Forwarded from تفحص خویش
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مراقبه تنفس - #مینگیور رینپوشه
خطاب به عزیزانی که مشغول انجام تمرین تنفس هستند
و به شیوههایی که بیان شد در طی روز توجه را از افکار و احساسات به سمت
دم و بازدم میاورند،
هنگامیکه بعد از مدتی غرق توجه به تنفس شدید،
این سؤال را از خودتان بپرسید که:
"این چه چیزی است که مشغول نَفَس کشیدن است؟"
و بعد عمیقتر به تنفس نگاه کنید و عمیقتر متوجهاش باشید.
جواب در خودِ نفسها است و نه در ذهن شما.
و به شیوههایی که بیان شد در طی روز توجه را از افکار و احساسات به سمت
دم و بازدم میاورند،
هنگامیکه بعد از مدتی غرق توجه به تنفس شدید،
این سؤال را از خودتان بپرسید که:
"این چه چیزی است که مشغول نَفَس کشیدن است؟"
و بعد عمیقتر به تنفس نگاه کنید و عمیقتر متوجهاش باشید.
جواب در خودِ نفسها است و نه در ذهن شما.
Forwarded from تفحص خویش
طرح یک پرسش:
دوستان عزیزی که مطالب را پیگیری میکنند لطفا این سه مطلب را بار دیگر عمیقا مورد بررسی قرار داده و به سؤال زیر جواب دهند:
چه چیز مشترکی در این سه مطلب وجود دارد؟
۱-مطالب چندروز اخیر درباره نَفَس کِشنده.
۲-مطلب مراقبهای کوتاه و بسیار عمیق ( مراقبه ای که در آن توجه از صدای درون سر به شنونده این صدا هدایت میشد)
۳-مطلب مربوط به لقاح
آدرس صفحه اینستاگرام: مسیرمستقیم
دوستان عزیزی که مطالب را پیگیری میکنند لطفا این سه مطلب را بار دیگر عمیقا مورد بررسی قرار داده و به سؤال زیر جواب دهند:
چه چیز مشترکی در این سه مطلب وجود دارد؟
۱-مطالب چندروز اخیر درباره نَفَس کِشنده.
۲-مطلب مراقبهای کوتاه و بسیار عمیق ( مراقبه ای که در آن توجه از صدای درون سر به شنونده این صدا هدایت میشد)
۳-مطلب مربوط به لقاح
آدرس صفحه اینستاگرام: مسیرمستقیم
Forwarded from تفحص خویش
«خودت را به یاد بیاور»
ضمن سپاس از پاسخهای آگاهانه دوستان عزیزم در ارتباط با پست قبل
موردی که باید اشاره شود این است که ما گاهی به خاطر یک خطای ادراکی گمان میکنیم آگاهی «درون» ما وجود دارد. یا درون حیوانات و گیاهان.
پرسش حقیقی اما در اینجا این است که این انسان و گیاه و حیوان دقیقاً چیست؟
آیا ما در عالم هستی حقیقتاً چیزهایی با عنوان انسان و حیوان و گیاه داریم یا اینها صرفاً نامگذاریهای ذهنی جهت تفکیک و تمایز بین چیزهایی است که حقیقتاً اصلاً آنها را نمیشناسیم.
آیا اگر مثلاً به سمت یک گل برویم و نامش را بپرسیم به ما خواهد گفت که من «گل» هستم؟ ترکیبی از گاف و لام؟
اگر این نامها را از چیزها برداریم چه چیز باقی میماند؟
آیا زندگی «درون» علی، امیر، مایکل، توماس، سارا، خرگوش، زرافه، فیل، جوجهتیغی، گل رز، درخت چنار، درخت سرو، جغد و عقاب وجود دارد یا اینها خودِ زندگی هستند؟ این اسمها صرفاً نامگذاریهای ذهنی هستند اگر این چیزها را از اسمهایشان خالی کنیم چه چیزی اینجا در جریان است؟
فقط هست آنچه که هست.
در حقیقت هیچچیزی با عنوان انسان و حیوان و گیاه اصلاً وجود ندارد و فقط زندگی است که در جریان است.
