The first step we take is to notice that what we call ‘I’, our essential self, is simply the experience of being aware or awareness itself, and nothing that we are aware of is essential to us.
Thoughts, images, feelings, activities and relationships are continuously appearing and disappearing, but I alone remain. So ‘I’, the experience of being aware or awareness itself, is the one constant factor in all changing experience.
The body and the mind are objects of our experience. They are known by us; they do not do the knowing or the experiencing. Only awareness is aware.
If we allow our peace and our happiness to depend upon and fluctuate with the content of our experience, we will be miserable most of the time, punctuated by brief moments of respite
Don’t allow your peace to be the hostage of experience.
#RupertSpira The Essential Self

رامانا ماهارشی و ادراک ماهیت حقیقی - #روپرت_اسپایرا

نیایشی از #جف_فاستر

من...
من دعا میکنم...
برای اسرائیل، برای فلسطین
برای همه دعا میکنم.
و اگر مرا برای حمایت نکردن از گروهی قضاوت و محکوم میکنی
پس احتمالا از عمق این عشق آگاه نیستی.
چون عشق هم دعاست و هم آنی که دعا میکند
هم اشتیاق است و هم نور
هم تاریکی است و هم اجابت.
پس من برای تو هم دعا میکنم.
برای تمام بخشهای متضادت
برای تمام کودکانی که درونت میجنگند.
برایت دعا میکنم تا بدانی که آگاهی، مقدم بر هویت است.
برایت دعا میکنم تا «من هستم» را درک کنی.
من هستمی که مقدم است بر
من فلسطینی یا اسرائیلی هستم.
من هستمی که مقدم است بر
من یهودی، مسلمان، مسیحی، بودائی، هندو یا بی‌خدا هستم.
من هستمی که پیش از هر تقسیم‌بندی‌ای وجود دارد.
من هستمی که پیش از تصور هر خدایی وجود دارد.
من هستمی که پیش از زمان وجود داشت.
من هستمی که پیش از اینکه هر چیزی شروع شود وجود داشت
پیش از این عالم وجود داشت.
من هستمی که پیش از رنج و لذتِ زندگی کردن وجود داشت.
پیش از سرزمین‌ها و تاریخ.
من همانم که تو هستی.
من خشم و اندوه و تنهایی توام.
من ترس توام، قلب آسیب‌پذیر توام.
عجز و ناتوانی توام.
و شاید از طریق این چشم‌های وحدت بین
بتوانیم درنهایت همدیگر را دوست داشته باشیم.
باوجود اعتقاداتمان
باوجود خشم باستانی و میل به انتقام‌جویی‌مان.
باوجود مذهب‌هایمان
علیرغم آنچه کتب مقدس به ما می‌گویند که باید به آن فکر کنیم.
تو برادر منی
خواهرمی
فرزندمی
مادرمی
پدرمی
دعا می‌کنم تا پیش از اینکه دیر شود
عشق، جهان را فراگیرد.
برای بیداری دعا می‌کنم.
برای فلسطین
برای اسراییل
دعا می‌کنم پیش از اینکه دیر شود.
برای کودکان دعا می‌کنم
تمام آن نوزادان
تمام مادرها و پدرها
خواهران و برادران
دوستان و دشمنان
برای پایان یافتن این خصومت‌ها دعا می‌کنم پیش از اینکه دیر شود.
برای تمام کسانی که می‌ترسند دعا می‌کنم
دعا می‌کنم تا این دعای کوتاه و غمناک من به طریقی کمک کند.
هرچند کم و ناچیز.
برای تو دعا می‌کنم
برای خودم دعا میکنم
برای همه دعا می‌کنم
من دعا می‌کنم...
من...

I…
I pray…
I pray for Israel.
I pray for Palestine.
I pray for all of us now.
And if you condemn me for taking sides,
or judge me for not taking sides,
then maybe you don’t understand
the depths of this love.
Because love itself is the prayer.
And the one who prays.
And the longing and the light.
And the darkness and the answer.
And so I pray for you too.
For all of your conflicting parts.
For all the children fighting within you.
And I pray for you to know Consciousness prior to identity.

