అద్వైత జ్యోతి

పరబ్రహ్మం వల్లనే ప్రపంచం వెలుగుతోంది. వెలుగులో కనబడుతోంది. సమస్త జీవకోటీ వెలుగునందే ఉంది. జీవకోటిలో ఉన్న వెలుగే పరంజ్యోతి. వెలిగేది వెలుగే. వెలిగించేదే జ్యోతి. అది అద్వైత జ్యోతి, చూస్తున్నది, చూపిస్తున్నది ఒకచోటే ఉన్నందున. జగత్‌ అంటేనే పుట్టేది, పోయేదని అర్థం. ఉండేది కాదది. పోయేదాకా ఉన్నట్లు కనపడుతుందంతే. కానీ కదిలే జగత్తుకూ కదలని పరబ్రహ్మమే ఆధారం. ‘జ్యోతిశ్చరణాభిధానాత్‌’ అని సూత్రం. జ్యోతికి నాలుగు పాదాలు. ఒకటి జీవుడియందు అంతర్గతంగా ఉంటుంది. మిగిలిన మూడూ అమృతం, అంటే మార్పెరగని బ్రహ్మమే. కదలనిది దారి. కదిలేవాడు ప్రయాణికుడు. ఒకటి స్థిరం. మరొకటి చరం. స్థిరంగా ఉండే బ్రహ్మమే కీలకం. జఠరాగ్ని, నేత్రాగ్ని, చంద్రుడు, సూర్యుడు.. యివన్నీ బ్రహ్మం మీద ఆధారపడినవే. వీటన్నిటినీ వెలిగించేది జ్యోతి. జీవుడిలో ఉన్న జ్యోతి, వాంగ్మయం, శ్రీమయం, పరాత్పరమయం! ‘ప్రాణాస్తధానుగమాత్‌’ అని సూత్రం. ప్రాణమంటే బ్రహ్మమే. అది ఆనందస్వరూపం. దానిది అమృతస్థితి. జీవుడికి ప్రాణమంటే యిష్టం. ధనం ప్రాణం, జనం ప్రాణం, సంతానం ప్రాణం, సంపద ప్రాణం, కీర్తి ప్రాణం. ప్రాణమంటే లోవెలుగు. ప్రాణమంటే వాయువు. దాని వలన ఏర్పడే ఆయువు. లౌకిక భౌతిక వస్తువుల మీద ఇష్టాన్ని సర్వమూలమైన బ్రహ్మమునందు నిలుపుకోగలిగితే, అది ఆనందాన్నే యిస్తుంది.

 

ఆనందం, బ్రహ్మనందంవైపు నడిపిస్తుంది. నిజానికి ప్రాణం, పరబ్రహ్మంతోనే సంబంధం నిలుపుకొనే ప్రయత్నం చేస్తుంటుంది. రెండూ విడదీయరానివి. అహం బ్రహ్మాస్మి, అయమాత్మా బ్రహ్మ, ప్రజ్ఞానం బ్రహ్మ, తత్వమసి, అనే నాలుగు మహావాక్యాలయందున్న ‘నేను’.. ప్రాణమే. పరబ్రహ్మాన్ని ఎరుగనంతవరకూ అది జీవబ్రహ్మ. ఎరుక కలిగిన తరువాత, ప్రాణం జ్యోతిర్మయమవుతుంది. ‘సర్వత్ర ప్రసిద్ధోపదేశాత్‌’ అని సూత్రం. ఉన్నదంతా బ్రహ్మమే. జగత్తుకున్న ఉనికి, దాని అస్తిత్వం, గుణం, స్వభావం, స్థితి, గతి.. అంతా బ్రహ్మమే. హేతువూ బ్రహ్మమే. రాగ, ద్వేషాలు, అహంకార మమకారాలు ఏకత్వాన్ని అనేకంగా చూపిస్తయ్‌. శాంతి, ప్రేమ, సత్యం, ధర్మం వంటి మానవీయ దివ్యభావనల వలన, అనేకంగా ఉన్నదంతా ఏకమేననే అనుభవం కలుగుతుంది. మనసు స్థిమితపడుతుంది. ఉదాహరణకు.. వ్యక్తి ఒకడే. బాంధవ్యాన్ని అనుసరించి వరుసలు ఏర్పడతాయి. ఒకరికి తండ్రిగా, మరొకరికి కొడుకుగా, వేరొకరికి మనవడుగా, భర్తగా, స్నేహితుడిగా, యజమానిగా, బంటుగా కనిపించేదంతా బాంధవ్యమే.

 

తల్లి గర్భం నుంచి జన్మించినపుడు కంఠమాలలు లేవు, బంగారు కడియాలు లేవు. కానీ.. పూర్వజన్మల కర్మలను గుదిగుచ్చిన కర్మమాల లేకుండా లేదు. మంచి-చెడు, పాపం-పుణ్యం, జననం-మరణం, వంటివన్నీ బ్రహ్మ భావనలే. ఈ స్పృహ ఉన్నట్లయితే, స్పర్థ ఉండదు. స్పష్టత లభిస్తుంది. సృష్టి సమస్తమూ స్పష్టమే. జీవుడి దృష్టి లోపం వలన సృష్టి లోపభూయిష్టంగా కనబడుతుంది. బ్రహ్మవిద్యాభ్యాసం వలన అజ్ఞానం తొలిగి, సృష్టి సమస్తమూ ఆనందవనంగా, శాంతిధామంగా, ప్రశాంతి నిలయంగా అనుభవంలోకి వస్తుంది. సృష్టి యొక్క సంక్షిప్త రూపమే వ్యష్టి. వ్యష్టి అంటే వ్యక్తి. వ్యక్తి పరిణామం, సృష్టి పరిణామం భిన్నం కావు. ధ్వని-ప్రతిధ్వని వలె ఒకదానితో ఒకటి ముడిపడి ఉంటాయి. నిరంతర విచారణ అత్యవసరం. సత్సాంగత్యం, సజ్జనమైత్రి, సత్సంగం వంటి వాటిని జీవుడు కోరుకోవాలి. పొందాలి. తెలుసుకోవలసిన దానిని తెలుసుకోవాలి. తెలుసుకుని జీవించాలి. వెలుగు దారిలో ప్రయాణించాలి, వెలగాలి, వెలిగించాలి. ఆ జ్యోతే అద్వైతం.

రక్షా బంధన్ ... విశిష్టత (పార్ట్ 2)

స్వచ్ఛత, స్వీయ రక్షణ

రక్షా బంధన్ అంటే "రక్షణ బంధం". మనకు హాని కలిగించే లేదా బాధ కలిగించే అన్నిటి నుండి మనకు రక్షణ అవసరం. ప్రపంచంలో భౌతిక క్షేత్రంలో జరుగుతున్న అన్ని ప్రతికూల సంఘటనలు భీభత్సం, నష్టాలు భావోద్వేగం, అల్లకల్లోలం మనస్సుకు అశాంతిని చేకూరుస్తాయి. కామంతో పూడుకు పోయిన ఆత్మ, అత్యాచారానికి పాల్పదడంలో వెనుకాడదు. దురాశతో కూడిన ఆత్మ దొంగతనానికి పాల్పడుతుంది; దూకుడుతో కూడిన ఆత్మ హింసలో మునిగిపోతుంది. 5 దుర్గుణాలు - కామం, కోపం, దురాశ, స్వార్థం, అహం ఆత్మ యొక్క మానసిక సంఘర్షణకు, ఈతి బాధలకు కారణాలు, ఇవి క్రియాశీలక చర్యలలో పాల్గొన్నప్పుడు, మనం ఇతరులకు హాని కలిగిస్తాము. ప్రతి ఆత్మ అహం, కామం, కోపం, చికాకు, అసూయ, ముట్టడి, దురాశ, ద్వేషం, బాధ, స్వార్థం, విమర్శ, ఆధిపత్యం వంటి కలుషిత చర్యల నుండి తనను తాను రక్షించుకోవాలి ... మనల్ని మనం రక్షించుకోవటానికి మన స్వచ్ఛత, శాంతి, ప్రేమ, నిస్వార్థం, శక్తి, జ్ఞానం మరియు ఆనందం అనే ఏడు లక్షణాలను అలవరచు కోవాలి. మనం చేసే ప్రతి చర్య స్వఛ్చంగా వుండాలి. మన పనులు ఇతరులు వేలెత్తి చూపే విగా వుండకూడదు.

