خوشبختی چیست؟ #روپرت_اسپایرا

*این ویدئو را میتوانید شرحی بر دو مطلب قبل درنظر بگیرید.

ماهیت شما شادی است. اینکه اشتیاق شادی یا خوشبختی دارید امر اشتباهی نیست. آنچه اشتباه است این است که به‌جای اینکه در درون به دنبالش باشید آن را در بیرون جستجو می‌کنید.
#رامانا ماهارشی

Happiness is your nature. It is not wrong to desire it. What is wrong is seeking it outside when it is inside.
#Ramana Maharshi

ما انرژی زیادی برای ساختن "مناطق امنی" که مدام در حال فروپاشی هستند صرف میکنیم. این همان اصل و اساس سمسارا است، یعنی همان چرخه رنجی که ناشی از جستجوی مداوم شادی در جاهای اشتباه است.
#پماچودرون

We spend so much energy wasting time trying to create ‘zones of safety’, which are always falling apart. That's the essence of samsara - the cycle of suffering that comes from continually seeking happiness in all the wrong places.
#PemaChodron

هدف از رنج کشیدن چیست؟ - #روپرت_اسپایرا

* مطالب را همسو باهم درنظر بگیرید.

انجمن آنلاین "جهان را بیدار کن" هرچند سال یک‌بار مستندی عمیق در جهت بیداری بشریت ارائه می‌کنند. نام مستند قبلی آنها سامادهی بود که عده زیادی از افرادی که در جستجوی حقیقت هستند این مستند را دیده‌اند. همان‌طور که در صفحه آنها آمده، هدفشان خدمت به بیداری بشریت به ماهیت حقیقی‌شان است.
چند روز پیش، مستند جدیدی از " جهان را بیدار کن" عرضه شد.
نام این مستند جدید، "بیداری ذهن" است.
یکی از همراهان عزیز این کانال محبت کردند و این مستند را به‌خوبی ترجمه کرده و در اختیار ما قراردادند. با سپاس فراوان از محبت و عشقی که به همه ما داشتند.
این مستند در کانال آپلود خواهد شد.

مستند بیداری ذهن

*انجمن آنلاین "جهان را بیدار کن" هرچند سال یک‌بار مستندی عمیق در جهت بیداری بشریت ارائه می‌کنند. نام مستند قبلی آنها سامادهی بود که عده زیادی از افرادی که در جستجوی حقیقت هستند این مستند را دیده‌اند. همان‌طور که در صفحه آنها آمده، هدفشان خدمت به بیداری بشریت به ماهیت حقیقی‌شان است.
چند روز پیش، مستند جدیدی از " جهان را بیدار کن" عرضه شد.
نام این مستند جدید، "بیداری ذهن" است.
یکی از همراهان عزیز این کانال محبت کردند و این مستند را به‌خوبی ترجمه کرده و در اختیار ما قراردادند. با سپاس فراوان از محبت و عشقی که به همه ما داشتند.

وقتی فکری توجه‌ات را به‌طور کامل به خودش جذب می‌کند، به این معناست که تو با این صدا هم‌هویت‌شده و خودت را با آن‌ یکی می‌پنداری. در این صورت این افکار، حسی از "خود" را شکل می‌دهند؛ و این خود، همان "ایگو" است. یک من ذهنی.
این خودی که ساخته‌ی ذهن است همیشه احساس ناکافی بودن و متزلزل بودن می‌کند. به همین خاطر است که ترس و میل یا خواسته، احساساتِ غالب و همین‌طور نیروهایِ برانگیزاننده‌یِ آن هستند.
هنگامی‌که تشخیص دادی که صدایی درون سرت است که این صدا وانمود می‌کند که خودِ تو هستی و هرگز هم حرف زدن را متوقف نمی‌کند، آنگاه از هم هویت شدنِ ناآگاهانه با جریان افکار بیدار می‌شوی. هنگامی‌که متوجه آن صدا بشوی آنگاه درک می‌کنی که آن چیزی که تو هستی این صدا یعنی این فکر کننده نیست، بلکه همان است که از این صدا آگاه است.
#اکهارت تُله



من افکارم،
احساساتم،
حواس پنج‌گانه‌ام،
و تجربیاتم نیستم.
من محتوای زندگی‌ام نیستم.
من خودِ زندگی‌ام.
من فضایی هستم که در آن همه‌چیز اتفاق میفتد.
من آگاهی‌ام.
من لحظه‌یِ حالم.
من هستم."

