కుజన సుజనుల మైత్రి
మొదల జూచిన కడుగొప్ప పిదప కురుచ
ఆది కొంచెము తరువాత నధికమగుచు
తనరు దిన పూర్వ పరభాగ జనితమైన
ఛాయ పోలిక కుజన సజ్జనుల మైత్రి
ఉదయకాలపు నీడ మొదట పెద్దదిగా ఉండి పొద్దెక్కే కొద్దీ చిన్నదైపోతుంది. అట్లే కుజనుని (చెడ్డవాని) స్నేహం కూడా మొదట్లో ఆసక్తికరంగా ఉన్నా.. క్రమేణ ఆ మైత్రి అంతరించిపోతుంది. మధ్యాహ్నం నీడ ఆదిలో కొంచెంగా ఉండి సాయంకాలమయ్యే సరికి పెద్దదవుతుంటుంది. అదే విధంగా సుజనుల (మంచివారి) చెలిమి తొలుత అంత ఆసక్తికరంగా లేకపోయినా కాలక్రమేణా అలాంటివారితో మైత్రీబంధం బలపడుతుందని దీని అర్థం. శ్రీకృష్ణుని చెలిమితో పార్థుడు తన జీవితాన్ని పరమపవిత్రం చేసుకున్నట్లు.. మంచివారితో స్నేహం చేసిన వ్యక్తి అవతలివారిలోని మంచితనాన్ని పుణికిపుచ్చుకొని రాణిస్తాడు. దుర్యోధనునితో స్నేహం చేసిన కర్ణుడు అతని దురాశలకు వంతపలికి తన మాన్యతకు మచ్చతెచ్చుకొన్నట్లు.. చెడుగుణాలు కలవానితో స్నేహం చేసినవాడు అన్నివిధాలా చెడిపోతాడు.
సలక్షణాలు కలిగినవారితో స్నేహం చేయడం వల్ల పాపకార్యాలనే పాముల కాటుకు బలికాకుండా ఉంటాం. సజ్జన సాంగత్యం వల్ల మనసు మంచి పనుల వైపు మళ్లుతుంది. అలాంటివారితో సమాజానికి కూడా మంచే జరుగుతుంది. మంచి పనులు చేయడం వల్ల త్రికరణశుద్ధి కలుగుతుంది. సుగుణ మిత్రుడు తనను ఆశ్రయించిన వారి మనసును బాధించే రహస్యాలను బహిర్గతం చేయడు. అలాంటివారు తమ స్నేహితులను ఆనందమనే నందనవనంలో విహరింపజేస్తారు. వారిని అన్నివిధాలా ఆదుకుంటారు. అవతలివారి ఆపదను తన ఆపదగా భావించి అండగా నిలుస్తారు. అదే.. చెడ్డగుణాలు కలవారితో స్నేహం మహాభయంకరమైన నరకాన్ని తలపిస్తుంది. అది అన్ని విధాల అనర్థాలకూ మూలం. అలాంటివారితో మిత్రత్వమే కాదు.. శత్రుత్వం కూడా పెట్టుకోకూడదు. ఎందుకంటే..
దుర్జనేన సమం సఖ్యం ద్వేషంచాపి నకారయేత్‌
ఉష్ణోదహతి చాంగారః శీతః కృష్ణాయతే కరమ్‌శ్రీ
మండే బొగ్గును (నిప్పును) చేత్తో పట్టుకుంటే చేయి కాలుతుంది. చల్లారిన తర్వాత ముట్టుకుంటే చేతికి మసి అంటి చెయ్యి నల్లగా మారుతుంది. చెడ్డవానితో స్నేహం, ద్వేషం కూడా అలాగే ఉంటాయని దీని అర్థం. అందుకే పొరపాటున కూడా చెడ్డవాని దరిచేరరాదు. అలాంటివారు పరిశుద్ధ మనస్కులనైనా కల్మష చిత్తులుగా మార్చివేసి వేధిస్తారు. సమాజమనే వృక్షానికి వారు చీడపురుగులు. అందువల్ల స్నేహం చేయవలసి వచ్చినప్పుడు చక్కగా ఆలోచించి, బుద్ధిచాతుర్యంతో పరిశీలించి, సన్మార్గులతో చర్చించి, స్వయంగా తెలుసుకొని బుద్ధిమంతులతోనే స్నేహం చేయాలి. అది మానవుణ్ని ఉన్నత శిఖరాలు అధిరోహించేలా చేస్తుంది.
మొదల జూచిన కడుగొప్ప పిదప కురుచ
ఆది కొంచెము తరువాత నధికమగుచు
తనరు దిన పూర్వ పరభాగ జనితమైన
ఛాయ పోలిక కుజన సజ్జనుల మైత్రి
ఉదయకాలపు నీడ మొదట పెద్దదిగా ఉండి పొద్దెక్కే కొద్దీ చిన్నదైపోతుంది. అట్లే కుజనుని (చెడ్డవాని) స్నేహం కూడా మొదట్లో ఆసక్తికరంగా ఉన్నా.. క్రమేణ ఆ మైత్రి అంతరించిపోతుంది. మధ్యాహ్నం నీడ ఆదిలో కొంచెంగా ఉండి సాయంకాలమయ్యే సరికి పెద్దదవుతుంటుంది. అదే విధంగా సుజనుల (మంచివారి) చెలిమి తొలుత అంత ఆసక్తికరంగా లేకపోయినా కాలక్రమేణా అలాంటివారితో మైత్రీబంధం బలపడుతుందని దీని అర్థం. శ్రీకృష్ణుని చెలిమితో పార్థుడు తన జీవితాన్ని పరమపవిత్రం చేసుకున్నట్లు.. మంచివారితో స్నేహం చేసిన వ్యక్తి అవతలివారిలోని మంచితనాన్ని పుణికిపుచ్చుకొని రాణిస్తాడు. దుర్యోధనునితో స్నేహం చేసిన కర్ణుడు అతని దురాశలకు వంతపలికి తన మాన్యతకు మచ్చతెచ్చుకొన్నట్లు.. చెడుగుణాలు కలవానితో స్నేహం చేసినవాడు అన్నివిధాలా చెడిపోతాడు.
సలక్షణాలు కలిగినవారితో స్నేహం చేయడం వల్ల పాపకార్యాలనే పాముల కాటుకు బలికాకుండా ఉంటాం. సజ్జన సాంగత్యం వల్ల మనసు మంచి పనుల వైపు మళ్లుతుంది. అలాంటివారితో సమాజానికి కూడా మంచే జరుగుతుంది. మంచి పనులు చేయడం వల్ల త్రికరణశుద్ధి కలుగుతుంది. సుగుణ మిత్రుడు తనను ఆశ్రయించిన వారి మనసును బాధించే రహస్యాలను బహిర్గతం చేయడు. అలాంటివారు తమ స్నేహితులను ఆనందమనే నందనవనంలో విహరింపజేస్తారు. వారిని అన్నివిధాలా ఆదుకుంటారు. అవతలివారి ఆపదను తన ఆపదగా భావించి అండగా నిలుస్తారు. అదే.. చెడ్డగుణాలు కలవారితో స్నేహం మహాభయంకరమైన నరకాన్ని తలపిస్తుంది. అది అన్ని విధాల అనర్థాలకూ మూలం. అలాంటివారితో మిత్రత్వమే కాదు.. శత్రుత్వం కూడా పెట్టుకోకూడదు. ఎందుకంటే..
దుర్జనేన సమం సఖ్యం ద్వేషంచాపి నకారయేత్‌
ఉష్ణోదహతి చాంగారః శీతః కృష్ణాయతే కరమ్‌శ్రీ
మండే బొగ్గును (నిప్పును) చేత్తో పట్టుకుంటే చేయి కాలుతుంది. చల్లారిన తర్వాత ముట్టుకుంటే చేతికి మసి అంటి చెయ్యి నల్లగా మారుతుంది. చెడ్డవానితో స్నేహం, ద్వేషం కూడా అలాగే ఉంటాయని దీని అర్థం. అందుకే పొరపాటున కూడా చెడ్డవాని దరిచేరరాదు. అలాంటివారు పరిశుద్ధ మనస్కులనైనా కల్మష చిత్తులుగా మార్చివేసి వేధిస్తారు. సమాజమనే వృక్షానికి వారు చీడపురుగులు. అందువల్ల స్నేహం చేయవలసి వచ్చినప్పుడు చక్కగా ఆలోచించి, బుద్ధిచాతుర్యంతో పరిశీలించి, సన్మార్గులతో చర్చించి, స్వయంగా తెలుసుకొని బుద్ధిమంతులతోనే స్నేహం చేయాలి. అది మానవుణ్ని ఉన్నత శిఖరాలు అధిరోహించేలా చేస్తుంది.
జై ఆంజనేయ, జై శ్రీరామ్
ఓం ఆంజనేయాయ నమ:
ఓం మహావీరాయ నమ:
ఓం హనుమతే నమ:
ఓం మారుతత్మజాయ నమ:
ఓం తత్త్వజ్ఞానప్రదాయ నమ:
ఓం సీతాదేవిముద్రాప్రదాయకాయ నమ:
ఓం అశోకవనికాచ్ఛేత్రే నమ:
ఓం సర్వమాయవిభంజనాయ నమ:
ఓం సర్వబంధవిముక్త్రే నమ:
ఓం ర క్షోవిధ్వంసకారాయ నమ:10
ఓం పరవి ద్యాపరిహారాయ నమ:
ఓం పరశౌర్యవినాశనాయ నమ:
ఓం పరమంత్రనిరాకర్త్రే నమ:
ఓం పరయంత్రప్రభేదకాయ నమ:
ఓం సర్వగ్రహవినాశినే నమ:
ఓం భీమసేనసహాయకృతే నమ:
ఓం సర్వదు:హరాయ నమ:
ఓం సర్వలోకచారిణ నమ:
ఓం మనోజవాయ నమ:
ఓం పారిజాతద్రుమూలస్థాయ నమ: 20
ఓం సర్వతంత్రస్వరూపవతే నమ:
ఓం సర్వతంత్రస్వరూపిణ నమ:
ఓం సర్వతంత్రతాత్మికాయ నమ:
ఓం కపీశ్వరాయ నమ:
ఓం మహాకాయాయ నమ:
ఓం సర్వరోగహరాయ నమ:
ఓం ప్రభవే నమ:
ఓం బలసిద్ధిరాయ నమ:
ఓం సర్వవిద్యాసంపత్రప్రదాయకాయ నమ:
ఓం కపీసేనానాయకాయ నమ: 30
ఓం భవిష్యచ్చతురాసనాయ నమ:
ఓం కుమారబ్రహ్మచారిణ నమ:
ఓం రత్నకుండలదీప్తిమతె నమ:
ఓం సంచాలద్వాలసన్నలంబ మానశిఖోజ్జ్వలాయ నమ:
ఓం గంధర్వవిద్యాతత్వజ్ఞాయ నమ:
ఓం మహాబలపరాక్రమాయ నమ:
ఓం కారాగృహవిమోక్త్రే నమ:
ఓం శృంఖలాబంధమోచకాయ నమ:
ఓం సాగరోత్తారకాయ నమ:
ఓం ప్రాజ్ఞాయ నమ: 40
ఓం రామదూతాయ నమ:
ఓం ప్రతాపవతే నమ:
ఓం వానరాయ నమ:
ఓం కేసరీసుతాయ నమ:
ఓం సీతాశోకనివరణాయ నమ:
ఓం అంజనాగర్భసంభూతాయ నమ:
ఓం బాలార్కసదృశాసనాయ నమ:
ఓం విభీషణప్రియకరాయ నమ:
ఓం దశగ్రీవకులాంతకాయ నమ:
ఓం లక్ష్మణప్రాణదాత్రే నమ: 50
ఓం వజ్రకాయాయ నమ:
ఓం మహాద్యుతయే నమ:
ఓం చిరంజీవినే నమ:
ఓం రామభక్తాయ నమ:
ఓం దైత్యకార్యవిఘాతకాయ నమ:
ఓం అక్షహంత్రే నమ:
ఓం కాంచనాభాయ నమ:
ఓం పంచవక్త్రాయ నమ:
ఓం మహాతపసే నమ:
ఓం లంకిణీభంజనాయ నమ: 60
ఓం శ్రీమతే నమ:
ఓం సింహకాప్రాణభంజనాయ నమ:
ఓం గంధమాదనశైలస్థాయ నమ:
ఓం లంకాపుర విదాహకాయ నమ:
ఓం సుగ్రీవసచివాయ నమ:
ఓం ధీరాయ నమ:
ఓం శూరాయ నమ:
ఓం దైత్యకులాంతకాయ నమ:
ఓం సురార్చితాయ నమ:
ఓం మహాతేజసే నమ: 70
ఓం రామచడామణిప్రదాయ నమ:
ఓం కామరూపిణ నమ:
ఓం పింగళాక్షాయ నమ:
ఓం వార్ధిమైనాకపూజితాయ నమ:
ఓం కబళీకృతమార్తాండమండలాయ నమ:
ఓం విజితేంద్రియాయ నమ:
ఓం రామసుగ్రీవసంధాత్రే నమ:
ఓం మహారావణమర్ధనాయ నమ:
ఓం స్ఫటికాభాయ నమ:
ఓం వాగధీశాయ నమ: 80
ఓం నవవ్యాకృతిపండితాయ నమ:
ఓం నవవ్యాకృతిపండితాయ నమ:
ఓం చతుర్బాహవే నమ:
ఓం దీనబంధవే నమ:
ఓం మహాత్మనే నమ:
ఓం భక్తవత్సలాయ నమ:
ఓం సంజీవననగాహర్త్రే నమ:
ఓం శుచయే నమ:
ఓం వాంగ్మినే నమ:
ఓం దృఢవ్రతాయ నమ:
ఓం బకాలనేమిప్రమథనాయ నమ: 90
ఓం హరిమర్కటమర్కటాయ నమ:
ఓం దాంతాయ నమ:
ఓం శాంతాయ నమ:
ఓం ప్రసన్నాత్మనే నమ:
ఓం శతకంఠమదాపహృతే నమ:
ఓం యోగినే నమ:
ఓం రామకథాలోలాయ నమ:
ఓం సీతాన్వేషణ పండితాయ నమ:
ఓం వజ్రదంష్ట్రాయ నమ:
ఓం వజ్రనఖాయ నమ: 100
ఓం రుద్రవీర్యసముద్భవాయ నమ:
ఓం ఇంద్రజిత్ప్రహితామోఘ నమ:
ఓం బ్రహ్మాస్త్రవినివారకాయ నమ:
ఓం పార్థద్వజాగ్రసంవాసినే నమ:
ఓం శరపం జరభేదకాయ నమ:
ఓం దశబాహవే నమ:
ఓం లోకపూజ్యాయ నమ:
ఓం జాంబవత్ప్రీతివర్ధనాయ నమ:
ఓం సీతాసమేత శ్రీరామ పాదసేవా దురంధరాయ నమ: 108
ఓం ఆంజనేయాయ నమ:
ఓం మహావీరాయ నమ:
ఓం హనుమతే నమ:
ఓం మారుతత్మజాయ నమ:
ఓం తత్త్వజ్ఞానప్రదాయ నమ:
ఓం సీతాదేవిముద్రాప్రదాయకాయ నమ:
ఓం అశోకవనికాచ్ఛేత్రే నమ:
ఓం సర్వమాయవిభంజనాయ నమ:
ఓం సర్వబంధవిముక్త్రే నమ:
ఓం ర క్షోవిధ్వంసకారాయ నమ:10
ఓం పరవి ద్యాపరిహారాయ నమ:
ఓం పరశౌర్యవినాశనాయ నమ:
ఓం పరమంత్రనిరాకర్త్రే నమ:
ఓం పరయంత్రప్రభేదకాయ నమ:
ఓం సర్వగ్రహవినాశినే నమ:
ఓం భీమసేనసహాయకృతే నమ:
ఓం సర్వదు:హరాయ నమ:
ఓం సర్వలోకచారిణ నమ:
ఓం మనోజవాయ నమ:
ఓం పారిజాతద్రుమూలస్థాయ నమ: 20
ఓం సర్వతంత్రస్వరూపవతే నమ:
ఓం సర్వతంత్రస్వరూపిణ నమ:
ఓం సర్వతంత్రతాత్మికాయ నమ:
ఓం కపీశ్వరాయ నమ:
ఓం మహాకాయాయ నమ:
ఓం సర్వరోగహరాయ నమ:
ఓం ప్రభవే నమ:
ఓం బలసిద్ధిరాయ నమ:
ఓం సర్వవిద్యాసంపత్రప్రదాయకాయ నమ:
ఓం కపీసేనానాయకాయ నమ: 30
ఓం భవిష్యచ్చతురాసనాయ నమ:
ఓం కుమారబ్రహ్మచారిణ నమ:
ఓం రత్నకుండలదీప్తిమతె నమ:
ఓం సంచాలద్వాలసన్నలంబ మానశిఖోజ్జ్వలాయ నమ:
ఓం గంధర్వవిద్యాతత్వజ్ఞాయ నమ:
ఓం మహాబలపరాక్రమాయ నమ:
ఓం కారాగృహవిమోక్త్రే నమ:
ఓం శృంఖలాబంధమోచకాయ నమ:
ఓం సాగరోత్తారకాయ నమ:
ఓం ప్రాజ్ఞాయ నమ: 40
ఓం రామదూతాయ నమ:
ఓం ప్రతాపవతే నమ:
ఓం వానరాయ నమ:
ఓం కేసరీసుతాయ నమ:
ఓం సీతాశోకనివరణాయ నమ:
ఓం అంజనాగర్భసంభూతాయ నమ:
ఓం బాలార్కసదృశాసనాయ నమ:
ఓం విభీషణప్రియకరాయ నమ:
ఓం దశగ్రీవకులాంతకాయ నమ:
ఓం లక్ష్మణప్రాణదాత్రే నమ: 50
ఓం వజ్రకాయాయ నమ:
ఓం మహాద్యుతయే నమ:
ఓం చిరంజీవినే నమ:
ఓం రామభక్తాయ నమ:
ఓం దైత్యకార్యవిఘాతకాయ నమ:
ఓం అక్షహంత్రే నమ:
ఓం కాంచనాభాయ నమ:
ఓం పంచవక్త్రాయ నమ:
ఓం మహాతపసే నమ:
ఓం లంకిణీభంజనాయ నమ: 60
ఓం శ్రీమతే నమ:
ఓం సింహకాప్రాణభంజనాయ నమ:
ఓం గంధమాదనశైలస్థాయ నమ:
ఓం లంకాపుర విదాహకాయ నమ:
ఓం సుగ్రీవసచివాయ నమ:
ఓం ధీరాయ నమ:
ఓం శూరాయ నమ:
ఓం దైత్యకులాంతకాయ నమ:
ఓం సురార్చితాయ నమ:
ఓం మహాతేజసే నమ: 70
ఓం రామచడామణిప్రదాయ నమ:
ఓం కామరూపిణ నమ:
ఓం పింగళాక్షాయ నమ:
ఓం వార్ధిమైనాకపూజితాయ నమ:
ఓం కబళీకృతమార్తాండమండలాయ నమ:
ఓం విజితేంద్రియాయ నమ:
ఓం రామసుగ్రీవసంధాత్రే నమ:
ఓం మహారావణమర్ధనాయ నమ:
ఓం స్ఫటికాభాయ నమ:
ఓం వాగధీశాయ నమ: 80
ఓం నవవ్యాకృతిపండితాయ నమ:
ఓం నవవ్యాకృతిపండితాయ నమ:
ఓం చతుర్బాహవే నమ:
ఓం దీనబంధవే నమ:
ఓం మహాత్మనే నమ:
ఓం భక్తవత్సలాయ నమ:
ఓం సంజీవననగాహర్త్రే నమ:
ఓం శుచయే నమ:
ఓం వాంగ్మినే నమ:
ఓం దృఢవ్రతాయ నమ:
ఓం బకాలనేమిప్రమథనాయ నమ: 90
ఓం హరిమర్కటమర్కటాయ నమ:
ఓం దాంతాయ నమ:
ఓం శాంతాయ నమ:
ఓం ప్రసన్నాత్మనే నమ:
ఓం శతకంఠమదాపహృతే నమ:
ఓం యోగినే నమ:
ఓం రామకథాలోలాయ నమ:
ఓం సీతాన్వేషణ పండితాయ నమ:
ఓం వజ్రదంష్ట్రాయ నమ:
ఓం వజ్రనఖాయ నమ: 100
ఓం రుద్రవీర్యసముద్భవాయ నమ:
ఓం ఇంద్రజిత్ప్రహితామోఘ నమ:
ఓం బ్రహ్మాస్త్రవినివారకాయ నమ:
ఓం పార్థద్వజాగ్రసంవాసినే నమ:
ఓం శరపం జరభేదకాయ నమ:
ఓం దశబాహవే నమ:
ఓం లోకపూజ్యాయ నమ:
ఓం జాంబవత్ప్రీతివర్ధనాయ నమ:
ఓం సీతాసమేత శ్రీరామ పాదసేవా దురంధరాయ నమ: 108
పుట్టినరోజు
ఎవరికయినా సరే, పుట్టినరోజు అత్యంత ప్రధానమైన పండగ. శాస్త్రంమీద గౌరవం ఉన్న వాళ్ళు ‘నేను పుట్టినరోజు పండగ చేసుకోను’ అని అనకూడదు. జీవితంలో ఒక లక్ష్యం ఉండాలంటే దానికో శరీరం ఉండాలి. ఆ శరీరాన్ని పరమేశ్వరుడు మనకిచ్చిన గొప్పరోజు అది. అందుకే ఆరోజు దానిని పండగలా చేసుకోమని చెప్పారు. ఎవరికయినా ఒక పుట్టిన రోజు మాత్రమే ఉంటుంది. కానీ అమ్మకు ఎంతమంది బిడ్డలున్నారో అన్ని పుట్టిన రోజులతోపాటూ తను పుట్టిన రోజు కూడా ఉంటుంది. ‘‘అమ్మా! ఈ బిడ్డడిని ప్రసవిస్తే మీరు చనిపోతారు’’ అని చెప్పారు డాక్టర్లు మా అమ్మకు. దానికి మా అమ్మగారన్నారట...‘‘వాడు బతికితే చాలు, నేను ఉండకపోయినా ఫరవాలేదు’’ అని. కానీ ఈశ్వరానుగ్రహం, నా అదృష్టం– ఆవిడ బతికింది, నేనూ బతికాను. మృత్యువు రెండు కోరల మధ్యలోకి చేరి, జారి కిందపడి బతికిన రోజు మా అమ్మకది. అంటే మా అమ్మకు అది మరో పుట్టిన రోజేగా... అందుకే ప్రతి బిడ్డ పుట్టిన రోజు అమ్మకు మరో పుట్టిన రోజవుతుంది.