మనం స్వచ్ఛమైన నడవడికను అలవాటు చేసుకోవడమే కాక,ఆ నడవడికకు కట్టుపడి, మన ప్రతి చర్యలోను ఒక నిబద్ధతను కలిగి, చక్కని క్రమశిక్షణతో కూడుకున్న జీవితాన్ని అనునిత్యం సాధన చేయడానికి శ్రద్ధ, పట్టుదల,ఓర్పు అనే సాధనాలకు కట్టుబడి ఉండేట్లు, సమయ పాలనను పాటిస్తూ..కృషితో ఏదైనా సాధించగలమని వాగ్ధానం చేయాలి -
(1) జ్ఞానం - స్వచ్ఛమైన సమాచారంతో మన ఆత్మను నింపడానికి ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం యొక్క అధ్యయనం
(2) యోగా - మన ఆత్మను శక్తివంతం చేయడానికి ధ్యానం మరియు దేవునితో అనుసంధానం
(3) ధర్మం - ఆధ్యాత్మిక సూత్రాలను మన జీవన విధానంలో, కార్య దీక్షలో ఉపయోగించడం
(4) సేవ - మానసికంగా, శారీరకంగా, నిస్వార్థంగా ఇతరులకు సేవ చేయడం
(5) సాత్వికము (స్వచ్ఛమైన) తినడం మరియు త్రాగే అలవాటు

"రక్షా బంధన్" దివ్యమైన పండుగ, బంధాలను దగ్గర చేసే పండుగ. మనకు స్వచ్ఛత, వాగ్దానం,ప్రేమను రాగాలు, సోదర సోదరీ ప్రేమ, రక్షణ ల అంతః సంబంధాలను బోధిస్తుంది. రక్షా బంధన్ ప్రతి కర్మ యొక్క ఆధ్యాత్మిక ప్రతి ఫలాన్ని, ప్రాముఖ్యతను తెలుపుతుంది. విశ్వమానవ కళ్యాణాన్ని ప్రోత్సహిస్తుంది.
సోదర సోదరీ బంధానికి పుష్టిని చేకూరుస్తుంది. సర్వేజనా సుఖినోభవంతు.

https://t.me/devotional

హయగ్రీవ జయంతి

శ్రావణ్యాం శ్రవణజాత:
పూర్వం హయశిరా హరి:
జగాద సామవేదంతు
సర్వ కల్మష నాశనం
స్నాత్వా సంపూజ యేత్‌ తంతు
శంకచక్ర గదాధరం

అని కల్పతరువు అనే గ్రంథంలో చెప్పబడింది. శ్రావణ పూర్ణిమ నాడు శ్రవణా నక్షత్ర యోగమున శ్రీహరి హయగ్రీవ రూపంలో అవతరించారు. హయశిరము గల హయగ్రీవుడు అనే ఒక రాక్షసుడు బ్రహ్మగూర్చి తపస్సు చేసి తన వంటి ఆకారం ఉన్న వానితోనే తాను మరణించాలని వరం కోరుకున్నాడు. తనవంటి వాడు ఇంకొకడు ఉండడు కావున తనకు మరణం లేదన్న గర్వంతో ఎన్నో దుష్కుృత్యములను ఆచరిస్తూ లోకాలను పీడించాడు. బ్రహ్మ నిద్రిస్తున్న సమయంలో అతని నిశ్వాసముల నుంచి వచ్చిన వేదములను అపహరించుకుని సముద్రంలో దాక్కొనెను. బ్రహ్మ ప్రార్థించగా శ్రీమహా విష్ణువు హయగ్రీవ రూపంతో అవతరించి సముద్రంపైన నిలిచి సామగానం చేసెను. ఆ సామనాద మాధుర్యానికి మైమరిచిన
హయగ్రీవ రాక్షసుడు ఆ గానాన్ని దగ్గరనుంచి వినాలని సముద్రంపైకి వచ్చెను. అపుడు హయగ్రీవ స్వామి సముద్రం లోపలికి వెళ్ళి దాచి ఉంచిన వేదాలను తీసుకుని వస్తుండగా రాక్షసుడు ఎదురై పోరు సలిపెను. ఆ విధంగా ఆ యుద్ధంలో రాక్షసుడను సంహరించి వేదాలను బ్రహ్మకు అందించినవాడు హయగ్రీవ స్వామి.
హయగ్రీవ స్వామి సకల విద్యాది దేవత. విద్య, జ్ఞానం కావాలన్నా హయగ్రీవ స్వామిని ఆరాధించాలి. సుప్రసిద్ధమైన మహా పండితులు, వేదాంత దేశికులు అనే వారు గరుడ మంత్రాన్ని జపించగా గరుత్మంతుడు ప్రత్యక్షమై వేదాంత దేశికులకు హయగ్రీవ మంత్రమును ఉపదేశించెను. ఆ మంత్రమును జపం చేసి హయగ్రీవ సాక్షాత్కారాన్ని పొంది ఆ స్వామి అనుగ్రహంతో అద్భుతమైన కావ్యములు, స్తోత్రములు రచించి ప్రసిద్ధి పొందారు. ఒకానొక సందర్భంలో వేదాంత దేశికులు రాత్రి 11 నుంచి తెల్లవారు జామున 4 లోపు స్వామివారి పాదుకల పైన ‘పాదుకా సహస్రం’ అని వెయ్యి శ్లోకములను అందించెను. ఇంతటి విజ్ఞాన, కవితా, మేధా వైభవం, వాగ్వైభవం హయగ్రీవ స్వామిని ఆరాధించినచో కలుగును.

జ్ఞానానంద మయం దేవం
నిర్మల స్ఫటికా కృతం
ఆధారాం సర్వ విద్యానాం
హయగ్రీవ ముపాస్మహే

జన్మాష్టమి వేడుకలు ప్రారంభం

హిందువులు అత్యంత విశిష్టంగా జరుపుకునే పండుగలలో ప్రధానమైనది శ్రీకృష్ణాష్టమి. సాక్షాత్తు భగవంతుడే శ్రావణ బహుళ అష్టమి తిధి నాడు భూమి మీద ఆవిర్భవించిన రోజు కావున ఈ రోజును ప్రత్యేకంగా జరుపుకుంటాము. రేపటి నుంచి 11 రోజులు జన్మాష్టమి వేడుకలు ప్రారంభమవుతాయి. 23, 24 తేదీలలో జన్మాష్టమి పండుగ జరపుకుంటాం. స్మార్త సాంప్రదాయం ప్రకారం 23న, వైష్ణవ సాంప్రదాయం ప్రకారం 24న కృష్ణాష్టమి పండుగను జరుపుకుంటాం. ఈ 11 రోజులు వైష్ణవ దేవాలయాలు ప్రత్యేక పూజలతో, వ్రతాలతో, భక్తుల రద్ధీతో కిటకిటలాడుతూ ఉంటాయి. ప్రత్యేకించి శ్రావణ బహుళ పాడ్యమి నుంచి శ్రావణ బహుళ ఏకాదశి వరకు అంటే 16th ఆగష్టు నుంచి 26th ఆగష్టు వరకు ఈ 11 రోజులు కృష్ణాష్టమి ఉత్సవాలను నిర్వహిస్తారు. భక్తులు ఈ 11 రోజులు ఒక దీక్షలాగా తీసుకొని మాంసాహారం, మద్యపానాది వంటి వాటికి దూరంగా ఉంటూ ప్రతిరోజూ కృష్ణ నామ స్మరణ చేస్తుంటారు. కొంతమంది సామూహికంగా రామకోటి వలే కృష్ణ నామ కోటి పుస్తకాలను రాస్తుంటారు. ఈ 11 రోజులు ఇంట్లో కృష్ణ పరమాత్మ పటానికి లేదా స్వామి వారి విగ్రహ మూర్తికి పూల మాలలు అలంకరించి, తులసీ దళాలతో కృష్ణుడిని పూజించి అటుకుల పాయసం, పులిహోర, పొంగలి, వెన్నను నైవేద్యంగా పెడతారు.

*జన్మాష్టమి*

ఎప్పుడెప్పుడు ఈ భూమి పై పాపం పెరిగిపోయి, ధర్మం నశిస్తుందో, అప్పుడప్పుడు భక్తులను రక్షించి దుష్టులను శిక్షించడం కోసం పరమాత్మ అవతారాన్ని దాల్చుతున్నారు. శ్రావణ కృష్ణ అష్టమి నాడు 33 కోట్ల మంది దేవతలు, ఋుషులు, సిద్ధులు స్తుతిస్తూ ఉండగా భగవంతుడు దేవకీదేవి గర్భం నుండి ఆవిర్భవించారు. ఎన్నో అద్భుతమైన లీలలు చేసి ఎంతో మంది భాగవతులకు మోక్షాన్ని ప్రసాదించాడు. ఈ కంటికి గోచరం కాని పరమాత్మ భక్తులను అనుగ్రహించడం కోసం పరిపూర్ణమైన అవతారంగా భూమి మీదకు వచ్చిన మాసం కాబట్టి ఈ శ్రావణ మాసంలో కృష్ణార్పణంగా చేసే ఏ పుణ్యకార్యమైనా చాలా గొప్ప ఫలితాన్నిస్తుంది.

