"داشتنت" بايد مزه‌ىِ توت فرنگى بدهد،
يا انار گلپر زده،
يا آش رشته خانم جون تو غروب هاىِ جمعه...
داشتنت بايد بوىِ ياسِ رازقى بدهد،
يا بوىِ خاكِ بآرآن خورده...

نميدانم
ما كه نداشتيم!
اما داشتنت بايد چيزِ خيلى قشنگى باشد...!

@Dekogram🎙

اینکه گذر زمان دلتنگی ها و غم هایمان را حل میکند را باور کردیم ...
غافل از اینکه زمان بی رحمانه میگذرد
بدون اینکه درمان هیچ کدام از دردهایمان باشد ...
زمان تنها مُسَکنی‌ست تا ما زخم هایمان را یادمان برود و به آنها فکر نکنیم و دردشان را حس نکنیم ...
اما زخم ها با ما می‌مانند ...
و یک‌روز
یک جایی
ناگهان تیر میکشند و ما تازه میفهمیم که گذر زمان چه دروغ بزرگی بود که به خورد دلتنگی هایمان دادند ...

👤 مسلم_علادی

@Dekogram🎙

🔻
گام هایت را...
قدمهایت را ....
سریعتر بردار
مگرنمیدانی من اینجا
زانوی غم بغل گرفته ام چشم به راهت؟
تو که نمی دانی من برای آمدنت
چه ها که در سر ندارم
تا تو بیایی
با خدای مهربانمان قرار گذاشته ام
قرار گذاشته ام
که نگاهش بر سرمان باشد
و دستانش یاری گرمان
آفتاب مهرش را بر لحظه هایمان
بتاباند
تا هرکه هم گفت عجب آفتابی
با شوق بگویم
او آمده است ... اوی ِ زندگی ام
قرار گذاشته ام لاله ها شقایق ها
اصلا تمام گل های عاشق
بوقت ِ آمدنت باله برقصند
می شود ...
تو که بیایی می شود ...
باور کن !
تو از چشمانِ من پیدایی
از حرفهایم
خنده هایم حتی
انگار که چسبیده ای به من
ولکن هم نیستی
من هم که شنیده ام
کاری کرده ام که تو
رویِ دستِ مجنون زده ای !
بیا رحم کنیم کمی
به این ها که دیوانه ندیده اند !
راستش ..
قرار گذاشته ام
تو بیاییی
بگویی آمدم
حالا كه آمده ام
بگو از کدام رویایت می خواهی آغاز کنم ؟بگویم
از رویایِ دستانت
از رویایِ شنیدنِ اسمم میانِ هیاهویِ کلمات
از رویایِ جانم شنیدن هایِ بی ترس
از رویایِ
- دیگر صبوری و بغض بس است
کمی از خنده هایت بگو -
از رویایِ زندگی با لبخندت
از رویای خوش ِ
اطــــــــــــــــمینان

#عادل_دانتیسم

@Dekogram🎙

امروز خودت را بردار
ببر يك گوشه ى دنج
به دور از شلوغى هاى روزِ تعطيل
با خودت حساب و كتاب كن
ببين هفته ات را با كدام آدمها گذراندى
كدامشان آيينه ى دِق ات بودند...
كدامشان سنگِ صبورت...
خلوت كن
خودت را از آدمهايى كه باعث ميشوند
جمعه ات كسل كننده شود،
خلوت كن!

#علی_قاضی_نظام

@Dekogram🎙

آری
چند وقتی می شود به آیینه نگاه نکرده ام...
شرم دارم به آیینه آشفتگیم را نشان دهم...
چقدر خسته ام
و هم تنها....
گلدان خالی وسوسه ام میکند
که
در گلدان تنهایی دلم باز دانه ای از عشق بکارم...
از خدا پنهان نیست
چنان حال و هوایم پاییزی و سرد است
که حتی
تقویم اتاق هم که روی شهریور ایستاده باورش نمی شود که پاییز نیست...
دلم میخواهد
بنشینم در گوشه ای از روز
بغل کنم زانوهایم را...
بیاد آورم روزهای رفته را...
و کودکانه گریه کنم
با خودم قرار گذاشته ام امروز به دیدار آیینه روم
میخواهم وقتی به او رسیدم
بغضی در گلویم نباشد...
خدا کند به آیینه که لبخند زدم
باور کنم این لبخند را
ولی به همینجا ختم نمی شود قصه ی امروزم...
عصر که شود
میروم کنار افق
و بیاد روزهایی که باید با تو به غروب میرسید و نرسید
فریاد می کشم ....
از سکوت خاطره خوشی ندارم
شاید این فریادها آرزوهایم را بیدار کرد...
شاید پای این فریاد ها به جایی که میخواهم رسید...
از وقتی
رویاهایم بر باد رفت
از پشت پنجره ی بسته به انتظار نشسته ام
آمدنت را
شاید
مثل هر آمدنی که رفتنی دارد
هر رفتنی هم آمدنی داشته باشد...
این درخت امید را اگر آب ندهم ،
خودم خشک می شوم....



