هرچه بیشتر با دیگران تعامل می‌کردم،
بیشتر دلم می‌خواست از آن‌ها دور بمانم.

On my way to twenty-nine
It's like I'm underwater
Trying hard to stay alive
I know I'm someone's daughter
Sick and tired of goodbyes
I see life losing color
You were the love of my life
And even that is gone now

نزدیک ۲۹ سالگی ام
انگار زیر آبم
دارم با تمام توان تلاش می‌کنم زنده بمونم
میدونم منم دختر یکی ام
از اینهمه خداحافظی خستم
میبینم که زندگی داره رنگشو‌ از‌دست میده
تو‌ عشق زندگی‌ من بودی
و حالا حتی اونم دیگه نیست

خیلی وقته که نه برای کانال لیست گرفتم و نه حتی یکذره تلاشی برای بالا رفتن ویو کانال کردم. قبلنا خیلی تلاش میکردم براش. بعضی وقتا دلم برای اون روزا تنگ میشه و‌دلم میخواد برگردم. نه اینکه خسته شده باشم یا نخوام ولی حس میکنم خیلی چیزا رنگشو از دست داده برام. تو زندگی هر کدوممون هم به ی نحوی این اتفاق افتاده. بی رنگ شدن چیزایی که یه زمان خیلی اهمیت میدادید رو حس کردید شما هم ؟

چطور میشه برگشت و ادامه داد؟ چطور میشه روح خسته ات رو دوباره سرپا کنی؟ فعلا با همون کورسوی امید ادامه میدیم. چاره ایم نیست که. هست؟!

میگفتند زمان بده، زمان همه چیز را التیام میبخشد!
اما نه؛
زمان دشمن ماست
ما به مرور میتوانیم به هر  چیزی عادت کنیم...

-امیرسعید

اگر قرار باشد همیشه در حال تلاش کردن برای این باشم بگویم «من وجود دارم» ترجیح می‌دهم فراموش شوم.

دیگه هیچ‌ علاقه ای به آدم خوب بودن ندارم. ناراحتم کنی، ناراحتت میکنم!

در این مدت، زندگی به گونه ای سپری شده است که می‌توانم سال ها بدون آنکه هیچ اتفاق غم انگیزی رخ بدهد، غمگین بمانم.

نباید در «رعایت ادب» آنقدر اغراق کنیم، که منافع‌مان قربانی شود.

- تو خیلی کم حرفی؟ نه؟
+ می دونی، زندگی من اونقدرها هم جالب نیست! فقط میرم سر کار و برمیگردم خونه. نمی دونم چی باید بگم. باید دفتر خاطراتم رو بخونی؛ هیچی توش نیست.

- Eternal sunshine of the spotless mind