نَفَس کِشنده همان چیزی است که به صدای ذهن گوش میدهد و همان چیزی است که عمل لقاح را پیش میبرد و همان چیزی است که دستوپا و صورت و چشم دارد و همان چیزی است که هماکنون مشغول خواندن این متن است.
*عمیقاً به ویدئو توجه کنید چون میتواند پاسخ سوالات زیادی باشد.
ضمن سپاس از پاسخهای آگاهانه دوستان عزیزم در ارتباط با پست قبل
موردی که باید اشاره شود این است که ما گاهی به خاطر یک خطای ادراکی گمان میکنیم آگاهی «درون» ما وجود دارد. یا درون حیوانات و گیاهان.
پرسش حقیقی اما در اینجا این است که این انسان و گیاه و حیوان دقیقاً چیست؟
آیا ما در عالم هستی حقیقتاً چیزهایی با عنوان انسان و حیوان و گیاه داریم یا اینها صرفاً نامگذاریهای ذهنی جهت تفکیک و تمایز بین چیزهایی است که حقیقتاً اصلاً آنها را نمیشناسیم.
آیا اگر مثلاً به سمت یک گل برویم و نامش را بپرسیم به ما خواهد گفت که من «گل» هستم؟ ترکیبی از گاف و لام؟
اگر این نامها را از چیزها برداریم چه چیز باقی میماند؟
آیا زندگی «درون» علی، امیر، مایکل، توماس، سارا، خرگوش، زرافه، فیل، جوجهتیغی، گل رز، درخت چنار، درخت سرو، جغد و عقاب وجود دارد یا اینها خودِ زندگی هستند؟ این اسمها صرفاً نامگذاریهای ذهنی هستند اگر این چیزها را از اسمهایشان خالی کنیم چه چیزی اینجا در جریان است؟
فقط هست آنچه که هست.
در حقیقت هیچچیزی با عنوان انسان و حیوان و گیاه اصلاً وجود ندارد و فقط زندگی است که در جریان است.
نَفَس کِشنده همان چیزی است که به صدای ذهن گوش میدهد و همان چیزی است که عمل لقاح را پیش میبرد و همان چیزی است که دستوپا و صورت و چشم دارد و همان چیزی است که هماکنون مشغول خواندن این متن است.
*عمیقاً به ویدئو توجه کنید چون میتواند پاسخ سوالات زیادی باشد.
چنانچه مطالب چند روز اخیر توجه شما را به خودش جلب کرد پیشنهاد میکنم مطلب زیر را ببینید. از آنجا که پستهای اخیر همسو با این مطلب بودند الزاما نیاز نیست تا مطالبی که در ابتدای این ویدئو به آنها اشاره شده را ببینید.
Forwarded from مسیر مستقیم
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
"اولین و بزرگترین خطای ادراکی" - #مسیرمستقیم
لقاح
من کیستم؟
مطلبی از آدیاشانتی
در این لحظه چه چیزی درون من مشغول نفس کشیدن است؟
مطلبی از رامانا ماهارشی
درست ببین مطلبی از نیسارگاداتا ماهاراج
پری رو تاب مستوری ندارد
«کشف کنید که این من کاذب از کجا برمیخیزد»
وَجْهَهُ
بگذار زندگی از تو مراقبت کند - آنا براون
زندگی - آنا براون
نادوگانگی چیست؟ پال اسمیت
«خودت را به یاد بیاور»
لقاح
من کیستم؟
مطلبی از آدیاشانتی
در این لحظه چه چیزی درون من مشغول نفس کشیدن است؟
مطلبی از رامانا ماهارشی
درست ببین مطلبی از نیسارگاداتا ماهاراج
پری رو تاب مستوری ندارد
«کشف کنید که این من کاذب از کجا برمیخیزد»
وَجْهَهُ
بگذار زندگی از تو مراقبت کند - آنا براون
زندگی - آنا براون
نادوگانگی چیست؟ پال اسمیت
«خودت را به یاد بیاور»
Forwarded from تفحص خویش
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اگر در آرزوی یافتن حقیقتی "تو" باید محو شوی.
