*గర్భస్థ శిశు హంతకులకు తెలియని విషయం*
శ్రీల ప్రభుపాదుల అనువాద ప్రవచనం
భ.గీ 2.12
తేదీ: ఆగష్టు 18, 1973
స్థలం: లండన్

*జీవ భూత - బ్రహ్మ భూత*
శ్రీల ప్రభుపాదుల అనువాద ప్రవచనం
భ.గీ 2.12
తేదీ: మార్చ్ 05 , 1973
స్థలం: కలకత్తా

Audio వింటూ చదవండి..
You will feel happy and relaxed.
This is a kriti on Maha vishnu composed by Jagadguru Bharathi Theertha swamiji. Just by hearing this itself your mind gets relaxed. Most powerful as Maha Vishnu will ward off all difficulties.

గరుడ గమన తవ చరణకమలమిహ
మనసి లసతు మమ నిత్యం
మనసి లసతు మమ నిత్యం !!
మమతాపమపాకురుదేవ
మమపాపమపాకురుదేవ !!
1. జలజనయన విధినముచిహరణముఖ
విబుధవినుత-పదపద్మ - 2
మమతాపమపాకురుదేవ
మమపాపమపాకురుదేవ
2.భుజగశయన భవ మదనజనక మమ
జననమరణ-భయహారీి - 2
మమతాపమపాకురుదేవ
మమపాపమపాకురుదేవ
3.శంఖచక్రధర దుష్టదైత్యహర
సర్వలోక-శరణ - 2
మమతాపమపాకురుదేవ
మమపాపమపాకురుదేవ
4.అగణిత గుణగణ అశరణశరణద
విదళిత-సురరిపుజాల- 2
మమతాపమపాకురుదేవ
మమపాపమపాకురుదేవ
5. భక్తవర్యమిహ భూరికరుణయా
పాహి భారతీ తీర్థం - 2
మమతాపమపాకురుదేవ
మమపాపమపాకురుదేవ
గరుడ గమన తవ చరణకమలమిహ
మనసి లసతు మమ నిత్యం
మనసి లసతు మమ నిత్యం !!
మమతాపమపాకురుదేవ
మమపాపమపాకురుదేవ !!

Garuda gamana Tava ...Maha vishnu strotram with Telugu meaning

గురు స్థానం

ప్రశ్నోత్తరాల తోనే మనిషికి అభివృద్ధి సాధ్యపడుతుంది. ఉన్న స్థితి నుంచి ఉత్తమ స్థితికి, ఉన్నత స్థాయికి చేరుతుంది. మనిషి స్వతహాగా జిజ్ఞాసువు. ఎన్నో తెలుసుకోవాలని తపిస్తాడు

తెలుసుకోవడం అంటే ముడుచుకున్న మొగ్గ వికసించి పువ్వు గా సువాసన వెదజల్లడం లాంటిది! విజ్ఞానం అంటే అనుభవ జ్ఞానం. ఆనందప్రాప్తి అనుభవ జ్ఞానం వల్లనే కలుగుతుందని పెద్దలంటారు.

జనించి ప్రశ్నలకు అందరూ సరైన సమాధానాలు ఇవ్వలేరు. గురువు ఆవశ్యకత అప్పుడే అవగతమవుతుంది. పుట్టి ఊహ తెలిసింది మొదలు వివిధ దశల్లో, నిత్య జీవనంలో అనేక ప్రశ్నలు ఉద్భవిస్తాయి. తల్లిదండ్రులు, చుట్టుపక్కల వాళ్ళు, సహాధ్యాయులు, ఉపాధ్యాయులు సమాధానాలు కొంతవరకు సవ్యమైన దిశలో నడిపిస్తారు. లౌకిక వ్యవహారాల స్థాయి దాటిన దరిమిలా ఒక ప్రత్యేక మార్గాన్ని ఎంచుకున్నా మనిషికి అందులో నిష్టాతులైన గురువు అవసరమవుతాడు. విలువిద్యలో ద్రోణుడు మేటి. ఏకలవ్యునికి నేర్పను అన్నాడు. ద్రోణుడి మట్టి బొమ్మను ఎదురుగా పెట్టుకుని గురువు పట్ల గౌరవంతో, శ్రద్ధగా ఏకాగ్రతతో ఏకలవ్యుడు ధనుర్విద్య అభ్యసించాడు.

