شما افکارتان نیستید.

این حکایت، حکایت آشنایی است.
فرد بالا در این عکس، کسی است که خودش را تماماً و عیناً افکار درون سرش می‌پندارد و کاملاً با این افکار و عقاید و باورها هم‌هویت ‌شده و در بند و زندان این تصاویر و توهمات و افکار قرارگرفته و به خواب‌رفته است. در اینجا ذهن شرطی شده است که زندگی او را کنترل کرده و پیش می‌برد و خروجی ذهن شرطی شده نیز رنج است و رنج است و رنج.

فرد پایین کسی است که «متوجه» شده که این افکار و احساسات و تصاویر نیست. این فرد متوجه شده که او چیزی است که از این افکار و احساسات و تصاویر آگاه است و آن‌ها را مشاهده می‌کند. مشاهده گری، بندهای ذهن شرطی شده را باز کرده و خواب شده را رفته‌رفته بیدار می‌کند.

ما از آن قسمت از ذهن که از آن آگاه نیستیم در رنجیم. ذهن مشاهده نشده دردسرساز است.
چاره چیست؟
مشاهده کن. توان مشاهده گری‌ات را افزایش بده. نسبت به افکار و احساساتت آگاه باش. نگاهشان کن. نسبت به رفت‌وآمدشان هشیار باش. صدای ذهن را بشنو. وقتی صدای ذهن را بشنوی دیگر خودت را عیناً این صدا نمی‌پنداری. تو چیزی هستی که این‌ها را می‌بینی و می‌شنوی و از این‌ها آگاهی. دقت کن، با آن‌ها نجنگ و مقاومت نکن فقط نسبت به آن‌ها آگاه باش و مشاهده‌شان کن.
مشاهده گری تو را از دام ذهن رها می‌کند و «رفته‌رفته» دیگر خودت را نه این افکار و احساسات بی‌پایان، بلکه خودت را آن مشاهده گری که جدا از این افکار و احساسات و تصاویر است خواهی شناخت و این یعنی شناخت ماهیت بی‌نهایت خودت. در اینجا ماجراهای مربوط به قطره بودن به پایان رسیده و اقیانوس...

#تفحص_خویش

بگذار تا ذهن بخوابد، تو بیدار بمان.
#پاپاجی

سؤال: این هشیاری چیست و انسان چگونه می‌تواند او را به دست آورد و پرورش دهد؟
جواب: شما هشیاری هستید. هشیاری نام دیگری برای شما است. از آنجایی که شما هشیاری هستید هیچ نیازی وجود ندارد که او را به دست آورد یا پرورش داد. همه آنچه که باید انجام دهید آنست که هشیار بودن از دیگر چیزها ، به عبارت دیگر از غیر خویش را دست بردارید. اگر انسان هشیار بودن از آن‌ها را دست بردارد آنگاه فقط هشیاری خالص باقی می‌ماند، و آن خویش است.

Q: What is this awareness and how can one obtain and cultivate it?
A: You are awareness. Awareness is another name for you.
Since you are awareness there is no ...need to attain or cultivate it. All that you have to do is to give up being aware of other things, that is of the not-Self. If one gives up being aware of them then pure awareness alone remains, and that is the Self.~Ramana Mahararishi~

این بیت از شیخ محمود #شبستری، دقیقاً همان مطلب قبل از #راماناماهارشی است به بیانی شفاف و روشن.

روی تأکیدها تعمق کنید و به سادگی آنها را رها نکنید.

مراقبه یا مدیتیشن – دکتر آرش نراقی

ایشان در این ویدئو مراقبه‌های مشاهده گری بر محتوای آگاهی و مراقبه تمرکز بر یک عینیت (در اینجا یک ذکر) را شرح می‌دهند.

آرش نراقی دکترای داروسازی را از دانشگاه تهران و دکترای فلسفه را از دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا اخذ نمود.
وی هم‌اکنون دانشیار دین و فلسفه دانشگاه موراوین در آمریکا است.

به‌شخصه از مطالعه کتاب آینه جان ایشان به‌ویژه فصل هشتم "بار عدم" بسیار لذت بردم.

مراقبه چیست و چطور مراقبه مشاهده‌گری را انجام دهم؟ (بخشی از یک گفتگو)
#مسیرمستقیم

ادراک حقیقت خویش چیز جدیدی برای به دست آوردن نیست
آن همیشه همان‌جاست اما توسط صفحه افکار مسدود شده است.
#رامانا ماهارشی

وضعیت رها بودن از افکار تنها وضعیت حقیقی است.
#رامانا ماهارشی

هنگامی‌که صدای درون سرت که وانمود می‌کند تو هستی و هرگز حرف زدن را متوقف نمی‌کند را تشخیص دادی، از هم هویت شدن ناآگاهانه با جریان افکار بیدار می‌شوی. زمانی که متوجه آن صدا شدی، پی می‌بری که توی حقیقی، آن صدا یعنی همان فکر کننده نیستی بلکه تو همانی هستی که از این صدا آگاه است.
#اکهارت تُله

ذهن ما رابطه‌اش را با اعماق وجودمان، با جوهر هستی‌مان، با کیفیت‌های ناشناخته آن قطع کرده و اکنون با نقش و کیفیت یک ضبط‌صوت عمل می‌کند.
محمد جعفر #مصفا

هر حرکت فکر نه تنها موجب تداوم «من» می‌گردد، بلکه نفس آن حرکت عین یک مرز، قالب و محدوده است برای ذهن. فکر هرگز نمی‌تواند از قالبی که خود ساخته است خارج بشود و به ماورا آن برود. زمانی هم که ذهن می‌کوشد تا قالب را بشکند و به ماورا برود، قالب دیگری ایجاد کرده است. تنها زمانی حقیقت و ماوراء خود را بر ذهن بازمی‌نمایند که فکر از تلاش و حرکت بازایستاده است.
#کریشنامورتی


با احتما یعنی پرهیز از افکار و اندیشه‌ها، متوجه "قُوّت جانت" می‌شوی. و این احتما از نگاه مولانا "دوای اصلی" است.