#موجی
«هیچ کس را تا نگردد او فنا
نیست ره در بارگاه کبریا»
#مولانا
به نفس کشیدنتان آگاه باشید. آیا این شخص (علی، مریم، سارا، ...) نفس میکشد یا نفس کشیدن خود به خودی اتفاق میفتد؟
به دستوپایتان نگاه کنید، آیا اینها دست و پای این شخص هستند یا خود به خودی فقط وجود دارند؟
متوجهی دیدن یا نگاه کردن باشید. آیا این شخص با توانایی خودش مشغول دیدن است یا دیدن، شنیدن، بوییدن و ... خود به خودی توسط همان نیرویی که تمام آن فرایند را پیش برد اتفاق میفتد؟
همینطور راه رفتن، حرف زدن و ...
این صدایی که از حنجره بیرون میآید از کجاست؟ فرایند تولید صدا از کجاست؟ آیا این شخص از ماهیت و ذات و خلق این صدا آگاه است یا صدا هم بهطور خود به خودی مثل نفس کشیدن فقط اتفاق میفتد؟
این چیزی که در آینه میبینم آیا صورت من است؟
از این چیزی که گمان میکنی هستی "تماماً" خالی شو تا متوجهی آن چیزی که حقیقتاً هستی بشوی. حقیقت تو همان هشیاریای است که یک تکسلول را تبدیل به چیزی کرد که هماکنون مشغول خواندن این متن است.
"تو یکی تو نیستی ای خوش رفیق
بلکه گردونی ودریای عمیق"
#مولانا
#موجی
«هیچ کس را تا نگردد او فنا
نیست ره در بارگاه کبریا»
#مولانا
به نفس کشیدنتان آگاه باشید. آیا این شخص (علی، مریم، سارا، ...) نفس میکشد یا نفس کشیدن خود به خودی اتفاق میفتد؟
به دستوپایتان نگاه کنید، آیا اینها دست و پای این شخص هستند یا خود به خودی فقط وجود دارند؟
متوجهی دیدن یا نگاه کردن باشید. آیا این شخص با توانایی خودش مشغول دیدن است یا دیدن، شنیدن، بوییدن و ... خود به خودی توسط همان نیرویی که تمام آن فرایند را پیش برد اتفاق میفتد؟
همینطور راه رفتن، حرف زدن و ...
این صدایی که از حنجره بیرون میآید از کجاست؟ فرایند تولید صدا از کجاست؟ آیا این شخص از ماهیت و ذات و خلق این صدا آگاه است یا صدا هم بهطور خود به خودی مثل نفس کشیدن فقط اتفاق میفتد؟
این چیزی که در آینه میبینم آیا صورت من است؟
از این چیزی که گمان میکنی هستی "تماماً" خالی شو تا متوجهی آن چیزی که حقیقتاً هستی بشوی. حقیقت تو همان هشیاریای است که یک تکسلول را تبدیل به چیزی کرد که هماکنون مشغول خواندن این متن است.
"تو یکی تو نیستی ای خوش رفیق
بلکه گردونی ودریای عمیق"
#مولانا
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
اگر در آرزوی یافتن حقیقتی "تو" باید محو شوی.
#موجی
من در آرزوی یافتن حقیقتم چطور باید محو شوم؟
جواب سؤالی در ارتباط با ویدئوی قبل از موجی
نمونه سؤالاتی که پرسیده شد و سعی شد تا در این فایل جواب داده شود:
کلاً هدف از مراقبه چیه؟
چطور مراقبه انجام بدم؟
آیا بیست دقیقه برای مراقبه کافیه؟
در هنگام مراقبه مشاهده گری به شدت درگیر افکار میشم چهکار باید بکنم؟
در انجام مراقبه وسواس دارم آیا راهحلی وجود داره؟
و سؤالاتی دیگر
#موجی
من در آرزوی یافتن حقیقتم چطور باید محو شوم؟
جواب سؤالی در ارتباط با ویدئوی قبل از موجی
نمونه سؤالاتی که پرسیده شد و سعی شد تا در این فایل جواب داده شود:
کلاً هدف از مراقبه چیه؟
چطور مراقبه انجام بدم؟
آیا بیست دقیقه برای مراقبه کافیه؟
در هنگام مراقبه مشاهده گری به شدت درگیر افکار میشم چهکار باید بکنم؟
در انجام مراقبه وسواس دارم آیا راهحلی وجود داره؟
و سؤالاتی دیگر
(امید که دوستان به ارتباط عمیق این پست با چند مطلب قبل آگاه باشند)
همه آگاه هستند، همهی هشت میلیارد نفر از ما.
