"This world is a dream place, and we are all dreaming here. This life is not real; you are laughing and crying in the greatest delusion, and it is not worth shedding tears over. To give reality to our earth experiences is to invite untold misery. By identification of our consciousness with this world, we see it as a place of suffering. What is going to free us from suffering? Will money do so? Nothing material can. Knowledge of God, and realization that we are forever one with Him, is the only way to freedom."
Paramahansa #Yogananda

بعضی از مردم وقتی می‌شنوند که من میگویم مشکلات صرفاً توهم‌اند، عصبانی می‌شوند. هنگامی‌که غرق در مشکلات هستید، «زندگی» را در پسِ این وضعیت‌هایی که برایتان اتفاق میفتد، پیدا کنید.
برای بیشتر مردم دشوار است تا یک وضعیتِ آگاهیِ کاملاً عاری از هر حالتِ منفی را باور کنند.
بیماری جمعی بشریت این است که آن‌ها بشدت غرق اتفاقات می‌شوند، انسان‌ها آن‌چنان توسطِ دنیایِ فرم‌هایِ بی‌ثبات هیپنوتیزم شده‌اند، آن‌چنان غرقِ محتوایِ زندگی‌شان شده‌اند که آن اصل و اساس را فراموش کرده‌اند، همان اصل و اساسی که فراتر از هر محتوا و فرم و فکری است.
مردم آن‌چنان در زمان غرق شده‌اند که جاودانگی و ابدیت را فراموش کرده‌اند، همان ابدیتی که خاستگاهِ حقیقیِ آن‌هاست، همان‌که منزلگاه حقیقی‌شان است، همان‌که سرانجامشان است. ابدیت همان «حقیقت زنده‌ای» است که شما هستید. (شما همان ابدیت هستید.)
#اکهارت تُله

"Some people get angry when they hear me say that problems are illusions.
When you are full of problems, find the life underneath your life situation.
Most people find it difficult to believe that a state of consciousness totally free of all negativity is possible.
The collective disease of humanity is that people are so engrossed in what happens, so hypnotized by the world of fluctuating forms, so absorbed in the content of their lives, they have forgotten the essence, that which is beyond content, beyond form, beyond thought.
They are so consumed by time that they have forgotten eternity, which is their origin, their home, their destiny. Eternity is the living reality of who you are."
#Eckhart Tolle

راز بسیار ساده‌ای برای شاد بودن وجود دارد. فقط خواسته‌ای که در این لحظه داری را رها کن. تو در هرلحظه خواسته‌ای داری تا یا به تو چیزی بدهد یا چیزی را از تو حذف کند و این رنج است. تو با «آنچه هست» مجادله می‌کنی. خواسته‌هایت تو را به وضعیت خوابِ ذهنِ شرطی شده زنجیر می‌کنند.
#آدیاشانتی

"همه‌ي رنج‌ها از آن می‌خیزد که چیزی خواهی و آن میسر نشود، چون نخواهی، رنج نماند."
#مولانا - فیه ما فیه

"ریشه تمامی آلام و رنج‌های آدمیان در این جهان آرزوها و امیال آن‌هاست."
بودا

"هنگامی‌که هیچ میل و آرزویی نباشد
همه‌چیز در صلح و آرامش است."
تائو ت چینگ

"ارضای امیال و خواسته‌ها است که منجر به رنج می‌شود. سعادت در رهایی از خواسته‌هاست."
#نیسارگاداتا

There is a very simple secret to being happy. Just let go of your 'demand' on this moment. Any time you have a demand on the moment to give you something or remove something, there is suffering. You're arguing with 'What Is' - Your demands keep you chained to the 'dream-state' of the conditioned mind.
#Adyashanti

"It is the satisfaction of desires that breeds misery. Freedom from desires is bliss."
#Nisargadatta

ما برای رهایی از رنج، همه‌چیز را امتحان کردیم. برای رهایی از رنج به همه‌جا رفتیم، هر چیزی خریدیم و هر چیزی خوردیم. درنهایت هنگامی‌که فرد به‌اندازه کافی تلاش کرد، آنگاه با احتمال بلوغ معنوی، تمایلی برای متوقف کردن این تلاش بیهوده برای رهایی از رنج پدید آمده و رنج واقعاً تجربه می‌شود. در آن لحظه‌ی مهم، آنچه فراسوی رنج است ادراک می‌شود، همان چیزی که باوجود رنج، دست‌نخورده باقی می‌ماند. و این ادراک ماهیت حقیقی فرد است.
#گنگاجی

