ولی توی این دنیا، رستگاری‌ای بالاتر از این نیست که آدم اصلا به دنیا نیاد...

انسان‌ها را دوست می‌داشت؛
اما از دور.
به محض آنکه نزدیک می‌شدند تعادل دنیای درونش را به هم می‌زدند و او را با خود بیگانه می‌کردند.
تنها دلش می‌خواست از دور تماشایشان کند و درباره‌شان خیال ببافد.

فارغ از هرچه ناراحتم می‌کند، از بابت تو خوشحالم.