ما از افکار، احساسات، حسهای بدن و حواس پنجگانه آگاهیم. همه در این تجربهیِ آگاه بودن سهیم هستند اما تعداد خیلی کمی از آگاه بودنشان، آگاهند.
زندگیِ بیشتر مردم صرفاً شامل جریانی از افکار، تصاویر، باورها، احساسات، حواس، دیدنیها، شنیدنیها و از این قبیل است. عده کمی هستند که از خودشان بپرسند:
"این چه چیزی است که از این جریان افکار و احساسات و حواس آگاه است؟" یا
"من با چه چیزی از این تجربیاتم آگاهم؟"
شناخت ماهیتِ وجودیِ خودمان یا درواقع شناختِ آگاهی از وجود خودش، اصلیترین، اساسیترین و مأنوسترین تجربه ماست. در همین تجربه است که آن آرامش و شادی و عشقی که تمام مردم مشتاقش هستند وجود دارد. در اینجا مشخص میشود که آن شادیای که مدتهاست در بیرون از خودمان یعنی در موقعیتها، عینیتها و روابط در جستجویش بودیم، صرفاً در شناختی ساده از ماهیت وجودی خودمان همانگونه که حقیقتاً هست، همیشه حاضر و در دسترس است.
شناخت ماهیت وجودی خودمان در هرکدام از ما در قالب تجربه «من هستم» یا «من آگاه هستم» یا بهسادگی فقط «من» میدرخشد. این تجربهی واضح، آشنا و مأنوس کیفیت عینی ندارد و به همین دلیل توسط اکثریت مردم نادیده گرفته میشود. این نادیده گرفتنِ ماهیتِ وجودیِ خودمان اصلیترین علت ناراحتی و ناشادمانی است.
در تمام تجربهها به دنبال آنی باش که پدیدار نشده، حرکت و تغیر نکرده، دگرگون نشده و ناپدید نمیشود و آنگاه بدان که تو همانی.
#روپرت_اسپایرا
"Everybody is aware, all eight billion of us. We are aware of thoughts, feelings, sensations, and perceptions. All people share the experience of being aware, but relatively few people are aware that they are aware.
Most people’s lives consist of a flow of thoughts, images, ideas, feelings, sensations, sights, sounds, and so on. Very few people ask, 'What is it that knows this flow of thoughts, feelings, and perceptions? With what am I aware of my experience?'
The knowing of our being - or rather, awareness’s knowing of its own being - is our primary, fundamental and most intimate experience. It is in this experience that the peace, happiness and love for which all people long reside. The happiness we have sought so long outside of ourselves, in situations, objects and relationships, turns out to be always present and available in the simple knowing of our own being as it truly is.
The knowing of our own being shines in each of us as the experience ‘I am’ or ‘I am aware’, or simply the knowledge ‘I’. This obvious, familiar and intimate experience has no objective qualities and is, therefore, overlooked or ignored by the majority of people. This overlooking of our own being is the ultimate cause of unhappiness."
"Look in all experience for that which does not appear, move, change, evolve or disappear, and know yourself as that."
#RupertSpira
همه آگاه هستند، همهی هشت میلیارد نفر از ما.
ما از افکار، احساسات، حسهای بدن و حواس پنجگانه آگاهیم. همه در این تجربهیِ آگاه بودن سهیم هستند اما تعداد خیلی کمی از آگاه بودنشان، آگاهند.
زندگیِ بیشتر مردم صرفاً شامل جریانی از افکار، تصاویر، باورها، احساسات، حواس، دیدنیها، شنیدنیها و از این قبیل است. عده کمی هستند که از خودشان بپرسند:
"این چه چیزی است که از این جریان افکار و احساسات و حواس آگاه است؟" یا
"من با چه چیزی از این تجربیاتم آگاهم؟"
شناخت ماهیتِ وجودیِ خودمان یا درواقع شناختِ آگاهی از وجود خودش، اصلیترین، اساسیترین و مأنوسترین تجربه ماست. در همین تجربه است که آن آرامش و شادی و عشقی که تمام مردم مشتاقش هستند وجود دارد. در اینجا مشخص میشود که آن شادیای که مدتهاست در بیرون از خودمان یعنی در موقعیتها، عینیتها و روابط در جستجویش بودیم، صرفاً در شناختی ساده از ماهیت وجودی خودمان همانگونه که حقیقتاً هست، همیشه حاضر و در دسترس است.