#اکهارت تُله

When each thought absorbs your attention completely, it means you identify with the voice in your head. Thought then becomes invested with a sense of self. This is the ego, a mind-made "me." That mentally constructed self feels incomplete and precarious. That's why fearing and wanting are its predominant emotions and motivating forces.
When you recognize that there is a voice in your head that pretends to be you and never stops speaking, you are awakening out of your unconscious identification with the stream of thinking. When you notice that voice, you realize that who you are is not the voice -- the thinker -- but the one who is aware of it.
#EckhartTolle

I am not my thoughts,
emotions,
sense perceptions,
and experiences.
I am not the content of my life.
I am Life.
I am the space in which all things happen.
I am consciousness.
I am the Now.
I Am"
#EckhartTolle

تو این شخص نیستی بلکه تو چیزی هستی که از این شخص آگاه است.
تو آن آگاهیِ پس‌زمینه هستی.
تو افکار و احساسات و حواس و تصاویر نیستی.
افکار و احساسات و حواس و تصاویر می‌آیند و می‌روند اما آن چیزی که از این‌ها آگاه است مقدم بر اینهاست. همیشه ثابت است و مستقل از کیفیات چیزهایی است که از آنها آگاه است.
ماهیتِ حقیقیِ تصاویرِ دائم التغیر، صفحه‌نمایش ثابتی است که مقدم بر تصاویر و مستقل از آن‌هاست.
تو آن آسمانِ گسترده‌یِ بی‌انتها و آزاد و رهایی. فراموشی منجر به این شده که خودت را ابرهای دائم التغیر بپنداری. این چیزی که صرفاً خودت را آن می‌پنداری، یعنی این شخص، یعنی این داستان، داستانِ ابرهاست.
ای آسمان، این داستانِ ابرها که خودت را صرفاً آن می‌پنداری حقیقت تو نیست، تو بسیار بسیار وسیعتر و عمیقتر و گسترده‌تر از این مجموعه ابرها هستی.
حقیقت خودت را به یاد بیاور.
من این افکار و احساسات و حواس و تصاویر دائم التغیر نیستم، چیزی در اینجاست که مقدم بر اینهاست و اینها را می‌شناسد.
تمام این ابرها در آسمانی گسترده پدیدار و ناپدید می‌شوند.
تمام این تصاویر در صفحه‌نمایشی ثابت و مستقل پدیدار و ناپدید می‌شوند.
تمام این افکار و احساسات و حواس...
من چیستم؟
خودت را به یاد بیاور.

#مسیرمستقیم

یک صفحه‌نمایشِ عاری از رنگ، ممکن است تمام رنگ‌ها را به خودش بگیرد و به‌این‌ترتیب به صورت یک فرد، یک منظره یا یک ساختمان به نظر برسد اما در حقیقت آن صفحه نمایش هرگز تبدیل به هیچ‌کدام از این‌ها نمی‌شود. درست به همین ترتیب «من» یعنی نورِ آگاهیِ محض، درون خود مرتعش شده و درنتیجه تمام این نام‌ها و فرم‌های به‌ظاهر محدود را به خودش می‌گیرد بدون اینکه درواقع هرگز تبدیل به یک عینیت محدود، خود یا دنیا شود.
#روپرت_اسپایرا

جستجوی خوشبختی در بدن، ذهن و دنیا چیزی مثل جستجوی صفحه‌نمایش درون فیلم است. صفحه‌نمایش درون فیلم ظاهر نمی‌شود اما بااین‌حال بطور هم‌زمان تمام آنچه در فیلم دیده می‌شود چیزی جز صفحه‌نمایش نیست. درست به همین صورت که صفحه‌نمایش در این چیزی که به‌وضوح دیده می‌شود "پنهان" شده است، خوشبختی نیز در تمام تجربه‌ها "پنهان" است.
#روپرت_اسپایرا

اینکه چیزی که می‌بینیم منظره‌یِ درون فیلم است یا صفحه‌نمایش، بستگی به نوع نگاه ما دارد و نه آن چیزی که می‌بینیم.
(در ارتباط با یک فیلم) ما در ابتدا تصاویر را می‌بینیم، آنگاه صفحه‌نمایش را تشخیص می‌دهیم و سپس صفحه‌نمایش را به عنوان آن تصاویر می‌بینیم.
به عبارت دیگر:
در ابتدا فقط کثرت و گوناگونیِ عینیت‌ها را می‌بینیم، آنگاه حضورِ آگاهی را تشخیص می‌دهیم و سپس آگاهی را به عنوان کلیت تجربه‌ی عینی می‌بینیم.
#روپرت_اسپایرا

A colourless screen may assume all colours and thus appear as a person, landscape or building, but never actually becomes any of these. Likewise, I, the light of pure Knowing, vibrate within Myself and, as a result, assume all apparently limited names and forms, without ever actually becoming a limited object, self or world.
#Rupert Spira

