آیا بهتر نبود که می‌رفت و در قبرِ خود می‌خوابید و می‌گذاشت رویش خاک بریزند ؟!
بدون وحشت، از خدا می‌پرسید که آیا واقعاً خیال می‌کند مخلوقاتش از آهن درست شده‌اند که بتوانند این همه درد و بدبختی را تاب بیاورند ؟!

آنچه زیبا بود
مدت ها است به پایان رسیده است
و آنچه آغاز می‌شود
حسی را در من بر نمی‌انگیزد.

به اندازه یک قرن آرزو داری، اما حوصله یک لحظه بیشتر زیستن را نداری...