I pray for you to know
the I Am Itself.
Before I am a Palestinian.
Before I am an Israeli.
Before I am Jewish, Muslim, Christian, Buddhist, Hindu, or an atheist.
Before division itself.
Before any notion of God or her absence.
Before time.
Before all of this began.
Before the world,
the joy and the sorrow of living.
Before territory and history.
I am what you are.
I am your rage, your grief, your loneliness.
Your fear. Your vulnerable heart.
Your powerlessness. Your shaking.
And through these non-dual eyes,
perhaps we can finally love each other.
In spite of our beliefs.
In spite of our ancient rage and our lust for revenge.
In spite of religion.
In spite of what the holy books
tell us to think.
You are my brother.
My sister.
My child.
My mother.
My father.
I pray for love to permeate the world.
Before it’s too late.
I pray for awakening.
I pray for Palestine.
I pray for Israel.
Before it’s too late.
I pray for all the children.
All the babies.
All the mothers and fathers.
Sisters and brothers.
Friends and enemies.
I pray for the end of hostilities.
Before it’s too late.
I pray for all those who are scared right now.
I pray that my small, sad prayer helps in some way.
Even in some small way.
Even in some tiny way.
I pray for you.
I pray for me.
I pray for us.
I pray…
I…
#Jeff Foster

"سوال: من مراقبه کردم، به دوره‌های آموزشی مختلف رفتم، کتاب‌های زیادی درباره معنویت خواندم، سعی می‌کنم تا در وضعیت عدم مقاومت بمانم اما اگر از من بپرسید که آیا آن آرامش درونی حقیقی و ماندگار را پیداکرده‌ام یا نه؟ اگر صادقانه بگویم جوابم "نه" است.
چرا تاکنون آن را نیافتم؟ چه کار دیگری باید انجام دهم؟
اکهارت: شما همچنان در بیرون آن را جستجو میکنید و نمی‌توانید از این وضعیت جستجو کردن خارج شوید. -با خودتان این‌طور میگویید که- شاید در دوره آموزشی بعدی جوابم را پیدا کنم یا شاید این تکنیک جدید کارساز شد.
اما چیزی که من به شما میگویم این است:
دنبال آرامش نباش. به دنبال هیچ وضعیت دیگری جز همین‌که در حال حاضر در آن هستی نباش، در غیر این صورت یک تضاد درونی و مقاومتی ناآگاهانه به وجود میاوری. لحظه‌ای که کاملاً این عدم آرامشت را پذیرفتی آنگاه ناآرامی همچون یک کیمیاگری به آرامش تبدیل خواهد شد. هر آن چیزی را که به‌طور کامل بپذیری تو را به آرامش خواهد رساند. این معجزه‌ی تسلیم است."

"پذیرش به این معنی است که به خودت اجازه میدهی تا هر احساسی که در این لحظه داری را لمس کنی چون آن بخشی از ماهیت لحظه حال است.
تو نمیتوانی با آنچه که هست جدل کنی چرا البته میتوانی اما اگر این کار را کنی رنج خواهی کشید."
#اکهارت تُله

“I have been practicing meditation, I have been to workshops, I have read many books on spirituality, I try to be in a state of nonresistance — but if you ask me whether I have found true and lasting inner peace, my honest answer would have to be “no.” Why haven't I found it? What else can I do?”
“You are still seeking outside, and you cannot get out of the seeking mode. Maybe the next workshop will have the answer, maybe that new technique. To you I would say: Don’t look for peace. Don’t look for any other state than the one you are in now; otherwise, you will set up inner conflict and unconscious resistance. Forgive yourself for not being at peace. The moment you completely accept your non-peace, your non-peace becomes transmuted into peace. Anything you accept fully will get you there, will take you into peace. This is the miracle of surrender.”
#EckhartTolle

"Accepting means you allow yourself to feel whatever it is you are feeling at that moment. It is part of the isness of the Now.
You can't argue with what is. Well, you can, but if you do, you suffer."
#EckhartTolle

