نَفَس کِشنده را پیدا کن - #آنا براون

*در طول روز توجه رو ببرید به سمت نفس کشیدن و ببینید که عمل تنفس چطور بطور خود بخودی دارد اتفاق میفتد. بعد از کمی درنگ و مشاهده‌ی عمل تنفس، از خودتون این سؤال رو بپرسید که:
این چه چیزی است که مشغول نفس کشیدن است؟
و بعد برای مدتی با این سؤال بمانید.

مطلب مرتبط

ازآنجایی‌که او از طریق شما نفَس می‌کشد، با هر نفسی به او فکر کنید.
شری #آناندامایی ما

فقط خالی و حاضر باشید. بگذارید نَفَس خدا از میان شما حرکت کند.
#موجی

چه کسی به تو یادآوری می‌کند تا نفس بکشی، چه کسی تپیدن قلبت را یادآوری می‌کند؟ چیزی آنجاست که مراقب است.
#موجی

توجه ات را به تنفست بیاور و متوجه باش که تو آن کسی نیستی که آن را انجام می‌دهی. آن نفسِ طبیعت است. اگر قرار بود که نفس کشیدن را به یاد میاوردی، خیلی زود می‌مردی و اگر سعی کنی تا نفست را متوقف کنی طبيعت غلبه خواهد کرد.
#اکهارت تُله

تو نه بدنت را خلق کردی و نه قادر به کنترلِ عملکرد بدنت هستی.
یک آگاهیِ بزرگ‌تر از ذهنِ انسان کارها را پیش می‌برد.
این همان آگاهی و شعوری است که تمام طبیعت را پایدار نگه داشته.
#اکهارت تُله

"Think of Him with every breath, since He breathes through you."
Sri #AnandamayiMa

''Just be empty and present. Let God's breath move through you''
#Mooji

"Who reminds you to breathe and to beat your heart? Something is there, taking care.
#Mooji

Bring your attention to your breathing and realize that you are not doing it. It is the breath of nature. If you had to remember to breathe, you would soon die, and if you tried to stop breathing, nature would prevail.
#Eckhart Tolle

"You didn't create your body, nor are you able to control the body's functions. An intelligence greater than the human mind is at work. It is the same intelligence that sustains all of nature."
#Eckhart Tolle

آگاه بودن از تنفس توجه را از افکار برداشته و فضاگشایی می‌کند. این یکی از راه‌های ایجاد آگاهی است.
از نفس کشیدنت آگاه باش. به احساسِ نَفَس توجه کن. این هوایی که به درون بدن می‌رود و خارج می‌شود را احساس کن. توجه کن که چطور قفسه سینه و شکم با دم و بازدم کمی منقبض و منبسط می‌شود. یک تنفس آگاهانه کافی است تا درجایی که پیش‌ازاین، جریان افکار بطور بی‌وقفه ادامه داشتند فضایی ایجاد شود. یک تنفس آگاهانه (اگر دو یا سه تا باشند حتی بهتر است) که چندین بار در روز انجام شود، یک راه عالی برای آوردن فضا به زندگی‌تان است.
در حقیقت تنفس چیزی نیست که شما انجامش دهید بلکه چیزی است که شما شاهد اتفاق افتادنش هستید. تنفس خودبه‌خودی اتفاق میفتد. این شعور و آگاهیِ درون بدن است که این کار را انجام می‌دهد. تنها کاری که باید انجام دهید مشاهده‌ی آن است. هیچ تلاش و کوششی در کار نیست. همچنین به وقفه‌ی کوتاه تنفس نیز توجه کنید به‌خصوص سکونِ انتهای بازدم پیش از اینکه دوباره دم را شروع کنید.
آگاه بودن از تنفس شما را وارد لحظه حال یعنی کلید تمام تحولات درونی می‌کند. هرزمان که شما از نفس کشیدنتان آگاه باشید، کاملاً حضور دارید. همچنین ممکن است متوجه شوید که نمی‌توانید هم فکر کنید و هم از تنفستان آگاه باشید. تنفس آگاهانه ذهنتان را متوقف می‌کند.
#اکهارت تُلِه

