"مِهری که در تمامی ذرات عالم است
جبران آن به عشقِ دمادم سپرده‌اند"

دوستان عزیز همان‌طور که آگاهید این کانال چندین سال است که به‌طور روزانه به تولید محتوا، ترجمه متون و زیرنویس ویدئوها مشغول بوده و از طرفی هم برای اینکه این مطالب با کیفیت مناسب تهیه‌شده و در اختیار شما عزیزان قرار بگیرد ساعت‌ها وقت و هزینه صرف می‌شود. همین‌طور که آگاهید تمام مطالب به‌طور رایگان و با کیفیت قابل‌قبول در اختیار شما قرار می‌گیرد طوری که چنانچه نیروی اصلی یعنی «نیروی عشق» نبود این کار مطلقاً هیچ توجیهی نداشت. همراهان عزیز، چنانچه تمایل دارید که این محتوا همچنان به روند خودش ادامه دهد نیاز است تا شما هم در برکت این کار شریک شده و اجازه دهید تا با به جریان افتادن نیروی عشق، این آگاهی هرچه بیشتر شکوفا شود. این منابع را محدود به این روزگار ندانید بلکه مدت‌ها بعد از من و شما نیز باقی‌مانده و کمک‌حالِ جستجوگرانِ حقیقت خواهند بود. شما هم در گسترش این آگاهی همراه باشید و این جریان تبادل عشق را برقرار باقی نگهدارید.
پیشاپیش از مهر، عشق و همراهی شما عزیزان صمیمانه سپاسگزارم.
دوستان عزیز می‌توانند حمایت‌هایشان را به یکی از شماره کارت‌های زیر واریز نمایند:

6362141123588478

6219861024932047
نیما پارسی

همچنین عزیزانی که ساکن خارج از ایران هستند نیز می‌توانند جهت دریافت اطلاعات پرداخت به این ای دی پیام بفرستند.
@nimandoart

چرا آن آرامش را احساس نمیکنم؟ - #موجی

* چرا این مطالب را نمی‌فهمم و آن آرامش را احساس نمیکنم.

دقت کنید که چطور مسیرهای مختلف به حقیقت واحدی ختم می‌شوند و چطور جناب موجی این فرد را متوجه حقیقت خودش می‌کند.

فردی با دوستش در اتاقی نشسته و در حال تماشای فیلمی در تلویزیون است. این فرد آن‌چنان غرق در محتوای فیلم شده که فراموش می‌کند که مشغول فیلم دیدن است درنتیجه مدام با ماجراهای فیلم دگرگون می‌شود.
این فرد از طرق مختلف می‌تواند متوجه صفحه‌نمایش شود

مورد اول: دوستش ناگهان تلویزیون را خاموش می‌کند. هنگامی‌که تصاویر محو شوند ناگهان صفحه‌نمایش پدیدار می‌گردد و فرد هم ناگهان متوجه حقیقت فیلم که چیزی جز صفحه‌نمایش نبود می‌شود.

مورد دوم: دوستش به او می‌گوید که گاهی حین فیلم دیدن برای اینکه گرفتار ماجراهای فیلم نشوی توجه‌ات را از تصاویر به صفحه‌نمایش ببر و تمام توجه را معطوف به ماجرای فیلم نکن.

مورد سوم: دوستش به او می‌گوید که در حقیقت اصلاً هیچ تصویری وجود ندارد و هرچه هست فقط و فقط صفحه‌نمایش است.

مورد عجیب چهارم: ناگهان تصویر آن دو نفر، تلویزیون و اتاقی که در آن نشسته بودند و جهانی که در آن میزیستند به همراه تمام اتفاقات و ماجراهایش خاموش می‌شود و چیزی جز صفحه‌نمایش باقی نمی‌ماند.

#مسیرمستقیم

تو همان نامحدودی که مشغول دیدن خودت هستی - #روپرت_اسپایرا

*دوستانی که پیشاپیش با مطالب آشنا هستند، ادراک عمیق این ویدئو نوع نگاه شما به عالم را تغییر میدهد. پس با دقت و تعمق چندین و چند بار ببینید تا عمیقا متوجه عمق این موضوع شوید و سپس با این ادراک جدید به عالم نگاه کنید.