అందుకే పుట్టిన రోజును ఎలా చేసుకోవాలి? అమ్మకు కొత్త చీర పెట్టి, నమస్కారం చేసి తరువాత మాత్రమే తాను కొత్తబట్టలు కట్టుకోవాలి. అది మర్యాద. సంస్కారవంతుల లక్షణం. అమ్మ సృష్టికర్త, ఈ శరీరాన్ని ఇచ్చింది కాబట్టి ఆమె బ్రహ్మ. తన నెత్తురును పాలగా మార్చి బిడ్డ వృద్ధికి కారణమవుతుంది.. అందువల్ల ఆమె స్థితికర్త. ఓ గైనకాలజిస్టు ‘మాతృదేవోభవ’ పేరుతో ఒక పుస్తకం రాసారు. దానిలో ఆయన కొన్ని విషయాలు చెప్పారు. బిడ్డ పుట్టగానే తల్లి స్తన్యంలో ‘కొలోస్ట్రమ్‌’ అనే ఒక పసుపు పచ్చటి పదార్థం ఊరుతుంది. గర్భసంచీలో కటిక చీకట్లో అప్పటిదాకా ఉన్న బిడ్డ బయటికి వచ్చాక అంత వెలుతురు, అన్ని పెద్ద పెద్ద ఆకారాలు చూసేటప్పటికి లోపల ఉన్న మలం నల్లగా రాయిలా మారిపోతుంది. అది బయటకు వెళ్ళక అడ్డుపడి ఊపిరితిత్తుల, గుండె పనితనాన్ని మందగింపచేస్తుంది. ప్రాణోత్క్రమణం అవుతున్న స్థితిలో పరమ ప్రేమతో అమ్మ బిడ్డను దగ్గరగా తీసుకుని స్తన్యమిచ్చినప్పుడు ఆ కొలోస్ట్రమ్‌ బిడ్డ కడుపులోకి వెళ్లి లోపల అడ్డుపడిన నల్లటి మలం బయటకు వచ్చేసి వాడు ఆయుర్దాయం పొందుతాడు.
అందుకే అమ్మ స్థితికర్త. అమ్మ ప్రళయ కర్త కూడా. ప్రళయం అంటే చంపేయడం కాదు. నిద్రపుచ్చడం స్వల్పకాలిక ప్రళయం. పరమేశ్వరుడు చేసే మహోత్కృష్టమైన క్రియల్లో అదొకటి. అన్ని ప్రాణులకు నిద్రనిస్తాడాయన. అవి నిద్రలో సుఖాన్ని పొందుతాయి. బ్రహ్మ, విష్ణువు, శివుడు... ముమ్మూర్తుల సమాహార స్వరూపం అమ్మ. అందుకే ‘మాతృదేవోభవ’ అని మొదటి నమస్కారాన్ని అందుకుంటుంది. అమ్మతనం కేవలం స్త్రీయందే ప్రకాశిస్తుంది. అమ్మతనాన్ని చూడలేక ఆడతనాన్ని చూసినవాడు హింసింపబడి, నశించిపోతాడు. దేవీ భాగవతంలో అమ్మవారి మహిషాసుర మర్దని స్వరూపం అది. ఎక్కడ ఎవడు ఆడతనంలో అమ్మతనాన్ని చూసి గౌరవించి నమస్కరిస్తాడో వాడు దీర్ఘాయుర్దాయాన్ని పొంది భవిష్యత్‌ బ్రహ్మ అవుతాడు.
ఎవరికయినా సరే, పుట్టినరోజు అత్యంత ప్రధానమైన పండగ. శాస్త్రంమీద గౌరవం ఉన్న వాళ్ళు ‘నేను పుట్టినరోజు పండగ చేసుకోను’ అని అనకూడదు. జీవితంలో ఒక లక్ష్యం ఉండాలంటే దానికో శరీరం ఉండాలి. ఆ శరీరాన్ని పరమేశ్వరుడు మనకిచ్చిన గొప్పరోజు అది. అందుకే ఆరోజు దానిని పండగలా చేసుకోమని చెప్పారు. ఎవరికయినా ఒక పుట్టిన రోజు మాత్రమే ఉంటుంది. కానీ అమ్మకు ఎంతమంది బిడ్డలున్నారో అన్ని పుట్టిన రోజులతోపాటూ తను పుట్టిన రోజు కూడా ఉంటుంది. ‘‘అమ్మా! ఈ బిడ్డడిని ప్రసవిస్తే మీరు చనిపోతారు’’ అని చెప్పారు డాక్టర్లు మా అమ్మకు. దానికి మా అమ్మగారన్నారట...‘‘వాడు బతికితే చాలు, నేను ఉండకపోయినా ఫరవాలేదు’’ అని. కానీ ఈశ్వరానుగ్రహం, నా అదృష్టం– ఆవిడ బతికింది, నేనూ బతికాను. మృత్యువు రెండు కోరల మధ్యలోకి చేరి, జారి కిందపడి బతికిన రోజు మా అమ్మకది. అంటే మా అమ్మకు అది మరో పుట్టిన రోజేగా... అందుకే ప్రతి బిడ్డ పుట్టిన రోజు అమ్మకు మరో పుట్టిన రోజవుతుంది.
అందుకే పుట్టిన రోజును ఎలా చేసుకోవాలి? అమ్మకు కొత్త చీర పెట్టి, నమస్కారం చేసి తరువాత మాత్రమే తాను కొత్తబట్టలు కట్టుకోవాలి. అది మర్యాద. సంస్కారవంతుల లక్షణం. అమ్మ సృష్టికర్త, ఈ శరీరాన్ని ఇచ్చింది కాబట్టి ఆమె బ్రహ్మ. తన నెత్తురును పాలగా మార్చి బిడ్డ వృద్ధికి కారణమవుతుంది.. అందువల్ల ఆమె స్థితికర్త. ఓ గైనకాలజిస్టు ‘మాతృదేవోభవ’ పేరుతో ఒక పుస్తకం రాసారు. దానిలో ఆయన కొన్ని విషయాలు చెప్పారు. బిడ్డ పుట్టగానే తల్లి స్తన్యంలో ‘కొలోస్ట్రమ్‌’ అనే ఒక పసుపు పచ్చటి పదార్థం ఊరుతుంది. గర్భసంచీలో కటిక చీకట్లో అప్పటిదాకా ఉన్న బిడ్డ బయటికి వచ్చాక అంత వెలుతురు, అన్ని పెద్ద పెద్ద ఆకారాలు చూసేటప్పటికి లోపల ఉన్న మలం నల్లగా రాయిలా మారిపోతుంది. అది బయటకు వెళ్ళక అడ్డుపడి ఊపిరితిత్తుల, గుండె పనితనాన్ని మందగింపచేస్తుంది. ప్రాణోత్క్రమణం అవుతున్న స్థితిలో పరమ ప్రేమతో అమ్మ బిడ్డను దగ్గరగా తీసుకుని స్తన్యమిచ్చినప్పుడు ఆ కొలోస్ట్రమ్‌ బిడ్డ కడుపులోకి వెళ్లి లోపల అడ్డుపడిన నల్లటి మలం బయటకు వచ్చేసి వాడు ఆయుర్దాయం పొందుతాడు.
అందుకే అమ్మ స్థితికర్త. అమ్మ ప్రళయ కర్త కూడా. ప్రళయం అంటే చంపేయడం కాదు. నిద్రపుచ్చడం స్వల్పకాలిక ప్రళయం. పరమేశ్వరుడు చేసే మహోత్కృష్టమైన క్రియల్లో అదొకటి. అన్ని ప్రాణులకు నిద్రనిస్తాడాయన. అవి నిద్రలో సుఖాన్ని పొందుతాయి. బ్రహ్మ, విష్ణువు, శివుడు... ముమ్మూర్తుల సమాహార స్వరూపం అమ్మ. అందుకే ‘మాతృదేవోభవ’ అని మొదటి నమస్కారాన్ని అందుకుంటుంది. అమ్మతనం కేవలం స్త్రీయందే ప్రకాశిస్తుంది. అమ్మతనాన్ని చూడలేక ఆడతనాన్ని చూసినవాడు హింసింపబడి, నశించిపోతాడు. దేవీ భాగవతంలో అమ్మవారి మహిషాసుర మర్దని స్వరూపం అది. ఎక్కడ ఎవడు ఆడతనంలో అమ్మతనాన్ని చూసి గౌరవించి నమస్కరిస్తాడో వాడు దీర్ఘాయుర్దాయాన్ని పొంది భవిష్యత్‌ బ్రహ్మ అవుతాడు.
అస్తికుడు - నాస్తికుడు
ఒక ఊరిలో ఒక ఆస్తికుడు, ఒక నాస్తికుడు ఎదురెదురు ఇళ్లల్లో ఉండేవారు. ఆస్తికుడు పరమ విష్ణు భక్తుడు. ఆ ఇద్దరూ కొద్దిరోజుల తేడాలో చనిపోయారు. ముందు నాస్తికుడు చనిపోగా.. ఆ తరువాత ఆస్తికుడు మరణించాడు. విష్ణుదూతలు వచ్చి ఆస్తికుణ్ని వైకుంఠానికి తీసుకుని వెళ్లి అక్కడ సభలో విష్ణువును చూపించారు. ఆహా తన భక్తి పండింది అనుకున్నాడు ఆస్తికుడు. ఆ స్వామిని ఎన్నో స్తోత్రాలతో స్తుతి చేశాడు.
ఇంతలో విష్ణు దూతలు వచ్చి అతణ్ని ‘‘పద.. పద’’ అని సభలోంచి తీసుకెళ్లడం ప్రారంభించారు. దానికి అతడు అయోమయంతో.. ‘‘ఎక్కడికి తీసుకుపోతున్నారు?’’ అని వారిని అడిగాడు. ‘‘నువ్వు చేసుకున్న పుణ్యం అయిపోయింది. తిరిగి భూలోకానికి తీసుకుని పోతున్నాం’’ అని విష్ణుదూతలు చెప్పారు. ‘‘నా పుణ్యం అయిపోవడం ఏమిటి? నేను గొప్ప విష్ణు భక్తుణ్ని. నిత్యం ఆ స్వామిని కొలిచాను’’ అన్నాడు ఆస్తికుడు. ‘‘అది నిజమే. కానీ నువ్వు మూడు కారణాలవల్ల తొందరగా వెనక్కి భూలోకానికి వెళ్లిపోతున్నావు. ఒకటి.. నీకు నీ జీవితంలో భక్తి ఒక భాగం మాత్రమే. అందుకే రోజూ ఉదయం, సాయంత్రం వేళల్లో ఒక విధినిర్వహణలా పూజచేస్తూ మిగిలిన సమయంలో విష్ణువును ఆలోచనలలోనికి కూడా రానిచ్చేవాడివి కాదు. రెండో కారణం.. ‘స్వామీ! నన్ను వచ్చే జన్మలో గొప్ప ధనవంతుడిగా పుట్టించు.’ అని రోజూ ఆ దేవదేవుని కోరేవాడివి.
అంటే.. నీకు మళ్లీ పుట్టాలని, అదీ ధనవంతునిగా జన్మించాలని కోరిక ఉంది. ఇక మూడో కారణం.. రోజూ పూజ పూర్తవగానే ‘ఒక్కసారి కనబడు తండ్రీ.. చాలు’ అని కోరేవాడివి. అందువల్ల నీకు కేవలం ఒక్కసారి మాత్రమే విష్ణుదర్శనం అయింది. మళ్లీ పుట్టాలనే కోరిక ఉన్నందున భూలోకానికి వెళ్తున్నావు’’ అని చెప్పారు. అదే సమయంలో.. ఆస్తికునికి విష్ణు సభలో నాస్తికుడు కనిపించడంతో అతడు నివ్వెరపోయాడు. ‘‘వీడెలా వచ్చాడిక్కడికి? వీడు నాస్తికుడు కదా?’’ అని అతడు విష్ణుదూతలను అడిగాడు. దానికి వారు.. ‘‘అవును, నిజమే. అయితే, బతికి ఉన్నంతకాలం ఇతడు ‘దేవుడు లేడు. దేవుడు లేడు’ అంటూ.. తెలియక చేసినా నీకంటే ఎక్కువగా భగవన్నామ స్మరణ చేశాడు. వ్యతిరేకంగానైనా సరే.. నీకంటే ఎక్కువగా భగవంతుడి గురించి ఆలోచించాడు. మరొక ముఖ్యకారణం. ఇతడి ఇంట్లో ఇతడు తప్ప అందరూ ఆస్తికులే. ఇతడి భార్య విష్ణుమూర్తి భక్తురాలు. కొడుక్కి నారాయణ అని పేరుపెట్టుకుంది. గడచిన నెలలో వైకుంఠ ఏకాదశి మరునాడు ఉదయం ఆమె పాయసం చేసింది.