జాతక రీత్యా నవగ్రహాలు అనుకూలంగా లేని వారికి, ఏలినాటి శనితో బాధపడుతుండేవారికి, అపమృత్యు దోషం ఉన్నవారికి, వ్యాపారాలలో, ఉద్యోగాలలో సరిగ్గా కలిసిరాని వారు ఈ మాసమంతా ఇంటి పూజా మందిరంలో కృష్ణ పరమాత్మ చిత్రపటాన్ని తెచ్చి ప్రతిరోజూ తులసి దళాలతో పూజించడం వలన చాలా మంచి ఫలితముంటుంది. చాలా కాలం నుంచి పరిష్కారం కాని సమస్యలు సత్వరమే పరిష్కరింపబడుతాయి. అలాగే పర దేవతయైన మహాలక్ష్మికి కుంకుమతో పూజ చేయటం వలన దారిద్ర్యం నశించి, ఐశ్వర్యం సంప్రాప్తిస్తుంది.

ఊరిలోని వైష్ణవ దేవాలయాలలో ఈ 11 రోజులు కృష్ణాష్టమి ఉత్సవాలను విష్ణు ప్రీతిగా నిర్వహించడం వలన వంశాభివృద్ధి కలుగుతుంది. చక్కటి సంతానం కలుగుతుంది. భక్తులు ఈ 11 రోజులు స్వామి వారికి వివిధ రకాల సేవలు, కృష్ణ భజన మండపాలు, వివిధ భక్తి మరియు సాంస్కృతిక కార్యక్రమాలు చేస్తారు. భాగవతం, భగవద్గీత, రుక్మిణీ కళ్యాణం, లక్ష్మీ ఆవిర్భావ ఘట్టాలను పారాయణ చేస్తుంటారు. కృష్ణాష్టమి రోజున పిల్లలకు బాలకృష్ణ వేషధారణ చేయించి, చిన్న చిన్న అడుగులను అచ్చులాగా వేసి లోపలికి ఆహ్వానిస్తారు. అలా చేయడం వలన సాక్షాత్తు కృష్ణ పరమాత్మను తమ ఇంటిలోకి ఆహ్వానించినట్లు భావిస్తారు. జన్మాష్టమి నాడు రంగులు జల్లుకుంటూ, ఉట్టి కార్య క్రమాలను నిర్వహిస్తారు. దేవాది దేవుడైన ఆ శ్రీకృష్ణ భగవానుడు ఆశీస్సులు మనందరికీ కలగాలని మరియు ఆ స్వామి మనల్ని, మన కుటుంబ సభ్యులను చల్లగా చూడాలని కోరుకుంటూ... శ్రీకృష్ణ చరణం శరణం మమ

సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు

రిప్ ( RIP )అంటే అర్థం తెలుసా?
తెలియక వాడుతున్నారా?
సోషల్ మీడియా విస్తృతమయ్యాకా .తెలిసిన వ్యక్తి ఎవరైనా చనిపోయారు అని తెలియగానే ఓక ఫోటో పెట్టేసి రిప్ RIP అని పోస్ట్లు చేస్తున్నారు. అసలు రిప్ అంటే అర్థం తెలుసా?
రిప్ అంటే రెస్ట్ ఇన్ పీస్ అని అర్థం. ప్రస్తుతం చాలామంది రిప్ అంటే ఎందుకు వ్రాస్తున్నారో తెలియకుండానే గుడ్డిగా అనుసరిస్తున్నారు.
క్రైస్తవ మతం ప్రకారం మరణించాక , జడ్జిమెంట్ డే వరకు ఆత్మ నిరీక్షించాలి . ఇస్లాం మతం ప్రకారం కూడా ఒకరోజు వరకు నిరీక్షించాలి.
ఆరోజు వరకు ఆత్మ ప్రశాంతంగా విశ్రాంతి తీసుకోవాలి అని రిప్ RIP ద్వారా కోరుతున్నట్టు.
మరి మన సనాతన ధర్మం ( హిందూ సమాజం) ప్రకారం ఆత్మకు నాశనం లేదు.
ఆత్మకు అలసటలేదు
అలాంటప్పుడు విశ్రాంతి ఎక్కడ మిత్రుమా ?
అలాగే మరణానంతరం జీవి పాప పుణ్యాలను బట్టి, తరువాత జన్మ పొందడమో , స్వర్గ నరకాలకు వెళ్ళడమో లేదా మోక్షానికి వెళ్ళడమో వంటి ప్రతి చర్యలు ఉంటాయి.
మోక్షం వరకు ఓక చక్రం లాగ తిరుగుతూ ఉంటుంది. నిరీక్షించాల్సన అవసరం ఉండదు
రిప్ RIP అనేది హిందూ ధర్మం కాదు.
కాబట్టి మరణానంతరం
ముక్తి కలగాలని
స్వర్గ ప్రాప్తి కలుగాలని
శాశ్వత పుణ్య లోకాలకు కలగాలని
ప్రార్థించాలి తప్ప
RIP అని పోస్ట్ చెయ్యరాదు ...

#RIP

శ్రుతి, స్మృతి, స్తుతి


సృష్టి ప్రారంభం కాకముందే మహర్షులు, దేవర్షులు దైవవాణిని వేదవాక్కులుగా విన్నారని చెబుతుంది మన వాంగ్మయం. భగవంతుడి తొలివాక్కులు వినగలిగిన మహా అదృష్టవంతులు వారు. వేదాలే భగవంతుడి తొలివాక్కులు. అలా విన్నవన్నీ శ్రుతులుగా చెబుతారు.
విన్నవాటిని జ్ఞాపకం చేసుకుని, తిరిగి తమ శిష్యులకు బోధించడంలో స్మృతి ఉంది. అలా వచ్చినవే యాజ్ఞవల్క్య స్మృతి వంటివి. అప్పట్లో రచనా సామగ్రి వంటివేమీ లేవంటారు. కేవలం గ్రహణ, స్ఫురణల ద్వారానే జ్ఞానప్రసారం జరిగేదట. అమృతం కంటే కూడా వేదవిజ్ఞానమే గొప్పది.
మరణాన్ని నివారించగల శక్తి అమృతానికుంటే- మనిషి మరణించినా జీవించగల శక్తి జ్ఞానానికి ఉంది. సూర్యకిరణాల్లా జ్ఞాన తేజం లోకాలను వెలిగించగలదు.
అమూల్యం, అపారమైన జ్ఞానాన్ని మేధలో నిక్షిప్తం చేసుకోవడానికి అసాధారణమైన గ్రహణ, జ్ఞాపకశక్తి ఉండాలి. అందుకు తపోజీవనమే ఉత్తమ సాధనంగా చెబుతారు.
తపస్సు అనగానే అరణ్యాల్లోనే సాధ్యం అనుకోకూడదు. ఏకాగ్రత ఉండాలేకాని, ఎక్కడైనా తపస్సు సాధ్యమే. శ్రీరమణులు, శ్రీరామకృష్ణులు, మహర్షి అరవిందులు... అలా జనారణ్యాల్లో తపస్సు చేసినవారే.
జీవనయానం సాగుతున్నంత కాలం ఇది ఎక్కడో, ఎప్పుడో ముగిసిపోతుందనే స్పృహ కలగదు. తీరా ఆ సమయం వచ్చేసరికి గాబరాపడిపోతారు.
‘అయ్యో... కాలమంతా వ్యర్థం చేశానే. అలా చేసి ఉండాల్సింది. ఇలా చెయ్యకుండా ఉండాల్సింది. నా తరవాత పిల్లలు సమర్థించుకోగలరో లేరో...’ అనే ఆలోచనలతో కలవరపడతారు.
‘అంత్యకాలంలో నన్ను స్మరించినవారు నన్ను పొందుతారు’ అంటాడు కృష్ణుడు.  జీవితమంతా లేని స్మరణ అంత్యకాలంలో ఎలా వస్తుంది?
జ్ఞానం మూడు విధాలు- శ్రుతి, స్మృతి, స్తుతిగా ఉంటుందంటారు. మొదటి రెండూ సరే. స్తుతిని జ్ఞానంగా ఎలా అనుకోవడం. మనం స్తుతి అనగానే పొగడ్త స్ఫురణకొస్తుంది. ప్రాపంచిక భావనలను పక్కనపెడితే, సామాన్యులకు దైవంతో అనుబంధం కలిగించేదే- స్తుతి.
భగవంతుడెవరు, ఎలా ఉంటాడు, ఆయనకు గల శక్తి సామర్థ్యాలు ఏమిటి, గతంలో ఆయన చేసిన లోక రక్షణ కార్యక్రమాలు ఏమిటి?
ఈ ప్రశ్నలన్నింటికీ ‘స్తుతి’లో సమాధానాలు దొరుకుతాయి. ‘దైవస్తుతి’లో రూపభేదాలే తప్ప, ఆదిదైవం ఒక్కడే. ఈ విషయాన్నే యోగవాసిష్టం నొక్కి చెబుతుంది. ‘సర్వమూ బ్రహ్మమే. ఇతరమేదీ లేదు’ అన్నదే ఆధ్యాత్మిక మూల సూత్రం.
పండితులకు, జ్ఞానులకు మాత్రమే శ్రుతి, స్మృతి అక్కరకొస్తాయి. మిగిలిన అందరినీ ఆదుకోగలది ‘దైవస్తుతి’ మాత్రమే. అన్ని మతాలవారు స్తుతి, స్తోత్ర పద్ధతులు పాటించడం మనం గమనించవచ్చు.
మనకు ఉపకారం చేసినవాళ్లను ఎంతో అభినందిస్తాం. కొందరు పొగడ్తలతో ముంచెత్తుతారు.
పొగడ్తలతో బోల్తా కొట్టించడం, పబ్బం గడుపుకొన్నాక మొహం చాటెయ్యడం మనకు నిత్యానుభవాలు. స్థిరచిత్తం కలవారు పొగడ్తలకు ప్రభావితం కారు. ప్రశంసలు మోతాదు మించితే పొగడ్తలుగా మారిపోతాయి. అందువల్ల మనం ప్రశంసల పరిధిని దాటకుండా జాగ్రత్తపడాలి. 
భగవంతుడికిది వర్తించదు. స్తుతి, స్తోత్రాలెన్ని చేసినా, అవన్నీ ఆయన అసలు శక్తి కన్నా చాలా తక్కువ ప్రమాణంలోనే ఉంటాయి. వేదాలు, వేయి తలల ఆదిశేషువే అశక్తత వెల్లడిస్తే, మనం ఏపాటి?

