انسان‌ها را دوست می‌داشت؛
اما از دور.
به محض آنکه نزدیک می‌شدند تعادل دنیای درونش را به هم می‌زدند و او را با خود بیگانه می‌کردند.
تنها دلش می‌خواست از دور تماشایشان کند و درباره‌شان خیال ببافد.

فارغ از هرچه ناراحتم می‌کند، از بابت تو خوشحالم.