شناخت ماهیت وجودی خودمان در هرکدام از ما در قالب تجربه «من هستم» یا «من آگاه هستم» یا بهسادگی فقط «من» میدرخشد. این تجربهی واضح، آشنا و مأنوس کیفیت عینی ندارد و به همین دلیل توسط اکثریت مردم نادیده گرفته میشود. این نادیده گرفتنِ ماهیتِ وجودیِ خودمان اصلیترین علت ناراحتی و ناشادمانی است.
در تمام تجربهها به دنبال آنی باش که پدیدار نشده، حرکت و تغیر نکرده، دگرگون نشده و ناپدید نمیشود و آنگاه بدان که تو همانی.
#روپرت_اسپایرا
"Everybody is aware, all eight billion of us. We are aware of thoughts, feelings, sensations, and perceptions. All people share the experience of being aware, but relatively few people are aware that they are aware.
Most people’s lives consist of a flow of thoughts, images, ideas, feelings, sensations, sights, sounds, and so on. Very few people ask, 'What is it that knows this flow of thoughts, feelings, and perceptions? With what am I aware of my experience?'
The knowing of our being - or rather, awareness’s knowing of its own being - is our primary, fundamental and most intimate experience. It is in this experience that the peace, happiness and love for which all people long reside. The happiness we have sought so long outside of ourselves, in situations, objects and relationships, turns out to be always present and available in the simple knowing of our own being as it truly is.
The knowing of our own being shines in each of us as the experience ‘I am’ or ‘I am aware’, or simply the knowledge ‘I’. This obvious, familiar and intimate experience has no objective qualities and is, therefore, overlooked or ignored by the majority of people. This overlooking of our own being is the ultimate cause of unhappiness."
"Look in all experience for that which does not appear, move, change, evolve or disappear, and know yourself as that."
#RupertSpira
Forwarded from تفحص خویش
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
من کیستم؟ - بیلی دویل Billy Doyle
این ویدئوی بسیار مهم در جهت ادراک مطالب اخیر بسیار مفید است.
تمام جملات این سخنرانی تأمل برانگیز، مراقبهگون و دلنشین است.
این ویدئوی بسیار مهم در جهت ادراک مطالب اخیر بسیار مفید است.
تمام جملات این سخنرانی تأمل برانگیز، مراقبهگون و دلنشین است.
معجزه حقیقی
این سؤال را پسربچهای سیزدهساله به نام الکساندر از روپرت اسپایرا میپرسد:
الکساندر: آیا جادو وجود داره؟
#روپرت_اسپایرا : منظورت از جادو مثلاً یک نفره که بتونه یک تیکه فلز رو خم کنه یا کارهایی مثل این؟
الکساندر: من خودم فکر نمیکنم چنین چیزی وجود داشته باشه، خیلی بعیده، اما آره منظورم همینه.
روپرت: ببین سؤالت بهنوعی داره به این موضوع اشاره میکنه که پس بیشتر چیزهایی که دارن اتفاق میفتند چیزی مثل جادو یا معجزه نیستند؛ اما حالا این موضوع رو درنظر بگیر: قبل از اینکه تمام این چیزهایی که وجود دارند پدیدار بشوند هیچکدامشان اصلاً وجود نداشتند. هیچچیزی وجود نداشته است، بنابراین هر چیزی که ظاهر شده باید از درون چیزی که خودش یک «چیز» نیست ظاهر شده باشد. پیش از بیگ بنگ یا مهبانگ هیچچیزی وجود نداشت. این عالم هستی خودش از همان وضعیتِ نیستی بیرون آمده است.* حالا چطور ممکن است که چیزی از هیچ به وجود بیاید؟ معجزه حقیقی این است. معجزه حقیقی این نیست که عدهای با قدرتی خاص بتوانند قاشقی را خم کنند بلکه معجزه حقیقی این است که اصلاً چیزی در تجربه وجود دارد. معجزه حقیقی این است.