వీడు ఇంటి అరుగు మీద కూర్చుని ఆ పాయసం తింటుండగా పొలమారింది. విపరీతంగా దగ్గుతూ ‘నారాయణా చచ్చిపోతున్నానురా!’ అంటూ కొడుకుని పిలిచి, అతడు మంచినీళ్లు తెచ్చేలోపునే మరణించాడు. ఏ కోరికా లేకుండా తన ప్రసాదం తిని, నారాయణ నామస్మరణ చేస్తూ మరణించినందున శ్రీమహావిష్ణువు వీడికి వైకుంఠంలో నివాసం కల్పించారు’’ అని చెప్పారు. భక్తితో పాటు భావన కూడా చాలా ముఖ్యమని ఆస్తికుడు చాలా ఆలస్యంగా తెలుసుకున్నాడు. అయితే.. మరుజన్మలో అతడు తన పాత తప్పుల్ని పునరావృతం చేయలేదు. మనసారా విష్ణువును కొలిచి, చేసిన కర్మల ఫలితాన్ని ఆ పరమాత్మకు ధారపోయడం ద్వారా పాప, పుణ్యాలు అంటని మహా యోగి అయ్యాడు. తెలియక చేసినా భగవన్నామ స్మరణతో నాస్తికుడు వైకుంఠంలో స్థానం పొందితే.. మరుజన్మలో స్వామిని త్రికరణశుద్ధిగా పూజించిన పుణ్యంతో ఆస్తికుడు చివరకు ఆ స్వామి హృదయంలోనే చోటు సంపాదించుకున్నాడు. జనన, మరణ చక్రం నుంచి విముక్తి పొందాడు.
ఒక ఊరిలో ఒక ఆస్తికుడు, ఒక నాస్తికుడు ఎదురెదురు ఇళ్లల్లో ఉండేవారు. ఆస్తికుడు పరమ విష్ణు భక్తుడు. ఆ ఇద్దరూ కొద్దిరోజుల తేడాలో చనిపోయారు. ముందు నాస్తికుడు చనిపోగా.. ఆ తరువాత ఆస్తికుడు మరణించాడు. విష్ణుదూతలు వచ్చి ఆస్తికుణ్ని వైకుంఠానికి తీసుకుని వెళ్లి అక్కడ సభలో విష్ణువును చూపించారు. ఆహా తన భక్తి పండింది అనుకున్నాడు ఆస్తికుడు. ఆ స్వామిని ఎన్నో స్తోత్రాలతో స్తుతి చేశాడు.
ఇంతలో విష్ణు దూతలు వచ్చి అతణ్ని ‘‘పద.. పద’’ అని సభలోంచి తీసుకెళ్లడం ప్రారంభించారు. దానికి అతడు అయోమయంతో.. ‘‘ఎక్కడికి తీసుకుపోతున్నారు?’’ అని వారిని అడిగాడు. ‘‘నువ్వు చేసుకున్న పుణ్యం అయిపోయింది. తిరిగి భూలోకానికి తీసుకుని పోతున్నాం’’ అని విష్ణుదూతలు చెప్పారు. ‘‘నా పుణ్యం అయిపోవడం ఏమిటి? నేను గొప్ప విష్ణు భక్తుణ్ని. నిత్యం ఆ స్వామిని కొలిచాను’’ అన్నాడు ఆస్తికుడు. ‘‘అది నిజమే. కానీ నువ్వు మూడు కారణాలవల్ల తొందరగా వెనక్కి భూలోకానికి వెళ్లిపోతున్నావు. ఒకటి.. నీకు నీ జీవితంలో భక్తి ఒక భాగం మాత్రమే. అందుకే రోజూ ఉదయం, సాయంత్రం వేళల్లో ఒక విధినిర్వహణలా పూజచేస్తూ మిగిలిన సమయంలో విష్ణువును ఆలోచనలలోనికి కూడా రానిచ్చేవాడివి కాదు. రెండో కారణం.. ‘స్వామీ! నన్ను వచ్చే జన్మలో గొప్ప ధనవంతుడిగా పుట్టించు.’ అని రోజూ ఆ దేవదేవుని కోరేవాడివి.
అంటే.. నీకు మళ్లీ పుట్టాలని, అదీ ధనవంతునిగా జన్మించాలని కోరిక ఉంది. ఇక మూడో కారణం.. రోజూ పూజ పూర్తవగానే ‘ఒక్కసారి కనబడు తండ్రీ.. చాలు’ అని కోరేవాడివి. అందువల్ల నీకు కేవలం ఒక్కసారి మాత్రమే విష్ణుదర్శనం అయింది. మళ్లీ పుట్టాలనే కోరిక ఉన్నందున భూలోకానికి వెళ్తున్నావు’’ అని చెప్పారు. అదే సమయంలో.. ఆస్తికునికి విష్ణు సభలో నాస్తికుడు కనిపించడంతో అతడు నివ్వెరపోయాడు. ‘‘వీడెలా వచ్చాడిక్కడికి? వీడు నాస్తికుడు కదా?’’ అని అతడు విష్ణుదూతలను అడిగాడు. దానికి వారు.. ‘‘అవును, నిజమే. అయితే, బతికి ఉన్నంతకాలం ఇతడు ‘దేవుడు లేడు. దేవుడు లేడు’ అంటూ.. తెలియక చేసినా నీకంటే ఎక్కువగా భగవన్నామ స్మరణ చేశాడు. వ్యతిరేకంగానైనా సరే.. నీకంటే ఎక్కువగా భగవంతుడి గురించి ఆలోచించాడు. మరొక ముఖ్యకారణం. ఇతడి ఇంట్లో ఇతడు తప్ప అందరూ ఆస్తికులే. ఇతడి భార్య విష్ణుమూర్తి భక్తురాలు. కొడుక్కి నారాయణ అని పేరుపెట్టుకుంది. గడచిన నెలలో వైకుంఠ ఏకాదశి మరునాడు ఉదయం ఆమె పాయసం చేసింది.
వీడు ఇంటి అరుగు మీద కూర్చుని ఆ పాయసం తింటుండగా పొలమారింది. విపరీతంగా దగ్గుతూ ‘నారాయణా చచ్చిపోతున్నానురా!’ అంటూ కొడుకుని పిలిచి, అతడు మంచినీళ్లు తెచ్చేలోపునే మరణించాడు. ఏ కోరికా లేకుండా తన ప్రసాదం తిని, నారాయణ నామస్మరణ చేస్తూ మరణించినందున శ్రీమహావిష్ణువు వీడికి వైకుంఠంలో నివాసం కల్పించారు’’ అని చెప్పారు. భక్తితో పాటు భావన కూడా చాలా ముఖ్యమని ఆస్తికుడు చాలా ఆలస్యంగా తెలుసుకున్నాడు. అయితే.. మరుజన్మలో అతడు తన పాత తప్పుల్ని పునరావృతం చేయలేదు. మనసారా విష్ణువును కొలిచి, చేసిన కర్మల ఫలితాన్ని ఆ పరమాత్మకు ధారపోయడం ద్వారా పాప, పుణ్యాలు అంటని మహా యోగి అయ్యాడు. తెలియక చేసినా భగవన్నామ స్మరణతో నాస్తికుడు వైకుంఠంలో స్థానం పొందితే.. మరుజన్మలో స్వామిని త్రికరణశుద్ధిగా పూజించిన పుణ్యంతో ఆస్తికుడు చివరకు ఆ స్వామి హృదయంలోనే చోటు సంపాదించుకున్నాడు. జనన, మరణ చక్రం నుంచి విముక్తి పొందాడు.
జీవితమే ఒక పరీక్ష
జీవితంలో ఎన్నో పరీక్షలు ఎదుర్కొంటాం. జీవితమే మనకొక పరీక్ష అని తెలిసేసరికి డీలాపడిపోతాం. పరీక్షలు లేకపోతే ఫలితాలు ఎలా వస్తాయి? ఫలితాలు తెలియకపోతే మన గుణగణాలు ఎలా తెలుస్తాయి? పరీక్షకు సిద్ధపడటంలోనే మనిషి గొప్పదనం ఉంది.
బంగారానికి అగ్నిపరీక్ష ఉంటుంది. వజ్రానికి కోత పరీక్ష ఉంటుంది. జ్ఞానం పొందాలంటే అడుగడుగునా పరీక్షలకు సిద్ధపడాలి.
బతుకులో ఈ పరీక్షల తాకిడి ఏమిటని చాలామంది బాధపడతారు. పరీక్ష లేకుండా ఉత్తీర్ణత సాధించాలనుకుంటారు.
చిన్న చిన్న పరీక్షలు రాస్తూ ఒక్కసారిగా పెద్ద పరీక్ష రాస్తాం. విజయం సాధించినప్పుడు మన కళ్లలో సంతోషం, హృదయంలో ఆనందం వద్దన్నా కలుగుతాయి. మళ్లీ మళ్లీ విజయాలు సాధించడానికి పరీక్షలు ఎదుర్కొంటాం. పక్షికి తుపాను పరీక్ష, పాముకు గద్ద పరీక్ష!
‘నన్ను పరీక్షించకు దేవా. నీ పరీక్షలకు తట్టుకోలేను...’ అని భక్తులు భగవంతుడికి మొరపెట్టుకుంటూ ఉంటారు. పరీక్షలు నలిపేస్తాయి. తడిగుడ్డ పిండినట్లు మనుషులను పిండేస్తాయి. కొందరు తట్టుకోగలుగుతారు. కొందరు తట్టుకోలేరు. పరీక్షాకాలంలో మనకు సరైన మార్గదర్శకత్వం ఉండాలి. అవగాహన చేసుకోగలిగే మంచి మేధ ఉండాలి. ఓర్చుకోగలిగే హృదయం ఉండాలి.
పరీక్షాకాలంలో భగవంతుడు మనిషికి తప్పక సహాయం చేస్తాడు. అదేమిటి- పరీక్షలు భగవంతుడే కదా పెడతాడు. మళ్లీ ఆయనే రక్షిస్తాడా అని సందేహం కలుగుతుంది. నిజానికి, దేవుడు పరీక్షలు పెట్టడు.
మనం చేసిన మంచో, చెడో మన ముందుకు వచ్చి పరీక్షల రూపంలో నిలబడతాయి. వాటిని అనుభవించి తీరాలి. ఆ బరువులు మొయ్యడానికి తట్టుకోలేక గోలపెడుతుంటే దైవం సహాయం చేస్తాడు.
ధర్మరాజు జూదం ఆడాడు. అందరినీ రాజ్యాన్నీ ఓడాడు. అరణ్యవాసం, అజ్ఞాతవాసానికి సిద్ధపడ్డారు
పాండవులు. ఎన్నో కష్టాలు, బాధలు. అదంతా ఒక పరీక్షగా తీసుకున్నారు. శ్రీకృష్ణుడి సహాయంతో గట్టెక్కారు. కష్టాలు రాకుండా ఉండవు. పరీక్షలు లేకుండా ఉండవు. సహాయం చేసే చెయ్యి మన వెనక ఉందన్న ధీమా నిలబెడుతుంది, గెలిపిస్తుంది.
జీవితం ఒక పరీక్ష అని తేలిపోతే చాలా సుఖంగా ఉంటుంది. దాన్ని విజయవంతంగా ఎదుర్కోవడానికి అన్ని శక్తియుక్తులతో మనిషి ఒక కచ్చితమైన ప్రణాళిక సిద్ధం చేసుకుంటాడు. ఆట ఆడాలి. ఆడుతూ ఎన్నో అవరోధాలు, అడ్డంకులు దాటుతూ విజయ పరీక్షకు నిలబడాలి.
కుంతీదేవి ఎన్నో కష్టాలు అనుభవించింది. తనకు మరిన్ని కష్టాలు ఇచ్చి పరీక్ష పెట్టమంది. ఆ విధంగా, ఆ వేదనలో దైవాన్ని నిరంతరం వేడుకుంటూ దగ్గరగా ఉంటానని చెప్పింది. మనిషికే కాదు, భగవంతుడికీ పరీక్షలు ఉంటాయి. దైవాన్ని నమ్మని మనిషే భగవంతుడికి ఒక పెద్ద పరీక్ష! అతడిని తన వైపు తిప్పుకోవడానికి ఎన్నో హృదయానుభవాలు కలిగిస్తాడు. నమ్మని మనిషి, అవన్నీ కాకతాళీయంగా జరిగాయని కొట్టిపారవేస్తుంటాడు. నమ్మినవాడి గురించి దైవం పట్టించుకోకపోయినా ఫరవాలేదు. నమ్మని వాడితోనే పెద్ద చిక్కు.
ఒక్కోసారి దేవుడే మనిషి రూపంలో దిగివచ్చి, కొంతమంది మనుషులను మార్చిన ఉదంతాలు వినిపిస్తుంటాయి. ఇంతకు మించి దైవానికి పరీక్ష ఏముంది?
జీవితంలో ఎన్నో పరీక్షలు ఎదుర్కొంటాం. జీవితమే మనకొక పరీక్ష అని తెలిసేసరికి డీలాపడిపోతాం. పరీక్షలు లేకపోతే ఫలితాలు ఎలా వస్తాయి? ఫలితాలు తెలియకపోతే మన గుణగణాలు ఎలా తెలుస్తాయి? పరీక్షకు సిద్ధపడటంలోనే మనిషి గొప్పదనం ఉంది.
బంగారానికి అగ్నిపరీక్ష ఉంటుంది. వజ్రానికి కోత పరీక్ష ఉంటుంది. జ్ఞానం పొందాలంటే అడుగడుగునా పరీక్షలకు సిద్ధపడాలి.
బతుకులో ఈ పరీక్షల తాకిడి ఏమిటని చాలామంది బాధపడతారు. పరీక్ష లేకుండా ఉత్తీర్ణత సాధించాలనుకుంటారు.
చిన్న చిన్న పరీక్షలు రాస్తూ ఒక్కసారిగా పెద్ద పరీక్ష రాస్తాం. విజయం సాధించినప్పుడు మన కళ్లలో సంతోషం, హృదయంలో ఆనందం వద్దన్నా కలుగుతాయి. మళ్లీ మళ్లీ విజయాలు సాధించడానికి పరీక్షలు ఎదుర్కొంటాం. పక్షికి తుపాను పరీక్ష, పాముకు గద్ద పరీక్ష!
‘నన్ను పరీక్షించకు దేవా. నీ పరీక్షలకు తట్టుకోలేను...’ అని భక్తులు భగవంతుడికి మొరపెట్టుకుంటూ ఉంటారు. పరీక్షలు నలిపేస్తాయి. తడిగుడ్డ పిండినట్లు మనుషులను పిండేస్తాయి. కొందరు తట్టుకోగలుగుతారు. కొందరు తట్టుకోలేరు. పరీక్షాకాలంలో మనకు సరైన మార్గదర్శకత్వం ఉండాలి. అవగాహన చేసుకోగలిగే మంచి మేధ ఉండాలి. ఓర్చుకోగలిగే హృదయం ఉండాలి.
పరీక్షాకాలంలో భగవంతుడు మనిషికి తప్పక సహాయం చేస్తాడు. అదేమిటి- పరీక్షలు భగవంతుడే కదా పెడతాడు. మళ్లీ ఆయనే రక్షిస్తాడా అని సందేహం కలుగుతుంది. నిజానికి, దేవుడు పరీక్షలు పెట్టడు.
మనం చేసిన మంచో, చెడో మన ముందుకు వచ్చి పరీక్షల రూపంలో నిలబడతాయి. వాటిని అనుభవించి తీరాలి. ఆ బరువులు మొయ్యడానికి తట్టుకోలేక గోలపెడుతుంటే దైవం సహాయం చేస్తాడు.
ధర్మరాజు జూదం ఆడాడు. అందరినీ రాజ్యాన్నీ ఓడాడు. అరణ్యవాసం, అజ్ఞాతవాసానికి సిద్ధపడ్డారు
పాండవులు. ఎన్నో కష్టాలు, బాధలు. అదంతా ఒక పరీక్షగా తీసుకున్నారు. శ్రీకృష్ణుడి సహాయంతో గట్టెక్కారు. కష్టాలు రాకుండా ఉండవు. పరీక్షలు లేకుండా ఉండవు. సహాయం చేసే చెయ్యి మన వెనక ఉందన్న ధీమా నిలబెడుతుంది, గెలిపిస్తుంది.
జీవితం ఒక పరీక్ష అని తేలిపోతే చాలా సుఖంగా ఉంటుంది. దాన్ని విజయవంతంగా ఎదుర్కోవడానికి అన్ని శక్తియుక్తులతో మనిషి ఒక కచ్చితమైన ప్రణాళిక సిద్ధం చేసుకుంటాడు. ఆట ఆడాలి. ఆడుతూ ఎన్నో అవరోధాలు, అడ్డంకులు దాటుతూ విజయ పరీక్షకు నిలబడాలి.
కుంతీదేవి ఎన్నో కష్టాలు అనుభవించింది. తనకు మరిన్ని కష్టాలు ఇచ్చి పరీక్ష పెట్టమంది. ఆ విధంగా, ఆ వేదనలో దైవాన్ని నిరంతరం వేడుకుంటూ దగ్గరగా ఉంటానని చెప్పింది. మనిషికే కాదు, భగవంతుడికీ పరీక్షలు ఉంటాయి. దైవాన్ని నమ్మని మనిషే భగవంతుడికి ఒక పెద్ద పరీక్ష! అతడిని తన వైపు తిప్పుకోవడానికి ఎన్నో హృదయానుభవాలు కలిగిస్తాడు. నమ్మని మనిషి, అవన్నీ కాకతాళీయంగా జరిగాయని కొట్టిపారవేస్తుంటాడు. నమ్మినవాడి గురించి దైవం పట్టించుకోకపోయినా ఫరవాలేదు. నమ్మని వాడితోనే పెద్ద చిక్కు.
ఒక్కోసారి దేవుడే మనిషి రూపంలో దిగివచ్చి, కొంతమంది మనుషులను మార్చిన ఉదంతాలు వినిపిస్తుంటాయి. ఇంతకు మించి దైవానికి పరీక్ష ఏముంది?
