🍁#پیام‌های_قرآنی (۲۸)🍁

◻️سوره البقرة - ۲۱۷

﴿يَسۡ‍َٔلُونَكَ عَنِ ٱلشَّهۡرِ ٱلۡحَرَامِ قِتَالٖ فِيهِۖ قُلۡ قِتَالٞ فِيهِ كَبِيرٞۚ وَصَدٌّ عَن سَبِيلِ ٱللهِ وَكُفۡرُۢ بِهِۦ وَٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡحَرَامِ وَإِخۡرَاجُ أَهۡلِهِۦ مِنۡهُ أَكۡبَرُ عِندَ ٱللهِۚ وَٱلۡفِتۡنَةُ أَكۡبَرُ مِنَ ٱلۡقَتۡلِۗ وَلَا يَزَالُونَ يُقَٰتِلُونَكُمۡ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمۡ عَن دِينِكُمۡ إِنِ ٱسۡتَطَٰعُواْۚ وَمَن يَرۡتَدِدۡ مِنكُمۡ عَن دِينِهِۦ فَيَمُتۡ وَهُوَ كَافِرٞ فَأُوْلَٰٓئِكَ حَبِطَتۡ أَعۡمَٰلُهُمۡ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِۖ وَأُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِۖ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ٢١٧﴾
#ترجمه:
«ترا از جنگیدن در ماه حرام می‌پرسند، بگو: جنگ در ماه حرام گناه بزرگی است اما بازداشتن از راه الله و از مسجدالحرام، و بیرون راندن اهل مسجدالحرام از آن، و کفر ورزیدن به الله، از جنگ در ماه حرام نزد الله (گناه) بزرگتری است، و فتنه (شرک و شکنجه کردن مسلمانان) از کشتن بدتر و بزرگ‌تر است، و آنان همواره با شما خواهند جنگید تا - اگر نتوانستند - شما را از دین‌تان برگردانند، و هرکس از شما که از دینش برگردد و در حال کفر بمیرد، پس اعمال‌شان در دنیا و آخرت تباه شده و ایشان اهل دوزخ‌اند و در آن برای همیشه خواهند ماند».

▪️#تفسیر: «پیکار با دشمنان» که در آیه قبل آمده بود، ماه‌های حرام و دیگر ماه‌ها را در بر می‌گرفت، بنابراین الله متعال جنگ را در ماه‌های حرام استثنا نمود، و فرمود: ﴿يَسۡ‍َٔلُونَكَ عَنِ ٱلشَّهۡرِ ٱلۡحَرَامِ...﴾ جمهور بر این باورند که حرام بودن جنگ در ماه‌های حرام، با دستور به «جنگ کردن با مشرکان هر جاکه یافت شدند» نسخ شده است.
و بعضی از مفسرین گفته‌اند: حرام بودن جنگ در ماه‌های حرام منسوخ نشده است، چون مطلق بر مقید حمل می‌شود، و این آیه مقیدکننده‌ی امر عامی است که بطور مطلق به کشتن و جنگ با مشرکان دستور داده‌است، و این‌که یکی از مزیت‌های ماه‌های حرام، بلکه بزرگ‌ترین مزیت آن تحریم جنگ در آن می‌باشد. و حرمت جنگ در این ماه‌ها در مورد جنگ تهاجمی است، و اما جنگ تدافعی در ماه‌های حرام جایز است، همان‌طور که در سرزمین حرم جایز است.

سبب نزول این آیه ماجرایی بود که برای سریه عبدالله بن حجش پیش آمد، آنها عمروبن حضرمی را کشتند، و اموالش را گرفتند. این واقعه آن طور که گفته شده، در ماه رجب روی داد، به همین خاطر مشرکین به عیب جویی از مسلمین پرداختند و گفتند: آنها در ماه‌های حرام می‌جنگند. و آنها در این عیب جویی ستمکار بودند، چون زشتی‌هایی در وجود آنان بود که از آنچه به سبب آن از مسلمین عیب جویی می‌کردند، بزرگ‌تر بود. الله متعال در این رابطه فرمود: ﴿وَصَدٌّ عَن سَبِيلِ ٱللهِ﴾ و باز داشتن مشرکین کسی را که میخواهد به الله و پیامبرش ایمن بیاورد، و شکنجه کردنش، و تلاش مشرکین برای بازگرداندن او از دینش، و کفری که در ماه حرام و سرزمین حرام از آنها سر می‌زند بزرگ‌ترین گناه و زشت‌ترین عمل است. پس مُسَلَم است که این کارهای زشت چنانچه در ماه حرام و سرزمین حرام انجام شوند، زشتی آن چندین برابر خواهد بود.