*"کارگاه صنع حق در نیستی است"
#مولانا
درعینحال هشیار به اشاره آموزگاران معنوی به فنا، نیستی و خالی شدن نیز باشید که بهنوعی فراخوانی به منشأ است.
از چیزی بودن خالی شو تا به اصل خودت بازگردی.
"بازگرد از هست سوی نیستی"
#مولانا
"من نیست شوم تا نَبُوَد جز وی هست"
#مولانا
"نيست حاصل شود آن را که برون شد از هست"
#سنایی
The Real Miracle
Questioner (13 year old boy named Alexander):
"Does magic exist?"
#RupertSpira : "Do you mean, when you say 'magic', someone that has the ability to bend a piece of metal at a distance?"
Alexander: "I doubt that exists, that's highly unlikely. But yes, something like that."
Rupert: An implicity in your question is that most of what happens is not a miracle. But consider this: Before anything at all appeared, there must have been an absence of those things. There must have been no things. So whatever appears, must appear out of something which is not itself a thing. Before the Big Bang, there was no-thing. The universe apparently came out of that state of nothingness. How is it possible for something to come out of nothing? That is the real miracle. The real miracle is not the fact that some people with special powers can bend a spoon at a distance. The real miracle is that there is anything at all in experience. That is the real miracle."
این سؤال را پسربچهای سیزدهساله به نام الکساندر از روپرت اسپایرا میپرسد:
الکساندر: آیا جادو وجود داره؟
#روپرت_اسپایرا : منظورت از جادو مثلاً یک نفره که بتونه یک تیکه فلز رو خم کنه یا کارهایی مثل این؟
الکساندر: من خودم فکر نمیکنم چنین چیزی وجود داشته باشه، خیلی بعیده، اما آره منظورم همینه.
روپرت: ببین سؤالت بهنوعی داره به این موضوع اشاره میکنه که پس بیشتر چیزهایی که دارن اتفاق میفتند چیزی مثل جادو یا معجزه نیستند؛ اما حالا این موضوع رو درنظر بگیر: قبل از اینکه تمام این چیزهایی که وجود دارند پدیدار بشوند هیچکدامشان اصلاً وجود نداشتند. هیچچیزی وجود نداشته است، بنابراین هر چیزی که ظاهر شده باید از درون چیزی که خودش یک «چیز» نیست ظاهر شده باشد. پیش از بیگ بنگ یا مهبانگ هیچچیزی وجود نداشت. این عالم هستی خودش از همان وضعیتِ نیستی بیرون آمده است.* حالا چطور ممکن است که چیزی از هیچ به وجود بیاید؟ معجزه حقیقی این است. معجزه حقیقی این نیست که عدهای با قدرتی خاص بتوانند قاشقی را خم کنند بلکه معجزه حقیقی این است که اصلاً چیزی در تجربه وجود دارد. معجزه حقیقی این است.
*"کارگاه صنع حق در نیستی است"
#مولانا
درعینحال هشیار به اشاره آموزگاران معنوی به فنا، نیستی و خالی شدن نیز باشید که بهنوعی فراخوانی به منشأ است.
از چیزی بودن خالی شو تا به اصل خودت بازگردی.
"بازگرد از هست سوی نیستی"
#مولانا
"من نیست شوم تا نَبُوَد جز وی هست"
#مولانا
"نيست حاصل شود آن را که برون شد از هست"
#سنایی
The Real Miracle
Questioner (13 year old boy named Alexander):
"Does magic exist?"
#RupertSpira : "Do you mean, when you say 'magic', someone that has the ability to bend a piece of metal at a distance?"
Alexander: "I doubt that exists, that's highly unlikely. But yes, something like that."
Rupert: An implicity in your question is that most of what happens is not a miracle. But consider this: Before anything at all appeared, there must have been an absence of those things. There must have been no things. So whatever appears, must appear out of something which is not itself a thing. Before the Big Bang, there was no-thing. The universe apparently came out of that state of nothingness. How is it possible for something to come out of nothing? That is the real miracle. The real miracle is not the fact that some people with special powers can bend a spoon at a distance. The real miracle is that there is anything at all in experience. That is the real miracle."