جهت ادراک بهتر ویدئوی قبل از روپرت اسپایرا می‌توانیم از تمثیل رؤیا استفاده کنیم:

این اتفاق همان چیزی است که شب‌ها در خواب تجربه می‌کنیم.
ذهن هرکدام از ما یک ذهن است یعنی یک کل یکپارچه و واحد.
این کل یکپارچه و واحد برای تجربه‌ی خودش در قالب عالم رؤیا به همراه تمام تنوع و تکثر و گوناگونی‌اش باید بر یکپارچگی خودش به خواب‌رفته تا بتواند جهان رؤیا را تجربه کند.
توجه کنید که جهان رؤیا از خود همان ذهن پدیدار می‌شود و چیزی جز آن نیست یعنی استعدادی از همان ذهن است.
از طرفی صرف به خواب رفتن از خودش همچنان نمی‌تواند خودش را در قالب عالم رؤیا تجربه کند بلکه در ابتدا کاراکتری پدید میاورد درون همان عالم و بعد تمام آن عالم را از فیلتر ذهن آن کاراکتر درون رؤیا می‌بیند.
پس درنتیجه هم کاراکتر درون رؤیا و هم عالم رؤیا با تمام تنوع و گوناگونی فراوانش چیزی جز ذهن خواب بیننده نیست و تمامشان فقط همان است.
یعنی درواقع خودش است که به خودش نگاه می‌کند.
حالا در اینجا اگر بخواهیم موضوع مرگ را موردبررسی قرار دهیم:
هنگامی‌که کاراکتر درون رؤیا می‌میرد
خواب بیننده بیدار می‌شود.

هدف از آفرینش چیست؟ - #روپرت_اسپایرا

*این مطلب را در ارتباط با دو پست قبل درنظر بگیرید.

* در صورت اشتیاق سعی کنید تا با چند بار دیدنِ این ویدئویِ بسیار مهم، مطلب عمیقی که به زیبایی بیان‌شده را دریابید و بعد مراقبه‌گون با آن بمانید.

ایگو می‌گوید، من نباید رنج بکشم و خودِ همین فکر باعث رنج بیشتر می‌شود. حقیقت این است که تو پیش از اینکه بتوانی از درد و رنج فراتر بروی نیاز داری تا آن را کاملاً بپذیری.
#اکهارت تله

اگر می‌خواهیم یاد بگیریم که بدون درد و رنج زندگی کنیم اول باید یاد بگیریم که چطور با آن‌ها زندگی کنیم. هنگامی‌که از رنج کاملاً استقبال شد تا حدی که دیگر کوچک‌ترین مقاومتی نسبت به آن وجود نداشت، در اینصورت چیزی را که پیش از این، با تلاش برای خلاص شدن از آن جستجو می‌کردیم این بار در مرکز و قلب این رنج آشکار می‌گردد.
#روپرت_اسپایرا

با هرچه مقاومت کنی به همان تبدیل می‌شوی. اگر با خشم مقاومت کنی، همیشه خشمگینی. اگر با غم مقاومت کنی همیشه غمگینی. اگر با رنج مقاومت کنی همیشه در رنجی. اگر با پریشانی مقاومت کنی، همیشه پریشانی. ما فکر می‌کنیم چون آن موقعیت‌ها آنجا وجود دارند پس ما باید در برابرشان مقاومت کنیم، اما درواقع آن‌ها به دلیل مقاومت ما آنجا هستند.
بسیاری از افراد معنوی گرفتار یک عدم پذیرش اساسی با آنچه اتفاق میفتد هستند. می‌خواهند از آنچه اتفاق میفتد فراتر بروند،از آن خلاص شوند، از آن خارج شوند، از آن دور شوند. هیچ مشکلی در این احساس وجود ندارد اما این روش جواب نمی‌دهد، زیرا این نوعی فرار از واقعیت در لباس معنوی است. وقتی همه چیز را تماماً و کاملاً بپذیرید و با آن بمانید خودبخود به فراتر از آن خواهید رفت.
#آدیاشانتی


"The ego says, I shouldn't have to #suffer, and that thought makes you suffer so much more.The truth is that you need to say yes to suffering before you can transcend it."
#EckhartTolle

If we want to learn to live without suffering, we first have to learn to live with it. When suffering is welcomed so completely that there is not the slightest resistance to it, what we were seeking, by trying to get rid of it, is revealed at its heart.
#RupertSpira

«'Whatever you resist you become. If you resist anger, you are always angry. If you resist sadness, you are always sad. If you resist suffering, you are always suffering. If you resist confusion,you are always confused. We think that we resist certain states because they are there, but actually they are there because we resist them.'»

