తిరుమల పద్మావతి పరిణయం సందర్భంగా వివిధరకాల పల ,పుష్ప అలంకరణతో చేసిన వేదిక చూసి తరించండి

*గర్భస్థ శిశు హంతకులకు తెలియని విషయం*
శ్రీల ప్రభుపాదుల అనువాద ప్రవచనం
భ.గీ 2.12
తేదీ: ఆగష్టు 18, 1973
స్థలం: లండన్

*జీవ భూత - బ్రహ్మ భూత*
శ్రీల ప్రభుపాదుల అనువాద ప్రవచనం
భ.గీ 2.12
తేదీ: మార్చ్ 05 , 1973
స్థలం: కలకత్తా

Audio వింటూ చదవండి..
You will feel happy and relaxed.
This is a kriti on Maha vishnu composed by Jagadguru Bharathi Theertha swamiji. Just by hearing this itself your mind gets relaxed. Most powerful as Maha Vishnu will ward off all difficulties.

గరుడ గమన తవ చరణకమలమిహ
మనసి లసతు మమ నిత్యం
మనసి లసతు మమ నిత్యం !!
మమతాపమపాకురుదేవ
మమపాపమపాకురుదేవ !!
1. జలజనయన విధినముచిహరణముఖ
విబుధవినుత-పదపద్మ - 2
మమతాపమపాకురుదేవ
మమపాపమపాకురుదేవ
2.భుజగశయన భవ మదనజనక మమ
జననమరణ-భయహారీి - 2
మమతాపమపాకురుదేవ
మమపాపమపాకురుదేవ
3.శంఖచక్రధర దుష్టదైత్యహర
సర్వలోక-శరణ - 2
మమతాపమపాకురుదేవ
మమపాపమపాకురుదేవ
4.అగణిత గుణగణ అశరణశరణద
విదళిత-సురరిపుజాల- 2
మమతాపమపాకురుదేవ
మమపాపమపాకురుదేవ
5. భక్తవర్యమిహ భూరికరుణయా
పాహి భారతీ తీర్థం - 2
మమతాపమపాకురుదేవ
మమపాపమపాకురుదేవ
గరుడ గమన తవ చరణకమలమిహ
మనసి లసతు మమ నిత్యం
మనసి లసతు మమ నిత్యం !!
మమతాపమపాకురుదేవ
మమపాపమపాకురుదేవ !!

Garuda gamana Tava ...Maha vishnu strotram with Telugu meaning

గురు స్థానం

ప్రశ్నోత్తరాల తోనే మనిషికి అభివృద్ధి సాధ్యపడుతుంది. ఉన్న స్థితి నుంచి ఉత్తమ స్థితికి, ఉన్నత స్థాయికి చేరుతుంది. మనిషి స్వతహాగా జిజ్ఞాసువు. ఎన్నో తెలుసుకోవాలని తపిస్తాడు

తెలుసుకోవడం అంటే ముడుచుకున్న మొగ్గ వికసించి పువ్వు గా సువాసన వెదజల్లడం లాంటిది! విజ్ఞానం అంటే అనుభవ జ్ఞానం. ఆనందప్రాప్తి అనుభవ జ్ఞానం వల్లనే కలుగుతుందని పెద్దలంటారు.

జనించి ప్రశ్నలకు అందరూ సరైన సమాధానాలు ఇవ్వలేరు. గురువు ఆవశ్యకత అప్పుడే అవగతమవుతుంది. పుట్టి ఊహ తెలిసింది మొదలు వివిధ దశల్లో, నిత్య జీవనంలో అనేక ప్రశ్నలు ఉద్భవిస్తాయి. తల్లిదండ్రులు, చుట్టుపక్కల వాళ్ళు, సహాధ్యాయులు, ఉపాధ్యాయులు సమాధానాలు కొంతవరకు సవ్యమైన దిశలో నడిపిస్తారు. లౌకిక వ్యవహారాల స్థాయి దాటిన దరిమిలా ఒక ప్రత్యేక మార్గాన్ని ఎంచుకున్నా మనిషికి అందులో నిష్టాతులైన గురువు అవసరమవుతాడు. విలువిద్యలో ద్రోణుడు మేటి. ఏకలవ్యునికి నేర్పను అన్నాడు. ద్రోణుడి మట్టి బొమ్మను ఎదురుగా పెట్టుకుని గురువు పట్ల గౌరవంతో, శ్రద్ధగా ఏకాగ్రతతో ఏకలవ్యుడు ధనుర్విద్య అభ్యసించాడు.