Anni Mantramulu- By BalaKrishna Prasad

Anthayu Neeve

🦌🦌🦌🦌🦌🦌🦌🦌🐐
వేదాంతంలో కస్తూరీమృగం కధ చెబుతారు.కస్తూరీమృగం అంటే ఒక రకమైన జింక. సీజన్ వచ్చినపుడు దాని బొడ్డు నుంచి ఒక రకమైన ద్రవం ఊరుతూ ఉంటుంది.అది మంచి మదపువాసనగా ఉంటుంది.అప్పుడు ఆ వాసన ఎక్కణ్ణించి వస్తున్నదా అని ఆ జింక వెదకడం మొదలుపెడుతుంది.ఆ వాసన తనవద్ద నుంచే వస్తున్నదని అది గ్రహించలేదు.ఆ అన్వేషణలో అలా అడవంతా తిరిగీ తిరిగీ చివరికి ఏదో ఒక పులి నోట్లో అది పడిపోతుంది. ప్రాణాలు కోల్పోతుంది.వేదాంత గ్రంధాలలో ఉన్న ఈ కధ అందరికీ తెలిసినదే.

మనిషి కూడా తనలోనే ఉన్న ఆత్మను తెలుసుకోలేక లోకమంతా వ్యర్ధంగా ఇలాగే తిరుగుతూ ఉంటాడు.పుణ్యక్షేత్రాలనీ తీర్ధయాత్రలనీ అనవసరంగా తిరిగి డబ్బునీ కాలాన్నీ వృధా చేసుకుంటూ ఉంటాడు.నిజానికి వీటివల్ల పెద్దగా ఆధ్యాత్మిక ఉపయోగం అంటూ ఏమీ ఉండదు.
పాండవులు తీర్ధయాత్రలకు వెళుతూ కృష్ణుణ్ణి కూడా తోడు రమ్మని పిలుస్తారు.సాక్షాత్తు భగవంతుడైన కృష్ణునికి తీర్ధయాత్రల అవసరం ఏముంది? ఆ సంగతి మాయామోహితులైన పాండవులకు తెలియదు.కనుక కృష్ణుని కూడా తమలాగే మామూలు మానవుడిగా వారు భావించి తీర్ధయాత్రలకు రమ్మని ఆహ్వానిస్తారు.ఆయన చిరునవ్వు నవ్వి వారికొక దోసకాయ నిచ్చి 'నా ప్రతినిధిగా దీనిని తీసుకువెళ్ళి మీరు మునిగిన ప్రతి గంగలోనూ దీనిని ముంచండి.'అని చెబుతాడు.వారు అలాగే చేసి తీర్ధయాత్రలు ముగించి తిరిగి వస్తారు.

అప్పుడు ఏర్పాటు చేసిన విందులో అదే దోసకాయతో వంటకం చేయించి వారికి వడ్డింపచేస్తాడు కృష్ణుడు.ఆ వంటకం పరమ చేదుగా ఉంటుంది.

'అదేంటి బావా?ఇది చేదు దోసకాయ.కటికవిషంలాగా ఉంది.ఇలాంటి వంటకం చేయించావేమిటి?' అని వారు అడుగుతారు.

దానికి కృష్ణుడు నవ్వి.' బావా.ఎన్ని గంగలలో మునిగినా ఈ దోసకాయ చేదు పోలేదు చూచావా?' అంటాడు.

ఎన్ని తీర్ధయాత్రలు చేసినా,మనిషిలో మౌలికంగా ఎలాంటి మార్పూ రాదని కృష్ణుడు ఈ సంఘటన ద్వారా వారికి సూచించాడు.ఆధ్యాత్మిక జీవితంలో ఇది అత్యున్నతమైన సత్యం.

మనిషి ప్రయాణం బయటకు కాదు.లోపలకు జరగాలి.యాత్ర అనేది బయట కాదు.అంతరిక యాత్రను మనిషి చెయ్యాలి.ప్రపంచమంతా మనిషి తిరిగినా చివరకు ఆధ్యాత్మికంగా ఏమీ సాధించలేడు.అదే తనలోనికి తాను ప్రయాణం చేస్తే ఉన్న గదిలోనుంచి కదలకుండా జ్ఞానాన్ని పొందవచ్చు.పాతకాలపు మహర్షులు దేశాలు పట్టుకుని ఎప్పుడూ తిరగలేదు.ఒకచోట స్థిరంగా కూచుని తపస్సు చేశారు.జ్ఞానసిద్ధిని పొందారు.
🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

ఎంత పెద్ద కష్టం అయినా ఇట్టే తొలగిపోవాలంటే ఈరోజు ఉదయం శ్రీ దత్తాత్రేయుని ఈ పాట వినండి #dattatreya

#Namah #Shivaya #Nateswaraya Uma Varaya

ఆదర్శ జీవితాలు

మంచి మనుషులు మంచి గంధపు చెట్లవంటి వారు. ఆ చెట్టు స్పర్శతో పామువంటి విషజంతువూ శాంతిని, ఆనందాన్ని పొందుతుంది. పాము విషప్రభావం ఏమాత్రం గంధపు చెట్టుకు అంటదు. ఆ సుగంధం చుట్టుపక్కలకూ వ్యాపిస్తుంది. గంధపు చెట్టును గొడ్డలితో నరికినా, తగలబెట్టినా సువాసనే వస్తుంది! అందుకే దీన్ని దైవపూజకు ఉపయోగిస్తారు. మంచిమనుషులూ ఇంతే. వీరి సాహచర్యంతో అందరి జీవితాలూ ధన్యమవుతాయి!

మృత్యువు గురించి ఆలోచన మనిషికి మాత్రమే ఉంటుంది. ఎన్నాళ్లు జీవించినా, ఎంత గొప్పగా బతికినా- చివరకు మరణం తప్పదు! ఈ ఆలోచన మనిషికి అంతులేని వేదన కలిగిస్తుంది. ఆధ్యాత్మికవేత్తలే ఈ ఆవేదనను తొలగించగలరు. ‘చనిపోవడం అంటే ఏమిటి? జీర్ణించిన వస్త్రాన్ని వదిలి నూతన వస్త్రాన్ని ధరించడమే’ అన్నది భారతీయుల విశ్వాసం.
ఆత్మకు చావు లేదు. భగవంతుడు అన్నిచోట్లా ఉన్నాడు. మనం నీతిగా బతకాలి. అప్పుడే మనం భగవంతుడికి సమీపంలో ఉండగలుగుతాం- అని మహాత్ముల ప్రబోధం. మనుషుల భయాలను, శోకాలను పోగొట్టే దివ్యౌషధం భగవద్గీత. భగవంతుడు మనిషిగా జన్మించి, అర్జునుడు అనే నరుడికి భారతీయ ఆధ్యాత్మసారాన్ని ప్రవచించాడు. ఈ మార్గాన్ని అనుసరించడమే మన కర్తవ్యం.