"Many spiritual people are involved in a radical denial of what is happening. They want to transcend it, get rid of it, get out of it, get away from it. There’s nothing wrong with that feeling, but the approach doesn’t work because it’s escapism in spiritual clothing. When you abide and accept everything completely and fully, you automatically go beyond."
#Adyashanti

پرسشگر: هدف از تمام این رنج‌ها و شرارت‌ها در دنیا چیست؟

باگوان #رامانا ماهارشی : شرارت و رنج از ابتدای خلقت وجود داشته‌ است. شما می‌پرسید چرا ریشی‌ها (عرفای فرزانه) امور را درست نمی‌کنند. حتی در وداها هم آمده که شرارت و شیاطین از دوران نخست وجود داشتند.
در جهان، نیروی متضادی وجود دارد که باعث ایجاد ستیزه و رنج می‌شود اما وجود این نیرو موجب رشد و تکامل نوع بشر است. این نیرو در طبیعت به همراه نیروی خیر وجود دارد.
دقت کنید که همین سؤالی که شما پرسیدید خودش نتیجه رنجی است که داشتید. غم و اندوه باعث این می‌شود تا فرد به خدا فکر کند. اگر به خاطر رنج و اندوه نبود آیا شما اصلا این سؤال را مطرح میکردید؟ همه‌ی افراد از پادشاه گرفته تا یک رعیت به‌جز افراد به اشراق رسیده، مقداری غم و اندوه دارند. حتی در مواردی که به نظر می‌رسد رنجی وجود ندارد، دیر یا زود آن رنج به سراغشان خواهد آمد. اینجا فقط مسئله زمان است، چون درنهایت رنج به سراغشان خواهد آمد. همچنین ممکن است در ضربه اولی که می‌خورند درباره خدا و رنج پرس‌وجو نکنند اما احتمالاً در پنجمین بار به سمتش می‌روند. ما این وسیله نقلیه (بدن) را گرفته‌ایم تا از وضعیت حقیقی خودمان آگاه شویم.
پرسشگر: چرا از دل آن کمال، نقص می‌آید؟
باگوان: اگر تجلی این جهان نبود، ما هرگز درباره وضعیت حقیقی خودمان نمی‌اندیشیدیم. هدف از این تجلی این است که به علت آن پی ببرید. هنگامی‌که شما وضعیت حقیقی خودتان را بشناسید دیگر مایا (توهم) وجود نخواهد داشت. این تقصیر شماست اگر خودتان را نمی‌شناسید.


SUFFERING
Q: What is the purpose of all the suffering and evil in the world?
Bhagavan #Ramana Maharshi : There has been evil and sorrow since the beginning of creation. You ask why the rishis do not put matters right. The Vedas tell of the demons (asuras) who have existed since the earliest times. There is a force of opposition in the world which produces strife and suffering but it works to make humankind grow and evolve. It is a force in nature which exists with the good.
Your question is itself an outcome of the suffering. Sorrow makes one think of God. If it were not for the suffering, would you have asked the question? Except for jnanis, everybody, from a king to a peasant, has a certain amount of sorrow. Even in cases where it seems to be absent it is only a matter of time­ sooner or later, it comes. Also, one may not question sorrow or God at the first blow, but one is likely to at the fifth. We have taken this vehicle (the body) in order to know our real state.
Q: But why should imperfection-come from perfection?
Bhagavan: Had it not been for the manifestation of the universe, we would not have thought about the real state. The purpose of the manifestation is for you to know the cause of it. There is no maya when you know your real state. It is your fault if you do not know yourself.
- Conscious Immortality

چرا رنج میکشیم - #اکهارت_تُله

دو رویکرد نسبت به رنج - #روپرت_اسپایرا

با استفاده از این دو روش شما رنج را دگرگون کرده و به فراسوی آن می‌روید:

رویکرد اول تفحص خویش: من افکار و احساساتم نیستم و من آن چیزی هستم که از آنها آگاه است. "من" زمانی رنج می‌کشد که خودش را با محتویات چیزهایی که از آنها آگاه است یکی می‌پندارد.

رویکرد دوم پذیرش کامل: در این روش آن‌چنان کاملاً و تماماً به آن حس نزدیک شده و آن را می‌پذیرد که کوچک‌ترین مقاومتی نبست به آن وجود نداشته باشد.