మానవుడు పరమ శ్రేయస్సును పొందడానికి సతతం గురు భక్తిని కలిగి ఉండాలనేది జ్ఞానుల వాక్కు గురువు సాక్షాత్తు శ్రీహరి స్వరూపం అంటారు. సాక్షాత్తు పరమాత్మ స్వరూపమే గురువు అన్న భావన కలి ఉన్నప్పుడే శరణాగతి ప్రాప్తించి సాధ్యపడుతుంది అంటుంది గురుగీత.

పూర్వకాలంలో గురు శుశ్రూష కు అందుకే ప్రాధాన్యం ఉండేది, ఒకసారి శిష్యుని తన వాణ్ణి గా చేసుకుంటే, తనంతటి వాడిని చేసేదాకా గురువు నిద్ర పోయేవాడు కాదు. గురు శిష్య సంబంధం బాంధవ్యాలు అంత గొప్పగా దూరంగా ఉండేవి.

భగవద్గీతలో శ్రీకృష్ణ భగవానుడు స్వయంగా మనుషుల్లో తాను వ్యాసుడి నంటాడు. గురు స్థానం మహా గొప్పది. దేవతలు సైతం తలవంచి నమస్కరిస్తారు. మహావిష్ణువు రామావతారంలో వశిష్ట, విశ్వామిత్ర లకు, కృష్ణావతారంలో సాందీపని మహర్షికి వినమ్రంగా శిష్యరికం చేయడం తెలిసిందే. పరమేశ్వర అవతారమైన ఆదిశంకరులు గౌడపాదాచార్యులను గురువుగా స్వీకరించారు. గురుముఖతా నేర్చుకోవడమే సరైనదని పురాణవచనం.

తెలుసుకోవాలన్న, నేర్చుకోవాలన్న కుతూహలం, జిజ్ఞాస మనిషికి ఉండాలే కానీ, ఎన్నో దారులు ఉన్నాయి. గణన యంత్రం (కంప్యూటర్) అందులో అంతర్జాలం (నెట్) వుంటే సమస్తం మన వెలికొనలపైన నాట్యమాడుతుంది. చుట్టూ ఇంతటి విశాలమైన ప్రపంచం ఉందా అని మనల్ని విస్తుపోయేలా చేస్తోంది. విస్తరించిన మాధ్యమాలు గురువు పాత్రను పోషిస్తున్నాయ. ఒక ప్రశ్నకు అనేక సమాధానాలు, పరిష్కారాలు..... అందుబాటులో ఉన్న ఇంతటి విషయ పరిజ్ఞానము గురు స్థానానికి ప్రత్యామ్నాయం కాదు, కాబోదు.

ప్రశ్న దానికి అనుబంధంగా అనేక సమాధానాలు కనిపిస్తున్నాయి, వినిపిస్తున్నాయి. ఏది సత్యమో, అసత్యమో తెలిసి తెలియని అగమ్య గోచర పరిస్థితిని కల్పిస్తున్నాయి. విషయంలో పరిపూర్ణమైన అవగాహన కలిగించలేక పోతున్నాయి.


ఒకప్పుడు గురువులు శిష్యుల గ్రహణ శక్తి బట్టి చెప్పదలచుకుంది మనసుకు హత్తుకునేలా విపులీకరించే వారు. విద్వత్తు మనిషి సమాజంలో మాననీయుడు గా వెలుగొందే వాడు. శ్రద్ధ ఉన్న వారికి విద్య లభిస్తుంది. అటువంటి శ్రద్ధను నేటి పిల్లలలో పాదుకొల్పిన బాధ్యత పెద్దలకు ఉంది. అశ్రద్ధకు జీవ జలాన్ని అందించే బాధ్యత ఎప్పటికీ గురువుదే. మన భారతావనిలో గురు స్థానాన్ని ఏది భర్తీ చేయలేదు

విలువైన కాలం
మనిషిగా జన్మనెత్తాం. బతుకుతున్నాం. కేవలం కాలం గడపటమే జీవితం కాదని మనకు తెలిసిఉండాలి. కాలం చాలా విలువైనది. పోగొట్టుకుంటే పొందలేనిది. కాలం విలువ గుర్తించినవారే విజయసోపానాలు అధిరోహించగలిగేది!
ఇద్దరు ఒకే రోజున, ఒకే సమయంలో పుట్టి ఉండవచ్చు. అయినా ఆ ఇద్దరికీ ఒకే విధమైన జీవితం, సమయం, అవకాశం లభించవు. కాలగమనంలో మేధావులు, మూర్ఖులు భూమి మీదకు వస్తారు. ఒకరు కాలంతో సంబంధం లేకుండా బతికితే, ఇంకొకరు కాలాన్ని దైవంగా భావించి విశ్వకల్యాణం కోసం అహర్నిశలూ తపిస్తారు.
నిత్యం మనం కాలంతో ప్రయాణం చేస్తూనే ఉంటాం. కాలంతో పోటీ పడుతుంటాం. కాలం తొందరగా జరిగిపోతుందని కొందరు బాధపడిపోతూ ఉంటారు. సూర్యోదయం నుంచి సూర్యాస్తమయం వరకు ఉండే కాలాన్ని చక్కగా విభజించుకుంటే నిద్ర లేకుండా పనిచేయవలసిన అవసరం ఉండదు.