పెద్దల దీవెనలు
పవిత్రతను నింపుతూ దివ్య సంకల్పంతో భగవదాశీస్సులను అందించే శుభకామనను దీవెన అంటాం. మతాలకు అతీతంగా పెద్దలు అందించే దీవెనలు మహత్వ పూర్ణమైనవి! విశ్వాసంతో కూడిన భక్తుల ప్రార్థనలు భగవంతుడి అనుగ్రహానికి పాత్రమవుతాయి. భగవదనుగ్రహం పొందిన గురువులు, రుషులు, యోగీశ్వరులు, మునీశ్వరులు- పిన్నలకు ఆశీస్సులు అందించే యోగ్యత కలిగి ఉంటారు. ప్రథమ గురువులైన తల్లిదండ్రులు బిడ్డలకు దివ్యాశీస్సులు అందించే మొదటి అర్హత గలవారని శాస్త్రాలు చెబుతాయి.
పరిపూర్ణ, ప్రసన్నచిత్తులైన మహనీయుల ఆశీస్సులకు ఎంతో బలం ఉంటుందని పురాణేతిహాసాల్లోని అనేక కథలు తేటతెల్లం చేస్తాయి.
మనిషి సదా మంచి ఆలోచనలు చేయాలి. మంచినే సంకల్పించాలి. మంచినే ఆచరించాలి అన్నది వేదాలు చెప్పిన నీతి నియమావళి. ఏది సంకల్పిస్తే అదే జరుగుతుందన్న భావనకు శాస్త్రీయ ఆధారం లేకపోయినా మంచి ఆలోచన చేయాలన్న స్మృతులు, శ్రుతులు, పురాణాలు, ఇతిహాసాల ప్రబోధకు ఆచరణ సాధ్యమైన ప్రాధాన్యం ఉంది. చిన్న పిల్లలను ‘శతమానం భవతి’ అంటూ దీవిస్తాం. వారికి సదా మంచి జరగాలని ఆశిస్తాం. పదేపదే చేసే ఆలోచన సంకల్పాన్ని ధరిస్తుంది. అలాంటి సంకల్పాలు మనల్ని కర్తవ్యోన్ముఖులను చేస్తాయి. సంకల్పం బలపడినప్పుడు కర్మలు చేస్తాం. పునరావృతమయ్యే ఆలోచనలకు అంతబలం ఉంటుంది కాబట్టి మంచి ఆలోచనలు చేయాలనే వాదానికి ప్రాముఖ్యం ఉంది.
దుఃఖ సమయంలో ప్రజలు దైవాన్ని ఆశ్రయించి అనుగ్రహం కోరతారు. పూర్వ కర్మల ఫలితంగా కష్టాలు నిర్ధారణ అయినవైతే, దైవప్రార్థన వల్ల కర్మ ఫలితం తొలగుతుందా అన్న సందేహం సాధకులకు కలుగుతుంది. మనసారా ప్రార్థనలు చేస్తే దైవానుగ్రహం లభిస్తుందని దుష్కర్మలు దగ్ధమై వాటి పరిణామాలు అనుకూలంగా మారతాయని పెద్దలు చెబుతారు. పెద్దల దీవెనలు శుభప్రదమని, వారి వాత్సల్య భావానికి పిన్నల జీవితాలను ఆనందదాయకం చేసే శక్తి ఉందని పండితులంటారు.
జీవుల ఆనందం కోసమే భగవంతుడు సమస్త జగత్తును సృజించాడు. అందుకు కారణం ఆయన ఆనంద స్వరూపుడు కావడమే. కష్టాలు వాటిల్లవచ్చనే భయంతో మానవుడు ఆనంద క్షణాలకు దూరం కాకూడదు. సదా మంచి జరగాలనే భావనలో ఆశావహ స్వరూపం ఉంది. పెద్దలు, పిన్నల మంచి కోరుతూ అందించే మంగళాశాసనమే ఆశీర్వచనం. విశ్వకల్యాణం కోరి పవిత్ర క్షేత్రాల్లో జరిపే క్రతువులు మానవాళికి చల్లని దీవెనలు అందిస్తాయి. క్షేత్రదర్శనం వల్ల భక్తుల హృదయాల్లో మంగళకరమైన భావనలు ఆవిర్భవిస్తాయి.
సాటివారికి మంచి జరగాలనే ప్రతి తలంపూ ఓ చల్లని దీవెనే. ఒకరికి మేలు జరగాలన్న ఆలోచనలకు పవిత్రమైన పునాది ఉంటుంది. అలాంటి తలంపులు సదా పరిమళంతో గుబాళిస్తాయి. ప్రతికూల ఆలోచనలు చేసినవారికి మానసికమైన నష్టం కలుగుతుంది. మంచి ఆలోచనలతో సాకారమైన కార్యంవల్ల అందరూ లాభం పొందుతారు.
సమాజ శ్రేయాన్ని కోరే శుభకామనలు సమూహ ఆత్మశక్తిని సంతరించుకుని ఊహాతీతమైన ఫలితాలు అందిస్తాయి. మంచి ఆలోచనలు వాక్‌ రూపాలై దీవెనలుగా సత్‌ పురుషుల నోటి నుంచి వెలువడతాయి. శుభాలు ఆకాంక్షిస్తూ పెద్దలు అందించే దీవెనలు వినాలని, అవి నిజం కావాలని ప్రతివారూ ఉవ్విళ్లూరుతుంటారు!
పవిత్రతను నింపుతూ దివ్య సంకల్పంతో భగవదాశీస్సులను అందించే శుభకామనను దీవెన అంటాం. మతాలకు అతీతంగా పెద్దలు అందించే దీవెనలు మహత్వ పూర్ణమైనవి! విశ్వాసంతో కూడిన భక్తుల ప్రార్థనలు భగవంతుడి అనుగ్రహానికి పాత్రమవుతాయి. భగవదనుగ్రహం పొందిన గురువులు, రుషులు, యోగీశ్వరులు, మునీశ్వరులు- పిన్నలకు ఆశీస్సులు అందించే యోగ్యత కలిగి ఉంటారు. ప్రథమ గురువులైన తల్లిదండ్రులు బిడ్డలకు దివ్యాశీస్సులు అందించే మొదటి అర్హత గలవారని శాస్త్రాలు చెబుతాయి.
పరిపూర్ణ, ప్రసన్నచిత్తులైన మహనీయుల ఆశీస్సులకు ఎంతో బలం ఉంటుందని పురాణేతిహాసాల్లోని అనేక కథలు తేటతెల్లం చేస్తాయి.
మనిషి సదా మంచి ఆలోచనలు చేయాలి. మంచినే సంకల్పించాలి. మంచినే ఆచరించాలి అన్నది వేదాలు చెప్పిన నీతి నియమావళి. ఏది సంకల్పిస్తే అదే జరుగుతుందన్న భావనకు శాస్త్రీయ ఆధారం లేకపోయినా మంచి ఆలోచన చేయాలన్న స్మృతులు, శ్రుతులు, పురాణాలు, ఇతిహాసాల ప్రబోధకు ఆచరణ సాధ్యమైన ప్రాధాన్యం ఉంది. చిన్న పిల్లలను ‘శతమానం భవతి’ అంటూ దీవిస్తాం. వారికి సదా మంచి జరగాలని ఆశిస్తాం. పదేపదే చేసే ఆలోచన సంకల్పాన్ని ధరిస్తుంది. అలాంటి సంకల్పాలు మనల్ని కర్తవ్యోన్ముఖులను చేస్తాయి. సంకల్పం బలపడినప్పుడు కర్మలు చేస్తాం. పునరావృతమయ్యే ఆలోచనలకు అంతబలం ఉంటుంది కాబట్టి మంచి ఆలోచనలు చేయాలనే వాదానికి ప్రాముఖ్యం ఉంది.
దుఃఖ సమయంలో ప్రజలు దైవాన్ని ఆశ్రయించి అనుగ్రహం కోరతారు. పూర్వ కర్మల ఫలితంగా కష్టాలు నిర్ధారణ అయినవైతే, దైవప్రార్థన వల్ల కర్మ ఫలితం తొలగుతుందా అన్న సందేహం సాధకులకు కలుగుతుంది. మనసారా ప్రార్థనలు చేస్తే దైవానుగ్రహం లభిస్తుందని దుష్కర్మలు దగ్ధమై వాటి పరిణామాలు అనుకూలంగా మారతాయని పెద్దలు చెబుతారు. పెద్దల దీవెనలు శుభప్రదమని, వారి వాత్సల్య భావానికి పిన్నల జీవితాలను ఆనందదాయకం చేసే శక్తి ఉందని పండితులంటారు.
జీవుల ఆనందం కోసమే భగవంతుడు సమస్త జగత్తును సృజించాడు. అందుకు కారణం ఆయన ఆనంద స్వరూపుడు కావడమే. కష్టాలు వాటిల్లవచ్చనే భయంతో మానవుడు ఆనంద క్షణాలకు దూరం కాకూడదు. సదా మంచి జరగాలనే భావనలో ఆశావహ స్వరూపం ఉంది. పెద్దలు, పిన్నల మంచి కోరుతూ అందించే మంగళాశాసనమే ఆశీర్వచనం. విశ్వకల్యాణం కోరి పవిత్ర క్షేత్రాల్లో జరిపే క్రతువులు మానవాళికి చల్లని దీవెనలు అందిస్తాయి. క్షేత్రదర్శనం వల్ల భక్తుల హృదయాల్లో మంగళకరమైన భావనలు ఆవిర్భవిస్తాయి.
సాటివారికి మంచి జరగాలనే ప్రతి తలంపూ ఓ చల్లని దీవెనే. ఒకరికి మేలు జరగాలన్న ఆలోచనలకు పవిత్రమైన పునాది ఉంటుంది. అలాంటి తలంపులు సదా పరిమళంతో గుబాళిస్తాయి. ప్రతికూల ఆలోచనలు చేసినవారికి మానసికమైన నష్టం కలుగుతుంది. మంచి ఆలోచనలతో సాకారమైన కార్యంవల్ల అందరూ లాభం పొందుతారు.
సమాజ శ్రేయాన్ని కోరే శుభకామనలు సమూహ ఆత్మశక్తిని సంతరించుకుని ఊహాతీతమైన ఫలితాలు అందిస్తాయి. మంచి ఆలోచనలు వాక్‌ రూపాలై దీవెనలుగా సత్‌ పురుషుల నోటి నుంచి వెలువడతాయి. శుభాలు ఆకాంక్షిస్తూ పెద్దలు అందించే దీవెనలు వినాలని, అవి నిజం కావాలని ప్రతివారూ ఉవ్విళ్లూరుతుంటారు!
అహంకారం
పురాణాలు, ఇతిహాసాలు, చారిత్రక సంఘటనలు... గర్వం, అహంకారం మనిషి పతనానికి హేతువులని చాటుతున్నాయి. అహంకారం శాస్త్రీయత లేని తత్త్వమని మానసిక వైద్యనిపుణులు అంటారు. తమ గురించే తాము సదా ఆలోచిస్తూ ఇతరులను అకారణంగా చిన్నచూపు చూడటం, తప్పుల్ని వెతకడం... అహంకారంలోని తీక్ష్ణత. తన సంక్షేమమే, తన హితమే అహంకారి లక్షణం. మౌర్య సామ్రాజ్యానికి చక్రవర్తిగా పట్టాభిషిక్తుడైనప్పుడు చంద్రగుప్తుడికి చాణక్యుడు ఒక సూచన చేస్తూ- ‘రెండు కారాల్ని వదిలేస్తేనే నీకు సంక్షేమ పాలనలోని పరమానందపు రుచి తెలుస్తుంది. అవే అహంకారం, మమకారం’ అని చెబుతాడు. ఇతరుల్లోని చెడును అన్వేషిస్తూ వారిని అవమానించడం కచ్చితంగా అహంకారమే! ఎన్నడూ లేనివాటిని ఉన్నట్లుగా, ఉన్న వాటిని లేనట్లుగా అహంకారులు ఊహించుకొంటారు. ఆత్మజ్ఞానం కలిగిన వారు, ఎప్పుడూ ఉన్నవాటిని ఉన్నట్లుగా... లేనివాటిని లేనట్లుగానే భావిస్తారు. ధర్మం, దైవబలం పాండవుల వద్ద ఉన్నాయి. యుద్ధం వద్దని కురు వృద్ధులు ఎంత చెప్పినా, అహంకారానికి ప్రతిరూపమైన దుర్యోధనుడు వినలేదు. పాండవుల దగ్గర ఉన్నదానికన్నా గొప్ప బలం తన వద్దే ఉందని గర్వపడి, కడకు వంశ నాశనానికి కారణమయ్యాడు. అందుకే అహంకారాన్ని మనిషిలోని బలహీనతగా విజ్ఞులు భావిస్తారు.
అహంకారంలో అహం (నేను) అనే భావానికే అధిక ప్రాధాన్యం వినాశకారకం. ‘నేను’ అనే యోచన తగనిదని శ్రీ శంకర భగవత్పాదులు వివేక చూడామణిలో చెప్పారు. ఇంకొకరిలోని గొప్పతనాన్ని అహంకారులు అంగీకరించరు. వాడా... వాడికేం తెలుసు- అనడం వీరి నైజం. శ్రీకృష్ణుడిలోని దైవత్వాన్ని అంగీకరించలేక శిశుపాలుడు తన మరణాన్ని కొనితెచ్చుకొన్నాడు. దక్షిణాఫ్రికాలో రైలులో మొదటి తరగతి పెట్టెలో ప్రయాణిస్తున్న గాంధీని శ్వేత జాతీయుడు అహంకారంతో అవమానించడం తెలిసిందే. ఆ అతి ధోరణి కారణంగానే తనలో భారత జాతీయ స్వాతంత్య్ర పోరాటానికి అంకురారోపణ జరిగిందని ఆత్మకథలో బాపూజీ వెల్లడించారు. స్వేచ్ఛను ప్రేమించడం అంటే ఇతరుల్ని ప్రేమించడం... మనల్ని మనమే ప్రేమించుకోవడం అహంకారమని కబీరుదాస్‌ అమృతవాణి చెబుతోంది.
తాను బలవంతుణ్నని అహంకరించడం తగనిదని... ఎంతో బలం ఉన్నా పాము చలిచీమల చేత చిక్కి మరణిస్తుందని సుమతీ శతకకారుడు బద్దెన స్పష్టీకరించాడు. మన గురించి మనకు ఎంత ఎక్కువగా తెలిస్తే అంత తక్కువ అహంకారం. ఎంత తక్కువగా తెలిస్తే అంత ఎక్కువ అహంకారమని మన వేమన అనే పుస్తకంలో ఆరుద్ర రాశారు. నాకన్నీ తెలుసునని ఎవరికి వారు అనుకోవడమంత మూర్ఖత్వం మరొకటి లేదు.
ఎనిమిదో శతాబ్దంలో నివసించినట్లు భావిస్తున్న గొప్ప తత్వవేత్త మండన మిశ్రుడికి ఎనలేని అహంకారం. మీమాంస, అద్వైత దర్శనాలపై ఆయన రచనలు చేశాడు. గర్వంతో శంకరాచార్యులతో తర్క గోష్ఠిలో పాల్గొంటాడు. చివరికి ఓటమిని ఒప్పుకొని సముద్ర జలం లాంటి విజ్ఞానంలో తనకు తెలిసింది గరిటెడు మాత్రమేనని అంగీకరించి శంకరులను గురువుగా స్వీకరిస్తాడు. శంకరాభగవత్పాదులు మండన మిశ్రుడికి సురేశ్వరాచార్యులని పేరుపెట్టి ఆయనలోని జ్ఞానాన్ని తగిన రీతిలో సత్కరించి దక్షిణామ్నాయ మఠమైన శారదా పీఠానికి తొలి పీఠాధిపతిగా నియమిస్తారు. విజ్ఞుడికి, అహంకారికి ఉన్న తేడా అదే.
పెద్ద గాలికి నిలువెత్తు వృక్షాలు నేలకూలతాయి. వెదురు మొక్క మాత్రం గాలితో పాటు వంగి, కూలకుండా నిలిచి గాలి జోరు తగ్గగానే నిటారుగా అయ్యి బతుకుతుంది. అందుకే విజ్ఞుల ముందు విర్రవీగడం మాని, తల వంచడం సైతం నేర్చుకోవాలి. లేకపోతే ఎంతటివారైనా చతికిలపడక తప్పదు.
పురాణాలు, ఇతిహాసాలు, చారిత్రక సంఘటనలు... గర్వం, అహంకారం మనిషి పతనానికి హేతువులని చాటుతున్నాయి. అహంకారం శాస్త్రీయత లేని తత్త్వమని మానసిక వైద్యనిపుణులు అంటారు. తమ గురించే తాము సదా ఆలోచిస్తూ ఇతరులను అకారణంగా చిన్నచూపు చూడటం, తప్పుల్ని వెతకడం... అహంకారంలోని తీక్ష్ణత. తన సంక్షేమమే, తన హితమే అహంకారి లక్షణం. మౌర్య సామ్రాజ్యానికి చక్రవర్తిగా పట్టాభిషిక్తుడైనప్పుడు చంద్రగుప్తుడికి చాణక్యుడు ఒక సూచన చేస్తూ- ‘రెండు కారాల్ని వదిలేస్తేనే నీకు సంక్షేమ పాలనలోని పరమానందపు రుచి తెలుస్తుంది. అవే అహంకారం, మమకారం’ అని చెబుతాడు. ఇతరుల్లోని చెడును అన్వేషిస్తూ వారిని అవమానించడం కచ్చితంగా అహంకారమే! ఎన్నడూ లేనివాటిని ఉన్నట్లుగా, ఉన్న వాటిని లేనట్లుగా అహంకారులు ఊహించుకొంటారు. ఆత్మజ్ఞానం కలిగిన వారు, ఎప్పుడూ ఉన్నవాటిని ఉన్నట్లుగా... లేనివాటిని లేనట్లుగానే భావిస్తారు. ధర్మం, దైవబలం పాండవుల వద్ద ఉన్నాయి. యుద్ధం వద్దని కురు వృద్ధులు ఎంత చెప్పినా, అహంకారానికి ప్రతిరూపమైన దుర్యోధనుడు వినలేదు. పాండవుల దగ్గర ఉన్నదానికన్నా గొప్ప బలం తన వద్దే ఉందని గర్వపడి, కడకు వంశ నాశనానికి కారణమయ్యాడు. అందుకే అహంకారాన్ని మనిషిలోని బలహీనతగా విజ్ఞులు భావిస్తారు.
