ملکا، مها، نگارا، صنما، بتا، بهارا
متحیرم ندانم، که تو خود چه نام داری...

سعدی

خُفته است در تنم هَمه رگ‌های آرزو ...

سیمین بهبهانی

چو نیست چاره؛ ز بیچارگی صبور شدم.

عارف قزوینی

شهاب زر نکشیدی شب سیاهم را
گلی به سر نزدی آفتاب و ماهم را

پرنده‌ای که به نام تو بود از لب من
پرید و برد به همراه خود نگاهم را

رسیده و نرسیده به اوج سوزاندی
به هرم صاعقه‌ای بال مرغ آهم را

بهار را به تمامی ندیده غارت کرد
سموم فتنه به ناگه گل و گیاهم را

مسیر خفته چنان در غبار آتش و دود
که گم کند دلم و دیده راه و چاهم را

به هر طریق که رفتم غم تو پیشاپیش
کمین گرفته و بر بسته بود راهم را

تمام عمر به رنج و شکنجه محکومم
که می‌دهم همه تاوان اشتباهم را

حسین منزوی

در دلم نیست به جز عهدِ تو پیمانِ کسی

فیاض لاهیجی

این جان و دل و دیده پیِ دیدنِ اوست
جان و دل و دیده را به دیدار دهیم...

  هوشنگ ابتهاج
 

اونجا که فاضل نظری میگه:

هر کسی در دل من جایِ خودش را دارد
جانشینِ تو در این سینه خداوند نشد❤️

وقتی میخواید از طرفتون بپرسید چرا از دستتون ناراحته مثل سعدی بهش بگید:

ای سرو خوش بالای من ای دلبر رعنای من
لعل لبت حلوای من از من چرا رنجیده ای؟"
اونوقت قبل ازینکه بخواد توضیح بده آشتی کرده تموم شده رفته

صبری و قراری که تو را هست مرا نیست

سلمان ساوجی

به دریایِ غمت غرقم گریزان از همه خلقم...

سعدی

کِشم آهی که گردون را بسوزم

باباطاهر

‏

رحم کن بر دل بی‌طاقت ما ای قاصد
‏ناامیدی خبری نیست که یکبار آری

‏⁧صائب تبریزی

‏

رحم کن بر دل بی‌طاقت ما ای قاصد
‏ناامیدی خبری نیست که یکبار آری

‏⁧صائب تبریزی

به جای اینکه بهش بگی چقدر خوشگلی بگو:

‌اهل معنی همه از
حالت من حیرانند
بس که حیرت‌زده‌
صورت زیبای توام...
فروغ بسطامی

«ما لا یُحکی، یُبکی»

‏آن‌چه گفته نمی‌‌شود، اشک می‌شود..