﴿وَإِخۡرَاجُ أَهۡلِهِ﴾ و اخراج اهل مسجدالحرام، و اهل آن پیامبرﷺ و اصحابش می‌باشند، چون آنها از مشرکین به مسجدالحرام شایسته‌ترند. و در حقیقت آبادکننده آن پیامبر و یارانش هستند، اما مشرکین آنها را ﴿مِنۡهُ﴾ از آن بیرون کردند، و به آنها اجازه رسین به مسجدالحرام را ندادند، در صورتی که مقیم مکه و بادیه نشین و کسانی که از راه دور می‌آیند، در رابطه با کعبه از حقوقی مساوی برخوردارند.

پس هریک از این کارها ﴿أَكۡبَرُ مِنَ ٱلۡقَتۡلِ﴾ از کشتارِ در ماه حرام بزرگ‌تر است. اما آنان همه این کارها را در ماه حرام انجام دادند. پس معلوم شد که آنها در عیب جویی از مسلمین به خطا رفته و فاسق و ستمکارند.

سپس الله متعال خبر داد که آنها همواره با مومنان خواهند جنگید و هدف‌شان گرفتن اموال مؤمنان و کشتن آنها نیست، بلکه می‌خواهند مومنان را از دین‌شان بازدارند و آنها را به کفر  کافری برگردانند تا از یاران آتش باشند. پس مشرکین تمام قدرت و توان خود را دراین راه خرج می‌کنند، اما خداوند جز این نمی‌پذیرد که نورش را کامل گرداند، گرچه کافران نپسندد.

و این صفت همه کافران است، آنها همواره با دیگران می‌جنگند تا آنان را از دین‌شان بازگردانند. به ویژه اهل کتاب، از قبیل یهود و نصاری، که جمعیت‌هایی را تاسیس نموده و دعوتگرانی را پخش کرده، و پزشکانی را به این سو و آن سو فرستاده، و مدارسی را ساخته‌اند تا ملت‌ها را به‌سوی آیین خود جذب کنند و آنان را در دین‌شان دچار شک و شبهه کنند.

📝یکی از مهمترین نکات در این آیه: معنا و مفهوم فتنه بود که شرک است. و اینکه شرک و پشیمان کردن مسلمانان از دینشان، از قتل و کشتار بزرگتر است.

◽️اندکی تفکر

نزد ما آدما معیار اکثریت است ولو که اکثریت بر حق نباشند و در باطل بسر ببرند. پیشنهاد من به شما عزیزان این است در قرآن نگاهی بیندازیم تا بفهمیم الله متعال درباره اکثر مردم چی فرموده است.

◻️تفکر

۷ روز دیگر از عمرمان تقریبا تمام شد. معنایش این است که ۷ روز به مرگ نزدیکتر شده‌ایم. حالا سؤال این است که در این ۷ روز ایا الله سبحانه وتعالی را از خود راضی کردیم، یا ناراضی؟!

سؤال این است تا چه اندازه به دین و ایمان خود اهمیت داده‌ایم؟ سوال این است چند بار به فکر قبر و قیامت خود افتادیم؟ و مهم‌تر از همه ایا تا حالا فکر کرده‌ایم چگونه از نجات یافتگان باشیم؟

امید است امروز فقط به این مسئله فکر کنید. زیرا مسئله جدی است، مسئله تمام شدن عُمر است، و بعد از آن یا بهشت ابدی و یا (پناه بر الله متعال) جهنم ابدی نصیب خواهد شد.

📝 [جمعه ۷ صفر ١٤٤٧ هجري]

◽️منفورترین اشخاص نزد الله متعال

از ام المومنین عایشه رضی الله عنها روایت است
که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:

«أَبْغَضَ الرِّجَالِ إِلَى اللهِ الأَلَدُّ الْخَصِمُ»
ترجمه: «منفورترین اشخاص نزد الله متعال، شخص ستيزه جو و لجوج است».

📚 [صحیح است]، [متفق علیه]

▪︎شرح حدیث:
الله تبارک و تعالی از کسی که به شدت ستیزه جو و لجوج (کَله شق، خود سَر) است و این صفت همیشگی اوست، چنانکه به حق تن نمی‌دهد و تسلیم آن نمی‌شود، نفرت دارد.

◽️بهترین دوست

بهترین دوستت آنست که ترا بخاطر الله تعالی دوست بدارد!

ترا به یاد الله تعالی بیندازد!
ترا از غضب الله تعالی بترساند!
ترا به کارهایی تشویق کند که رضایت الله تعالی بطرف آنست.
چنین دوستانی را یافت کنید تا زندگی دنیا و آخرت‌تان آباد شود.