అహంకారంలో అహం (నేను) అనే భావానికే అధిక ప్రాధాన్యం వినాశకారకం. ‘నేను’ అనే యోచన తగనిదని శ్రీ శంకర భగవత్పాదులు వివేక చూడామణిలో చెప్పారు. ఇంకొకరిలోని గొప్పతనాన్ని అహంకారులు అంగీకరించరు. వాడా... వాడికేం తెలుసు- అనడం వీరి నైజం. శ్రీకృష్ణుడిలోని దైవత్వాన్ని అంగీకరించలేక శిశుపాలుడు తన మరణాన్ని కొనితెచ్చుకొన్నాడు. దక్షిణాఫ్రికాలో రైలులో మొదటి తరగతి పెట్టెలో ప్రయాణిస్తున్న గాంధీని శ్వేత జాతీయుడు అహంకారంతో అవమానించడం తెలిసిందే. ఆ అతి ధోరణి కారణంగానే తనలో భారత జాతీయ స్వాతంత్య్ర పోరాటానికి అంకురారోపణ జరిగిందని ఆత్మకథలో బాపూజీ వెల్లడించారు. స్వేచ్ఛను ప్రేమించడం అంటే ఇతరుల్ని ప్రేమించడం... మనల్ని మనమే ప్రేమించుకోవడం అహంకారమని కబీరుదాస్‌ అమృతవాణి చెబుతోంది.
తాను బలవంతుణ్నని అహంకరించడం తగనిదని... ఎంతో బలం ఉన్నా పాము చలిచీమల చేత చిక్కి మరణిస్తుందని సుమతీ శతకకారుడు బద్దెన స్పష్టీకరించాడు. మన గురించి మనకు ఎంత ఎక్కువగా తెలిస్తే అంత తక్కువ అహంకారం. ఎంత తక్కువగా తెలిస్తే అంత ఎక్కువ అహంకారమని మన వేమన అనే పుస్తకంలో ఆరుద్ర రాశారు. నాకన్నీ తెలుసునని ఎవరికి వారు అనుకోవడమంత మూర్ఖత్వం మరొకటి లేదు.
ఎనిమిదో శతాబ్దంలో నివసించినట్లు భావిస్తున్న గొప్ప తత్వవేత్త మండన మిశ్రుడికి ఎనలేని అహంకారం. మీమాంస, అద్వైత దర్శనాలపై ఆయన రచనలు చేశాడు. గర్వంతో శంకరాచార్యులతో తర్క గోష్ఠిలో పాల్గొంటాడు. చివరికి ఓటమిని ఒప్పుకొని సముద్ర జలం లాంటి విజ్ఞానంలో తనకు తెలిసింది గరిటెడు మాత్రమేనని అంగీకరించి శంకరులను గురువుగా స్వీకరిస్తాడు. శంకరాభగవత్పాదులు మండన మిశ్రుడికి సురేశ్వరాచార్యులని పేరుపెట్టి ఆయనలోని జ్ఞానాన్ని తగిన రీతిలో సత్కరించి దక్షిణామ్నాయ మఠమైన శారదా పీఠానికి తొలి పీఠాధిపతిగా నియమిస్తారు. విజ్ఞుడికి, అహంకారికి ఉన్న తేడా అదే.
పెద్ద గాలికి నిలువెత్తు వృక్షాలు నేలకూలతాయి. వెదురు మొక్క మాత్రం గాలితో పాటు వంగి, కూలకుండా నిలిచి గాలి జోరు తగ్గగానే నిటారుగా అయ్యి బతుకుతుంది. అందుకే విజ్ఞుల ముందు విర్రవీగడం మాని, తల వంచడం సైతం నేర్చుకోవాలి. లేకపోతే ఎంతటివారైనా చతికిలపడక తప్పదు.
ఏది చదివితే ఏమి ఫలితం వస్తుంది ...
దయచేసి షేర్ చేయండి
1. గణనాయకాష్టకం - అన్ని విజయాలకు.
2. శివాష్టకం - శివ అనుగ్రహం..
3. ఆదిత్యహృదయం - ఆరోగ్యం , ఉద్యోగం...
4. శ్రీరాజరాజేశ్వరి అష్టకం - సర్వ వాంచసిద్ది...
5. అన్నపూర్ణ అష్టకం - ఆకలి దప్పులకి....
6. కాలభైరవ అష్టకం - ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం , అద్భుత జీవనం...
7. దుర్గష్టోత్తర శతనామం - భయహరం..
8. విశ్వనాథ అష్టకం - విద్య విజయం..
9. సుబ్రహ్మణ్యం అష్టకం - సర్పదోష నాశనం , పాప నాశనం..
10. హనుమాన్ చాలీసా - శని బాధలు , పిశాచపీడ...
11. విష్ణు శతనామ స్తోత్రం - పాప నాశనం , వైకుంఠ ప్రాప్తి...
12. శివ అష్టకం - సత్కళత్ర , సత్పురుష ప్రాప్తి...
13. భ్రమరాంబిక అష్టకం - సర్వ శుభప్రాప్తి...
14. శివషడక్షరి స్తోత్రం - చేయకూడని పాప నాశనం...
15. లక్ష్మీనరసింహ స్తోత్రం - ఆపదలో సహాయం , పీడ నాశనం.
16. కృష్ణ అష్టకం - కోటి జన్మపాప నాశనం..
17. ఉమామహేశ్వర స్తోత్రం - భార్యాభర్తల అన్యోన్యత..
18. శ్రీ రామరక్ష స్తోత్రం - హనుమాన్ కటాక్షం..
19. లలిత పంచరత్నం - స్త్రీ కీర్తి..
20. శ్యామాల దండకం - వాక్శుద్ధి..
21. త్రిపుర సుందరి స్తోత్రం - సర్వజ్ఞాన ప్రాప్తి..
22. శివ తాండవ స్తోత్రం - రథ గజ తురంగ ప్రాప్తి...
23. శని స్తోత్రం - శని పీడ నివారణ...
24. మహిషాసుర మర్ధిని స్తోత్రం - శత్రు నాశనం..
25. అంగారక ఋణ విమోచన స్తోత్రం - ఋణ బాధకి...
26. కార్యవీర్యార్జున స్తోత్రం - నష్ట ద్రవ్యలాభం..
27. కనకధార స్తోత్రం - కనకధారయే...
28. శ్రీ సూక్తం - ధన లాభం..
29. సూర్య కవచం - సామ్రాజ్య సిద్ది..
30. సుదర్శన మంత్రం - శత్రు నాశనం...
31. విష్ణు సహస్ర నామ స్తోత్రం - ఆశ్వమేధయాగ ఫలం...
32. రుద్రకవచం - అఖండ ఐశ్వర్య ప్రాప్తి..
33. దక్షిణ కాళీ - శని బాధలు , ఈతిబాధలు...
34. భువనేశ్వరి కవచం - మనశ్శాంతి , మానసిక బాధలకు..
35. వారాహి స్తోత్రం - పిశాచ పీడ నివారణకు...
36. దత్త స్తోత్రం - పిశాచ పీడ నివారణకు..
37. లలిత సహస్రనామం - సర్వార్థ సిద్దికి...
నిత్యము భగవన్నామస్మరణ వలన ఎన్నో పాపాలు నశిస్తాయి
.........................................................
దయచేసి షేర్ చేయండి
1. గణనాయకాష్టకం - అన్ని విజయాలకు.
2. శివాష్టకం - శివ అనుగ్రహం..
3. ఆదిత్యహృదయం - ఆరోగ్యం , ఉద్యోగం...
4. శ్రీరాజరాజేశ్వరి అష్టకం - సర్వ వాంచసిద్ది...
5. అన్నపూర్ణ అష్టకం - ఆకలి దప్పులకి....
6. కాలభైరవ అష్టకం - ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం , అద్భుత జీవనం...
7. దుర్గష్టోత్తర శతనామం - భయహరం..
8. విశ్వనాథ అష్టకం - విద్య విజయం..
9. సుబ్రహ్మణ్యం అష్టకం - సర్పదోష నాశనం , పాప నాశనం..
10. హనుమాన్ చాలీసా - శని బాధలు , పిశాచపీడ...
11. విష్ణు శతనామ స్తోత్రం - పాప నాశనం , వైకుంఠ ప్రాప్తి...
12. శివ అష్టకం - సత్కళత్ర , సత్పురుష ప్రాప్తి...
13. భ్రమరాంబిక అష్టకం - సర్వ శుభప్రాప్తి...
14. శివషడక్షరి స్తోత్రం - చేయకూడని పాప నాశనం...
15. లక్ష్మీనరసింహ స్తోత్రం - ఆపదలో సహాయం , పీడ నాశనం.
16. కృష్ణ అష్టకం - కోటి జన్మపాప నాశనం..
17. ఉమామహేశ్వర స్తోత్రం - భార్యాభర్తల అన్యోన్యత..
18. శ్రీ రామరక్ష స్తోత్రం - హనుమాన్ కటాక్షం..
19. లలిత పంచరత్నం - స్త్రీ కీర్తి..
20. శ్యామాల దండకం - వాక్శుద్ధి..
21. త్రిపుర సుందరి స్తోత్రం - సర్వజ్ఞాన ప్రాప్తి..
22. శివ తాండవ స్తోత్రం - రథ గజ తురంగ ప్రాప్తి...
23. శని స్తోత్రం - శని పీడ నివారణ...
24. మహిషాసుర మర్ధిని స్తోత్రం - శత్రు నాశనం..
25. అంగారక ఋణ విమోచన స్తోత్రం - ఋణ బాధకి...
26. కార్యవీర్యార్జున స్తోత్రం - నష్ట ద్రవ్యలాభం..
27. కనకధార స్తోత్రం - కనకధారయే...
28. శ్రీ సూక్తం - ధన లాభం..
29. సూర్య కవచం - సామ్రాజ్య సిద్ది..
30. సుదర్శన మంత్రం - శత్రు నాశనం...
31. విష్ణు సహస్ర నామ స్తోత్రం - ఆశ్వమేధయాగ ఫలం...
32. రుద్రకవచం - అఖండ ఐశ్వర్య ప్రాప్తి..
33. దక్షిణ కాళీ - శని బాధలు , ఈతిబాధలు...
34. భువనేశ్వరి కవచం - మనశ్శాంతి , మానసిక బాధలకు..
35. వారాహి స్తోత్రం - పిశాచ పీడ నివారణకు...
36. దత్త స్తోత్రం - పిశాచ పీడ నివారణకు..
37. లలిత సహస్రనామం - సర్వార్థ సిద్దికి...
నిత్యము భగవన్నామస్మరణ వలన ఎన్నో పాపాలు నశిస్తాయి
.........................................................
సమస్యలు తీర్చే దత్తాత్రేయ మంత్రాలు
దయచేసి అందరికీ తెలిసేందుకు షేర్ చేయండి
1.సర్వ బాధ నివారణ మంత్రం.
"నమస్తే భగవన్ దేవ దత్తాత్రేయ జగత్ ప్రభో ||
సర్వ భాధా ప్రశమనం కురు శాంతిం ప్రయచ్ఛమే||"
2. సర్వరోగ నివారణ దత్త మంత్రం.
"నమస్తే భగవన్ దేవ దత్తాత్రేయ జగత్ ప్రభో||
సర్వ రోగ ప్రశమనం కురు శాంతిమ ప్రయచ్ఛమే||"
3. సర్వ కష్ట నివారణ దత్త మంత్రం.
"అనసూయాత్రి సమభూతో దత్తాత్రేయో దిగంబర: స్మర్తృగామీ స్వభక్తానాం ఉధ్ధర్తా భవ సంకటాత్||
4.దరిద్ర నివారణ దత్త మంత్రం.
"దరిద్ర విప్రగ్రేహే య: శాకం భుక్త్వోత్తమ శ్రియమ||
దదౌ శ్రీ దత్త దేవ: సదా దారిద్ర్యాత్ శ్రీ ప్రదోవతు||"
5.సంతాన భాగ్యం కోసం దత్త మంత్రం.
"దూరీకృత్య పిశాచార్తిం జీవయిత్వా మృతం సుతం||
యో భూదభీష్టదః పాతు సనః సంతాన వృద్ధికృత్||"
6. సౌభాగ్యం కోసం దత్త మంత్రం.
"జీవయామాస భర్తారం మృతం సత్యాహి మృత్యుహా||
మృత్యుంజయః స యోగీంద్రః సౌభాగ్యం మే ప్రయచ్ఛతు||"
7. అప్పులు తీరుటకు, అప్పుగా ఇచ్చిన ధనం తిరిగి రావడం కోసం దత్త మంత్రం.
"అత్రేరాత్మ ప్రదానేన యోముక్తో భగవాన్ ఋణాత్||దత్తాత్రేయం తమీశానం నమామి ఋణముక్తయే||"
8. సర్వ పాప నివారణ దత్త మంత్రం.
అత్రిపుత్రో మహాతేజా దత్తాత్రేయో మహామునిః||తస్య స్మరణ మాత్రేన సర్వ పాపైః ప్రముచ్యతే||
9.దత్తాత్రేయ అనుగ్రహ మంత్రం.
అనసూయాసుత శ్రీశ జనపాతక నాశన||
దిగంబర నమో నిత్యం తుభ్యం మే వరదో భవ||
10. ఉన్నత విద్య కోసం దత్త మంత్రం.
విద్వత్సుత మవిద్యం య అగతం లోక నిందితం|| భిన్న జిహ్వం బుధం చక్రే శ్రీ దత్తః శరణం మమ||
11. పోగొట్టుకున్న వస్తువులు, దొంగలించ బడ్డ ధనము లేక వస్తువుల తిరిగి పొందుటకు..
కార్త వీర్యార్జునో నామ రాజా బాహు సహస్రవాన్|| తస్య స్మరణ మాత్రేన హృతం నష్టంచ లభ్యతే||
విధానం
ఈ మంత్రాలలో మీ సమస్యకు తగట్టు ఏది అవసరమో ఆ మంత్రాన్ని రోజు 108 సార్లు లేక సమస్య తీవ్రత బట్టి 1008సార్లు గాని రోజూ ఉదయం జపం చేయాలి.. ఇలా 41 దినములు చేయాలి ..
జై గురుదత్త
దయచేసి అందరికీ తెలిసేందుకు షేర్ చేయండి
1.సర్వ బాధ నివారణ మంత్రం.
"నమస్తే భగవన్ దేవ దత్తాత్రేయ జగత్ ప్రభో ||
సర్వ భాధా ప్రశమనం కురు శాంతిం ప్రయచ్ఛమే||"
2. సర్వరోగ నివారణ దత్త మంత్రం.
"నమస్తే భగవన్ దేవ దత్తాత్రేయ జగత్ ప్రభో||
సర్వ రోగ ప్రశమనం కురు శాంతిమ ప్రయచ్ఛమే||"
3. సర్వ కష్ట నివారణ దత్త మంత్రం.
"అనసూయాత్రి సమభూతో దత్తాత్రేయో దిగంబర: స్మర్తృగామీ స్వభక్తానాం ఉధ్ధర్తా భవ సంకటాత్||
4.దరిద్ర నివారణ దత్త మంత్రం.
"దరిద్ర విప్రగ్రేహే య: శాకం భుక్త్వోత్తమ శ్రియమ||
దదౌ శ్రీ దత్త దేవ: సదా దారిద్ర్యాత్ శ్రీ ప్రదోవతు||"
5.సంతాన భాగ్యం కోసం దత్త మంత్రం.
"దూరీకృత్య పిశాచార్తిం జీవయిత్వా మృతం సుతం||
యో భూదభీష్టదః పాతు సనః సంతాన వృద్ధికృత్||"
6. సౌభాగ్యం కోసం దత్త మంత్రం.
"జీవయామాస భర్తారం మృతం సత్యాహి మృత్యుహా||
మృత్యుంజయః స యోగీంద్రః సౌభాగ్యం మే ప్రయచ్ఛతు||"
7. అప్పులు తీరుటకు, అప్పుగా ఇచ్చిన ధనం తిరిగి రావడం కోసం దత్త మంత్రం.
"అత్రేరాత్మ ప్రదానేన యోముక్తో భగవాన్ ఋణాత్||దత్తాత్రేయం తమీశానం నమామి ఋణముక్తయే||"
8. సర్వ పాప నివారణ దత్త మంత్రం.
అత్రిపుత్రో మహాతేజా దత్తాత్రేయో మహామునిః||తస్య స్మరణ మాత్రేన సర్వ పాపైః ప్రముచ్యతే||
9.దత్తాత్రేయ అనుగ్రహ మంత్రం.
అనసూయాసుత శ్రీశ జనపాతక నాశన||
దిగంబర నమో నిత్యం తుభ్యం మే వరదో భవ||
10. ఉన్నత విద్య కోసం దత్త మంత్రం.
విద్వత్సుత మవిద్యం య అగతం లోక నిందితం|| భిన్న జిహ్వం బుధం చక్రే శ్రీ దత్తః శరణం మమ||
11. పోగొట్టుకున్న వస్తువులు, దొంగలించ బడ్డ ధనము లేక వస్తువుల తిరిగి పొందుటకు..