بزرگ‌ترین مشکل، مقاومت ذهنی نسبت به چیزهایی است که رخ می‌دهند؛ و این پیش‌فرض که آنها نباید اتفاق میفتادند.
#اکهارت تُله

آیا عالی نمی‌شد اگر می‌توانستید آنها را از تمام رنج‌ها نجات می‌دادید؟ نه.
چون در این صورت آنها نمی‌توانستند به‌عنوان انسان تکامل یابند و درنتیجه سطحی باقی می‌ماندند و تماماً با شکل بیرونی چیزها هم هویت بودند. رنج، تو را به عمق بیشتری می‌برد. پارادوکس یا تناقض ماجرا در اینجاست که رنج ناشی از هم‌هویت‌شدگی با فرم است و از طرفی خودِ همین رنج هم این هم‌هویت‌شدگی را از بین خواهد برد. بیشتر این رنج‌ها به خاطر ایگو است هرچند درنهایت همین رنج است که ایگو را نابود می‌کند.
#اکهارت تُله

این رنج ذهنی که شما ایجاد می‌کنید همیشه نوعی عدم پذیرش است، نوعی مقاومت ناخودآگاه نسبت به آنچه هست. در سطح افکار این مقاومت به‌صورت نوعی باور یا قضاوت است. شدت رنج بستگی به میزان مقاومت با لحظه حال دارد.
#اکهارت تُله

*عکس تولید شده با سرویس هوش مصنوعی DALL·E
متن روی عکس از اکهارت

"The greatest difficulty is the mental resistance to things that arise, and the underlying assumption that they should not."
#Eckhart Tolle

"Wouldn't it be wonderful if you could spare them from all suffering? No, it wouldn't. They would not evolve as human beings and would remain shallow, identified with the external form of things. Suffering drives you deeper. The paradox is that suffering is caused by identification with form and erodes identification with form. A lot of it is caused by the ego, although eventually suffering destroys the ego."
#ECKHART TOLLE

The mental suffering you create is always some form of non-acceptance, some form of unconscious resistance to what is. On the level of thought, the resistance is some form of judgement. The intensity of the suffering depends on the degree of resistance to the present moment.
#Eckhart Tolle

سؤال: ازلحاظ فکری چنان در وضعیت حادی هستم که مطلقاً وقفه‌ای در بین افکارم وجود ندارد و به‌شدت دچار حمله افکار و عواطف و احساسات هستم، چه‌کار باید بکنم؟

تمرینات زیر برای ایجاد وقفه سودمند هستند:

تمرین تنفس:

1-تمرین تنفس - رینپوشه

2-تمرین تنفس آگاهانه - #اکهارت تُلِه

3-آگاه بودن از تنفس - #اکهارت تُلِه


تمرین مشاهده گری:

1-تمثیل خیابان شلوغ

2-تمرین مشاهده‌گری - #سانی شارما

3-مشاهده‌گری - #سانی شارما


تمرین ادراک کالبد درون:

1-مطلب شماره یک

2-مطلب شماره دو

3-مطلب شماره سه

4-مطلب شماره چهار

5-مطلب شماره پنج


تمرین خالی شدن از شخص:

1-این تمرین تمام کمکی است که به آن نیاز دارید - #موجی

2-دعوتی به رهایی - #موجی

3-چطور با احساسات و عواطف شدید کنار بیاییم؟ - #موجی

(همچنین می‌توانید از ترکیب این تمرینات نیز استفاده کنید)
به‌طور مثال مشغول تمرین مشاهده گری افکار هستید که ناگهان شدت افکار توان مشاهده گری را از شما می‌گیرند وقتی در چنین حالتی قرار می‌گیرید می‌توانید تا آرام شدن نسبی افکار از تمرین تنفس استفاده کنید و توجه را به دم و بازدم بیاورید.

همین‌طور جهت شناخت منی که رنج می‌کشد مطالعه کتاب‌های زیر بسیار سودمند است:

" با پیر بلخ" از محمد جعفر مصفا
"تفکر زائد" از محمد جعفر مصفا

"نیروی حال" از اکهارت تله
"زمینی نو" از اکهارت تله
(ترجمه مسیحا برزگر یا هنگامه آذرمی)

"رهایی از دانستگی" از کریشنامورتی
"حضور در هستی" از کریشنامورتی

"هنر رهایی از رنج" از آدیا شانتی
"نیلوفر و مرداب " از تیچ نات هان