లోకంలో ఎన్నో ధర్మాలున్నాయి. ఏ ధర్మాన్ని అనుసరించాలి? మొదట్లో అందరి ధర్మమూ ఒకటేగా! కాలానుగుణంగా అందరి సంప్రదాయాలు, ఆచారాలు ధర్మస్వరూపాన్ని మార్చేశాయి. కొన్నిచోట్ల అది వికృతంగా మారిపోయింది. సామాన్యులకు ఏది మంచో, ఏది చెడో తెలియని పరిస్థితి ఏర్పడింది. ఈ పరిస్థితుల్లో మనకు మార్గం చూపే బంగారు దివ్వెలు ఇతిహాసాలు. రామాయణ, భారతాలు ప్రచారంలో ఉన్నంతకాలం భారతీయ ధర్మానికి ఏ ఆటంకం కలగదు. మన పురాణాలు, ఇతిహాసాలు మానవుణ్ని నీతిమంతంగా జీవించమని పదేపదే చెబుతున్నాయి. నీతిమంతుడే నిజమైన మనిషి అని అవి బోధిస్తున్నాయి.

కర్ణుణ్ని దుష్టచతుష్టయంలో ఒకడిగా చెబుతారు. దుర్యోధనుడితో సహవాసమే ఇందుకు కారణం. ఆయన వ్యక్తిగత జీవితం గురించి మాత్రం ఉదాత్తంగా వర్ణిస్తారు. అర్జునుడు ఖాండవ వన దహనం చేసినప్పుడు అశ్వసేనుడు అనే నాగుపాము తప్పించుకుంది. అర్జునుడిపై పగపూని పాతాళంలో దాగి, కురుక్షేత్ర సమయంలో బాణం రూపంలో కర్ణుడి అంబులపొదిలో ప్రవేశించింది. ఈ విషయం కర్ణుడికి తెలియదు. కర్ణుడు ఆ బాణాన్ని అర్జునుడిపై ప్రయోగించగా, కృష్ణుడు రథాన్ని కిందకు నొక్కిపట్టాడు. బాణం అర్జునుడి కంఠానికి బదులు కిరీటాన్ని తాకింది. ఆశ్చర్యపడిన సర్పం మరలా అంబులపొదిలోకి ప్రవేశించడానికి ప్రయత్నించినప్పుడుగానీ కర్ణుడు ఆ సర్పాన్ని చూడలేదు. ‘నువ్వెవరివి?’ అని సూటిగా ప్రశ్నించాడు కర్ణుడు. ‘అర్జునుడు నా తల్లిని చంపాడు. అతడిపై పగతీర్చుకునే అవకాశం ఇప్పుడు వచ్చింది’ అన్నది సర్పం. కర్ణుడు తిరస్కార స్వరంతో- ‘నాగా! కర్ణుడేనాడూ విజయంకోసం ఇతరులపై ఆధారపడడు. నా అస్త్రంతోనే అర్జునుణ్ని వధిస్తాను’ అన్నాడు. కర్ణుడి నీతి నిజాయతీలకు తిరుగులేని ఉదాహరణ ఇది. మనిషి ఏ పరిస్థితుల్లోఉన్నప్పటికీ అన్యాయమార్గం తొక్కకూడదనే సత్యం అందులో స్పష్టమవుతోంది.

మనిషి ఎంతకాలం జీవించాడన్నది ముఖ్యం కాదు; జీవిత కాలంలో ఏం చేశాడన్నదే ముఖ్యం. శంకరాచార్యులు తుదిక్షణాల్లో ఉన్నప్పుడు ఆయన శిష్యులందరూ కన్నీరువిడుస్తూ ఇలా అన్నారు- ‘మీ వంటి మహాత్ములకు దేవుడు దీర్ఘాయువు ప్రసాదించి ఉంటే ఈ లోకానికి ఇంకెంతో మేలు జరిగేది!’ వాళ్ల మాటలు విని శంకరాచార్యులు ఇలా అన్నారు- ‘ఆ 32 సంవత్సరాలే నాకు సరిపోయినంత ఆయుష్షు. నాది సుదీర్ఘ జీవితమే! నా అల్పాయువు గురించి మీరు శోకించడం మానండి. యోగ్యమైన జీవితాన్ని గడుపుతూ, మీ జన్మను చరితార్థం చేసుకోండి!’

శ్రీ ఆంజనేయ దండకం -

'His Masters Voice' (HMV) had once published a pamphlet giving the history of gramophone record.

Gramophone was invented by Thomas Alva Edison in the 19th century.

Edison, who had invented many other gadgets like electric light and the motion picture camera, had become a legend even in his own time.

When he invented the gramophone record, which could record human voice for posterity, he wanted to record the voice of an eminent scholar on his first piece.

For that he chose Prof. Max Muller of England (a German by ethnicity), another great personality of the 19th century.

He wrote to Max Muller saying,

“I want to meet you and record your voice. When should I come?”

Max Muller who had great respect for Edison asked him to come on a suitable time when most of the scholars of the Europe would be gathering in England.

Accordingly, Edison went to England. He was introduced to the audience. All cheered Edison’s presence.

Later at the request of Edison, Max Muller came on the stage and spoke in front of the instrument.

Then Edison went back to his laboratory and by afternoon came back with a disc & played it on the gramophone.

The audience was thrilled to hear the voice of Max Muller from the instrument.

They were glad that voices of great persons like Max Muller could be stored for the benefit of posterity.

After several rounds of applause and congratulations to Thomas Edison, Max Muller came to the stage and addressed the scholars and asked them,

“You heard my original voice in the morning. Then you heard the same voice coming out from this instrument in the afternoon. Do you understand what I said in the morning or what you heard in the afternoon?”

The audience fell silent because they could not understand the language in which Max Muller had spoken.

It was ‘Greek and Latin’ to them as they say.

But had it been Greek or Latin, they would have definitely understood because they were from various parts of Europe.

It was in a language which the European scholars had never heard.

Max Muller then explained what he had spoken.

He said that the language he spoke was Sanskrit and it was the first sloka of Rig Veda, which says "Agni Meele Purohitam”

This was the first recorded public version on the gramophone plate.

अग्निमीळे पुरोहितं यज्ञस्य देवं रत्वीजम।
होतारं रत्नधातमम।।
(Rig Veda 1.001.01)

Why did Max Muller choose this?

Addressing the audience he said,

“Vedas are the oldest text of the human race. And “Agni Meele Purohitam” is the first verse of Rig Veda.

In the most primordial time, when the people did not know how even to cover their bodies and lived by hunting and housed in caves, Indians had attained high civilization and they gave the world universal philosophies in the form of the Vedas.”

When “Agni Meele Purohitam” was replayed, the entire audience stood up in silence as a mark of respect.

The verse means :

“Oh Agni, You who gleam in the darkness, to You we come day by day, with devotion and bearing homage. So be of easy access to us, Agni, as a father to his son, abide with us for our well being."

Proud to be part of a truly glorious ancient civilization ...

https://t.me/devotional

ప్రతి రోజు మంచి జరుగుతుంది Ganapathi Thalam (శ్రీ గణపతి తాళం) Telugu | Lord #Ganesh Devotional Songs

నేను

శ్రీరామ చంద్రుడికి హఠాత్తుగా మనసులో ఒక సందేహం పుట్టుకొచ్చింది. సరాసరి వశిష్ఠ మహర్షి ఆశ్రమానికి వెళ్లి తలుపు తట్టాడు. ఇంత రాత్రి వేళ వచ్చిందెవరని ఆశ్చర్యపడ్డాడు వశిష్ఠుడు.
‘‘ఎవరూ?’’ అని గట్టిగా అన్నాడు...
‘‘నేనే’’ అన్నాడు రాముడు!
‘‘నేనంటే ఎవరు?’’ అని తిరిగి ప్రశ్నించాడు.
‘అది తెలుసుకోవాలనే ఇలా వేళకాని వేళ తలుపు తట్టాను గురుదేవా’ అని గాఢంగా నిట్టూర్చాడు స్వామి.
‘నేనెవరిని’ అనేది యుగయుగాలుగా మనిషిని వేధిస్తున్న ప్రశ్న. వెంటాడుతున్న సందేహం!