కార్త వీర్యార్జునో నామ రాజా బాహు సహస్రవాన్|| తస్య స్మరణ మాత్రేన హృతం నష్టంచ లభ్యతే||
విధానం
ఈ మంత్రాలలో మీ సమస్యకు తగట్టు ఏది అవసరమో ఆ మంత్రాన్ని రోజు 108 సార్లు లేక సమస్య తీవ్రత బట్టి 1008సార్లు గాని రోజూ ఉదయం జపం చేయాలి.. ఇలా 41 దినములు చేయాలి ..
జై గురుదత్త
జయ జయ శంకర - హర హర శంకర
భౌమాశ్విని - 16th-Jun-2020 & 14th-July-2020
భౌమాశ్విని (అశ్విని నక్షత్రంతో కూడిన మంగళవారం అరుదుగా లభ్యమయ్యే యోగం.) నాడు దేవీ అధర్వశీర్షం ప్రకారం దేవీమంత్రపారాయణ చేయడం ద్వారా మహామృత్యువును కూడా తరమవచ్చు. కంచి కామకోటిపీఠ మూలామ్నాయ సర్వజ్ఞపీఠాధిపతులు, జగద్గురు శంకరాచార్య శ్రీ శ్రీ శ్రీ శంకరవిజయేంద్ర సరస్వతీ మహాస్వామి వారి సందేశ సారం
భౌమాశ్విన్యాం మహాదేవీసన్నిధౌ జప్త్వా మహామృత్యుం తరతి !
స మహామృత్యుం తరతి ! య ఏవం వేద ! ఇత్యుపనిషత్!
భౌమాశ్విని పర్వదినం నాడు అనగా 16 Jun 2020 మంగళవారం, ఏకాదశి తిథి, అశ్విని నక్షత్రం నాడు అమ్మవారి అనుగ్రహం కోసం సర్వులూ
*శంకరులు కైలాసం నుంచు తెచ్చిన మంత్రరూపమైన స్తోత్రం సౌందర్యలహరి,*
*లలితా సహస్ర నామ పారాయణం,*
*విరాట పర్వంలోని అమ్మవారి స్తోత్ర పారాయణం,*
*సప్తశ్లోకి పారాయణం,*
*దుర్గా చంద్రకళా స్తుతి పారాయణం,*
*అచ్యుతానంతగోవింద నామజపం*
యథాశక్తి చేయవలెను. చండీపాఠ పారాయణం, జపం, హోమం ఇంట్లోకానీ, గుడిలోకాని ప్రజలు ఎక్కువ గుమిగూడకుండా, ప్రజా క్షేమం కోరి నిర్వహించాలి. ఈ భౌమాశ్వని పర్వకాలంలో చేసే అనుష్ఠానానికి మన నిత్య అనుష్ఠానానికన్నా ఎక్కువ ఫలితాలుంటాయి. యా దేవి సర్వభూతేషు శాంతి రూపేణ సంస్థితా నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమో నమః ..
రోగానశేషా నపహంసి తుష్టా దుష్టాతుకామాన్ సకలాబభీష్టాన్
త్వామాశ్రితానాం న విపన్నరాణాం త్వామాశ్రితాహ్యా శ్రయతాం ప్రయాంతి !!
స్వర్వబాధా ప్రశమనం త్రైలోక్యస్యాఖిలేశ్వరి
ఏవమేవ త్వయా కార్యం అమద్వైరి వినాశనం !!
ఈ సందర్భంగా అమ్మవారి అనుగ్రహం తో పరాశక్తి అనుగ్రహంచేత మహాశక్తిమంతులుగా మంచి కార్యక్రమాలు చేయడానికి ప్రార్థన - ప్రయత్నం రెండూ చేసుకోవాలి...
- కంచి కామకోటిపీఠ జగద్గురు శంకరాచార్య శ్రీ శ్రీ శ్రీ శంకరవిజయేంద్ర సరస్వతీ మహాస్వామి
భౌమాశ్విని - 16th-Jun-2020 & 14th-July-2020
భౌమాశ్విని (అశ్విని నక్షత్రంతో కూడిన మంగళవారం అరుదుగా లభ్యమయ్యే యోగం.) నాడు దేవీ అధర్వశీర్షం ప్రకారం దేవీమంత్రపారాయణ చేయడం ద్వారా మహామృత్యువును కూడా తరమవచ్చు. కంచి కామకోటిపీఠ మూలామ్నాయ సర్వజ్ఞపీఠాధిపతులు, జగద్గురు శంకరాచార్య శ్రీ శ్రీ శ్రీ శంకరవిజయేంద్ర సరస్వతీ మహాస్వామి వారి సందేశ సారం
భౌమాశ్విన్యాం మహాదేవీసన్నిధౌ జప్త్వా మహామృత్యుం తరతి !
స మహామృత్యుం తరతి ! య ఏవం వేద ! ఇత్యుపనిషత్!
భౌమాశ్విని పర్వదినం నాడు అనగా 16 Jun 2020 మంగళవారం, ఏకాదశి తిథి, అశ్విని నక్షత్రం నాడు అమ్మవారి అనుగ్రహం కోసం సర్వులూ
*శంకరులు కైలాసం నుంచు తెచ్చిన మంత్రరూపమైన స్తోత్రం సౌందర్యలహరి,*
*లలితా సహస్ర నామ పారాయణం,*
*విరాట పర్వంలోని అమ్మవారి స్తోత్ర పారాయణం,*
*సప్తశ్లోకి పారాయణం,*
*దుర్గా చంద్రకళా స్తుతి పారాయణం,*
*అచ్యుతానంతగోవింద నామజపం*
యథాశక్తి చేయవలెను. చండీపాఠ పారాయణం, జపం, హోమం ఇంట్లోకానీ, గుడిలోకాని ప్రజలు ఎక్కువ గుమిగూడకుండా, ప్రజా క్షేమం కోరి నిర్వహించాలి. ఈ భౌమాశ్వని పర్వకాలంలో చేసే అనుష్ఠానానికి మన నిత్య అనుష్ఠానానికన్నా ఎక్కువ ఫలితాలుంటాయి. యా దేవి సర్వభూతేషు శాంతి రూపేణ సంస్థితా నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమో నమః ..
రోగానశేషా నపహంసి తుష్టా దుష్టాతుకామాన్ సకలాబభీష్టాన్
త్వామాశ్రితానాం న విపన్నరాణాం త్వామాశ్రితాహ్యా శ్రయతాం ప్రయాంతి !!
స్వర్వబాధా ప్రశమనం త్రైలోక్యస్యాఖిలేశ్వరి
ఏవమేవ త్వయా కార్యం అమద్వైరి వినాశనం !!
ఈ సందర్భంగా అమ్మవారి అనుగ్రహం తో పరాశక్తి అనుగ్రహంచేత మహాశక్తిమంతులుగా మంచి కార్యక్రమాలు చేయడానికి ప్రార్థన - ప్రయత్నం రెండూ చేసుకోవాలి...
- కంచి కామకోటిపీఠ జగద్గురు శంకరాచార్య శ్రీ శ్రీ శ్రీ శంకరవిజయేంద్ర సరస్వతీ మహాస్వామి
🙏ఒక ఆవు అడవిలో గడ్డి మేస్తుండగా, ఒక పులిని చూసి పారిపోసాగింది🙏
పులి బారినుండి తప్పించుకోవడానికి ఆ ఆవు ఒక నీళ్ళులేని, బాగా బురదగా ఉన్న చిన్న చెరువులో దూకేసింది. ఆ ఆవును తరుముకుంటూ వస్తున్నద పులి కూడా ఆ తమకంలో ఆ బురదగా ఉన్న చెరువులో దూకేసింది.
ఆ రెండు ఆ నీళ్ళు లేని బురదతో ఉన్న చెరువులో ఎంత ఒకదాని మీద ఒకటి పడ్డా, ఆ చెరువులో నుండి బయట పడటం వాటి వల్ల కాలేదు.
పులి ఆవుని చూసి, ” ఇప్పుడు నీ ఎముకలు పరపరా నమిలేయాలని ఉంది ” అన్నది.
ఆ పులి ఆవు పైకి పంజా విసరాలని శతవిదాల ప్రయత్నించి విఫలమైంది. ఆ బురదలో నుండి తప్పించుకోలేక నిస్సహాయురాలైంది.
అప్పుడా ఆవు పులిని చూసి నవ్వి, ”నీకు యజమాని ఎవరైనా ఉన్నారా? అనడిగింది
పులి, "”ఏం మాట్లాడుతున్నావు. ఈ అడవికి యజమానిని నేనే!! నువ్వెందుకు అలా అడుగుతున్నావు. నాకు నేనే కదా యజమానిని” అని గర్వంగా గర్జించింది.
అప్పుడా ఆవు ”నువ్వీ అడవికి రాజువే కావచ్చు. కానీ ఇప్పుడు నిన్ను నీవు రక్షించుకోలేని స్థితిలో ఉన్నావు కదా”అన్నది..
పులి ”నీ పరిస్థితి అంతే కదా!! నువ్వు ఈ బురదలో కూరుకుని ఉన్నావు కదా!! ఆకలితో చస్తావు కదా”అన్నది.
అప్పుడా ఆవు ”నేను చావను.”అన్నది.
ఈ అడవికి రాజునైన నేనే ఈ బురదలో కూరుకుని పోయి బయటకు రాలేక పోతున్నాను. నువ్వొక సాధుజంతువైన నిన్ను ఎవరు రక్షిస్తారు” అన్నది పులి.
నిజమే !! నన్ను నేను రక్షించుకోలేను. కానీ నా స్వామి నన్ను రక్షిస్తాడు. సూర్యాస్తమయం అవ్వడంతో నేను ఇంటికి చేరక పోవడంతో నన్ను వెతుక్కుంటూ వస్తాడు. నన్ను ఈ బురదనుండి పైకి లేపి నన్ను రక్షించి, మా ఇంటికి నన్ను తీసుకువెడతాడు.”అని మధురంగా, మెల్లగా చెప్పింది.🙏
పులి స్థబ్దురాలై, దిగాలుపడిపోయింది.
సూర్యాస్తమయం కాగానే, ఆవు చెప్పినట్లు, దాని యజమాని వచ్చి, ఆవు దురవస్థ చూచి, ఆ బురదలో నుండి దానిని పైకి తీశాడు. దానిని ఇంటికి తీసుకుపోయాడు. ఆ ఆవు యజమాని దయపట్ల ఎంతో కృతజ్జత మనస్సులోనే చెప్పుకుంది. ఆవు దాని యజమాని, పులి దురవస్థకు చింతించారు. కానీ దాని దురహంకారం వారిని దాని దగ్గరకు చేరనివ్వలేదు
మనం ఆధ్యాత్మికంగా పరిశీలిస్తే, ఆవు శరణాగతి చేసినవాడికి ప్రతీక. పులి సామాన్య మానవునిలో ఉన్న అహంకారపూరిత మనస్సుకు ప్రతీక. యజమాని గురువు లేదా మన స్వామి. బురద మన చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచం, ఆకర్షణలు, పులి ఆవును తరుముకు రావడం మన జీవిత పోరాటం అన్నమాట.
జీవిత పోరాటం అలసిపోయి, ఏమీ చేతకాక, నిస్సహాయ పరిస్థితిలో ఉన్నప్పుడే దైవాన్ని ప్రార్దించడం కాక, మనకు స్వామి ఒకడు ఉన్నాడు అని ఎల్లప్పుడూ అనుకుంటూ మనం ఆ స్వామికి శరణాగతి చేస్తే, దైవమయిన ఆ యజమాని జీవన సమరంలో మనం ఓడిపొతున్నప్పుడు, ఒక నిస్సహాయ పరిస్థితిలో ఉన్నప్పుడు ”నేనున్నాను” అంటూ వచ్చి మనలను పంకిలం నుండి లేవదీసి ఈ భవబంధాల నుండి విముక్తి ని ప్రసాదిస్తాడు. కాదంటారా?🙏
🙏ధర్మాన్ని ఆచరించండి ఆ ధర్మమే మిమ్మల్నీ కాపాడుతుంది🙏
పులి బారినుండి తప్పించుకోవడానికి ఆ ఆవు ఒక నీళ్ళులేని, బాగా బురదగా ఉన్న చిన్న చెరువులో దూకేసింది. ఆ ఆవును తరుముకుంటూ వస్తున్నద పులి కూడా ఆ తమకంలో ఆ బురదగా ఉన్న చెరువులో దూకేసింది.
ఆ రెండు ఆ నీళ్ళు లేని బురదతో ఉన్న చెరువులో ఎంత ఒకదాని మీద ఒకటి పడ్డా, ఆ చెరువులో నుండి బయట పడటం వాటి వల్ల కాలేదు.
పులి ఆవుని చూసి, ” ఇప్పుడు నీ ఎముకలు పరపరా నమిలేయాలని ఉంది ” అన్నది.
ఆ పులి ఆవు పైకి పంజా విసరాలని శతవిదాల ప్రయత్నించి విఫలమైంది. ఆ బురదలో నుండి తప్పించుకోలేక నిస్సహాయురాలైంది.
అప్పుడా ఆవు పులిని చూసి నవ్వి, ”నీకు యజమాని ఎవరైనా ఉన్నారా? అనడిగింది
పులి, "”ఏం మాట్లాడుతున్నావు. ఈ అడవికి యజమానిని నేనే!! నువ్వెందుకు అలా అడుగుతున్నావు. నాకు నేనే కదా యజమానిని” అని గర్వంగా గర్జించింది.
అప్పుడా ఆవు ”నువ్వీ అడవికి రాజువే కావచ్చు. కానీ ఇప్పుడు నిన్ను నీవు రక్షించుకోలేని స్థితిలో ఉన్నావు కదా”అన్నది..
పులి ”నీ పరిస్థితి అంతే కదా!! నువ్వు ఈ బురదలో కూరుకుని ఉన్నావు కదా!! ఆకలితో చస్తావు కదా”అన్నది.
అప్పుడా ఆవు ”నేను చావను.”అన్నది.
ఈ అడవికి రాజునైన నేనే ఈ బురదలో కూరుకుని పోయి బయటకు రాలేక పోతున్నాను. నువ్వొక సాధుజంతువైన నిన్ను ఎవరు రక్షిస్తారు” అన్నది పులి.
నిజమే !! నన్ను నేను రక్షించుకోలేను. కానీ నా స్వామి నన్ను రక్షిస్తాడు. సూర్యాస్తమయం అవ్వడంతో నేను ఇంటికి చేరక పోవడంతో నన్ను వెతుక్కుంటూ వస్తాడు. నన్ను ఈ బురదనుండి పైకి లేపి నన్ను రక్షించి, మా ఇంటికి నన్ను తీసుకువెడతాడు.”అని మధురంగా, మెల్లగా చెప్పింది.🙏
పులి స్థబ్దురాలై, దిగాలుపడిపోయింది.
సూర్యాస్తమయం కాగానే, ఆవు చెప్పినట్లు, దాని యజమాని వచ్చి, ఆవు దురవస్థ చూచి, ఆ బురదలో నుండి దానిని పైకి తీశాడు. దానిని ఇంటికి తీసుకుపోయాడు. ఆ ఆవు యజమాని దయపట్ల ఎంతో కృతజ్జత మనస్సులోనే చెప్పుకుంది. ఆవు దాని యజమాని, పులి దురవస్థకు చింతించారు. కానీ దాని దురహంకారం వారిని దాని దగ్గరకు చేరనివ్వలేదు
మనం ఆధ్యాత్మికంగా పరిశీలిస్తే, ఆవు శరణాగతి చేసినవాడికి ప్రతీక. పులి సామాన్య మానవునిలో ఉన్న అహంకారపూరిత మనస్సుకు ప్రతీక. యజమాని గురువు లేదా మన స్వామి. బురద మన చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచం, ఆకర్షణలు, పులి ఆవును తరుముకు రావడం మన జీవిత పోరాటం అన్నమాట.
జీవిత పోరాటం అలసిపోయి, ఏమీ చేతకాక, నిస్సహాయ పరిస్థితిలో ఉన్నప్పుడే దైవాన్ని ప్రార్దించడం కాక, మనకు స్వామి ఒకడు ఉన్నాడు అని ఎల్లప్పుడూ అనుకుంటూ మనం ఆ స్వామికి శరణాగతి చేస్తే, దైవమయిన ఆ యజమాని జీవన సమరంలో మనం ఓడిపొతున్నప్పుడు, ఒక నిస్సహాయ పరిస్థితిలో ఉన్నప్పుడు ”నేనున్నాను” అంటూ వచ్చి మనలను పంకిలం నుండి లేవదీసి ఈ భవబంధాల నుండి విముక్తి ని ప్రసాదిస్తాడు. కాదంటారా?🙏
🙏ధర్మాన్ని ఆచరించండి ఆ ధర్మమే మిమ్మల్నీ కాపాడుతుంది🙏
విచిత్ర వినాయక దేవాలయము..!!💐శ్రీ💐
తమిళనాడు రాష్ట్రంలోని నాగర్‌కోయిల్ జిల్లాలోని కేరళపురం గ్రామంలో ఒక అద్భుతమైన వినాయక దేవాలయం ఉంది. అదే శ్రీ మహాదేవర్ అతిశయ వినాయగర్ ఆలయం.
ఈ ఆలయం చూడడానికి చిన్నదే అయినా...పిట్ట కొంచం కూత ఘనం అన్నట్టు, ఈ ఆలయం ఘనత మాత్రం చాలా గొప్పది. అందుకు కారణం ఈ ఆలయంలోని మూలవిరాట్టు అయిన వినాయకుడు ఆరు నెలలకు ఒకసారి తన రంగు తానే మార్చుకోవడం.
ఉత్తరాయణ కాలం (మార్చి నుంచి జూన్) వరకూ ఈ వినాయకుడు నల్లని రంగులో ఉంటాడు.
దక్షిణాయన కాలం(జూలై నుంచి ఫిబ్రవరి) వరకూ తెల్లని రంగులో ఉంటాడు. ఈ విధంగా రంగులు మార్చుకోవడం ఈ వినాయకుని మాహాత్మ్యం అని భక్తుల విశ్వాసం.