మానవుడు పరమ శ్రేయస్సును పొందడానికి సతతం గురు భక్తిని కలిగి ఉండాలనేది జ్ఞానుల వాక్కు గురువు సాక్షాత్తు శ్రీహరి స్వరూపం అంటారు. సాక్షాత్తు పరమాత్మ స్వరూపమే గురువు అన్న భావన కలి ఉన్నప్పుడే శరణాగతి ప్రాప్తించి సాధ్యపడుతుంది అంటుంది గురుగీత.

పూర్వకాలంలో గురు శుశ్రూష కు అందుకే ప్రాధాన్యం ఉండేది, ఒకసారి శిష్యుని తన వాణ్ణి గా చేసుకుంటే, తనంతటి వాడిని చేసేదాకా గురువు నిద్ర పోయేవాడు కాదు. గురు శిష్య సంబంధం బాంధవ్యాలు అంత గొప్పగా దూరంగా ఉండేవి.

భగవద్గీతలో శ్రీకృష్ణ భగవానుడు స్వయంగా మనుషుల్లో తాను వ్యాసుడి నంటాడు. గురు స్థానం మహా గొప్పది. దేవతలు సైతం తలవంచి నమస్కరిస్తారు. మహావిష్ణువు రామావతారంలో వశిష్ట, విశ్వామిత్ర లకు, కృష్ణావతారంలో సాందీపని మహర్షికి వినమ్రంగా శిష్యరికం చేయడం తెలిసిందే. పరమేశ్వర అవతారమైన ఆదిశంకరులు గౌడపాదాచార్యులను గురువుగా స్వీకరించారు. గురుముఖతా నేర్చుకోవడమే సరైనదని పురాణవచనం.

తెలుసుకోవాలన్న, నేర్చుకోవాలన్న కుతూహలం, జిజ్ఞాస మనిషికి ఉండాలే కానీ, ఎన్నో దారులు ఉన్నాయి. గణన యంత్రం (కంప్యూటర్) అందులో అంతర్జాలం (నెట్) వుంటే సమస్తం మన వెలికొనలపైన నాట్యమాడుతుంది. చుట్టూ ఇంతటి విశాలమైన ప్రపంచం ఉందా అని మనల్ని విస్తుపోయేలా చేస్తోంది. విస్తరించిన మాధ్యమాలు గురువు పాత్రను పోషిస్తున్నాయ. ఒక ప్రశ్నకు అనేక సమాధానాలు, పరిష్కారాలు..... అందుబాటులో ఉన్న ఇంతటి విషయ పరిజ్ఞానము గురు స్థానానికి ప్రత్యామ్నాయం కాదు, కాబోదు.

ప్రశ్న దానికి అనుబంధంగా అనేక సమాధానాలు కనిపిస్తున్నాయి, వినిపిస్తున్నాయి. ఏది సత్యమో, అసత్యమో తెలిసి తెలియని అగమ్య గోచర పరిస్థితిని కల్పిస్తున్నాయి. విషయంలో పరిపూర్ణమైన అవగాహన కలిగించలేక పోతున్నాయి.


ఒకప్పుడు గురువులు శిష్యుల గ్రహణ శక్తి బట్టి చెప్పదలచుకుంది మనసుకు హత్తుకునేలా విపులీకరించే వారు. విద్వత్తు మనిషి సమాజంలో మాననీయుడు గా వెలుగొందే వాడు. శ్రద్ధ ఉన్న వారికి విద్య లభిస్తుంది. అటువంటి శ్రద్ధను నేటి పిల్లలలో పాదుకొల్పిన బాధ్యత పెద్దలకు ఉంది. అశ్రద్ధకు జీవ జలాన్ని అందించే బాధ్యత ఎప్పటికీ గురువుదే. మన భారతావనిలో గురు స్థానాన్ని ఏది భర్తీ చేయలేదు