Whether we see a landscape or a screen depends on the way we see, not what we see. First we see a landscape; then we recognise the screen; then we see the screen as a landscape. First we see only a multiplicity and diversity of objects; then we recognise the presence of awareness; then we see awareness as the totality of objective experience.
#RupertSpira


Looking for happiness in the body, mind or world is like looking for the screen in a movie. The screen doesn’t appear in the movie, and yet, at the same time, all that is seen in the movie is the screen. In the same way that the screen ‘hides’ in plain view, so happiness ‘hides’ in all experience.
#Rupert Spira

«همچو مُسْتَسقی کز آبش سیر نیست
بر هر آنچه یافتی بالله مايست»
معنی بیت:
ای طالب و ای سالک تو نیز همچون کسی باش که سخت تشنه‌کام است و هر چه آب می‌نوشد سیراب نمی‌گردد و در این طریق به هر چه رسیدی و یافتى اكتفا مكن.

«بی‌نهایت حضرت است این بارگاه
صدر را بگذار صدر توست راه»
معنی بیت:
زیرا مراتبِ تجلیاتِ بارگاهِ حق را نهایتی نیست، هر آن مرتبه‌ای که به گمانت عالی‌ترین مرتبه عرفانی است رها کن و از آن بگذر که مرتبه عالی تو در اینست که هماره سالک باشی.
منظور بیت: در سلوک، هر مرتبه‌ای که خیال کردی عالی‌ترین مرتبۀ کمال است از آن بگذر و آن را راه و طریق بینگار نه منزل مقصود. چنانکه هرگاه کسی، راه را منزل مقصود انگارد، قهراً به مقصود نخواهد رسید. چنانکه شبستری گفت:
«کسی بر سر وحدت گشت واقف
که او واقف نشد اندر مواقف»
وجه دیگر: مقامات سلوک بینهایت است و نباید به صرف رسیدن به چند مرتبه خود را مرشد کامل و مسند نشین فرض کنی چنانکه خوارزمی گفت: "باید که سر به مقامی فرو نیاری و اگر هرروز به هفتاد درجه برآئی باید که در نیل درجه دوم از استحسان اول، استغفار نمائی.... پس هر که در مقامی عنانِ طلب باز کشد و آتش اشتیاق او انطفاء پذیرد و دست از آستین طلب بازداشته، دامن خرسندی گیرد هر آینه شائبه اعتقاد تباهی باشد در کمال حق."
(از کتاب شرح مثنوی #مولانا کریم زمانی)

*دوستان عزیز هشیار باشند که مسیر شناخت حقیقت مسیری صفر و یکی نیست بلکه بحری است که انتهایی برایش وجود ندارد یا به گفته خود روپرت اسپایرا "در مسیر شناخت حقیقت هیچ انتهایی وجود ندارد" و سالک حقیقی صرفاً غریق بحر بی‌انتهای شناخت است.

تنها مراقبه حقیقی این است که بطور پیوسته و غیر شخصی، تمام چیزهایی که در زندگی اتفاق میفتد را صرفا به عنوان تحرکاتی در آگاهی کیهانی مشاهده کنیم.
#رامش بالسکار

The only true meditation is the constant impersonal witnessing of all that takes place in one's life as mere movements in universal Consciousness.
#Ramesh Balsekar

خویش، آن حقیقت یگانه‌ای است که همیشه وجود دارد و با نور خویش است که سایر چیزها دیده می‌شوند.
ما این را فراموش می‌کنیم و بر ظواهر متمرکزیم.
آن‌چنان غرق عینیت‌ها یا ظواهری که با نور آشکارشده‌اند هستیم که به خود نور هیچ توجهی نمی‌کنیم.
در وضعیت‌های بیداری یا خواب با رؤیا که در آن چیزها ظاهر می‌شوند و همچنین در وضعیت خواب بدون رؤیا که در آن چیزی نمی‌بینیم، آن نور آگاهی یا خویش همیشه وجود دارد. کاری که باید انجام شود این است که روی مشاهده‌کننده تمرکز شود نه روی مشاهده‌شده، نه روی عینیت‌های بیرونی بلکه روی نوری که آن‌ها را آشکار می‌کند.
#رامانا ماهارشی

The Self is the one Reality that always exists, and it is by the light of the Self that all other things are seen.
We forget it and concentrate on the appearance.
We are so engrossed with the objects or appearances revealed by the light, that we pay no attention to the light.
In the waking or dream state in which things appear, and in the sleep state in which we see nothing, there is always the light of Consciousness or Self, like the hall lamp which is always burning. The thing to do is to concentrate on the seer and not on the seen, not on the objects, but on the Light which reveals them.
~ Gems from Bhagvan Sri #Ramana Maharshi.