🔻🔻
ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﺑﻨﺸﯿﻨﯽ ﭘﺸﺖِ ﭘﻨﺠﺮﻩ
ﺑﺎ ﺩﻧﯿﺎ ﻗﻬﺮ ﮐﻨﯽ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻨﺸﯿﻨﯽ ﺑﺒﯿﻨﯽ
ﮐﺴﯽ ﺣﻮﺍﺳﺶ ﺑﻪ ﻗﻬﺮ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﻫﺴﺖ ؟
ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻧﮕﻮﯾﯽ
ﺑﺸﻨﻮﯼ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﺑﻐﺾ ﮐﻨﯽ
ﺍﻭ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﺪ
ﺑﺒﺎﺭﯼ
ﺍﻭ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﺪ
ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﺧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ
ﻧﺒﺎﺷﯽ
ﻭ ﺑﺒﯿﻨﯽ ﺍﺻﻼ ﺍﯾﻦ ﻧﺒﻮﺩﻧﺖ
ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﺑﯽ ﺗﺎﺏ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ؟
ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﺩﻟﺘﻨﮓ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ؟
ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻟﺤﻦِ ﺣﺮﻓﻬﺎﯾﺖ ﺳﺮﺩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﻧﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺳﺮﺩ ﺑﺎﺷﯽ
ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﺑﺪﺍﻧﯽ ﮐﺴﯽ ﺣﻮﺍﺳﺶ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺳﺮﺩﯼ ﻫﺴﺖ
ﻭ ﺧﺪﺍ ﻧﯿﺎﻭﺭﺩ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻧﻔﻬﻤﻨﺪ
ﺑﻪ ﯾﮏ ﺑﺎﺭﻩ
ﺳﺮﺩ ﻣﯽ ﺷﻮﯼ
ﺯﻣﺴﺘﺎﻥ ﻣﯽ ﺷﻮﯼ
ﻭ ﺁﻥ ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﯽ ﺑﺒﯿﻨﯽ
ﮐﺴﯽ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ ﺑﻮﺩﻧﺖ
ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻫﺮﺭﻭﺯ
ﻫﺮﻟﺤﻈﻪ
ﻫﺮﺳﺎﻋﺖ
.
ﺣﻮﺍﺳﺘﺎﻥ ﺑﻪ ﺳﺮﺩﯼِ ﻟﺤﻦ ﺑﺎﺷﺪ
ﮔﺎﻫﯽ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ
ﺗﺎ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ
ﺩﻭﺳﺘﺸﺎﻥ ﺩﺍﺭﯾﺪ ﯾﺎ ﻧﻪ
ﺣﻮﺍﺳﺘﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ

#عادل_دانتیسم

@Dekogram🎙

اين قهوه هم سرد شد
حتما باز هم پشت آن ترافيك هميشگي گير كرده اي...
ميداني جانم
انتظار كشيدن دلهره دارد، دلهره از اينكه نيايي
اما چشيدن اين قهوه ي سرد ترسناك است!
بعضي چيزها نبايد از دهن بيوفتند.. چون ديگر طعم گذشته را ندارند.
من از خيلي دير آمدن ميترسم.
بگذريم، شنيدم فردا خيابانها خلوت است
پس قرارمان فردا ساعت ٧ همان كافه ي هميشگي...

#روزبه_معین

@Dekogram🎙

‍ مرا تنگ در آغوش بگیر
آن چنان
که کسی نتواند
مرا از تــو جدا کند
مرا سخت ببوس
میانه ی این آغوش های آسان

مرا میان حجاب گیسوانت پنهان کن
مرا بپوش
از چشم های بی پروا
مرا غرق کن
در تلاطم آغوشت ...
آنچنان که از تو
به هیچ ساحلی نرسم!

#علیرضا_اسفندیاری
@Dekogram🎙

وقت هايى هست که هیچ چیز و هيچ كسى در دنيا نمى تواند آرامت کند ...
زمان هايى هست كه دلت فقط نبودن مى خواهد ...
دلت بارانى مى خواهد از آسمان ،
كه زيرش قدم بزنى ،
نخى بغض ، دود كنى و سكوت گلويت را بشكنى ...
وقت هايى هست كه دلت ،
سکوت مي خواهد ...
رفتن مى خواهد ...
تنهايى مى خواهد ...
فقط بروى و آرام و آرام از دنيا دور شوى ...
تا شايد بتوانى تنهايى هايت را به دست فراموش بسپارى ...
زمانى كه به انتهاى بودنت برسى ،
بايد نگاهى بكنى و آرام بروى ...
بايد بروى و نقطه اى در جاده شوى ...
اصلا تنهایی اين روزهاى من تاوان تمام انتظارهاييست كه روزى براى تو كشيده ام ...
و اين تنهايى به من آموخت ،
انتظار فردى را كه منتظرت نيست ، نبايد كشيد ...

#محمد_مقيمي
@Dekogram🎙

یک عده را باید نگه داشت.
نباید رها کرد به امانِ خدا تا ببینی قسمتت هستند یا نه!
گاهی قسمت، دست گذاشته زیرِ چانه اش
که ببیند آدم چه میکند، تا کجا پیش می‌رود...
سر به سرِ آدم میگذارد، دور میکند.
قایم میکند پشتش و میگوید : باد برد ..
تا ببیند چقدر دنبالش می‌روی. چقدر پی اش را میگیری
که داشته باشی اش، که نگذاری بی هوا برود ...
هر چیزی را نباید رها کرد به امیدِ قسمت!
خودِ قسمت هم گاهی امیدش به آدم هاست ..
و زیرِ لب میگوید : چه بر سرِ بودنِ هم می‌آورید ..
حواس پرتی ها و رها کردن هایمان را گردنِ قسمت نیندازیم ...

