بشنویم از جوان خوش ذوقی که همه دارو ندارش همین هاچ‌کولوعه

فقط لبخندِ خَرِت

از آدمایی که می‌شه باهاشون درباره‌ی همه‌چی حرف زد خوشم میاد.

‏زندگی یه طوری شده که روزای کاری بیشتر از روزای تعطیل خوش میگذره

کافیه بیام شرکتتون کار کنم

تا همینو برعکسشو بگی.

کافیه حرف بزنی تا همچیو خراب کنی.

Time to open your eyes to this genocide

کاشکی یه ابر بودم تو اسمون برا خودم معلق بودم هر از گاهیم بارور میشدم میباریدم و مردم از رو زمین نگام میکردن

Will it ever get better?