هرانک- HARANAK

فهم شاعرانه
نوشته : ضیا رشوند
هایدگر از آن رو به هنر ارزش قائل است آن را درصدر می نشاند .که شعر ازجمله هنرهای مورد توجه هایدگر است. شاعر اصیل را درجایگاهی می بیند که درنسبت آشتی و دوستی با طبیعت است .ازهمین روی شاعرانه زیستن وشاعرانه اندیشیدن مورد توجه هایدگر است .کشاورزان سنتی ازدیدگاه هایدگر کسانی هستند که شاعرانه می زییند .نگاه شان به باغ منفعت طلبانه نیست بلکه هرچه در باغ به بار می آید نعمت یا برکت به حساب می آورند. یک کشاورز حرمت زمین را دارد ساختار زمین را به هم نمی ریزد دخل تصرفش حدو اندازه دارد هم آوا وهمراه با زمین است .شاعر هم در نسبت با جهان دعوت به آشتی و سکنی گزیدن صلح طلبانه می کند .تفکر هم از این روی از شعر اصیل برمی خیزد .شعر وادی هایی را تصرف می کند که عنصر خیال و الهام درش نقش دارند جایگاهی که عقل را بدان راه نیست .بلکه ظهور خیال درخیال است که خودرا بر شاعر گشوده می کند وشاعر آن را تجسم‌ ونظم می بخشد ومتفکر از همین روی تغذیه فکری می شود و دست به تحلیل واکاوی متفکرانه می زند وفهم شکل می گیرد .و درقالب گفتمان خودرا پیش می برد .
بی جهت نیست که نویسندگان و متفکران را شاعران شکست خورده خطاب می کنند.این خطاب از آن روست که یک نویسنده در گستره یک مقاله یا داستان بیشتر تشریح و توصیف می کند مقدمات ومقومات و متاخرات را می چیند تا به نتیجه و راهکاربرسد اما شاعر اصیل درافق های بسیار دور صید خمیر مایه اندیشه وخیال می کند ودر دسترس نویسنده ومتفکر قرار می دهد.واین است رسالت هنر دربعد شعری.اما سوال این است در زمانه ما شعر چنین رسالتی دارد یانه ؟یا شعر کارکردش را ازدست داده است. آنچه که می توان گفت شعر اصیل گرچه کم شده است اما بارقه هایی هست که راهبر اندیشه بشری باشد. .شم هایی از شعر اصیل هست که گره گشا افکار باشد.هنوز چشمه جوشان شعر جاری است .گرچه اندک جاری . اما هست .تشنه ای خواهد .مولوی مصداق آن شاعر راستینی است که چه مشربهای فکری بنا نهاد چه کتاب هایی چه اندیشه هایی را باور کرده است

618 views08:46