ఇది వేదాంతాన్ని గురించి చర్చ కాదు...
వివేకాన్ని గురించిన మథనం...
ఆధ్యాత్మిక లోకాల్లోనే కాదు, రోజువారీ జీవితాల్లో కూడా అహంకారం ఉండకూడదని విజ్ఞులు చెబుతారు. నేనుని సంస్కృతంలో అహం అంటారు.
అహం అంటే తాననే భావన మాత్రమే కాదు. తనలో ఉన్న కామక్రోధ లోభ మోహ మద మాత్సర్యాలనే అవలక్షణాలు కూడా.
ఆధునిక జీవన సరళిలో అగచాట్లకు గురి చేస్తున్నది, జీవితాన్ని అస్తవ్యస్తం చేస్తోంది ఇవే.
అహాన్ని, దానికి అంటిపెట్టుకుని ఉన్న ఈ చెడ్డలక్షణాలను కూడా వదులుకోగలిగితే జీవితం ఆనందమయం అవుతుంది. లోకంలో ఎన్నో సమస్యలు పరిష్కారం అవుతాయి.

మాటిమాటికీ మనిషి నోట ‘నేను’ అనే మాట వస్తూనే ఉంది. కానీ ఈ ‘నేను’ ఎవరనేది చిక్కు ప్రశ్నగా, చిదంబర రహస్యంగా మిగిలిపోతూనే ఉంది.
సత్యభామ కాలు కృష్ణుడి తలకు తగిలింది. ‘‘నన్ను’’ తంతే తన్నావు. నీ కాలు తగలడం నాకు గౌరవమే’ అన్నాడా భార్యా విధేయుడు. తలనే కాదు, శరీరంలో ఎక్కడ తన్నినా నన్ను తన్నాడనే అంటారు. అలా అని శరీరమే ‘నేను’ కాదు. కన్ను నాది, కాలు నాది అంటున్నాం. కానీ కన్నూ, కాలూ నేను కాదు. ఎందుకంటే కన్నూ కాలు లేకున్నా ‘నేను’ ఉన్నాను. నాలుక మిఠాయిని రుచి చూసింది. చెవి చక్కని సంగీతాన్ని ఆలకించింది. ముక్కు సువాసన పసిగట్టింది. ‘నేను’ తిన్నాను, నేను విన్నాను, నేను వాసన చూశాను అనేస్తాం. కానీ ఇవేవీ ‘నేను’ కాదు. ఎవరైనా తిట్టిపోస్తే మనసు గాయపడుతుంది. కాస్త పొగిడితే చాలు, సంతోష పడుతుంది. కానీ అదెక్కడుందో అంతు చిక్కదు. అంటే పంచేంద్రియాలు, కర్మేంద్రియాలు, మనసు... వీటిలో ఏ ఒక్కటీ నేను కాదు.సత్యం ఏంటంటే నేనుకు అంటిపెట్టుకుని ఇవన్నీ ఉన్నాయి.

ఇదివరకొక రాజు జ్ఞానోపదేశం పొందాలనుకున్నాడు. ప్రసిద్ధుడైన ఒక ఆధ్యాత్మిక గురువు ఇంటికి వెళ్లాడు. అక్కడున్న శిష్యుడిని పిలిచాడు. ‘నేనొచ్చానని మీ గురువుగారికి చెప్పు’ అన్నాడు.
లోపలికి వెళ్లిన శిష్యుడు చెప్పిన మాట విని గురువు ఇలా బదులిచ్చాడు ‘నేను’ పోయాక రమ్మను... ఉపదేశిస్తాను’. ఆ మాట రాజును అయోమయంలో పడేసింది. ‘పోయినాయన చెప్పేదేముంది?’ అని తెల్లబోయాడు. మారు మాట లేకుండా ఇంటికి తిరిగెళ్లిపోయాడు. కానీ గురువు మాట మాత్రం రాజు మనసును గట్టిగా పట్టుకుంది. ఎన్నాళ్లో మథనపడగా అకస్మాత్తుగా రాజుకు సత్యం స్ఫురించింది. క్షణంలో ముడివిడిపోయింది. గురువు చెప్పింది ఆయన పోయాక రమ్మని కాదు... ‘నేను’ వచ్చానని కదా రాజు చెప్పాడు. ఆ నేను పోయాక వస్తే తనకు ఉపదేశిస్తానని అన్నాడు. ఇంతే విషయం!. ఎప్పుడైతే ఈ ఎరుక కలిగిందో రాజుకు ఆనందం ఉబికివచ్చింది. మూసి ఉంచిన గదిలో చీకటిని తరిమేయడానికి దీపానికి క్షణం చాలు. ఏళ్లు పట్టదు. తనలోని గుజ్జు, పోగులు సమస్తం కాలి పోయాక వెదురు వేణువుగా మారుతుంది. రాజు విషయంలో జరిగిందదే. ‘నేను’ అని తాను భావిస్తున్నది తొలగిపోయే సరికి కథ సుఖాంతమైంది.

స్త్రీ లోలత్వం, పానం, జూదం, దుబారా ఖర్చు, వేటపై ప్రీతి, దండ పారుష్యం (దండించడంలో పైశాచికత్వం), వాక్పారుష్యం (మాటలో సౌమ్యత లేకపోకపోవడం)... ఈ ఏడింటినీ సప్త వ్యసనాలు అంటారు. వీటిలో మొదటి ఐదూ కామజాలు. అంటే కోరికల్లోనుంచి పుడతాయి. తక్కిన రెండూ క్రోధజాలు. కోపంలో నుంచి వస్తాయి. అంటే అరిషడ్వర్గాలలోని తొలి రెండిటి నుంచే ఏడు వ్యసనాలు పుట్టుకొస్తున్నాయి. మిగిలిన వాటి నుంచయితే లెక్కే లేదు. ధర్మరాజు జూద వ్యసనం, దుర్యోధనుడి దురభిమానం, ధృతరాష్టుడి మితిమీరిన పుత్ర వ్యామోహం, దక్ష ప్రజాపతి దురహంకారం, రావణుడి కాముకత, కీచకుడి మూర్ఖత్వం, విశ్వామిత్రుడి ద్వేషం, అశ్వత్థామ పగ, కుమార్తె దేవయానిపై శుక్రాచార్యుడి అలవిమాలిన మమకారం... ఇలా మనిషి పతనానికి సమాజానికి చేటు కలిగించడానికి కారణమవుతున్న ఎన్నో స్వభావాలు కలగలిస్తే నేను అవుతోంది. ఏది మితిమీరినా మనిషి చెడిపోతాడు, సంఘమూ చెడిపోతుంది.
ఇప్పుడు ఆనందం కావాలంటే ఏం చేయాలి? ‘నేను’లోంచి అరిషడ్వర్గాలను, సప్త వ్యసనాలను, వల్లమాలిన అహంకార మమకారాలను తొలగించాలి. అప్పుడు మిగిలే ‘నేను’ స్వయంగా ఆనంద స్వరూపుడవుతాడు. పై చెప్పిన వన్నీ సుఖాన్నో, సంతోషాన్నో అందించగలవుగానీ శాశ్వతమైన అవసరమైన ఆనందాన్ని మాత్రం అందించలేవు. వీటిలో ఒక్కోదాన్ని విశ్లేషించుకుంటూ, ఒక్కోదాన్నుంచి ‘నేను’ను విడిపించుకుంటూ మనిషి ఆనంద స్వరూపుడు కావాల్సిన అవసరం ఎంతో ఉంది.

