Ba’zan qorong‘i tunda baland uyda osmonga qarab o‘tiraman. Shunda mehribon onamning bemexr o‘g‘li ekanim esimga tushadi.

Ichimdagi gaplarni qog‘ozga yozgim keladi. Keyin onamni mahkam quchoqlab, hech narsasiz ham sevishimni aytgim keladi.
Ichimni qandaydir sog‘inch bosadi,qalbim nimagadir talpinadi. Shu holatda ilojsiz sekin tunni kunga ulashim kerakligi haqida o`ylab yana joyimga boraman.

Onamga she'rlar yozganman.Balki uni ham joylarman :))

Men dunyo deb chopganda…
Siz qarib boryabsiz

…..

Shoir emasman.Shunchaki
qalb kechinmalardan bitildi.

I love mum ❤️‍🔥🥰

Hozir TeamLead bo‘lib ishlayotganim sababli, asta-sekin ko‘proq mas’uliyat olishga majbur bo‘lyapman.

Ba’zan frontend yozaman.
Ba’zan rahbar bilan o‘tirib, yangi narsalarni o‘ylab chiqamiz.

Hozir esa platformadagi yangi feature’larning deyarli hamma qismi o‘zimda.

Oldin faqat kod yozish yetadigandek tuyulardi.
Lekin vaqt o‘tib, odam planning, logic, UX, testing va jamoa bilan ishlashni ham o‘ylashni boshlarkan.

Ochig‘i, ayrim paytlar qiyin bo‘ladi 🙂
Lekin o‘rganish ham, moslashish ham yoqib boryapti.

Kel dunyoni bo’lamiz tengga…..

Yuzingga birodar deydi,ortingdan obro‘yingni yeydi.

#quote :))