కాలమే దైవం. జీవితాంతం కాలాన్ని సక్రమంగా వినియోగించుకోవడం తెలిస్తే ఎన్నో సాధించగలం. కాలాన్ని అర్థం చేసుకుంటే ఏ ఒక్క క్షణమూ వృథా చేసుకోం. ఎవరి సమయం వారికి మంచి మంచి అవకాశాలు ఇస్తుంది. భూమ్మీదకు ఒక మనిషి వచ్చినప్పుడే అతడి కాలనిర్ణయం జరుగుతుంది. ఆ కాలంలో ఉన్న ప్రకృతి సహా సర్వజీవులూ ఆ సమయానుగుణంగానే ప్రవర్తిస్తాయి. ఆయుష్షు గురించి ఆలోచన అనవసరం. అయితే గియితే కాలం నిరుపయోగం అవుతుందని బాధపడాలి.

కాలానుగుణంగా ప్రతి యుగంలో మార్పులుంటాయి. ధర్మం మారుతుంది. సంఘం మారుతుంది. మనిషి మారతాడు. విలువైన కాలగమనం మాత్రం మారదు. ఏ కాలానికి తగినట్లు ఆ కాలంలో వ్యవస్థ నడుస్తుంది.

కాలం చాలా గొప్పది. కాని దానికంటే ఆ కాలంలో జన్మించిన అవతార పురుషులు ఇంకా గొప్పవారు. అందుకే శ్రీరాముడి కాలంలో, శ్రీకృష్ణుడి కాలంలో అంటుంటారు. వారు కాలాన్ని ప్రభావితం చేశారు. కాలాన్ని దివ్యం చేశారు. కాలానికి ఒక చరిత్రను సృష్టించారు. వారి అవతార లక్ష్యాన్ని నెరవేర్చుకున్నారు.

ఒక్కోసారి కాలాన్ని మనం నడిపిస్తున్నామా, లేదా కాలమే మనల్ని నడిపిస్తుందా అనే మీమాంసకు గురి అవుతుంటాం. కాలాన్ని ఎవరూ నడిపించలేరు. కాలమే మన జీవితాలను మార్చిపారేస్తుంది. కాలమే పెను మార్పులకు గురిచేస్తుంది. కాలమే అనూహ్యమైన స్థితిలోకి మనల్ని నెట్టేసి చోద్యం చూస్తుంది. మనమొక లక్ష్యాన్ని గట్టిగా పట్టుకుని, జారిపోకుండా వెనకడుగు వేయకుండా ముందుకు ప్రయాణిస్తుంటే కాలం చేసిన సహాయానికి జోహార్లు అర్పించకుండా ఉండలేం.

దెబ్బ తగిలింది... మందు వేస్తాం. వెంటనే ఆ క్షణంలోనే నొప్పి మాయమైపోదు. దెబ్బ కనపడకుండా పోదు. చికిత్స చేస్తున్నా కొంత సమయం మనం ఆగాలి. అదే కాలం చేసే విచిత్రం. వైద్యశాస్త్రంలో కాలానికి ఎంతో ప్రాముఖ్యం ఉంది. ఆయుర్వేదంలో కాలమూ చికిత్సలో భాగమే.

ప్రతి క్షణం మనం కాలంలోనే ఉంటూ కాలంతో సహజీవనం చేస్తూ ఉంటాం. చెడుకాలం, మంచి కాలమని మనిషి తనకు జరిగిన లాభనష్టాలను బట్టి విభజిస్తూ ఉంటాడు. నిజానికి కాలం నిమిత్తమాత్రం. మనం చేసే కృషిని బట్టే ఫలితాలు ఉంటాయి.

దైవాంశ సంభూతులం కాని మనం ధనం కన్నా, బంగారం కన్నా, ప్రాణం కన్నా కాలం విలువైనదిగా గుర్తించాలి. ఈ కాలాన్ని ఇతరులకు సహాయంకోసం, మంచి జీవనం కోసం, మానవత్వం నిలబెట్టడం కోసం ఉపయోగించుకోవాలి. అక్కడే ఉంది మన వివేకం. అదే నిజమైన ప్రజ్ఞ!