مشاهده‌ی تنفس یکی از اشکال پرانایاما (یوگای تنفس) است. نگه داشتن تنفس و چیزهایی از این قبیل خشن تر هستند و ممکن است در بعضی موارد مضر باشند مثل وقتی که استاد مناسبی نباشد تا رهرو را هدایت کند.اما مشاهده تنفس ساده است و هیچ ریسکی هم ندارد.
#راماناماهارشی

هر زمان که به یاد آوردید، هر چه قدر که می‌توانید از تنفستان آگاه باشید.
#اکهارت تُله

تلاش کنید تا روی تنفس متمرکز باشید، این مانع ذهن خواهد شد و از پرسه زنی‌اش در عینیت‌های بیرونی جلوگیری می‌کند.
#آناندامایی ما

Being aware of your breathing takes attention away from thinking and creates space. It is one way of generating consciousness.
Be aware of your breathing. Notice the sensation of the breath. Feel the air moving in and out of your body. Notice how the chest and abdomen expand and contract slightly with the in and out breath. One conscious breath is enough to make some space where before there was the uninterrupted succession of one thought after another. One conscious breath (two or three would be even better), taken many times a day, is an excellent way of bringing space into your life.
Breathing isn't really something that you do but something that you witness as it happens. Breathing happens by itself. The intelligence within the body is doing it. All you have to do is watch it happening. There is no strain or effort involved. Also, notice the brief cessation of the breath, particularly the still point at the end of the outbreath, before you start breathing in again.
Being aware of your breath forces you into the present moment – the key to all inner transformation. Whenever you are conscious of the breath, you are absolutely present. You may also notice that you cannot think and be aware of your breathing. Conscious breathing stops your mind.
#Eckhart Tolle – A New Earth

Watching the breath is one form of pranayama. Retaining breath, etc., is more violent and may be harmful in some cases, e.g. when there is no proper Guru to guide the sadhak at every step and stage. But merely watching the breath is easy and involves no risk.
#Ramana Maharshi , Day by Day with Bhagavan, 1-12-45.


Be aware of your breathing as often as you are able, whenever you remember.
#Eckhart Tolle

“Endeavour to concentrate on the breath; this will provide a check on the mind preventing it from wandering away to outer objects.”
#Anandamayi MA

تمرین تنفس آگاهانه - #اکهارت تُله

مراقبه تنفس - #مینگیور رینپوشه

خطاب به عزیزانی که مشغول انجام تمرین تنفس هستند
و به شیوه‌هایی که بیان شد در طی روز توجه را از افکار و احساسات به سمت
دم و بازدم میاورند،

هنگامی‌که بعد از مدتی غرق توجه به تنفس شدید،
این سؤال را از خودتان بپرسید که:

"این چه چیزی است که مشغول نَفَس کشیدن است؟"

و بعد عمیق‌تر به تنفس نگاه کنید و عمیق‌تر متوجه‌‌اش باشید.
جواب در خودِ نفس‌ها است و نه در ذهن شما.

طرح یک پرسش:

دوستان عزیزی که مطالب را پیگیری میکنند لطفا این سه مطلب را بار دیگر عمیقا مورد بررسی قرار داده و به سؤال زیر جواب دهند:

چه چیز مشترکی در این سه مطلب وجود دارد؟

۱-مطالب چندروز اخیر درباره نَفَس کِشنده.

۲-مطلب مراقبه‌ای کوتاه و بسیار عمیق ( مراقبه ای که در آن توجه از صدای درون سر به شنونده این صدا هدایت میشد)

۳-مطلب مربوط به لقاح


آدرس صفحه اینستاگرام: مسیرمستقیم

«خودت را به یاد بیاور»

ضمن سپاس از پاسخ‌های آگاهانه دوستان عزیزم در ارتباط با پست قبل
موردی که باید اشاره شود این است که ما گاهی به خاطر یک خطای ادراکی گمان می‌کنیم آگاهی «درون» ما وجود دارد. یا درون حیوانات و گیاهان.
پرسش حقیقی اما در اینجا این است که این انسان و گیاه و حیوان دقیقاً چیست؟
آیا ما در عالم هستی حقیقتاً چیزهایی با عنوان انسان و حیوان و گیاه داریم یا این‌ها صرفاً نام‌گذاری‌های ذهنی جهت تفکیک و تمایز بین چیزهایی است که حقیقتاً اصلاً آن‌ها را نمی‌شناسیم.
آیا اگر مثلاً به سمت یک گل برویم و نامش را بپرسیم به ما خواهد گفت که من «گل» هستم؟ ترکیبی از گاف و لام؟
اگر این نام‌ها را از چیزها برداریم چه چیز باقی می‌ماند؟