ادراکی بر عملکرد ایگو - #روپرت_اسپایرا

*ایگو همچون یک لایه زیرین درتمام فعالیتها احساس میشود.
حسی از کمبود، ترس و مقاومت که بطور مستمر ادامه دارد. شاید مدام به آن فکر نکنیم اما آن همچون تمی زیرین در زندگی ما جریان دارد.
هنگامی‌که توجه‌مان به امور بیرونی زندگی نیست و در موردشان فکر نمی‌کنیم دوباره و دوباره به این لایه ایگو برمی‌گردیم، به لایه کمبود، ترس و مقاومت. و همین‌که با آن روبه‌رو می‌شویم برای رها شدن از شرش و آرام کردنش دوباره به بیرون می‌رویم تا بلکه با برآورده کردن نیازهای دائمی‌اش اندکی آرام گیریم. غافل از اینکه ماهیت حقیقی ما در پس این لایه ایگو قرار دارد و تا زمانی که آن را به‌درستی نبینیم این چرخه مدام تکرار خواهد شد.

شرحی بر عملکرد ایگو و مراقبه‌ی ماهیت حقیقی - #مسیرمستقیم

* این مطلب را شرحی بر این ویدئو درنظر بگیرید.

اگر مراقبه پست قبل به هر طریقی توجه شما را به خودش جلب کرد پیشنهاد می‌کنم "حتماً" با مطالب بعد همراه باشید. (می‌توانید همچنان بازهم به آن مراقبه رجوع کنید)
بعضی از افرادی که مراقبه را انجام دادند آن ادراک را تجربه‌ای از هیچ، بعضی بشدت رهایی‌بخش و تعداد بیشتری عجیب نام‌گذاری کردند. دوست عزیزی هم که به‌درستی آن را بررسی کرده بودند گفتند:
"هرگز گمان نمی‌کردم که چنین چیز(البته که چیز نیست) عجیبی درونم وجود داشته باشد که تا الآن هرگز متوجهش نبودم، گویا برای اولین بار متوجه آن یا بهتر بگم متوجه خودم شدم. چه رهایی عجیبی. عجیبه که چطور تا الآن اصلاً متوجه چنین چیزی نبودم؟"

آگاه بودن از آگاهی - #روپرت_اسپایرا

*این مراقبه مهم را همسو با مطالب قبل درنظر بگیرید. میتوانید همچنان به این مراقبه رجوع کنید تا بهتر مطلب را ادراک کنید.

"این آگاه بودن از آگاه بودن، از دیدگاهِ ذهنِ عینیت‌گرا چیز خاصی به نظر نمی‌رسد، اما اگر ما از تجربه‌یِ آگاه بودن آگاه باشیم، اگر ما آن آگاهی که با آن تمام چیزها و تجربیات شناخته می‌شوند را بشناسیم، آنگاه درواقع ما به برترین فرم عبادت یا مراقبه رسیده‌ایم، و این مراقبه‌ای است که سایر مراقبه‌ها مقدمات آن هستند."
از متن سخنرانی روپرت اسپایرا

در میان دو کرانه‌ی رنج و لذت، رودخانهٔ زندگی جاری است. فقط زمانی که ذهن از همراه شدن با جریان زندگی امتناع کرده و در این کرانه‌ها گیر کند مشکل پیش آمده و گرفتار می‌شود.
منظورم از همراه شدن با جریان زندگی پذیرش است.
بگذار تا آنچه می‌آید بیاید و آنچه می‌رود برود.
#نیسارگاداتا ماهاراج

Between the banks of pain and pleasure the river of life flows. It is only when the mind refuses to flow with life, and gets stuck at the banks, that it becomes a problem. By flowing with life I mean acceptance -- letting come what comes and go what goes.
#Nisargadatta Maharaj

"هشیار باش تا تصاویر معنوی را با صفحه نمایش اشتباه نگیری"

#رامانا ماهارشی
#پاپاجی