان تکامل یابند و درنتیجه سطحی باقی می‌ماندند و تماماً با شکل بیرونی چیزها هم هویت بودند. رنج، تو را به عمق بیشتری می‌برد. پارادوکس یا تناقض ماجرا در اینجاست که رنج ناشی از هم‌هویت‌شدگی با فرم است و از طرفی خودِ همین رنج هم این هم‌هویت‌شدگی را از بین خواهد برد. بیشتر این رنج‌ها به خاطر ایگو است هرچند درنهایت همین رنج است که ایگو را نابود می‌کند.
#اکهارت تُله

این رنج ذهنی که شما ایجاد می‌کنید همیشه نوعی عدم پذیرش است، نوعی مقاومت ناخودآگاه نسبت به آنچه هست. در سطح افکار این مقاومت به‌صورت نوعی باور یا قضاوت است. شدت رنج بستگی به میزان مقاومت با لحظه حال دارد.
#اکهارت تُله

*عکس تولید شده با سرویس هوش مصنوعی DALL·E
متن روی عکس از اکهارت

"The greatest difficulty is the mental resistance to things that arise, and the underlying assumption that they should not."
#Eckhart Tolle

"Wouldn't it be wonderful if you could spare them from all suffering? No, it wouldn't. They would not evolve as human beings and would remain shallow, identified with the external form of things. Suffering drives you deeper. The paradox is that suffering is caused by identification with form and erodes identification with form. A lot of it is caused by the ego, although eventually suffering destroys the ego."
#ECKHART TOLLE

The mental suffering you create is always some form of non-acceptance, some form of unconscious resistance to what is. On the level of thought, the resistance is some form of judgement. The intensity of the suffering depends on the degree of resistance to the present moment.
#Eckhart Tolle

سؤال: ازلحاظ فکری چنان در وضعیت حادی هستم که مطلقاً وقفه‌ای در بین افکارم وجود ندارد و به‌شدت دچار حمله افکار و عواطف و احساسات هستم، چه‌کار باید بکنم؟

تمرینات زیر برای ایجاد وقفه سودمند هستند:

تمرین تنفس:

1-تمرین تنفس - رینپوشه

2-تمرین تنفس آگاهانه - #اکهارت تُلِه

3-آگاه بودن از تنفس - #اکهارت تُلِه


تمرین مشاهده گری:

1-تمثیل خیابان شلوغ

2-تمرین مشاهده‌گری - #سانی شارما

3-مشاهده‌گری - #سانی شارما


تمرین ادراک کالبد درون:

1-مطلب شماره یک

2-مطلب شماره دو

3-مطلب شماره سه

4-مطلب شماره چهار

5-مطلب شماره پنج


تمرین خالی شدن از شخص:

1-این تمرین تمام کمکی است که به آن نیاز دارید - #موجی

2-دعوتی به رهایی - #موجی

3-چطور با احساسات و عواطف شدید کنار بیاییم؟ - #موجی

(همچنین می‌توانید از ترکیب این تمرینات نیز استفاده کنید)
به‌طور مثال مشغول تمرین مشاهده گری افکار هستید که ناگهان شدت افکار توان مشاهده گری را از شما می‌گیرند وقتی در چنین حالتی قرار می‌گیرید می‌توانید تا آرام شدن نسبی افکار از تمرین تنفس استفاده کنید و توجه را به دم و بازدم بیاورید.

همین‌طور جهت شناخت منی که رنج می‌کشد مطالعه کتاب‌های زیر بسیار سودمند است:

" با پیر بلخ" از محمد جعفر مصفا
"تفکر زائد" از محمد جعفر مصفا

"نیروی حال" از اکهارت تله
"زمینی نو" از اکهارت تله
(ترجمه مسیحا برزگر یا هنگامه آذرمی)

"رهایی از دانستگی" از کریشنامورتی
"حضور در هستی" از کریشنامورتی

"هنر رهایی از رنج" از آدیا شانتی
"نیلوفر و مرداب " از تیچ نات هان