అతిశయ వినాయగర్ ఆలయంలో మరో విచిత్రం కూడా వుంది. ఈ ఆలయం ఆవరణలో ఓ మంచినీటి బావి వుంది. నీటికి రంగు లేదు అన్న నిజం మనందరికీ తెలిసిన విషయమే. కానీ అది మిగతా చోట్ల మాటేమోగానీ.., నా దగ్గర మాత్రం అది చెల్లదు అంటుంది ఇక్కడున్న ఈ బావి. ఇక్కడ వున్న వినాయకుడు తన రంగును మార్చుకున్నట్లే ఈ బావిలో నీళ్లు కూడా తమ రంగును మార్చుకుంటాయి. అయితే ఈ మార్పులో చిన్న తేడా ఉంది.
వినాయకుడు నల్లగా ఉన్న సమయంలో.., ఈ బావిలో నీళ్లు తెల్లగా ఉంటాయి..,
వినాయకుడు తెల్లగా ఉన్న సమయంలో.., ఈ బావిలో నీళ్లు నల్లగా ఉంటాయి.
అంతేకాదు, ఇంతకన్నా మరో విచిత్రం కూడా ఉంది. సాధారణంగా శిశిరఋతువులో చెట్ల ఆకులు రాలడం ప్రకృతి సహజం. కానీ, దట్టమైన అడవుల కారణంగా తమిళ, కేరళారణ్య ప్రాంతాలకు ఈ ఋతు భేదం వర్తించదు. అవి ఎప్పుడూ సతతహరితాలే.
కానీ, ఈ ఆలయంలో ఉన్న మఱ్ఱిచెట్టు మాత్రం దక్షిణాయనంలో ఆకులు రాల్చి, ఉత్తరాయణంలో చిగురించడం ప్రారంభిస్తుంది. అందుకే ఈ ఆలయాన్ని మిరాకిల్ వినాయకర్ ఆలయం అని కూడా పిలుస్తారు.
చారిత్రక ప్రాశస్త్యం:.💐
ఈ ఆలయం 12వ శతాబ్ది కాలం నాటిదని, 1317 సంవత్సరంలో ఈ ఆలయం నిర్మించారనీ, ఈ ఆలయానికి 2300 సంవత్సరాల చరిత్ర ఉన్నదనీ, చరిత్రకారుల అంచనా మాత్రమే కాదు, స్ధానికులు కూడా అదే చెప్తారు.
నిజానికిది శివాలయం. ఈ ఆలయ ప్రాకార ప్రాంగణంలో ముందు శివాలయం ఉంది. ఆ తర్వాతే ఈ ఆలయం నిర్మించడం జరిగింది. అందుకే ఈ ఆలయాన్ని శ్రీ మహాదేవర్ అతిశయ వినాయగర్ ఆలయం అని అంటారు.
ఆ కాలంలో ఈ ఆలయం మీద వైష్ణవుల ఆధిపత్యం ఎక్కువగా ఉండేది. ఆ కారణంగా, ఈ ఆలయాన్ని ఎన్నోమార్లు పునర్నిర్మించడం జరిగింది. ఆ కాలంలో ఈ ఆలయం మీద కేరళ ప్రభుత్వం ఆధిపత్యం కూడా ఎక్కువగా ఉండేది. తర్వాతి కాలంలో రాష్ట్రాలు విడిపోయాక, ఈ ఆలయం తమిళనాడుకు చెందడంతో, కేరళ ప్రభుత్వం ఆధిపత్యం తగ్గింది. జై గణేశా..!!
సర్వేజనా సుఖినోభవంతు
తమిళనాడు రాష్ట్రంలోని నాగర్‌కోయిల్ జిల్లాలోని కేరళపురం గ్రామంలో ఒక అద్భుతమైన వినాయక దేవాలయం ఉంది. అదే శ్రీ మహాదేవర్ అతిశయ వినాయగర్ ఆలయం.
ఈ ఆలయం చూడడానికి చిన్నదే అయినా...పిట్ట కొంచం కూత ఘనం అన్నట్టు, ఈ ఆలయం ఘనత మాత్రం చాలా గొప్పది. అందుకు కారణం ఈ ఆలయంలోని మూలవిరాట్టు అయిన వినాయకుడు ఆరు నెలలకు ఒకసారి తన రంగు తానే మార్చుకోవడం.
ఉత్తరాయణ కాలం (మార్చి నుంచి జూన్) వరకూ ఈ వినాయకుడు నల్లని రంగులో ఉంటాడు.
దక్షిణాయన కాలం(జూలై నుంచి ఫిబ్రవరి) వరకూ తెల్లని రంగులో ఉంటాడు. ఈ విధంగా రంగులు మార్చుకోవడం ఈ వినాయకుని మాహాత్మ్యం అని భక్తుల విశ్వాసం.
అతిశయ వినాయగర్ ఆలయంలో మరో విచిత్రం కూడా వుంది. ఈ ఆలయం ఆవరణలో ఓ మంచినీటి బావి వుంది. నీటికి రంగు లేదు అన్న నిజం మనందరికీ తెలిసిన విషయమే. కానీ అది మిగతా చోట్ల మాటేమోగానీ.., నా దగ్గర మాత్రం అది చెల్లదు అంటుంది ఇక్కడున్న ఈ బావి. ఇక్కడ వున్న వినాయకుడు తన రంగును మార్చుకున్నట్లే ఈ బావిలో నీళ్లు కూడా తమ రంగును మార్చుకుంటాయి. అయితే ఈ మార్పులో చిన్న తేడా ఉంది.
వినాయకుడు నల్లగా ఉన్న సమయంలో.., ఈ బావిలో నీళ్లు తెల్లగా ఉంటాయి..,
వినాయకుడు తెల్లగా ఉన్న సమయంలో.., ఈ బావిలో నీళ్లు నల్లగా ఉంటాయి.
అంతేకాదు, ఇంతకన్నా మరో విచిత్రం కూడా ఉంది. సాధారణంగా శిశిరఋతువులో చెట్ల ఆకులు రాలడం ప్రకృతి సహజం. కానీ, దట్టమైన అడవుల కారణంగా తమిళ, కేరళారణ్య ప్రాంతాలకు ఈ ఋతు భేదం వర్తించదు. అవి ఎప్పుడూ సతతహరితాలే.
కానీ, ఈ ఆలయంలో ఉన్న మఱ్ఱిచెట్టు మాత్రం దక్షిణాయనంలో ఆకులు రాల్చి, ఉత్తరాయణంలో చిగురించడం ప్రారంభిస్తుంది. అందుకే ఈ ఆలయాన్ని మిరాకిల్ వినాయకర్ ఆలయం అని కూడా పిలుస్తారు.
చారిత్రక ప్రాశస్త్యం:.💐
ఈ ఆలయం 12వ శతాబ్ది కాలం నాటిదని, 1317 సంవత్సరంలో ఈ ఆలయం నిర్మించారనీ, ఈ ఆలయానికి 2300 సంవత్సరాల చరిత్ర ఉన్నదనీ, చరిత్రకారుల అంచనా మాత్రమే కాదు, స్ధానికులు కూడా అదే చెప్తారు.
నిజానికిది శివాలయం. ఈ ఆలయ ప్రాకార ప్రాంగణంలో ముందు శివాలయం ఉంది. ఆ తర్వాతే ఈ ఆలయం నిర్మించడం జరిగింది. అందుకే ఈ ఆలయాన్ని శ్రీ మహాదేవర్ అతిశయ వినాయగర్ ఆలయం అని అంటారు.
ఆ కాలంలో ఈ ఆలయం మీద వైష్ణవుల ఆధిపత్యం ఎక్కువగా ఉండేది. ఆ కారణంగా, ఈ ఆలయాన్ని ఎన్నోమార్లు పునర్నిర్మించడం జరిగింది. ఆ కాలంలో ఈ ఆలయం మీద కేరళ ప్రభుత్వం ఆధిపత్యం కూడా ఎక్కువగా ఉండేది. తర్వాతి కాలంలో రాష్ట్రాలు విడిపోయాక, ఈ ఆలయం తమిళనాడుకు చెందడంతో, కేరళ ప్రభుత్వం ఆధిపత్యం తగ్గింది. జై గణేశా..!!
సర్వేజనా సుఖినోభవంతు
రేపు 23/6/2020 పూరి జగన్నాథ్ రథయాత్ర👍💐💐
ఆషాఢ శుద్ధ విదియ నాడు మోక్ష క్షెత్రమైన "పూరీ" లో జగన్నాధ బలభద్ర సుభద్ర రధయాత్ర అత్యంత వైభవం గా జరుగుతుంది.
జగత్ప్రసిద్ధమైన ఈ రధయాత్ర పరమ పావనం.
"రధస్థం వామనం ద్రుష్ట్వా పునర్జన్మ న విద్యతే " --
రధాన్న ఉన్న వామనుని చుసిన వారికి పునర్జన్మ ఉండదు .
ఈ రోజునే శ్రీ రాముని రథోత్సవం అని ధర్మశాస్త్ర వచనం !
విష్ణువునకు అత్యంత ప్రీతికరమైన రోజు ఇది .
హరె రామ హరె రామ రామ రామ హరె హరె
హరె కృష్ణ హరె కృష్ణ కృష్ణ కృష్ణ హరె హరె
ఆషాఢ శుద్ధ విదియ నాడు మోక్ష క్షెత్రమైన "పూరీ" లో జగన్నాధ బలభద్ర సుభద్ర రధయాత్ర అత్యంత వైభవం గా జరుగుతుంది.
జగత్ప్రసిద్ధమైన ఈ రధయాత్ర పరమ పావనం.
"రధస్థం వామనం ద్రుష్ట్వా పునర్జన్మ న విద్యతే " --
రధాన్న ఉన్న వామనుని చుసిన వారికి పునర్జన్మ ఉండదు .
ఈ రోజునే శ్రీ రాముని రథోత్సవం అని ధర్మశాస్త్ర వచనం !
విష్ణువునకు అత్యంత ప్రీతికరమైన రోజు ఇది .
హరె రామ హరె రామ రామ రామ హరె హరె
హరె కృష్ణ హరె కృష్ణ కృష్ణ కృష్ణ హరె హరె
🎋🍃🌿🌼🌿🍃🌾
🕉️🌹జైశ్రీరామ్🌹🌅
ఏ నామం అయినా పలికితే ఆ నామం యొక్క దేవుడు మాత్రమే పలుకుతాడు
అదే శ్రీ రామ అనే నామం లో రాముడు ఒక్కడే పలుకుతాడు అనుకోడం పొరపాటు.
* శ్రీ రామ అనే నామం జపిస్తే ఆరుగురు దేవతలు పలుకుతారు అట.* అదెలాగో చద్దాం.
1️⃣ రామ అంటే *రాముడు* పలుకుతాడు తెలిసిందే
2️⃣ రామ అనే నామం ఉన్న చోట అందరికన్నా ముందర వచ్చి ఆ నామాన్ని విని ఆనందించేది నిస్సందేహంగా ఆ *హనుమంతుడే*
3️⃣ *శ్రీ* అంటే *లక్ష్మి*
4️⃣ *రా* అంటే *విష్ణువు* (ఓం నమో నారాయణాయ అనే నామం లో నుంచి రా అనే జీవ అక్షరం తీసుకున్నారు)
5️⃣ *మ* అంటే *శివుడు* (ఓం నమః శివాయ అనే నామం లో నుంచి మ అనే జీవ అక్షరం తీసుకున్నారు)
6️⃣ శివుడు హనుమంతుడి రూపం లో భూలోకానికి రామ సేవ కోసం వస్తున్నప్పుడు పార్వతీ దేవి నాకు ఆ అదృష్టం కావాలి అంటే అపుడు శివుడు ఇలా అన్నాడు ఈ అవతారం లో హనుమంతుడు బ్రహమచర్యాని పటిస్తాడు కనుక నిన్ను తీసుకెళ్లడం కుదరని పని. అపుడు పార్వతీ దేవి అయితే నేను మీ తోక రూపం లో వస్తాను అని హనుమంతుడి తోక లో ప్రవేశించింది అట. మరి రామ అన్నపుడు హనుమ వస్తే *పార్వతీ* కూడా వచ్చింది కదా.
*రాముడు, హనుమంతుడు, లక్ష్మి, విష్ణువు, శివుడు, పార్వతీ*
ఒక్క నామం పలికితే ఆరుగురు దేవతలు వచ్చి ఆశీర్వదిస్తారు.
అలాంటి నామ పారాయణం చేయడం మరువకండి
🌼🌹జై శ్రీ రామ్🍒🌼
🕉️🌹జైశ్రీరామ్🌹🌅
ఏ నామం అయినా పలికితే ఆ నామం యొక్క దేవుడు మాత్రమే పలుకుతాడు
అదే శ్రీ రామ అనే నామం లో రాముడు ఒక్కడే పలుకుతాడు అనుకోడం పొరపాటు.
* శ్రీ రామ అనే నామం జపిస్తే ఆరుగురు దేవతలు పలుకుతారు అట.* అదెలాగో చద్దాం.
1️⃣ రామ అంటే *రాముడు* పలుకుతాడు తెలిసిందే
2️⃣ రామ అనే నామం ఉన్న చోట అందరికన్నా ముందర వచ్చి ఆ నామాన్ని విని ఆనందించేది నిస్సందేహంగా ఆ *హనుమంతుడే*
3️⃣ *శ్రీ* అంటే *లక్ష్మి*
4️⃣ *రా* అంటే *విష్ణువు* (ఓం నమో నారాయణాయ అనే నామం లో నుంచి రా అనే జీవ అక్షరం తీసుకున్నారు)
5️⃣ *మ* అంటే *శివుడు* (ఓం నమః శివాయ అనే నామం లో నుంచి మ అనే జీవ అక్షరం తీసుకున్నారు)
6️⃣ శివుడు హనుమంతుడి రూపం లో భూలోకానికి రామ సేవ కోసం వస్తున్నప్పుడు పార్వతీ దేవి నాకు ఆ అదృష్టం కావాలి అంటే అపుడు శివుడు ఇలా అన్నాడు ఈ అవతారం లో హనుమంతుడు బ్రహమచర్యాని పటిస్తాడు కనుక నిన్ను తీసుకెళ్లడం కుదరని పని. అపుడు పార్వతీ దేవి అయితే నేను మీ తోక రూపం లో వస్తాను అని హనుమంతుడి తోక లో ప్రవేశించింది అట. మరి రామ అన్నపుడు హనుమ వస్తే *పార్వతీ* కూడా వచ్చింది కదా.
*రాముడు, హనుమంతుడు, లక్ష్మి, విష్ణువు, శివుడు, పార్వతీ*
ఒక్క నామం పలికితే ఆరుగురు దేవతలు వచ్చి ఆశీర్వదిస్తారు.
అలాంటి నామ పారాయణం చేయడం మరువకండి
🌼🌹జై శ్రీ రామ్🍒🌼
మారుతున్న పరిస్థితులు
పరిస్థితులు వింతగా, విచిత్రంగా మారిపోతుంటాయి. అంతవరకు నిర్మలంగా ఉన్న ఆకాశం మబ్బులతో దట్టంగా నిండిపోయి వర్షం కురిపిస్తుంది.
ఒక్కోసారి తుపానే కొన్నిరోజులు మనల్ని ఇంటి నుంచి కదలనివ్వకుండా, భయభ్రాంతులకు గురిచేస్తుంది.
ఏమైనా ఎలాగైనా జరగవచ్చు. ప్రకృతి తన పంథా మార్చుకోవచ్చు. బీభత్సంగా మీదకు విరుచుకుడనూవచ్చు. ఇదంతా ఎవరి మనుగడను వాళ్ల సమతుల్యం చేసుకోవడానికి చేసే ఒక గట్టి ప్రయత్నమే. ఇటువంటి ప్రయత్నాలు కొన్ని మనకు మంచిగా, మరికొన్ని చెడ్డగా అనిపిస్తాయి. పెద్దలు అంతా మన మంచికే అనుకొమ్మన్నారు. చూపు మార్చుకుంటే రూపు మారిపోతుందన్నారు.
కొందరు సౌమ్యంగా బోధిస్తారు. కొందరు కఠినంగా బోధిస్తారు. చెప్పే విషయాన్ని బట్టి, నేర్చుకునే వ్యక్తులనుబట్టి బోధ మారిపోతూ ఉంటుంది.
శిశువుగా నేర్చుకోవాల్సినవి కొన్ని ఉంటాయి. వృద్ధుడిగా ఆకళింపు చేసుకునేవి కొన్ని ఉంటాయి. పరిస్థితులు ఎదురు తిరిగినా, ఎవరి ఆత్మశక్తి వాళ్లను తప్పక కాపాడుతుంది.
బలం బయట ఉండదు. లోపల ఉంటుంది. ఆలోచన, శక్తిపుంజుకొనే కొద్దీ ఎంతటి విపత్కర పరిస్థితినైనా ఎదుర్కొనే ధైర్యం కలుగుతుంది.
పరిస్థితులు వాటికవి రూపు దాల్చవు. ఎక్కడో మనం పెట్టిన నిప్పే ఈరోజు కార్చిచ్చుగా మన ఇంటిని కాల్చడానికి సిద్ధపడవచ్చు. ఏం చేశాం, ఎలా చేశాం, ఎందుకు చేశాం అని ఆత్మావలోకనం చేసుకుంటే- పరిస్థితులు మారిపోవడానికి మనవంతు పాత్ర ఎంతనేది తెలుస్తుంది. వేప విత్తనం నాటితే వేప చెట్టు వస్తుంది. ఆరోగ్యం ఇస్తుంది. విషపు మొక్కను నాటితే అది చివరికి విషాన్నే చిమ్ముతుంది.
