بعضی از آدمها مثل یک آپارتمان هستند
مبله ... شیک ... راحت
اما دو روز که توش زندگی میکنی ، دلت تا سرحد مرگ میگیره
بعضی آدمها مثل یه قلعه هستند ،
خودت را می کشی تا بری داخلش ،
بعد می بینی اون تُو هیچی نیست
جز چند تا سنگ کهنه و رنگ و رو رفته
اما ...
بعضی ها مثل باغند
میری تُو ، قدم میزنی ؛ نگاه میکنی
عطرش رو بو می کشی ؛ رنگ ها رو تماشا میکنی
میری و میری آخری در کار نیست
به دیوار که رسیدی بن بست نیست
میتونی دور باغ بگردی

چه آرامشی داره ؛ همنفس بودن با کسیکه دلش دریاست و تو هرروز یه چیزی میتونی ازش یادبگیری چون روحش بزرگه

زندگیتون پر از اين آدما باشه

@Dekogram🎙

💎گفت : اگه یه ماشین زمان داشتی
باهاش میرفتی گذشته یا آینده؟

دستامو دور لیوان چای
سفت حلقه کرده بودم،
نگاش کردم،
_گفتم : هیچکدوم
_گفت : د بگو دیگه؟
یکیشونه انتخاب کن!
گفتم : اگه ماشین زمان داشتم،
نه میرفتم گذشته
نه میرفتم آینده.

گفت : پس چیکار میکردی دیوونه؟
گفتم : زمان رو همینجا متوقف میکردم
وُ
تا ابد به بهونه ی سرد شدن
این فنجون چای
همینجا پیش تو میموندم

@Dekogram🎙

دوست داشتن
گاهی وقت ها تحمل است
اینکه بتوانی با زخم های زندگی
هنوز سرپا ایستاده باشی

دوست داشتن
گاهی وقت ها، زندگی ست
همانند سینه ای بدون نفس ،
از مرگِ
قلب بدون عشق
آگاه باشی

دوست داشتن
گاهی وقت ها
سنگین است
به سان
سنگینیِ لیاقت دوست داشته شدن

و بعضی وقت ها
دوست داشتن
حیاتی دیگر است

زنده نگه داشتن
کسی درون ات
حتی
با وجود این فاصله های دور


👤 ازدمیر آصاف

@Dekogram🎙

خدا کند مستی به اشیا سرایت کند
پنجره ها دیوار ها را بشکنند
و "طو"
همچنانکه یارت را تنگ می بوسی
مرا نیز بیاد بیاوری

محبوب من
محبوب دور افتاده ی من
با من بزن پیاله ای دیگر
به سلامتی باغ های معلق انگور

#الیاس_علوی

@Dekogram🎙

گاهی باید دل به دلش بدهی
و بخواهی که برایت حرف بزند
برایت بگوید
از دلتنگی هایش
از بی قراری هایش
از حرف هایی که در گلویش گیر کرده
حتی غر بزند به جانت
آنقدر که دلش صاف شود و بگوید راحت شدم
این یعنی " ترمیمِ " یک رابطه !

@Dekogram🎙

حس ‌های زیادی هستند که نه می‌توان آن‌ها را به زبان آورد نه می‌توان نوشت‌شان.
یا اگر هم به زبان بیایند یا نوشته شوند باز هم حق مطلب ادا نمی‌شود.
مثلا وقت‌هایی که دلت میخواهد کسی را بدون هیچ ناخالصی و فارغ از همه چیز، در آغوش بگیری.
در آغوش بگیری تا برای تمام روزهای دلتنگی، تنهایی و بی‌قراری ذخیره داشته باشی
گاهی اما
گاهی مجال هیچ چیز نمی‌یابی!
گاهی فقط باید از دور کسی را تماشا کرد
و تمام حسرت‌ها را توی بقچه‌ای پیچید و گذاشت روی طاقچه دل...

#فاطمه_بهروزفخر

@Dekogram🎙

.
امشب آغوشت می توانست
امن ترین جای جهان باشد
برای تمام دلتنگی هایم
دستانت بهترین شانه برای گیسوانم
و شانه ات پناه گریه هایم
امشب تو را کم دارد این تنها
یادت را محکم در آغوش می گیرم
به چشمانت می اندیشم
من تو را حس می کنم
من تو را استشمام می کنم
چقدر نزدیکی
پنجره را باز می گذارم
بیا و خواب مرا در هم بریز....

#مریم_گودرزی

@Dekogram🎙

دفتر جنون ❤️

همیشه برایم سوال بود آدم و حوا را چرا عریان آفریدند ؟!!

و اکنون که ضخامت نازک پیراهنت را هم تاب تحملم نیست برای در آغوش کشیدنت

پاسخم را یافته ام ...!

مانده ام چگونه با این حجم دلتنگی ام و آن امتداد طاقت فرسای دوریت زنده ام ؟!

منی که هر روز هزاران بار برایت جان میدهم ...نازنینم ...!

آه ...
که چه بر سر دلم آورده ای لعنتی دوست داشتنی ...!


#امیر_فقیه 🌹

@Dekogram🎙

وقفه را دوست ندارم،
وقفه ای که میان حرفهایت
برای بوسیدنم میگذاری،
وقفه ای که میان چشمانت برای دیدنم میگذاری،
وقفه ای که میان دستانت
برای پوشیدنم میگذاری،
دوست ندارم!
من هیچ وقفه ای را دوست ندارم،
یکریز ببوس
یکریز بگو
یکریز ببین و
یکریز بپوش
و من را
دوست داشتن ام را
خواستنم را،
یکریز بخواه،

#حمید_رها

@Dekogram🎙

.

خُب قبول کنید
"دُختری" که شعر میفَهمد ،
صَدها برابر
خواستنی تَر از بقیه است ..
مثلا کسی باشد که در کنارش بشَود
چَند صفحه ای سهراب ،
یا چه میدانم نیما خواند‌ ؛
یا بشود عصرها بعد از صرفِ چای
مولوی را
آرام در گوشش
عاشقانه زمزمه کرد ،
یا حداقل کسی باشد که
دو بیت شعرِ تازه بفهمد ،
بخواند یا اصلا بگوید ..
راستش را بخواهید
از نظر مَن

نصف جذابیّت یک دختر
به شاعر بودنش است ..

حالا شما هی موی بُلند و چَشم و
ابرویِتان را به رُخ بکشید ..

#مسلم_رحیمی



@Dekogram🎙

صبحِ روزِ از دست دادنش هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم دوام بیاورم،
هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم به زندگی برگردم،
هرگز فکر نمی‌کردم که بتوانم دوباره از تهِ دل بخندم امّا حالا که نگاه می‌کنم، می‌بینم
که قوی‌تر از آن چیزی هستیم که خودمان گمان می‌کنیم.
آنقدر قوی هستیم که حتی وقتی یک چیزی دارد از درونمان کنده می‌شود هم صورتمان به خودش سیلی می‌زند ورنگِ خودش را حفظ می‌کند؛
آنقدر قوی هستیم که حتی چشم‌هایمان، چشم‌های وراجی که همیشه پته‌ی ما را رویِ آب می‌ریزند
هم می‌توانند فردای روزِ از دست دادنمان سکوت کنند!
فهمیده‌ام که از دست دادن اصلاً پروسه‌ی عجیبی نیست،
فقط دردناک است؛
و دردناک بودن هم اصلاً عجیب نیست فقط غم‌انگیز است؛
و غم‌انگیز بودن ...
غم‌انگیز بودن، همه‌ی هستیِ ماست!!!

| #پویا_رفیعی |

@Dekogram🎙