విలువైన కాలం
మనిషిగా జన్మనెత్తాం. బతుకుతున్నాం. కేవలం కాలం గడపటమే జీవితం కాదని మనకు తెలిసిఉండాలి. కాలం చాలా విలువైనది. పోగొట్టుకుంటే పొందలేనిది. కాలం విలువ గుర్తించినవారే విజయసోపానాలు అధిరోహించగలిగేది!
ఇద్దరు ఒకే రోజున, ఒకే సమయంలో పుట్టి ఉండవచ్చు. అయినా ఆ ఇద్దరికీ ఒకే విధమైన జీవితం, సమయం, అవకాశం లభించవు. కాలగమనంలో మేధావులు, మూర్ఖులు భూమి మీదకు వస్తారు. ఒకరు కాలంతో సంబంధం లేకుండా బతికితే, ఇంకొకరు కాలాన్ని దైవంగా భావించి విశ్వకల్యాణం కోసం అహర్నిశలూ తపిస్తారు.
నిత్యం మనం కాలంతో ప్రయాణం చేస్తూనే ఉంటాం. కాలంతో పోటీ పడుతుంటాం. కాలం తొందరగా జరిగిపోతుందని కొందరు బాధపడిపోతూ ఉంటారు. సూర్యోదయం నుంచి సూర్యాస్తమయం వరకు ఉండే కాలాన్ని చక్కగా విభజించుకుంటే నిద్ర లేకుండా పనిచేయవలసిన అవసరం ఉండదు.

కాలమే దైవం. జీవితాంతం కాలాన్ని సక్రమంగా వినియోగించుకోవడం తెలిస్తే ఎన్నో సాధించగలం. కాలాన్ని అర్థం చేసుకుంటే ఏ ఒక్క క్షణమూ వృథా చేసుకోం. ఎవరి సమయం వారికి మంచి మంచి అవకాశాలు ఇస్తుంది. భూమ్మీదకు ఒక మనిషి వచ్చినప్పుడే అతడి కాలనిర్ణయం జరుగుతుంది. ఆ కాలంలో ఉన్న ప్రకృతి సహా సర్వజీవులూ ఆ సమయానుగుణంగానే ప్రవర్తిస్తాయి. ఆయుష్షు గురించి ఆలోచన అనవసరం. అయితే గియితే కాలం నిరుపయోగం అవుతుందని బాధపడాలి.

కాలానుగుణంగా ప్రతి యుగంలో మార్పులుంటాయి. ధర్మం మారుతుంది. సంఘం మారుతుంది. మనిషి మారతాడు. విలువైన కాలగమనం మాత్రం మారదు. ఏ కాలానికి తగినట్లు ఆ కాలంలో వ్యవస్థ నడుస్తుంది.

కాలం చాలా గొప్పది. కాని దానికంటే ఆ కాలంలో జన్మించిన అవతార పురుషులు ఇంకా గొప్పవారు. అందుకే శ్రీరాముడి కాలంలో, శ్రీకృష్ణుడి కాలంలో అంటుంటారు. వారు కాలాన్ని ప్రభావితం చేశారు. కాలాన్ని దివ్యం చేశారు. కాలానికి ఒక చరిత్రను సృష్టించారు. వారి అవతార లక్ష్యాన్ని నెరవేర్చుకున్నారు.

ఒక్కోసారి కాలాన్ని మనం నడిపిస్తున్నామా, లేదా కాలమే మనల్ని నడిపిస్తుందా అనే మీమాంసకు గురి అవుతుంటాం. కాలాన్ని ఎవరూ నడిపించలేరు. కాలమే మన జీవితాలను మార్చిపారేస్తుంది. కాలమే పెను మార్పులకు గురిచేస్తుంది. కాలమే అనూహ్యమైన స్థితిలోకి మనల్ని నెట్టేసి చోద్యం చూస్తుంది. మనమొక లక్ష్యాన్ని గట్టిగా పట్టుకుని, జారిపోకుండా వెనకడుగు వేయకుండా ముందుకు ప్రయాణిస్తుంటే కాలం చేసిన సహాయానికి జోహార్లు అర్పించకుండా ఉండలేం.

దెబ్బ తగిలింది... మందు వేస్తాం. వెంటనే ఆ క్షణంలోనే నొప్పి మాయమైపోదు. దెబ్బ కనపడకుండా పోదు. చికిత్స చేస్తున్నా కొంత సమయం మనం ఆగాలి. అదే కాలం చేసే విచిత్రం. వైద్యశాస్త్రంలో కాలానికి ఎంతో ప్రాముఖ్యం ఉంది. ఆయుర్వేదంలో కాలమూ చికిత్సలో భాగమే.