#مریم_قهرمانلو
@Dekogram🎙

‍
باور کنید گاهی اوقات مقصر اصلی جدایی خودمان هستیم...
از سر دوست داشتن زیادی
از سر عشق پرشورمان
حساسیت های بی موردی نشان میدهیم
شکاک میشویم،زودرنج میشویم
با رفتارهایمان معشوقه مان را کلافه میکنیم و به قول امروزی ها روی اعصاب طرف راه میرویم
و آن جا است که بالاخره روزی میرسد
که صبر طرف سر می اید
و عشقش به ما به لبه تیغ میرسد و ما را با تمام عاشقانه هایمان رها میکند و میرود
و آن وقت است که کاسه چه کنم،چه کنم دستمان میگیریم و میگویم ای کاش نمیکردم،ای کاش نمیگفتم...
باور کنید گاهی اوقات خودمان مقصر هستیم که روی رفتارهای نسنجیده مان کنترل نداریم...
@Dekogram🎙

🔻
دلم دوست داشتن می خواهد
نه هر دوست داشتنی
از همان ها که می شود ساعت ها
در آغوشش بی هیچ حرفی نشست
می شود بی هیچ حرفی
هزار نگفته گفت
از همان ها که این آدمها اسمش را
گذاشته اند
افـــسانه !
اما . . .
افسانه هم دست نوشته ی خودِ آدمهاست
نیست ؟
پس من ؛ پس تو
پس ما
می توانیم از قصه هایمان یک افسانه بسازیم
تنها اگر
از سینِ سلامِ رابطه
دلمان؛ چشممان؛ حواسمان
اصلا خودِ خودِ خودمان
تنها برایِ
اوی قصه
باشد
میشود

#عادل_دانتیسم
@Dekogram🎙

باید مراقب آدم های صفروصدِ اطرافمان باشیم. همان هایی که گاهی از شدت خوب بودنشان غرق در لذت می شویم و از داشتنشان به خود می بالیم.
همان هایی که تمامشان را برايمان می گذارند.
باید حواسمان را جمع کنیم و آگاه باشیم که آن ها حد وسطی نمی شناسند.
به همان اندازه که خوبند، به همان اندازه هم می توانند خشن و بی رحم باشند.
فقط کافی ست کمی قدرنشناسی ببینند.
به سادگی می روند و پشت سرشان را هم نگاه نمی کنند.
آن وقت ما می مانیم و یک جای خالی که دیگر پر نخواهد شد، مگر با یک آدمِ صفر و صدیِ دیگر.

👤 شیما سبحانی

@Dekogram🎙

گاهي دلم براي تو بد شور مي زند
دستي به روي اسم تو هاشور مي زند

مي پرسم از خودم نفسم بند مي شود
قلبم چرا براي تو ناجور مي زند؟

اي چلچراغ روشن مهتاب چشم تو
بر شام تار من نگهت نور مي زند؟

هر شب خدا ز پس پرده هاي عشق
با تار گيسوان تو سنتور مي زند

می سوزد از فراق تو هر برگ سرو من
داغت ببين كه طعنه به هر هور مي زند

من بيخود از خودم كه تو در جان من شدي
اصلا دلت براي دلم شور مي زند؟

@Dekogram🎙

بعضی ها؛ شبیه یک انجیر رسیده می مانند که یکهو از آسمان می افتند در دامن رنگ و وارنگ زندگی ات.
آن قدر بی هوا که اصلا نمیدانی چه شد... چگونه شد.
اصلن خودت را می زنی به کوچه علی چپ و از بودنش لذت می بری.
بعضی ها؛ شبیه عطر بهارنارنج هستند در کوچه پس کوچه های پیچ در پیچ دلت، نفس می کشی... آنقدر عمیق که عطر بودنشان را تا آخرین ثانیه ی عمرت در ریه هایت ذخیره کنی.
بعضی ها؛ شبیه ماهی قرمز کوچکی هستند که افتاده اند در تنگ بلورین روزگارت. جانت را با جان و دل در هوایشان تازه می کنی.
بعضی ها
اصلن چرا باید از در و دیوار مثال بزنیم؟
بعضی ها،
آرامش مطلقند،
لبخندشان
تلالو برق چشمانشان...

بعضی ها؛ بودنشان... همین ساده بودنشان... همین نفس کشیدنشان، یک عالمه لبخند می نشاند روی گوشه لبمان.
و من چقدر دوست دارم این بعضی ها را

@Dekogram🎙

سی و چند سالگی یک زن را هرکسی نمیفهمد.
سی و چند سالگی یک زن یعنی جمع دلفریبی و شیطنت ضرب در وقار و متانت.
زن سی و چند ساله را توی یک مهمانی با لباس شب مشکی و موهایی که از پشت سر جمع کرده باید دید، لباس بلندی که گاه روی زمین کشیده میشود، خرامیدنش و گام های شمرده شمرده اش را.
زن سی و چند ساله تازه اول پختگی ست، سرشار از هوشی زنانه و زیبایی دوچندان. شبیه نسیم خنکی که عصر یک روز تابستانی روی پوست عرق کرده صورت میوزد، شبیه صدای دل انگیز خوردن باران روی برگها، شبیه هرچه که تو را وارد یک خلسه شورانگیز میکند.
زن سی و چند ساله مخدری ست که زندگی را سر حال می آورد.
زن سی و چندساله یک نقاشی بی نقص است از مجموعه هر آنچه میشود در یک قاب جمع کرد.

👤 ای ليا
@Dekogram🎙