"احتما کن احتما ز اندیشه‌ها
فکر، شیر و گور و دل چون بیشه‌ها

احتما اصل دوا آمد یقین
احتما کن قُوّت جانت ببین"
#مولانا

Realization is nothing new to be acquired.
It is already there but obstructed by a screen of thoughts.
#Ramana Maharshi


Realisation is already there. The state free from thoughts is the only real state.
#Ramana Maharshi


"When you recognize that there is a voice in your head that pretends to be you and never stops speaking, you are awakening out of your unconscious identification with the stream of thinking. When you notice that voice, you realize that who you are is not the voice - the thinker - but the one who is aware of it."
#Eckhart tolle

برای ادراک عمیقتر مطلب قبل با عنوان مشاهده‌گری، مراقبه زیر را ببینید. پیشنهاد می‌شود در خلوت گوش کنید.

شناسایی حقیقی و تمرین مشاهده‌گری
#مسیرمستقیم

مراقبه‌ای کوتاه و بسیار عمیق
#مسیرمستقیم

گوش کن.

فقط گوش کن.

به صدای ذهن گوش بده.

بشنو.

مشکل اینجاست که ما صدای ذهن را نمی‌شنویم.

آن‌چنان با آن یکی شده‌ایم که همچون سحرشدگان خودمان را تماماً همان می‌پنداریم.

صدای ذهنت را بشنو.

حضور داشته باش و آن حرف‌ها را بشنو.

چنان برای شنیدن صدای ذهن حاضر باش گویا گربه‌ای با تمام وجود در کمین موشی است.

بشنو.

راه رهایی، شنیدن است.

همین‌که آن را بشنوی آن وا رفته و از هم می‌پاشد.

آگاهی از صدای ذهن، محو آن است.

بشنو و مدام در تقویت این گوش، بکوش.

منع این سر و صداهای درون ذهن شروع ادراک حقیقی خودت و کشف رازهاست.*

خانه‌ی درون را از این سر و صدا، از این خار و خاشاک پاک کن تا مهیای حضور محبوب گردد.**
و البته چه زیباست زمانی که میفهمی محبوب پیشاپیش حاضر بود و همین خار و خاشاک مانع دید بودند.


*اشاره‌ای است به بیت: از درون خویش این آوازها/ منع کن تا کشف گردد رازها.
از #مولانا

**اشاره‌ای است به ابیات:
«وجود تو همه خار است و خاشاک
برون انداز از خود جمله را پاک

برو تو خانه دل را فرو روب
مهیا کن مقام و جای محبوب

چو تو بیرون شدی او اندر آید
به تو بی تو جمال خود نماید»
محمود #شبستری

#مسیرمستقیم

میگویی که میخواهم از این سر و صدای ذهن رها شوم،
اما موضوع اینجاست که "تو و این سرو صدا با هم هستید."
هنگامی‌که تو، «بی تو» شوی تمام این سروصداها متوقف می‌شوند. تویِ حقیقی آن شاهدِ بی فرمِ درون است. این شخص، یعنی این پر سروصدا، فقط به تصور درآمده است. تشخیص همین موضوع رهایی است.
#موجی

"نیست شو تا هستی‌ات از پی رسد
تا تو هستی، هست در تو کی رسد؟"
#عطار

*خطاب به مراقبه‌گرها:
این ستونی که به‌عنوان "من" در درون برمی‌خیزید، همان‌که به دلیل شباهت صدا گمان می‌کنی که خودت هستی را فرو بنشان. تمام افکار و احساسات همه از درون این بیرون می‌آیند. این فرو بنشیند الباقی فروکش می‌کنند. مشاهده را از افکار و احساسات به آن مرکزیتی که این‌ها را تولید می‌کند بیاورید. به این "من". تمام سروصدا از "من" است. این "من" تمام توجه را معطوف به خودش می‌کند. در پرتوِ آزاد شدنِ توجه از "من" تازه متوجه می‌شوی که هر آنچه که هست فقط زندگی محض است و به‌جز زندگی اصلاً چیزی وجود ندارد.
و به‌جز زندگی اصلاً چیزی وجود ندارد
و به‌جز زندگی اصلاً چیزی وجود ندارد
و به‌جز زندگی اصلاً چیزی وجود ندارد.

“You say you want to get rid of the noise, but you and the noise go together. You have to be you without 'you' and all noise will stop. The real You is the formless witness within. The person, the noisy one, is only imagined. To recognize this is Freedom. “
#Mooji

نَفَس کِشنده را پیدا کن - #آنا براون

*در طول روز توجه رو ببرید به سمت نفس کشیدن و ببینید که عمل تنفس چطور بطور خود بخودی دارد اتفاق میفتد. بعد از کمی درنگ و مشاهده‌ی عمل تنفس، از خودتون این سؤال رو بپرسید که:
این چه چیزی است که مشغول نفس کشیدن است؟
و بعد برای مدتی با این سؤال بمانید.

مطلب مرتبط