We have tried everything to get rid of suffering. We have gone everywhere to get rid of suffering. We have bought everything to get rid of it. We have ingested everything to get rid of it. Finally, when one has tried enough, there arises the possibility of spiritual maturity with the willingness to stop the futile attempt to get rid of it and, instead, to actually experience suffering. In that momentous instant, there is the realization of that which is beyond suffering, of that which is untouched by suffering. There is the realization of who one truly is.
#Gangaji

هدف از رنج کشیدن چیست؟ - #روپرت_اسپایرا

هدف اصلی زندگی چیست؟ - #روپرت_اسپایرا

(این ویدئوی مهم را به نوعی ادامه مطلب قبل یعنی "هدف از رنج کشیدن چیست" درنظر بگیرید.)

چرا شادی من ماندگار نیست؟ - #روپرت_اسپایرا

هنگامی‌که افکار متوقف شوند، شادی آشکار می‌گردد. - #روپرت_اسپایرا

این ویدئوی بسیار مهم را همسو با چند مطلب قبل در نظر بگیرید و همچون سایر مطالب به یکبار دیدنش هم اکتفا نکنید.

«هیچ‌چیز نمی‌تواند شما را شاد کند»

مراقبه با #روپرت_اسپایرا

*این مراقبه را در ارتباط با چند ویدئوی قبل از روپرت اسپایرا درنظر بگیرید.

شما افکارتان نیستید.

این حکایت، حکایت آشنایی است.
فرد بالا در این عکس، کسی است که خودش را تماماً و عیناً افکار درون سرش می‌پندارد و کاملاً با این افکار و عقاید و باورها هم‌هویت ‌شده و در بند و زندان این تصاویر و توهمات و افکار قرارگرفته و به خواب‌رفته است. در اینجا ذهن شرطی شده است که زندگی او را کنترل کرده و پیش می‌برد و خروجی ذهن شرطی شده نیز رنج است و رنج است و رنج.

فرد پایین کسی است که «متوجه» شده که این افکار و احساسات و تصاویر نیست. این فرد متوجه شده که او چیزی است که از این افکار و احساسات و تصاویر آگاه است و آن‌ها را مشاهده می‌کند. مشاهده گری، بندهای ذهن شرطی شده را باز کرده و خواب شده را رفته‌رفته بیدار می‌کند.

ما از آن قسمت از ذهن که از آن آگاه نیستیم در رنجیم. ذهن مشاهده نشده دردسرساز است.
چاره چیست؟
مشاهده کن. توان مشاهده گری‌ات را افزایش بده. نسبت به افکار و احساساتت آگاه باش. نگاهشان کن. نسبت به رفت‌وآمدشان هشیار باش. صدای ذهن را بشنو. وقتی صدای ذهن را بشنوی دیگر خودت را عیناً این صدا نمی‌پنداری. تو چیزی هستی که این‌ها را می‌بینی و می‌شنوی و از این‌ها آگاهی. دقت کن، با آن‌ها نجنگ و مقاومت نکن فقط نسبت به آن‌ها آگاه باش و مشاهده‌شان کن.
مشاهده گری تو را از دام ذهن رها می‌کند و «رفته‌رفته» دیگر خودت را نه این افکار و احساسات بی‌پایان، بلکه خودت را آن مشاهده گری که جدا از این افکار و احساسات و تصاویر است خواهی شناخت و این یعنی شناخت ماهیت بی‌نهایت خودت. در اینجا ماجراهای مربوط به قطره بودن به پایان رسیده و اقیانوس...

#تفحص_خویش

بگذار تا ذهن بخوابد، تو بیدار بمان.
#پاپاجی

سؤال: این هشیاری چیست و انسان چگونه می‌تواند او را به دست آورد و پرورش دهد؟
جواب: شما هشیاری هستید. هشیاری نام دیگری برای شما است. از آنجایی که شما هشیاری هستید هیچ نیازی وجود ندارد که او را به دست آورد یا پرورش داد. همه آنچه که باید انجام دهید آنست که هشیار بودن از دیگر چیزها ، به عبارت دیگر از غیر خویش را دست بردارید. اگر انسان هشیار بودن از آن‌ها را دست بردارد آنگاه فقط هشیاری خالص باقی می‌ماند، و آن خویش است.