_*మాసికాల రహస్యం ఇదే !*_ 👇

_-{ప్రాచీన భారతీయ శాస్త్రాల సారాంశం}-_

_మాసికాలు ఎందుకుపెట్టాలి ? అన్ని మాసికాలు పెట్టాలా ? కొన్నిమానేయవచ్చా ?_

_మహాభారతంలో చాలామందికి తెలియని ఒక విచిత్రఘట్టం ఉంది. అది వ్యాసప్రసాదితమై ఈ విధంగా ఉంది. కురుక్షేత్రంలో జరిగిన భీకరసంగ్రామంలో 18 అక్షౌహిణుల సైన్యం 18 రోజుల్లో నాశనం అయింది. కలుగులోని ఎలుకలా దాక్కున్న దుర్యోధనుడిని బయటకు లాగి చంపేశారు. అనంతరం మృతులకు పూర్వక్రియలు, ఔర్థ్వక్రియలు చేయడానికి అంతా గంగా నది చెంతకు చేరుకున్నారు. ఆ సమయంలో అంతఃపుర కాంతలు అందరితో ధృతరాష్ట్రుడు కూడా వచ్చాడు. వచ్చిన వారి ఏడుపులతో ఆ ప్రాంతం హృదయవిదారకంగా తయారైంది. అప్పుడు అది చూసిన వ్యాసుడు వారికి ఒక వరం ఇచ్చాడు. చనిపోయిన వారిలో ఎవరిని చూడాలనుకుంటే వారిని చూసే వరం అక్కడకు వచ్చిన వారికి ఇచ్చాడు. దాంతో అంతా తాము చూడాలనుకుంటున్న వారిని స్మరించారు. వారు కోరుకున్న వారంతా అక్కడకు ప్రత్యక్షం అయ్యారు. సంతోషంగా తమ ఇష్టులతో వారు గడిపిన కాసేపు అయిన తరువాత చనిపోయిన వారు వెళ్ళిపోయే సమయం వచ్చింది. అప్పుడు వ్యాసుడు ‘‘చనిపోయిన వారితో ఎవరైనా వెళ్ళదలిస్తే వారు కూడా వెళ్ళవచ్చు‘‘ అని మరో వరం ఇచ్చాడు. కొంతమంది తమ ప్రియాతి ప్రియమైన వారి ప్రేతాత్మతో కలసి వెళ్ళిపోయారు._

_ఇది చాలా అరుదైన వరం. చనిపోయిన వారిని చూడవచ్చా ? అంటే చర్మచక్షువులతో చూడలేము. కేవలం జ్ఞానచక్షువులు, వ్యాసాది మహర్షులిచ్చే దివ్యచక్షువులతో చూడగలము అని ఈ ఘట్టం ద్వారా తెలుసుకోవచ్చు. అయితే నేడు పితృయజ్ఞాలను అవహేళన చేసే వారు ఎక్కువయ్యారు. వేదవేదాంతాలలో ఉన్న మహాసాధనా రహస్యాలు చెపుతుంటే చొప్పదండు ప్రశ్నలు వేసేవారు కొందరైతే, మరికొందరు తమ సున్నతమైన వేదబోధ గమనించకుండా కుతర్కాలు చేస్తున్నారు. దీనికి ప్రధాన కారణం ఈ పితృయజ్ఞాలలోనే ఉంది. అతి తేలిగ్గా సకల పుణ్యాలు, సకల సంపదలూ ఇచ్చే ఈ పుణ్యకార్యాలు ఆచరించకుండా పిశాచగ్రస్తులు అడ్డుపడుతుంటారు. కనుకనే ఈ మంచి మాటలు వారి చెవులకు సోకవు. కేవలం పితృదేవతల అనుగ్రహం ప్రాప్తం ఉన్నవారిని మాత్రమే ఇవి చేరుకుంటాయి._

_చాలా మందికి కొన్ని మంచి సందేహాలు కూడా వచ్చాయి. *చనిపోయిన తరువాత జీవుడు ఏమవుతాడు ? మనం పెట్టే పిండాలు వారికి ఎలా చేరుతాయి ? దేవతగా ప్రేత ఎలా మారుతుంది ? పిండాల వల్ల ప్రయోజనం ఏమిటి ?* అనేవి అందులోని ముఖ్యప్రశ్నలు._

_వీటికి సమాధానం ఒక ఉపనిషత్తు చెబుతోంది. ఆ ఉపనిషత్తు పేరు పిండోపనిషత్తు. ఇది అథర్వణ వేదశాఖకు చెందినది. ఈ వేదం ఎక్కువగా కర్మయోగానికి చెందినది. ఇందులో నిత్యనైమిత్తికకామ్య యజ్ఞాలు ఎలా చేయాలో ఎక్కువగా ఉంటుంది. దీనికి చెందిన ఈ ఉపనిషత్తులో ఈ రహస్యాలు చెప్పారు._

_బ్రహ్మదేవుని దేవతలు, మహర్షులు ఈ విధంగా ప్రశ్నించారు. మృతులకు సమర్పించిన పిండాలను వారు ఏవిధంగా స్వీకరిస్తారు ? అనే ప్రశ్నలు వేశారు. దానికి సమాధానంగా బ్రహ్మ దేహం దేహి గురించి వివరాలు చెప్పాడు._

_మరణించిన తరువాత పాంచభౌతికమైన శరీరం నుంచీ పంచభూతాలూ విడిపోతాయి. ఈ శరీరం భూమి, నిప్పు, నీరు, గాలి, ఆకాశం అనే మహాభూతాలతో ఏర్పడింది. ఎప్పుడైతే ఇందులోని దేహి శరీరం నుంచి వెళ్ళిపోతాడో, పంచభూతాలు కూడా ఎలా వచ్చినవి అలానే వెళ్ళిపోతాయి. ఇది ఆధునిక వైద్యశాస్త్రజ్ఞలు కూడా అంగీకరించినదే. ముందుగా గాలి వెళ్ళిపోతుంది (ఊపిరి తీసుకోవడం). దాని వలన పంచప్రాణాలు పోతాయి. గాలి తరువాత అగ్ని పోతుంది. శరీరం చల్లబడుతుంది. వైశ్వానరాగ్ని వెళ్ళిపోతుంది. తరువాత శరీరంలో ఉన్న నీరు తోలుతిత్తిలోని తొమ్మిది రంధ్రాల నుంచీ కారిపోతుంది. ఎప్పుడైతే గాలి, నీరు, నిప్పు శరీరం నుంచీ తప్పుకున్నాయో భూతత్త్వం అయిన ధాతువులు ఎముకలు వెంట్రుకలు గోళ్ళు వంటి రూపంలో మిగులుతాయి. ఇవి భూమిలో కలిసిపోతాయి. శరీరాకాశం మహాకాశంలో కలిసిపోతుంది. క్లుప్తంగా జరిగేది ఇదే. ఇది పంచభూతాలు వెళ్ళిపోయే విధానం._

_నిజానికి మనకు కనిపించే స్థూలమైన బాహ్య శరీరంతో పాటుగా ప్రతీ ఒక్కరికీ కారణ శరీరం, యాతనా శరీరం అని ఉంటాయి. కారణ శరీరం మరో జన్మకు మనం చేసుకున్న పాపపుణ్యాల సంచులు మోసే శరీరం. తన సంచుల్లో ఉన్న పాపపుణ్యాల ప్రకారం మరో శరీరం వెతుక్కుంటూ వెళిపోతుంది. అదే నూతన శరీరం పొందుతుంది. యాతనా శరీరం నరకానికో లేక స్వర్గానికో వెళిపోతుంది. ఇలా వివిధ శరీరాలు ఎవరి దోవన అవి వెళిపోతే మృతుని ప్రేత మిగిలి ఉంటుంది._

_ప్రేత ముందు పదిరోజులూ తన ఇల్లూ, తన పరివారం, తన ఆస్తులు చుట్టూ తిరుగుతూ ఉంటుంది. ఆ సమయంలో వేసే నిత్యపిండం కాకి రూపంలో వచ్చి తీసుకుంటుంది. దీని తరువాత పదోరోజున సపిండులు, సగోత్రీకులు, బంధువులు, స్నేహితులు వచ్చి వదిలే ఉదకాలు దాని దాహాన్ని తీరుస్తాయి. వీటికి తృప్తి పడి అది పదిరోజుల తరువాత తన వారిని, నా అనుకునే వారిని వదిలి వెళిపోతుంది. అయితే ఇది ప్రేత రూపంలోనే ఉంటుంది. పూర్వక్రియలు అయిన దహన సంస్కారాది 12 రోజుల క్రియలు పూర్తి అయి, మధ్యమ క్రియలు అయిన మాసికాలు జరిగి, పూర్వక్రియలకు అర్హమైన సపిండీకరణం జరిగే వరకూ ఈ ప్రేత రూపంలోనే ఉంటుంది. సపిండికరణం తరువాత తన ముం దున్న వ

అయినా చదువుకుంటే సకల దరిద్రాలూ తొలగిపోతాయి. సకల కష్టాలూ తొలగిపోతాయి. సర్వకార్యాలలో జయం సిద్ధిస్తుంది. సకల దేవతలూ సంతోషించి సకల కోరికలూ తీరుస్తారు._

_దీన్ని స్వధా స్తోత్రం అనంతరం చదువుకోవాలి. తండ్రి బ్రతికే ఉన్నవారు ఇంకా అదృష్టవంతులు. ఈ స్తోత్రాన్ని తండ్రి సన్నిధిలో చదువుకొని ఆయన పాదాలకు నమస్కరించుకుంటే దివ్యమైన ఫలితాలు కలుగుతాయి. చేసిన పాపాలు నాశనం అవుతాయి !_