عبـادت سنگین نیست
این دلها است که ویران است

📝با تکرار گناهان انواع مریضی را در قلب خود داخل کرده‌ایم و این سببی است تا نتوانیم از عبادات لذت ببریم و عبادت برایمان سنگین شده است.

◽️عذرهای منافق ؛ که با توجیه گناه ، چراغ عقل را خاموش می‌کند

1_ موسیقی!
برای آرامش اعصاب و غذای روح

2_ به نامحرم نظرکردن!
بابا یک نظر حلاله

3_ غیبت!
برو ! پیش رویش هم میگم!

4_ دروغ!
مصلحتی است!

5_ رباخواری!
برو همه می‌خورند!

6_ برنامه های مبتذل!
آدم یه چیزی یاد میگیره!

7_ تهمت!
تنها من نمیگم همه می‌گویند!

8_ مال حرام!
پیش 3 میلیارد دلار چیزی نیست!

9_ مجلس حرام!
یک شب هزار شب نمیشه!

10_ بی حجابی!
دل باید پاک باشه!

11_ بی نمازی?
فلانی که نماز میخونه هزار جور فساد می‌کند!

12_ ابرو چیدن!
به اجازه شوهر حلال است! و نظافته!

13_ دست دادن با نامحرم!
در دل چیزی ندارد!

14_ حج نکردن!
حجو نمی‌تونم نگه دارم!

15_ عدم تلاوت قرآن!
هرسال ماه رمضان ختم می‌کنم خب

16_ عدم توجه به تربیت اطفال!
کوچیکه نمیدونه! ، هنوز زوده

17_ استهزا و تمسخر دیگران!
خنده نمک زندگیست!

18_ عدم مسولیت در برابر فسادها!
من تنهایی چیکار میتونم بکنم?!

19_ عیاشی و بی بند و باری
زندگی دو روزه

📝 برادر و خواهرم اگر تا حالا نمی دونستی که گفتن این جملات و انجام آن از صفات منافقان است و از روی عادت یا نداشتن علم به این موضوع؛ این موارد رو انجام میدادی، از امروز توبه نموده و به درگاه خالق مهربان بازگرد.....



◽️سخن چين

از حذیفه رضی الله عنه روایت است که
رسول‌الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:

«لاَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ قَتَّاتٌ»
«سخن چين وارد بهشت نمی‌شود». [متفق علیه]

▪︎شرح حدیث:

رسول‌الله صلی الله علیه وسلم از وعید شدیدی که متوجه سخن چین است خبر می‌دهد؛ کسی که اخبار را به قصد فساد در بین مردم جابجا می کند. و بیان می‌دارد که چنین فردی بدون عذاب وارد بهشت نمی‌شود؛ بلکه قبل از ورود به بهشت، به اندازه‌ی گناهش عذاب می‌بیند. و قَتَّات همان نَمَّام به معنای سخن چین می‌باشد. و با توجه به همین حدیث، سخن چینی از گناهان کبیره است.

◽️اهمیت رزق حلال

روزی حلال نقش خیلی مهمی در عبادت، زندگی، کار، سلامت بدن، اخلاق و خلاصه در همه چیز انسان دارد.

زمانی که رزقمان حلال نباشد؛ نباید توقع خیر، برکت، فرزند صالح، همسر نیک و آرامش داشته باشیم

چون امکان ندارد ما حرام بخوریم بعد فرزندمون صالح در بیاد، همسرمان نیک و صالح باشد و دعاهایمان قبول شود.......

◽️فرصت‌ها یکی پس از دیگری از دست می‌روند

تصور کن مدت‌ها دلتنگ کسی باشی
و روزی او را در خوابی کوتاه ملاقات کنی.‌‌..

می‌بینی... چقدر نفسِ چنین ملاقاتی لذت‌بخش، اما کوتاهی‌اش برایت آزار دهنده خواهد بود!

ماجرای ملاقات ما با رمضان هم اینچنین است؛ یک سال منتظرش بودیم و الحمدلله بالاخره رسید، اما تا چشم باز کردیم به اتمام رسید!

📝همانطور که رمضان و ذوالحجه به زودی تمام شدند، بقیه روزهای عمرمان نیز خیلی زود تمام خواهند شد. اما واقعا چرا از اشتباهات و فرصت‌های از دست رفته عبرت نمی‌گیریم؟!

◽️تفسیر آیه الکرسی [البقرة: 255]

پیامبرﷺ خبر داده است که این آیه بزرگ‌ترین آیه قرآن است، چون مفاهیم توحید و عظمت و گستردگی صفات باری تعالی را در بردارد. و پروردگار خبر داد که او ﴿ٱللهُ﴾ خداوندی است که تمام معانی الوهیت را داراست و کسی جز او سزاوار الوهیت و شایسته پرستش نیست، پس الوهیت کسی دیگر و پرستش غیر او باطل است.