ప్రకృతికి ధర్మానికి సంబంధం ఉంది. ధర్మానికి మనిషికి సంబంధం ఉంది. ధర్మాన్ని మనిషి రక్షిస్తే, మనిషిని ధర్మం రక్షిస్తుంది.
పరిస్థితులు పాములై కోరసాచినప్పుడు మన ధర్మ అధర్మాల చిట్టా తీసి ఒకసారి క్షుణ్నంగా చదువుకోవాలి. ఆత్మపరిశీలన చేసుకోవాలి.
మంచికో చెడుకో మనిషి ఎన్నడూ భయపడకూడదు. మంచివాళ్ళు అసలు భయపడకూడదు. ఎంతటి విషమ పరిస్థితినైనా మొక్కవోని ధైర్యంతో ఎదుర్కోవాలి.
యుద్ధం చెయ్యడం మనిషికి కొత్తకాదు. గెలవడమూ మనిషికి కొత్త కాదు.
కోటిమంది అర్జునులను తయారుచెయ్యగలడు శ్రీకృష్ణుడు. శతకోటి మంది మనషుల మనసులలో ధైర్యాన్ని నింపగలడు దేవదేవుడు.
బుద్ధిని సరిచేసుకుని, శ్రీకృష్ణబోధను సరిగ్గా అర్థంచేసుకుంటే- యుద్ధం చెయ్యడం చాలా సులువు. కొన్ని సందర్భాల్లో యుద్ధం చెయ్యకపోతే బతకలేం. యుద్ధమే బతుకు. గెలిచి తీరతాం.
చేసిన తప్పులు మళ్లీ మళ్లీ చెయ్యకపోతే, పరిస్థితులు మనకు అనుకూలంగా మారిపోతాయి. ఎవరి ప్రదేశంలో వాళ్లు హాయిగా బతకాలి. ఎవరు ఎక్కడ ఉండాలో అక్కడే ఉండాలి. పరుగులు తీసి పాలు తాగాలనుకున్నప్పుడు అవి ఒక్కోసారి విషంగా మారిపోతాయి. నిలబడి నీళ్లు తాగి, కాసేపు సేదతీర్చుకుని నిదానంగా పనిచేసే విధానమే గొప్పదని తెలుసుకోవాలి.
ఆగి ఒక దగ్గర కూర్చున్నప్పుడు చక్కగా శ్వాస గమనం మనకు తెలుస్తుంది. దాన్ని పరిశీలిస్తూ మన లోపల ప్రకృతితో అనుసంధానమైతే ‘ధ్యానం’ అనే ఒక స్థితి అనుభూతిలోకి వస్తుంది.
నిలకడే మనిషికి అన్నీ నేర్పిస్తుంది. పరిస్థితులు అనూహ్యంగా, అంతుబట్టకుండా మారిపోతుంటే ప్రకృతి మనతో మాట్లాడుతోందని, ఏదో చెప్పాలని ప్రయత్నిస్తోందని గమనించాలి. ధైర్యంగా ముందుకు సాగాలి! విజయం మనదే!!
పరిస్థితులు వింతగా, విచిత్రంగా మారిపోతుంటాయి. అంతవరకు నిర్మలంగా ఉన్న ఆకాశం మబ్బులతో దట్టంగా నిండిపోయి వర్షం కురిపిస్తుంది.
ఒక్కోసారి తుపానే కొన్నిరోజులు మనల్ని ఇంటి నుంచి కదలనివ్వకుండా, భయభ్రాంతులకు గురిచేస్తుంది.
ఏమైనా ఎలాగైనా జరగవచ్చు. ప్రకృతి తన పంథా మార్చుకోవచ్చు. బీభత్సంగా మీదకు విరుచుకుడనూవచ్చు. ఇదంతా ఎవరి మనుగడను వాళ్ల సమతుల్యం చేసుకోవడానికి చేసే ఒక గట్టి ప్రయత్నమే. ఇటువంటి ప్రయత్నాలు కొన్ని మనకు మంచిగా, మరికొన్ని చెడ్డగా అనిపిస్తాయి. పెద్దలు అంతా మన మంచికే అనుకొమ్మన్నారు. చూపు మార్చుకుంటే రూపు మారిపోతుందన్నారు.
కొందరు సౌమ్యంగా బోధిస్తారు. కొందరు కఠినంగా బోధిస్తారు. చెప్పే విషయాన్ని బట్టి, నేర్చుకునే వ్యక్తులనుబట్టి బోధ మారిపోతూ ఉంటుంది.
శిశువుగా నేర్చుకోవాల్సినవి కొన్ని ఉంటాయి. వృద్ధుడిగా ఆకళింపు చేసుకునేవి కొన్ని ఉంటాయి. పరిస్థితులు ఎదురు తిరిగినా, ఎవరి ఆత్మశక్తి వాళ్లను తప్పక కాపాడుతుంది.
బలం బయట ఉండదు. లోపల ఉంటుంది. ఆలోచన, శక్తిపుంజుకొనే కొద్దీ ఎంతటి విపత్కర పరిస్థితినైనా ఎదుర్కొనే ధైర్యం కలుగుతుంది.
పరిస్థితులు వాటికవి రూపు దాల్చవు. ఎక్కడో మనం పెట్టిన నిప్పే ఈరోజు కార్చిచ్చుగా మన ఇంటిని కాల్చడానికి సిద్ధపడవచ్చు. ఏం చేశాం, ఎలా చేశాం, ఎందుకు చేశాం అని ఆత్మావలోకనం చేసుకుంటే- పరిస్థితులు మారిపోవడానికి మనవంతు పాత్ర ఎంతనేది తెలుస్తుంది. వేప విత్తనం నాటితే వేప చెట్టు వస్తుంది. ఆరోగ్యం ఇస్తుంది. విషపు మొక్కను నాటితే అది చివరికి విషాన్నే చిమ్ముతుంది.
ప్రకృతికి ధర్మానికి సంబంధం ఉంది. ధర్మానికి మనిషికి సంబంధం ఉంది. ధర్మాన్ని మనిషి రక్షిస్తే, మనిషిని ధర్మం రక్షిస్తుంది.
పరిస్థితులు పాములై కోరసాచినప్పుడు మన ధర్మ అధర్మాల చిట్టా తీసి ఒకసారి క్షుణ్నంగా చదువుకోవాలి. ఆత్మపరిశీలన చేసుకోవాలి.
మంచికో చెడుకో మనిషి ఎన్నడూ భయపడకూడదు. మంచివాళ్ళు అసలు భయపడకూడదు. ఎంతటి విషమ పరిస్థితినైనా మొక్కవోని ధైర్యంతో ఎదుర్కోవాలి.
యుద్ధం చెయ్యడం మనిషికి కొత్తకాదు. గెలవడమూ మనిషికి కొత్త కాదు.
కోటిమంది అర్జునులను తయారుచెయ్యగలడు శ్రీకృష్ణుడు. శతకోటి మంది మనషుల మనసులలో ధైర్యాన్ని నింపగలడు దేవదేవుడు.
బుద్ధిని సరిచేసుకుని, శ్రీకృష్ణబోధను సరిగ్గా అర్థంచేసుకుంటే- యుద్ధం చెయ్యడం చాలా సులువు. కొన్ని సందర్భాల్లో యుద్ధం చెయ్యకపోతే బతకలేం. యుద్ధమే బతుకు. గెలిచి తీరతాం.
చేసిన తప్పులు మళ్లీ మళ్లీ చెయ్యకపోతే, పరిస్థితులు మనకు అనుకూలంగా మారిపోతాయి. ఎవరి ప్రదేశంలో వాళ్లు హాయిగా బతకాలి. ఎవరు ఎక్కడ ఉండాలో అక్కడే ఉండాలి. పరుగులు తీసి పాలు తాగాలనుకున్నప్పుడు అవి ఒక్కోసారి విషంగా మారిపోతాయి. నిలబడి నీళ్లు తాగి, కాసేపు సేదతీర్చుకుని నిదానంగా పనిచేసే విధానమే గొప్పదని తెలుసుకోవాలి.
ఆగి ఒక దగ్గర కూర్చున్నప్పుడు చక్కగా శ్వాస గమనం మనకు తెలుస్తుంది. దాన్ని పరిశీలిస్తూ మన లోపల ప్రకృతితో అనుసంధానమైతే ‘ధ్యానం’ అనే ఒక స్థితి అనుభూతిలోకి వస్తుంది.
నిలకడే మనిషికి అన్నీ నేర్పిస్తుంది. పరిస్థితులు అనూహ్యంగా, అంతుబట్టకుండా మారిపోతుంటే ప్రకృతి మనతో మాట్లాడుతోందని, ఏదో చెప్పాలని ప్రయత్నిస్తోందని గమనించాలి. ధైర్యంగా ముందుకు సాగాలి! విజయం మనదే!!
భగవంతుడు బంది అయ్యేది భక్తికే
నాకు మేలు గోరు నాభక్తుఁడగు వాడు,
భక్త జనుల కేన పరమ గతియు
భక్తుఁడెందు జనినఁ బఱతెంతు వెనువెంట
గోవు వెంటఁ దగులు కోడెభంగి
(భాగవతం - 9వ స్కంధము)
అంబరీశోపాఖ్యాన ఘట్టంలో పరమాత్మ ‘‘నా భక్తుడైనవాడు నా మేలు కోరుచున్నందున, వారికి నేనే రక్షకుడను. గోవు వెంట పడే కోడెలాగా.. భక్తుని వెంట పడతాను’’ అని అభయమిచ్చెను. ఒకప్పుడు రాజర్షి అయిన అంబరీశుడికి తన సుదర్శన చక్రమునే అనుగ్రహించిన కరుణామూర్తి శ్రీమహావిష్ణువు. ఒక రోజు ద్వాదశీవ్రతం సందర్భంగా, అంబరీశుడు భోజనం చేయడానికి ఉపక్రమించగా.. దుర్వాస మహర్షి అతిథిగా వచ్చాడు. భోజనానికి ఆహ్వానించగా.. ఆ మహర్షి స్నానానికని నదికి వెళ్లి, ఎంతకీ తిరిగి రాలేదు. ద్వాదశి ఘడియలు ముగుస్తుండటంతో.. అంబరీశుడు నీళ్లు తాగి, మహర్షి రాకకోసం నిరీక్షించాడు. తిరిగి వచ్చి, విషయాన్ని గ్రహించిన దుర్వాసుడు.. తన జుట్టు నుంచి కృత్యను సృష్టించి, అంబరీశుడిపై ప్రయోగించాడు. దీంతో.. అంబరీశుడు సుదర్శన చక్రాన్ని ప్రయోగించగా.. అది దుర్వాసుని వెంబడించింది. దుర్వాసుడు ఆ చక్ర జ్వాలలను తట్టుకోలేక త్రిమూర్తుల వద్దకు వెళ్లి.. వారిని శరణు వేడాడు. శీహరి పాదాలపై పడ్డాడు. దానికి శ్రీహరి.. ‘‘గడ్డి ఏనుగును బంధించినట్లే.. భక్తి అనే తాడుకు నేను బందీనవుతాను. నేను భక్తపరాధీనుడను. భక్తులను ఎదిరించే శక్తి నాకులేదు. నేను నా సుదర్శనాన్ని అంబరీశుడికి ఇచ్చాను. నీవు అతడిని శరణువేడటమే మార్గం’’ అని చెప్పగానే.. దుర్వాసుడు అంబరీశుడిని శరణువేడాడు. ఆ రాజర్షి సుదర్శన చక్రాన్ని ప్రార్థించగానే.. దుర్వాసుడు చక్ర విముక్తుడయ్యాడు.
భగవంతుడిని భక్తితో కట్టిపారేయొచ్చు. అహంకారం పతనానికి నాంది పలుకుతుందనడానికి దుర్వాస-అంబరీశుల ఇతిహాసం ఒక నిదర్శనం. భక్తిమార్గంలో ధ్రువుడు, ప్రహ్లాదుడు, గజేంద్రుడు, ద్రౌపది, కుచేలుడు ఆ శ్రీహరిని ప్రసన్నం చేసుకున్నారు. రావణుడు కైలాసాన్ని ఎత్తినా.. రామరావణ యుద్ధంలో లక్ష్మణుడిపై ‘శక్తి’ ఆయుధాన్ని ప్రయోగించి మూర్చిల్లేలా చేసినా.. తన ఇరవై చేతులతో భూమండలాన్నే మోస్తున్న ఆదిశేషుడి అవతారమైన లక్ష్మణ స్వామిని ఎత్తలేకపోయాడు. అదే.. భక్తాగ్రేసరుడైన హనుమంతుడు లక్ష్మణుడిని సునాయాసంగా రాముడి చెంతకు తీసుకెళ్లాడు. మారుతి పరమ భక్తుడు కావడం వల్లే.. రామలక్ష్మణులను తన భుజాలపై కూర్చోబెట్టుకుని ఎగరగలిగాడు. భక్తిలేకుండా చేసే వ్రతదానములు, జపతపాదులు, యజ్ఞ యాగాదులు, నియమ నిష్ఠలకు భగవంతుడు వశుడు కాడు. తులాభారంలో సత్యభామ వజ్రవైఢూర్యాలు, ఆభరణాలను వేసినా తూగని శ్రీకృష్ణుడు.. రుక్మిణీదేవి భక్తితో వేసిన తులసీదళానికి లొంగిపోయాడు. భగవంతుడికి భక్తి ఒక్కటే ప్రధానం.
నాకు మేలు గోరు నాభక్తుఁడగు వాడు,
భక్త జనుల కేన పరమ గతియు
భక్తుఁడెందు జనినఁ బఱతెంతు వెనువెంట
గోవు వెంటఁ దగులు కోడెభంగి
(భాగవతం - 9వ స్కంధము)
అంబరీశోపాఖ్యాన ఘట్టంలో పరమాత్మ ‘‘నా భక్తుడైనవాడు నా మేలు కోరుచున్నందున, వారికి నేనే రక్షకుడను. గోవు వెంట పడే కోడెలాగా.. భక్తుని వెంట పడతాను’’ అని అభయమిచ్చెను. ఒకప్పుడు రాజర్షి అయిన అంబరీశుడికి తన సుదర్శన చక్రమునే అనుగ్రహించిన కరుణామూర్తి శ్రీమహావిష్ణువు. ఒక రోజు ద్వాదశీవ్రతం సందర్భంగా, అంబరీశుడు భోజనం చేయడానికి ఉపక్రమించగా.. దుర్వాస మహర్షి అతిథిగా వచ్చాడు. భోజనానికి ఆహ్వానించగా.. ఆ మహర్షి స్నానానికని నదికి వెళ్లి, ఎంతకీ తిరిగి రాలేదు. ద్వాదశి ఘడియలు ముగుస్తుండటంతో.. అంబరీశుడు నీళ్లు తాగి, మహర్షి రాకకోసం నిరీక్షించాడు. తిరిగి వచ్చి, విషయాన్ని గ్రహించిన దుర్వాసుడు.. తన జుట్టు నుంచి కృత్యను సృష్టించి, అంబరీశుడిపై ప్రయోగించాడు. దీంతో.. అంబరీశుడు సుదర్శన చక్రాన్ని ప్రయోగించగా.. అది దుర్వాసుని వెంబడించింది. దుర్వాసుడు ఆ చక్ర జ్వాలలను తట్టుకోలేక త్రిమూర్తుల వద్దకు వెళ్లి.. వారిని శరణు వేడాడు. శీహరి పాదాలపై పడ్డాడు. దానికి శ్రీహరి.. ‘‘గడ్డి ఏనుగును బంధించినట్లే.. భక్తి అనే తాడుకు నేను బందీనవుతాను. నేను భక్తపరాధీనుడను. భక్తులను ఎదిరించే శక్తి నాకులేదు. నేను నా సుదర్శనాన్ని అంబరీశుడికి ఇచ్చాను. నీవు అతడిని శరణువేడటమే మార్గం’’ అని చెప్పగానే.. దుర్వాసుడు అంబరీశుడిని శరణువేడాడు. ఆ రాజర్షి సుదర్శన చక్రాన్ని ప్రార్థించగానే.. దుర్వాసుడు చక్ర విముక్తుడయ్యాడు.
భగవంతుడిని భక్తితో కట్టిపారేయొచ్చు. అహంకారం పతనానికి నాంది పలుకుతుందనడానికి దుర్వాస-అంబరీశుల ఇతిహాసం ఒక నిదర్శనం. భక్తిమార్గంలో ధ్రువుడు, ప్రహ్లాదుడు, గజేంద్రుడు, ద్రౌపది, కుచేలుడు ఆ శ్రీహరిని ప్రసన్నం చేసుకున్నారు. రావణుడు కైలాసాన్ని ఎత్తినా.. రామరావణ యుద్ధంలో లక్ష్మణుడిపై ‘శక్తి’ ఆయుధాన్ని ప్రయోగించి మూర్చిల్లేలా చేసినా.. తన ఇరవై చేతులతో భూమండలాన్నే మోస్తున్న ఆదిశేషుడి అవతారమైన లక్ష్మణ స్వామిని ఎత్తలేకపోయాడు. అదే.. భక్తాగ్రేసరుడైన హనుమంతుడు లక్ష్మణుడిని సునాయాసంగా రాముడి చెంతకు తీసుకెళ్లాడు. మారుతి పరమ భక్తుడు కావడం వల్లే.. రామలక్ష్మణులను తన భుజాలపై కూర్చోబెట్టుకుని ఎగరగలిగాడు. భక్తిలేకుండా చేసే వ్రతదానములు, జపతపాదులు, యజ్ఞ యాగాదులు, నియమ నిష్ఠలకు భగవంతుడు వశుడు కాడు. తులాభారంలో సత్యభామ వజ్రవైఢూర్యాలు, ఆభరణాలను వేసినా తూగని శ్రీకృష్ణుడు.. రుక్మిణీదేవి భక్తితో వేసిన తులసీదళానికి లొంగిపోయాడు. భగవంతుడికి భక్తి ఒక్కటే ప్రధానం.