آیا زندگی «درون» علی، امیر، مایکل، توماس، سارا، خرگوش، زرافه، فیل، جوجه‌تیغی، گل رز، درخت چنار، درخت سرو، جغد و عقاب وجود دارد یا اینها خودِ زندگی هستند؟ این اسم‌ها صرفاً نام‌گذاری‌های ذهنی هستند اگر این چیزها را از اسم‌هایشان خالی کنیم چه چیزی اینجا در جریان است؟
فقط هست آنچه که هست.
در حقیقت هیچ‌چیزی با عنوان انسان و حیوان و گیاه اصلاً وجود ندارد و فقط زندگی است که در جریان است.
نَفَس کِشنده همان چیزی است که به صدای ذهن گوش می‌دهد و همان چیزی است که عمل لقاح را پیش می‌برد و همان چیزی است که دست‌وپا و صورت و چشم دارد و همان چیزی است که هم‌اکنون مشغول خواندن این متن است.

*عمیقاً به ویدئو توجه کنید چون میتواند پاسخ سوالات زیادی باشد.

چنانچه مطالب چند روز اخیر توجه شما را به خودش جلب کرد پیشنهاد میکنم مطلب زیر را ببینید. از آنجا که پستهای اخیر همسو با این مطلب بودند الزاما نیاز نیست تا مطالبی که در ابتدای این ویدئو به آنها اشاره شده را ببینید.

"اولین و بزرگ‌ترین خطای ادراکی" - #مسیرمستقیم

لقاح

من کیستم؟

مطلبی از آدیاشانتی

در این لحظه چه چیزی درون من مشغول نفس کشیدن است؟

مطلبی از رامانا ماهارشی

درست ببین مطلبی از نیسارگاداتا ماهاراج

پری رو تاب مستوری ندارد

«کشف کنید که این من کاذب از کجا برمیخیزد»

وَجْهَهُ

بگذار زندگی از تو مراقبت کند - آنا براون

زندگی - آنا براون

نادوگانگی چیست؟ پال اسمیت

«خودت را به یاد بیاور»

اگر در آرزوی یافتن حقیقتی "تو" باید محو شوی.
#موجی

«هیچ کس را تا نگردد او فنا
نیست ره در بارگاه کبریا»
#مولانا

به نفس کشیدنتان آگاه باشید. آیا این شخص (علی، مریم، سارا، ...) نفس می‌کشد یا نفس کشیدن خود به خودی اتفاق میفتد؟

به دست‌وپایتان نگاه کنید، آیا این‌ها دست و پای این شخص هستند یا خود به خودی فقط وجود دارند؟

متوجه‌ی دیدن یا نگاه کردن باشید. آیا این شخص با توانایی خودش مشغول دیدن است یا دیدن، شنیدن، بوییدن و ... خود به خودی توسط همان نیرویی که تمام آن فرایند را پیش برد اتفاق میفتد؟
همین‌طور راه رفتن، حرف زدن و ...
این صدایی که از حنجره بیرون می‌آید از کجاست؟ فرایند تولید صدا از کجاست؟ آیا این شخص از ماهیت و ذات و خلق این صدا آگاه است یا صدا هم به‌طور خود به خودی مثل نفس کشیدن فقط اتفاق میفتد؟
این چیزی که در آینه می‌بینم آیا صورت من است؟

از این چیزی که گمان می‌کنی هستی "تماماً" خالی شو تا متوجه‌ی آن چیزی که حقیقتاً هستی بشوی. حقیقت تو همان هشیاری‌ای است که یک تک‌سلول را تبدیل به چیزی کرد که هم‌اکنون مشغول خواندن این متن است.

