🗓️ Exactly two months ago on 28 February, #Iran was thrown into digital darkness as authorities cut off access to the global internet.

Metrics show the blackout is now entering its 60th day after 1416 hours despite regime efforts to introduce tiered access for privileged groups.

یک سوال از مسئولانی که اینترنت را قطع کرده‌اند. چطور می‌شود در یک کشور 30 میلیون نفر حاضر باشند جانشان را فدا کنند و شما نگران دسترسی آنها به اینترنت باشید؟
مجله خبری هشت‌شب ، هر شب منتشر می‌شود و در پلتفرمهای آپارات، کافه بازار و یوتیوب نسخه کامل را می‌توانید ببینید.

لینک برنامه در یوتیوب
لینک برنامه در آپارات

شنیده ها حاکی از این است که هم اکنون ورسل حجم زیادی از اکانت های ایرانی هارو که برای رله استفاده میکردن بن کرد.

لیارا فیلتر شد

@TheRaymondDev

⬅️ داستانِ جدید چوب و پیاز

این روزها داره برای یه سری از اصناف پیامک فعال شدنِ "اینترنت پرو" میاد؛ نظام پزشکی، پژوهشگرها، نظام مهندسی، پرستاری، وکلا و … احتمالاً به‌زودی نوبت به بقیه اصناف هم می‌رسه.

بعد از جنگ رمضان و قطع چهل‌روزه اینترنت، اول از همه "اینترنت پرو" برای گروه‌های بازرگانی وصل شد و حالا ذره‌ذره دارن برای بقیه اصناف هم فعالش می‌کنند. این پروژه در واقع همون طرحیه که مدت‌هاست مسولین فصای مجازی دنبال اجراش هستند؛ طرحی که به اسم "اینترنت طبقاتی" شناخته میشه.

فلسفه‌ی پشتِ این طرح این باوره که از نگاه مسئولین جمهوری اسلامی، اینترنت یه نیاز همگانی نیست و "نیازهای واقعی" مردم با یک شبکه داخلی که به "اینترنت ملی" معروف شده، برطرف میشه: کارهای بانکی، تاکسی آنلاین، سایت‌های خبری و سرگرمیِ داخلی و پیام‌‌رسان‌های بومی. در این نگاه، اینترنت فقط به درد گروه خاصی از اصناف می‌خوره و نه همه، یعنی همین اصنافی که الان داره براشون پیامک میاد که برن "اینترنت پرو" بگیرن.

البته همین "اینترنت پرو" محدودیت‌های دیگه‌ای هم داره تا کسی جز مصرف کاری، نتونه کار دیگه‌ای بکنه؛ هم محدودیت مصرف روزانه داره و هم بسیار گرونه (هر گیگ ۴۰ هزار تومن).

هدف نهایی کاهش اتصال به شبکه‌ی جهانیه، اما مسئله اینه که این مدل خیلی زود از کنترل خارج میشه. اول از همه، یه رانت جدید ایجاد میشه و سر و کله کسانی پیدا میشه که می‌تونند برای بقیه اینترنت پرو یا سیم‌کارت سفید بگیرن، کما اینکه همین الان هم این فرایند شروع شده. از طرف دیگه، وقتی یه‌سری پورت‌ها و مسیرها برای دور زدن فیلترینگ باز میشه و فروشنده‌های فیلترشکن هم از همین راه‌ها استفاده می‌کنن و فیلترشکن می‌فروشند، البته با قیمت‌های خیلی بالاتر از قبل. یعنی در نهایت اینترنت قطع نمیشه، فقط گرون‌تر میشه و جیب یه سری کاسب پر میشه.

نتیجه‌ این "طرح داهیانه" هم از قبل مشخصه: اینترنتِ گرون‌تر، سرعتِ پایین‌تر و نارضایتیِ عمومیِ بیشتر.

اگر واقعاً می‌خواستید با گرون کردن مصرف رو کنترل کنید، خوب بدون این طرح و این همه داستان هم می‌تونستید این کار رو بکنید! استراتژیِ قورباغه پخته رو که خوب بلدید ...

اما طبق معمول روشی انتخاب شده که همه رو عصبانی می‌کنه و در نهایت هم خروجی خاصی نداره. در نهایت هم ج.ا طبق معمول هم چوب نارضایتی رو می‌خوره و هم پیاز استفاده اینترنت رو.