🙏🇮🇳🙏

ర్గత్రయంలో తన తండ్రి తాత ముత్తాతల్లో ముత్తాతను ముందు జరిపి ఆయన ఖాళీలో తాతను, తాత స్థానంలో తండ్రిని, తండ్రి స్థానంలో తాను చేరుకుంటుంది. పితృదేవతాస్థానం పొందుతుంది._

_దీనికి కావలసిన క్రొత్త శరీరం మాసికాల ద్వారా చేసే ఏకోద్దిష్టశ్రాద్ధాల రూపంలో అందుతుంది. నిన్నటి బాహ్యశరీరాన్ని విడిచి కారణశరీరం, యాతనా శరీరం కోల్పోయి ప్రేతగా ఏ శరీరం లేకుండా ఉన్న మృతుడు మాసికాలలో కేవలం తనకు మాత్రమే ఉద్దేశించి వదిలే పిండాల ద్వారా క్రొత్త శరీరం సంతరించుకుంటాడు._

_వీటిలో మొదటి పిండం ద్వారా క్రొత్త శరీరానికి బీజం పడుతుంది. దీన్నే కలనం అన్నాడు._

_దీని తరువాత మాంసం చర్మం రెండో పిండం ద్వారా ఏర్పడతాయి._

_మూడో పిండం వలన బుద్ధి కలుగుతుంది. (మెదడు)._

_నాలుగో పిండం వలన ఎముకలు, ఎముకల్లోని గుజ్జు ఏర్పడతాయి._

_ఐదో పిండం వలన శిరస్సు, ముఖం, వేళ్ళు ఏర్పడతాయి._

_ఆరో పిండం వలన హృదయం, మెడ, నోటిలోని భాగాలు ఏర్పడతాయి._

_ఆయుప్రమాణం ఏడో పిండం ద్వారా కలుగుతుంది._

_ఎనిమిదో పిండం ద్వారా మాటకు చెందిన వ్యవస్థలు కలుగుతాయి._

_తొమ్మిదో పిండం ద్వారా అన్ని అవయవాలకు పరిపుష్టి చేకూరి దృఢపడతాయి._

_పదో పిండం వలన క్రొత్త జీవితానికి అవసరమైన శారీరక పరిపూర్ణత చేకూరుతుంది._

_ఈ విధంగా మాసికాలలోని పిండదానం వలన పిండశరీరం నుంచీ సంపూర్తి శరీరం పిండాల వలన కలుగుతుంది. ప్రపంచంలో భోగాలు అనుభవించడానికి శరీరం ఇచ్చిన తల్లి తండ్రులకు మాసికాలు నిర్వహించి వారికి శరీరం ఏర్పడడానికి అవసరమైన పిండాలు సమర్పించి వారి ఋణం తీర్చుకోవాలి._

_నిజానికి మొత్తం 16 పిండాలు ఈ సంవత్సర కాలంలో ఇస్తారు. వీటిలో 10 పిండాల గురించి మృతుడు క్రొత్త శరీరాలు పొందడానికి దోహదం చేసే ఆహారంగా ఉపయోగిస్తాయని పిండోపనిషత్తు చెప్పింది, మిగిలిన పిండాల గురించి గరుడపురాణంతో పాటు అనేక పురాణాలు చెబుతున్నాయి._

_అంతేకాక మృతుని శరీరం నుంచీ పంచభూతాలు ఏవిధంగా దూరం అవుతాయో అదే విధంగా తిరిగి వారికి భౌతిక శరీరం ఏర్పడడానికి పంచభూతాలూ కలుస్తాయి. ముందుగా జీవికి ఆస్తిక్యం ఇవ్వడానికి కారణం అయిన ఆకాశం అతనికి స్థలం ఇస్తుంది. ఆ తరువాత అగ్ని, జలం, వాయువు, భూమి తత్త్త్వాలు అతనికి శరీరం కల్పిస్తాయని ఉపనిషత్తు చెబుతోంది._

_కనుక మృతులకు మాసికాలు అన్నీ పెట్టవలసిందే. మాసికాలకు ప్రత్యామ్నాయం లేదు. ఏది వదిలితే అది ఎన్నో పిండమైతే ఆ దశలో ఏర్పడాల్సినవి ఏర్పడక మృతునికి వైలక్యం కలుగుతుంది. మనకు కోట్లు ఖరీదు చేసినా దొరకని భోగశరీరాన్ని ఇచ్చిన తండ్రికి ఇంత పిండం పెట్టకపోవడం వలన అతనికి వైకల్యం కలిగించినవారమవుతాము. మహాఘోరమయ్యే తప్పు చేయకూడదు._

_మాసికాలు మానివేస్తే ఇటువంటి వైకల్యం కలుగుతుంది. సపిండీకరణం చేయకపోతే పితృదేవతా రూపం రాదు. తండ్రికి ప్రేతత్త్వం విడుదల చేయకపోతే తరువాత తరాలు అన్నీ ప్రేతత్త్త్వంలోనే ఉండిపోతాయి. కనుక మధ్యమ క్రియలైన మాసికాదులు చేయడం చనిపోయిన వారికి మాత్రమే కాదు, కర్తకు కూడా లాభం చేకూర్చేది. తనకు దుర్గతి రాకుండా మంచి మార్గం వేసుకోవడం వంటిది._

_ఇవి మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు చెబుతున్న పితృయజ్ఞరహస్యాలు._

_ఇవన్నీ సమాన్యంగా తప్పనిసరిగా చేయవలసినవి. ఇవే మరింత ప్రేమగా చేయాలనుకుంటే పుణ్యక్షేత్రాలైన కురుక్షేత్రం, ప్రయాగ, కాశీ, గయా వంటి వాటిలో చేయాలి. ఇలా చేస్తే వారికి విశేషమైన శరీరాలు కలిగించిన వారమవుతాము. దాని వల్ల మనకే ప్రయోజం ఉంటుంది. వారికి కలిగే ఉత్తమ శరీరాల వల్ల పరమానందం పొంది మరింతగా సకల సంపదలు మనకు ఇస్తారు._

_*పిండాలు ప్రేతాలకు వెళతాయా ?* అని వితండవాదం చేసే వారికి సమాధానమే ఈ పిండోపనిషత్తు._

_నిజానికి ఉపనిషత్తులు అన్నీ రహస్యాల సమూహాలు. అవి పైకి ఒక అర్ధంలో కనిపించే సామాన్యపదాలుగా కనిపించినా వాటి వెనుక కేవలం మహాసాధకులకు మాత్రమే తెలిసే అనేక రహస్యాలు ఉంటాయి. అవి కేవలం సాధకులు, పరిశ్రమ చేసిన విజ్ఞులు మాత్రమే అందుకోగలుగుతారు. వీటిని వారు అందరికీ చెప్పరు. కేవలం ఫలానా పిండదానాలు ఫలానా చోట చేయండి అనిమాత్రమే చెబుతారు. గయలో ఎందుకు చేయాలి ? ప్రయాగలో ఎందుకు చేయాలి అంటే వాటికి అనేక రకాలైన కారణాలు కూడా చెబుతారు. పుణ్యక్షేత్రాలుగా చెబుతున్న ప్రాంతాలు అన్నీ పరమాత్మ శరీరాంగాలు. ఒకటి శిరస్సు, మరొకటి హృదయం, కాళ్ళు, చేతులు.... వంటివి._

_ఇలా ఆ ప్రాంతాలలో చేయలేని వారు కనీసం తాను ఉన్న చోటునైనా చేయాలి. వెళ్ళగలిగిన వారు ప్రయాగ కుంభమేళాల వంటి వాటికి వెళ్ళి చేయడం వలన దివ్యమైన ఫలితాలు పితృదేవతానందం వలన కలుగుతాయి. వెళ్ళలేని వారు మానసికంగా అయినా వాటిని కీర్తించడం వలన పుణ్యం పొందుతారు._

_ఇవే మాసికాలు పిండప్రధానాల రహస్యాలు._

_దివ్యాత్మస్వరూపులారా!_

_ఇప్పటి వరకూ స్వధానామసాధన, స్వధాస్తోత్రపఠనం చేసిన సాధకులకు ఇదిసాధనలో రెండో సోపానం. సాక్షాత్తూ బ్రహ్మదేవుడు చెప్పగా వ్యాసభగవానుడు ప్రసాదించిన దివ్యమైన పితృస్తోత్రం అందిస్తున్నాము. దీన్ని చదువుకున్న వారి సర్వపాపాలూ పితృదేవతైన తండ్రి తొలగిస్తాడు. ఇది మూడు కాలాలలో లేదా రెండు కాలాలలో లేదా కనీసం రోజుకు ఒక సారి