ప్రతి క్షణం మనం కాలంలోనే ఉంటూ కాలంతో సహజీవనం చేస్తూ ఉంటాం. చెడుకాలం, మంచి కాలమని మనిషి తనకు జరిగిన లాభనష్టాలను బట్టి విభజిస్తూ ఉంటాడు. నిజానికి కాలం నిమిత్తమాత్రం. మనం చేసే కృషిని బట్టే ఫలితాలు ఉంటాయి.

దైవాంశ సంభూతులం కాని మనం ధనం కన్నా, బంగారం కన్నా, ప్రాణం కన్నా కాలం విలువైనదిగా గుర్తించాలి. ఈ కాలాన్ని ఇతరులకు సహాయంకోసం, మంచి జీవనం కోసం, మానవత్వం నిలబెట్టడం కోసం ఉపయోగించుకోవాలి. అక్కడే ఉంది మన వివేకం. అదే నిజమైన ప్రజ్ఞ!

అహం

మానవుడిలో అంతశ్శత్రువులు ఆరు. వాటిలో మదం ఒకటి. ‘మదం’ అంటే అహం... దీన్ని విడిచిపెడితేనే మనకు ఆనందం లభ్యమవుతుంది. అహం మన చర్మచక్షువునే కాదు,అంతఃచక్షువులనూ మూసేస్తుంది. చిన్నా పెద్దా తారతమ్యాన్ని, వివేచన, విచక్షణలను హరిస్తుంది. మర్యాద రహితుల్ని చేస్తుంది. సత్యాన్ని చూడనీయదు, మాట్లాడనీయదు. అంతేకాదు- దాన్ని దరిదాపులకు చేరనీయక అడ్డుకుంటుంది. ధర్మాన్ని పాటింపనీయదు. మంచి, చెడుల్ని కాననీయదు. క్రోధాన్ని పెంచి ఆవేశపూరితంగా, ఆలోచనారహితంగా మాట్లాడేలా చేస్తుంది. మానవుడి సర్వభ్రష్టత్వానికి మూలమైనదీ శత్రువు.
అంతశ్శత్రువులను జయించి తాను ఆనందాన్ని పొంది అందరికీ దాన్ని పంచినవాడిగా వసిష్ఠుడు నిలుస్తాడు. ఆయన బ్రహ్మర్షిత్వానికే వన్నెతెచ్చి దానికి మరింత మహత్వాన్ని ఆపాదించినవాడు. అందుకు విరుద్ధంగా- అహాన్ని వీడక తపశ్శక్తులను, వివేచన, విచక్షణలను తన కోపాగ్ని కీలల్లో ఆహుతి చేసుకున్నవాడు విశ్వామిత్రుడు. అహం పుట్టించే మరిన్ని శత్రువుల్లో అత్యంత ప్రధానమైనది ‘క్రోధం’. కౌశికుడి వృత్తాంతం మనకు బోధపరచేదిదే.
అహాన్ని శరీరంలోని అణువునా పోషించి, పెద్ద చేసినవాడు దుర్యోధనుడు. అహం తెచ్చే దుర్గుణాల్లో మూర్ఖత్వమొకటి. పినతండ్రి తనయులకు రాజ్యభాగాన్ని ఇవ్వనన్నాడు. మూర్ఖత్వపు పొరలు కమ్మిన అతడి కళ్లు సత్యాన్ని, ధర్మాన్ని చూడనీయలేదు. వాటి గురించి ఆలోచించనీయలేదు. కడకు మహాసంగ్రామానికి హేతువై అపార జననష్టాన్ని కలిగించిన వాడయ్యాడు. ఎందరికో గర్భశోకం వాటిల్లజేశాడు.
అహాన్ని దరిదాపుల్లోకి రానివ్వకూడనివాడు గురువు. తనకున్న పాండిత్యం, బోధనా ప్రతిభ మరెవ్వరికీ లేదన్న ఆలోచన వచ్చిన ఉత్తర క్షణం- అతడు గురుపీఠానికి అనర్హుడు. తాను చెప్పిందే సరైనదనే గర్వంతో పాటు వినయ, విధేయతలకు దూరమవుతాడు. జ్ఞాన సముపార్జనలో వెనకంజ వేస్తాడు. కుశాగ్ర బుద్ధి, జ్ఞానపిపాస కలిగిన విద్యార్థి వేసే ప్రశ్నలకు సమాధానం చెప్పే ఆలోచన చేయక అతడి ప్రశ్నలే అర్థరహితమంటాడు. అందువల్ల ఆ విద్యార్థి దృష్టిలో చులకనవుతాడు. పొందవలసినంత గౌరవాన్ని పొందలేడు. విద్య వల్ల మన సహజమైన వినయం మరింత శోభిల్లాలి. సుగంధాలను పరివ్యాప్తం చేయాలి.