#نادرباقری

@Dekogram🎙

و کاش هرگز ندانی
هوا چه بارانی است
نفس چه سنگین
و کوچه‌ها چه بی‌ حادثه اند
و خانه زندانی
که پشتِ زنگار پنجره اش
انتظار ماسیده
و کاش ندانی
تمام این سال ها
مرگبارترین فصل‌ها پاییز بوده است
که بعد از تو
رو به جاده ی شمال که میروم
نه عطرِ دریا سرشار ترم می‌‌کند
نه بوییدن ساقه‌های برنج عاشق ترم
نه اندوهِ پر ابهتِ سبزِ جنگل ، شاعر ترم
و کاش هرگز ندانی
مشقتِ شب‌های بی‌ تو را مانوس شدن
مرگی ‌ست هزار باره
محو شدنی غم انگیز
آرام آرام
بی‌ امان
و هزار باره


#نيكى_فيروزكوهى

@Dekogram🎙

غروب انتظار
افسانه رنجبر

غروب بود و غربت غمی غریب،
روی جاده سایه های درد،
هی درازتر، کشیده تر!
و مرد عابری نحیف،
که گامهای خسته اش،
می کشاندش به سمت کافه ای شلوغ.
خسته از غبار جاده ای،
که هیچ آخری نداشت!
جاده ای که داغ انتظار را،
در دلش به جا گذاشت!

طعم تلخ کافه،
می کشاندش به سمت خویش،
روی صندلی، کنار پنجره،
خیمه می زند میان دود و درد،
قیژ قیژ ضبط کهنه ای،
توی گوش مرد،
پتک می زند به خاطرات کهنه اش.
با پکی عمیق،
مهار می کند،
آتشی که از دلش زبانه می کشد!

آه! این هوای کافه مست می کند،
بی می و شراب!
آه! این هوای کافه مست می کند،
بی می و شراب!

پاییز 1394
#افسانه_رنجبر

@Dekogram🎙

خیال نقش تو

در یک روز دل انگیز پاییز با تو روی سنگ فرش پیاده رو قدم میزدم ، دستانت را گرفته بودم و به روزهای خوب با هم بودنمون فکر میکردم . هوا صاف بود و برگ های خشک چنار، زیر پاهایمان خش خش می کرد . دخترک فال فروش از رو به رو آمد و جعبه ی فال هایش را جلويم گرفت و با نگاه معصومش از من خواست که یکی بخرم . فال را برداشتم دستانم خیس شد ، کاغذ فال نم داشت، همان لحظه حس سردی وجودم را گرفت و متوجه خیس بودن موها و صورت و لباس هایم شدم.
به اطرافم نگاه کردم ...
تو نبودی ...
هوا ابری بود...
باران می بارید ...
برگ های توی پیاده رو هم خيس شده بودند و دیگر خش خش نمی کرد ... فال را باز کردم :

خیال نقش تو در کارگاه دیده کشیدم
به صورت تو نگاری ندیدم و نشنیدم

اگر چه در طلبت همعنان باد شمالم
به گرد سرو خرامان قامتت نرسیدم

واينجا
من بودم و
باران و
یک شب پاییزی و
برگ هایی که دیگر خش خش نمی کردند ...

#علی_پورحافظ
#داستانک

@Dekogram🎙

آن‌گاه که مردی به زبان نمی‌آورد
زنی را دوست دارد
همه چیز را از دست می‌دهد
حتی آن زن را.

و آن‌گاه که زنی به زبان می‌آورد
مردی را دوست دارد
همه چیز را از دست می‌دهد
حتی آن مرد را.

در عشق
سکوت جنایت مرد است
و حرف زدن جنایت زن...


👤 شهرزاد الخلیج
@Dekogram💌

آدم کسی که دوست داره رو ناراحت نمیکنه
دق نمیده
کاری رو نمیکنه که خم بیاد به ابرویِ آرومِ جونش....
آدم کسی که دوست داره رو، که واقعی دوست داره رو
میذاره الویتِ زندگی و تک تکِ تصمیماتش
واسه خوشحالیش دست به هر کاری میزنه...
آدم کسی که دوست داره رو عذاب نمیده
حتی شده میـره، میذاره طرفش بره
تا حتی شده از دور
لبخندشُ ببینه....
آدم واسه حالِ خوب کسی که دوستش داره
هرکاری میکنه ...


👤 فاطمه صابری نیا

@Dekogram🎙

.
کاش!
یک نفر
با من بود
حرفهایم را می‌فهمید
تا خودم را از
بهانه‌های سرگردان شب
بیرون بکشم
چه کسی‌ شبیه دلم بود
زیر کدام سایه پناه گرفته ام
.
که چنان در تنهاییم
گم شده ام
که با هر جستجو
پاییزی نو
در من ثبت می‌‌شود
من همیشه روی قاب
برگریزان پاییز بودم
تب‌ زردیست
که سنگینی‌ دردش
برگ، برگ
پیشانی زمین را می‌بوسد
.
و باز هم
لگد مال زمین می‌‌شود
انگار حق مان در دنیا
درد بود و درد بود و درد
و زیر پای هر درد
هزاران سوال
جان میدهد

#امیر_وجود

@Dekogram🎙