اگر خوب به عکس ها نگاه کنید، تفاوت من با امیر عباس فخرآور را بهتر متوجه می شوید.
فخرآور برای دیده شدن با آخوند فتحی همیشه در حال اجرای شو بود، من حتی یک بار حاضر نشدم در استیجی که باشد بروم.
فخرآور به آخوند فومنی اصلاح طلب حکومتی برای چاپلوسی و تملق مدام «آیت الله» می گفت، من وقتی توسط فومنی دعوت شدم به استیجش مودبانه رد کردم و گفتم روی استیجی که نام آیت الله داشته باشد نمی روم.
فخرآور چاپلوسی و تملق رئوف سپاهی را زیر تایتل بی شرمانه ی «مرحوم سلیمانی» می کرد. من کسی بودم که رئوف را افشا و خوار و ذلیل کردم.
فخرآور قانون اساسی خودش را بلد نبود و فقط به دنبال دیده شدن بود. من آخرین چیزی که برایم اهمیت داشت فالوور بود و مهمترین چیز روشنگری.

کل کنگره مجازی فخرآور ۲۰ نفر هم نیستند و من قصد آغاز یک جنگ با آن ها را ندارم. اما اراذلشان در توییتر تهمت هایی زدند که برای یادآوری لازم بود این پاسخ را بدهم.

عمام همیشه در حال چایی درست کردن بودند تا جایی که عنش را در می آوردند. هر وقت به خانه ایشان می رفتیم می گفتیم عمام ما آمدیم ۲ دقیقه خودتان را ببینیم همه اش در آشپزخانه بودید.
ایشان به نقل از همسرشان هرگز از ایشان چایی نخواستند و همیشه در امر دم کردن چایی خودشان خودکفا بودند. البته ایشان در امور دیگه هم خودکفا بودند به استثناء اوقاتی که من با ایشان تنها بودم.

خاطرات هاشمی رفسنجانی - جماران شهریور ۱۳۶۵