సాధించిన విజయాలు మరింత ఉత్సాహాన్ని నింపాలి. ఆలోచన కొత్తపుంతలు తొక్కి మరిన్ని పనులను చేపట్టి, విజయం సాధించాలి. అలాగాక, అహం తలెత్తిందా తిరోగమనం మొదలైనట్లే. అది విద్యార్థికి, శాస్త్రవేత్తకు, ఆటగాడికి, ఒక లక్ష్యాన్ని చేరుకుని మరిన్ని లక్ష్యాలను చేరుకునే తపన కలిగిన ఎవరికైనా వర్తిస్తుంది.
అహం విడిచిన వేళ అంతా ప్రేమమయమే. అది మనల్ని సత్యశోధకులను, ప్రేమికులను చేస్తుంది. మన అవగాహనశక్తిని పెంచి, ఆలోచనాపరులను చేస్తుంది. శత్రుభావనను వీడేటట్లు చేసి అందర్నీ సమభావంతో చూసే ‘చూపు’నిస్తుంది. 
అహాన్ని వీడి జ్ఞానమనే మహాసముద్రంలో ఈదేవాడికే జీవితం లోతు తెలిసివస్తుంది. అది అతడికి ఒద్దికను నేర్పుతుంది. విధేయుణ్ని చేస్తుంది. జ్ఞాన పిపాసిగా ఉండనిస్తుంది. మోక్షసాధనా మార్గంలో పెద్ద ప్రతిబంధకం ఈ అహం.
అహాన్ని విడిచిన మనసు నిర్మలమవుతుంది. అప్పుడే అది భగవంతుడి సన్నిధిని చేరువ చేస్తుంది!

☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️
స్కాందపురాణంలో కార్తీక మాసం గొప్పదనం గురించి బ్రహ్మగారు నారదుడికి చెప్తారు. కార్తీక మాసానికి మరొక పేరు దామోదర మాసం. ఈ కార్తీకమాసానికి అధిదేవుడు దామోదరుడు. ఈ కార్తీక మాసంలో ఎవరు దామోదరుడుని(శ్రీకృష్ణ భగవాణుడు) ప్రతిరోజు అత్యంతో భక్తి శ్రద్ధలతో పూజిస్తారో, ప్రతిరోజు నేతితో చేసిన దీపంతో లక్ష్మీనాధుడిని ఆరాధిస్తారో, హరినామ స్మరణ చేస్తుంటారో, అటువంటివారికి ఇప్పటివరకు వారిని జన్మజన్మల యందు వెంటాడుతున్న దారిద్యం నశించి, అపారమైన భోగభాగ్యాలను, సిరిసంపదలను అపారంగా వర్షించటమేకాక, ఉత్కృష్టమైన మోక్షాన్ని అనుగ్రహింపచేస్తాడు శ్రీమన్నారాయణుడు.

కార్తీకమాసం ఎంతో పుణ్యప్రదమైన మాసం. మార్గశీర్ష మాసం తర్వాత అంత గొప్ప నెల ఏదైనా ఉంది అంటే అది కార్తీక మాసమే. దక్షణాయనంలో ఈ రెండు నెలలు పక్కపక్కనే వస్తాయి. ఈ రెండు నెలలో చేసే పూజలకు, దానాలకి ఎంతో గొప్ప ఫలితం ఉంటుంది. అంత గొప్పదైన ఈ కార్తీకమాసానికి అధిదేవుడు దామోదరుడు. అంటే తాడుచేత ఉదరమునకు (పొట్ట) కట్టబడిన కృష్ణుడు.