@Naghal_bashi

بیانیه انجمن جامعه‌شناسی در خصوص تداوم محدودیت بر شبکه بین‌المللی اینترنت و اتصال اینترنت‌ طبقاتی

بیش از دوماه است که انسداد گسترده و مداوم اینترنت، سازمانِ زندگی روزمره در ایران را با اختلالی عمیق مواجه کرده است. در جهان شبکه‌ای امروز، دسترسی به اینترنت نه یک امتیاز اعطایی، بلکه «حق طبیعی» و زیرساخت بنیادینِ زیست‌جهان شهروندان است. هرگونه تحدید در این عرصه، به معنای تعرض به «حق بر فضای عمومی» و مخدوش کردن پیوندهایی است که قوام‌بخش جامعه در لایه‌های مختلف اقتصادی، فرهنگی و آموزشی است.

توجیهاتِ ناظر بر «امنیت زیرساختی و ضرورت‌های جنگی» در حالی دسترسی توده مردم را مخلِ ثبات می‌پندارند که تداوم بهره‌مندی مسئولان از این فناوری و از سوی دیگر، فروش اینترنت آزاد با قیمت‌های گزاف در بازارهای غیررسمی، اعتبار این استدلال‌ها را مخدوش کرده است. این رویکرد دوگانه نشان می‌دهد که امنیت، به ابزاری برای فرصت‌طلبی‌های مالی و تبدیل یک حق عمومی به «کالایی طبقاتی» بدل شده که تنها برای صاحبان نفوذ و اقشار برخوردارِ اقتصادی در دسترس است. از سوی دیگر، نسبت دادن «ساخت‌یابی اعتراضات» به فضای مجازی، نادیده گرفتن ریشه‌های عینی نارضایتی در بطن جامعه است؛ ابزارها صرفاً حامل پیام‌اند و انسداد آن‌ها نمی‌تواند جایگزین تدبیر برای حل بحران‌های ساختاری شود. همچنین، رویکرد حذفی با هدف کنترل تربیتیِ «نسل ارتباط‌بنیادِ جوان و نوجوان»، نشان از عدم درک هویتی نسلی دارد که کار، آموزش و فراغت خود را در این بستر معنا کرده است؛ این نگاه قیم‌مآبانه تنها به انباشت خشم و بیگانگیِ بیشتر میان این نسل و ساختار حکمرانی دامن می‌زند.

پیامدهای این وضعیت، فراتر از نابودی معیشتِ میلیون‌ها نفر در کسب‌وکارهای خرد، به شکل‌گیری یک «شکاف دیجیتال» عمیق و «بی‌اعتمادی ساخت‌یافته» منجر شده است. تداوم این روند، فاصله میان مردم و حاکمیت را به مرزی نگران‌کننده رسانده و سرمایه اجتماعی را به‌شدت فرسوده می‌کند. در این میان، اصرار بر طرح‌هایی چون «اینترنت طبقاتی» (که در قالب‌های تبعیض‌آمیزی چون اینترنت پرو یا ویژه مطرح می‌شود)، مصداق بارز «نابرابری ساختاری» است. ایجاد شهروندان درجه‌بندی‌شده در دسترسی به اطلاعات، احساس محرومیتِ نسبی را در اکثریت جامعه به خشمی پایدار بدل کرده و انسجام ملی را بیش از پیش تهدید می‌کند.

انجمن جامعه‌شناسی ایران هشدار می‌دهد که تضعیف بی‌محابای پیوندهای ارتباطی جامعه در لوای تصمیمات کوتاه‌مدت، گسست‌های جبران‌ناپذیری را در آینده رقم خواهد زد. ما خواهان بازگشایی فوری، پایدار و بدون تبعیض اینترنت هستیم و باور داریم که راه رسیدن به ثبات، نه در انسداد فضای مجازی، بلکه در احترام به حقوق شهروندی و بازسازی اعتمادِ آسیب‌دیده میان دولت و ملت نهفته است.

انجمن جامعه‌شناسی ایران

#انجمن_جامعه‌شناسی_ایران

‏@iran_sociology

وزارت علوم:

برای بخش قابل توجهی از استادان، دسترسی اینترنت بین‌الملل برقرار شده است.

برای دانشگاه‌ها نیز تعدادی IP اینترنت بین‌الملل فعال شده است تا دانشجویان، محققان و پژوهشگران در داخل دانشگاه بتوانند به این خدمات دسترسی داشته باشند.

آی‌تی‌ایران
@myITiran

وقتی برای دیگری فانوسی روشن می‌کنی، خود‌به‌خود راه خودت را هم روشن می‌کنی.