"تو یکی تو نیستی ای خوش رفیق
بلکه گردونی ودریای عمیق"
#مولانا

اگر در آرزوی یافتن حقیقتی "تو" باید محو شوی.
#موجی

من در آرزوی یافتن حقیقتم چطور باید محو شوم؟

جواب سؤالی در ارتباط با ویدئوی قبل از موجی

نمونه سؤالاتی که پرسیده شد و سعی شد تا در این فایل جواب داده شود:

کلاً هدف از مراقبه چیه؟
چطور مراقبه انجام بدم؟
آیا بیست دقیقه برای مراقبه کافیه؟
در هنگام مراقبه مشاهده گری به شدت درگیر افکار میشم چه‌کار باید بکنم؟
در انجام مراقبه وسواس دارم آیا راه‌حلی وجود داره؟
و سؤالاتی دیگر

مهمترین تمرین معنوی - #اکهارت تُله

این ویدئو را کاملا در ارتباط با مطلب قبل درنظر بگیرید.

(امید که دوستان به ارتباط عمیق این پست با چند مطلب قبل آگاه باشند)

همه آگاه هستند، همه‌ی هشت میلیارد نفر از ما.
ما از افکار، احساسات، حس‌های بدن و حواس پنج‌گانه آگاهیم. همه در این تجربه‌یِ آگاه بودن سهیم هستند اما تعداد خیلی کمی از آگاه بودنشان، آگاهند.
زندگیِ بیشتر مردم صرفاً شامل جریانی از افکار، تصاویر، باورها، احساسات، حواس، دیدنی‌ها، شنیدنی‌ها و از این قبیل است. عده کمی هستند که از خودشان بپرسند:
"این چه چیزی است که از این جریان افکار و احساسات و حواس آگاه است؟" یا
"من با چه چیزی از این تجربیاتم آگاهم؟"
شناخت ماهیتِ وجودیِ خودمان یا درواقع شناختِ آگاهی از وجود خودش، اصلی‌ترین، اساسی‌ترین و مأنوس‌ترین تجربه ماست. در همین تجربه است که آن آرامش و شادی و عشقی که تمام مردم مشتاقش هستند وجود دارد. در اینجا مشخص می‌شود که آن شادی‌ای که مدت‌هاست در بیرون از خودمان یعنی در موقعیت‌ها، عینیت‌ها و روابط در جستجویش بودیم، صرفاً در شناختی ساده از ماهیت وجودی خودمان همان‌گونه که حقیقتاً هست، همیشه حاضر و در دسترس است.
شناخت ماهیت وجودی خودمان در هرکدام از ما در قالب تجربه «من هستم» یا «من آگاه هستم» یا به‌سادگی فقط «من» می‌درخشد. این تجربه‌ی واضح، آشنا و مأنوس کیفیت عینی ندارد و به همین دلیل توسط اکثریت مردم نادیده گرفته می‌شود. این نادیده گرفتنِ ماهیتِ وجودیِ خودمان اصلیترین علت ناراحتی و ناشادمانی است.
در تمام تجربه‌ها به دنبال آنی باش که پدیدار نشده، حرکت و تغیر نکرده، دگرگون نشده و ناپدید نمی‌شود و آنگاه بدان که تو همانی.
#روپرت_اسپایرا


"Everybody is aware, all eight billion of us. We are aware of thoughts, feelings, sensations, and perceptions. All people share the experience of being aware, but relatively few people are aware that they are aware.
Most people’s lives consist of a flow of thoughts, images, ideas, feelings, sensations, sights, sounds, and so on. Very few people ask, 'What is it that knows this flow of thoughts, feelings, and perceptions? With what am I aware of my experience?'
The knowing of our being - or rather, awareness’s knowing of its own being - is our primary, fundamental and most intimate experience. It is in this experience that the peace, happiness and love for which all people long reside. The happiness we have sought so long outside of ourselves, in situations, objects and relationships, turns out to be always present and available in the simple knowing of our own being as it truly is.
The knowing of our own being shines in each of us as the experience ‘I am’ or ‘I am aware’, or simply the knowledge ‘I’. This obvious, familiar and intimate experience has no objective qualities and is, therefore, overlooked or ignored by the majority of people. This overlooking of our own being is the ultimate cause of unhappiness."
"Look in all experience for that which does not appear, move, change, evolve or disappear, and know yourself as that."
#RupertSpira