దామోదర లీల

కార్తీకమాసంలో ప్రతిరోజూ దామోదరలీలను, దామోదర అష్టకాన్ని పారాయణ చేయమంటారు పెద్ధలు. భాగవతంలో ఇది ఒక గొప్ప లీల. చిన్ని కృష్ణుడు వెన్న దొంగతనం చేస్తున్నాడని తల్లి యశోద, కృష్ణుడిని ఒకతాడుతో రోటికి కట్టాలని చూస్తుంది. కానీ తాడు సరిపోదు. మళ్ళీ కొంచెం పెద్ద తాడు కడుతుంది. అయినా సరిపోదు. ఆలా ఎంత తాడు తీసుకొచ్చిన అయన మాత్రం కట్టుబడట్లేదు. సమస్త బ్రహ్మాండాలు అయన కడుపులోనే ఉన్నాయని తెలియని ఆ గోపస్త్రీ అయన పరమాత్మ అన్న విషయం తెలియక ఆయన్ని కట్టేయాలని చూస్తుంది. చివరికి అమ్మ అవస్థని చూసిన భగవానుడు, ఆమె ప్రేమకి లొంగి ఒక రోటికి బంధింపబడ్డాడు.

ఈ లీల జరుగుతుంటే చతుర్ముఖ బ్రహ్మగారు, పార్వతీ సహితుడైన పరమశివుడు, 33 కోట్లమంది దేవతలు, ఋషులు ప్రచ్ఛన్న వేశాలలో నందుడి ఇంటి చుట్టూ తిరుగుతూ చూస్తున్నారు. ఈ కంటికి కనపడని పరమాత్మ, ఒక జాతకర్మ అంటే తెలియనివాడు, అండ, పిండ, బ్రహ్మాండాలను సృష్టించిన పరాత్పరుడు భక్తికి లొంగి ఒక ప్రాకృత బాలుడు వలె అమ్మకి బయపడుతున్నవాడిలా నటిస్తున్న కృష్ణపరమాత్మని ఒక రోటికి బంధించింది. వేదాలకు దొరకనివాడు, లక్ష్మీదేవి కౌగిటికి దొరకనివాడు, యోగుల మనస్సులకు దొరకనివాడు, ఈరోజు తల్లిప్రేమకు బంధీ అయ్యాడని, లోకంలో ఎవ్వరికీ ఇటువంటి వరాన్ని ఇవ్వనివాడు కేవలం ఈ గోపాలవనితకి ఇచ్చాడని దేవతలంతా ముక్కున వేలేసుకున్నారు. ఆలా రోటికి కట్టబడిన బాలకృష్ణుడు, రోటీని లాక్కుంటూ, లాక్కుంటూ ఎప్పటినుంచో నారదుని యొక్క శాపానికి గురై రెండు మద్ది చెట్లుగా పడి ఉన్న కుబేరుడి యొక్క కుమారుల శాప విమోచనం గావించి వారికి తిరిగి పునర్వైభవాన్ని అనుగ్రహించాడు బాలకృష్ణుడు. అటువంటి ఇంత గొప్ప లీల ఈ కార్తీక మాసంలోనే చేసాడు పరమాత్మ. ఇప్పటికీ సమాధి స్థితిలో ఉన్న మహాయోగులు, పీఠాధిపతులు సైతం ఈ లీలని ధ్యానం చేస్తూ ఉంటారు.

భాగవతంలో చెప్పబడిన ఇంతగొప్ప లీలని కార్తీకమాసమంతా పారాయణ చెయ్యడం, కార్తీక దామోదరుడికి నెయ్యిదీపంతో ఆరాధన చెయ్యడం, ప్రతిరోజు కొంచెం పాలని నైవేద్యంగా పెట్టడం, వీలనైంత సేపు కృష్ణ నామాన్ని జపించటం ద్వారా ఎన్నో జన్మలనుంచి అనుభవిస్తున్న దారిద్యం నశించి, సుఖ, సంతోషాలు, భోగభాగ్యాలని విశేషంగా అనుగ్రహిస్తాడు కృష్ణభగవానుడు.
🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