﴿ٱلۡحَيُّ﴾ خداوندی که دارای تمام معانی حیات کامل، از قبیل شنوایی، بینایی، قدرت، اراده و دیگر صفات ذاتی است. همان‌طور که او ﴿ٱلۡقَيُّومُ﴾ پایدار است. همه صفات افعال در این صفت داخل‌اند چون او پابرجاست و بر قدرت خودش قایم است، و از تمام آفریده‌هایش بی‌نیاز است و همه آفریده‌ها را به وجود آورده است، پس او همه آفریده‌ها را به وجود آورده و همه را زنده باقی گذارده، و همه آنچه را موجودات برای وجود بقای خود به آن نیاز دارند به آنها ارزانی داشته است.

و از کمال حیات و پابرجایی او این است که ﴿لَا تَأۡخُذُهُۥ سِنَةٞ وَلَا نَوۡمٞ﴾ نه چُرت و نه خواب او را فرا نمی‌گیرد، زیرا چُرت و خواب برای مخلوقی پیش می‌آید که دچار ضعف و ناتوانی و فروپاشی می‌شود، و چرت و خواب برای الله، با عظمت و با شکوه نیست. و خداوند خبر داد که پادشاه و فرمانروای آسمان‌ها و زمین است. پس همه مخلوقات، بندگان و مملوک او هستند و هیچ یک از آنها از این محور بیرون نمی‌روند. ﴿إِن كُلُّ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ إِلَّآ ءَاتِي ٱلرَّحۡمَٰنِ عَبۡدٗا٩٣﴾ [مريم: 93]. «همه آنچه در آسمان‌ها و زمین هستند بنده وار پیش خداوند می‌آیند».

پس او صاحب همه ممالک است، و او خداوندی است که دارای صفات فرمانروایی و تصرف و پادشاهی و بزرگی است. و از کمال فرمانروایی او این است که ﴿يَشۡفَعُ عِندَهُ﴾ کسی نزد او سفارش نمی‌کند ﴿إِلَّا بِإِذۡنِهِ﴾ مگر به اجازه و فرمان او، پس همه شفاعت کنندگان و آن‌هایی که از وجاهت و جایگاهی برخوردارند بنده الله هستند، و به سفارشی اقدام نمی‌کنند مگر این‌که خداوند به آنها اجازه دهد: ﴿قُل لِلهِ ٱلشَّفَٰعَةُ جَمِيعٗاۖ لَّهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ﴾ [الزمر: 44]. «بگو: شفاعت همه از آن الله است، برای اوست پادشاهی آسمان‌ها و زمین». و الله به هیچ‌ کس اجازه نمی‌دهد که شفاعت کند مگر برای کسی که از او راضی باشد. و الله جز توحید و یگانگی خویش، و پیروی از پیامبرانش را نمی‌پسندد، پس هر کس این‌گونه نباشد بهره‌ای از شفاعت نخواهد داشت.

سپس خداوند از علم فراگیر خویش خبر داد و فرمود: آنچه را که فرا روی آفریده‌ها قرار دارد، می‌داند، ﴿وَمَا خَلۡفَهُمۡ﴾ و از گذشته‌های بسیار دور و بی‌ابتدا مطلع است و هیچ چیز پنهانی بر او پنهان نمی‌ماند: ﴿يَعۡلَمُ خَآئِنَةَ ٱلۡأَعۡيُنِ وَمَا تُخۡفِي ٱلصُّدُورُ١٩﴾ [غافر: 19]. «او خیانت چشم‌ها و آنچه را سینه‌ها پنهان می‌کنند»، می‌داند. و هیچ یک از آفریده‌های الله به چیزی از علم و معلومات الهی احاطه نمی‌یابد، ﴿إِلَّا بِمَا شَآءَ﴾ مگر آنچه خودش بخواهد، که از آن جمله امور شرعی و قدری است که الله آنها را بدان آگاه ساخته است و آن قطره بسیار اندکی است از دریای بیکران معلومات باری تعالی.

همانطور که داناترین مخلوقات الله که پیامبران و فرشتگان هستند،گفتند: ﴿سُبۡحَٰنَكَ لَا عِلۡمَ لَنَآ إِلَّا مَا عَلَّمۡتَنَآ﴾ [البقرة: 32]. «تو پاک و منزهی، دانشی نداریم جز آنچه به ما آموخته‌ای».

سپس الله از بزرگی و شکوه خویش سخن به میان آورد و خبر داد که کرسی او آسمان‌ها و زمین را فرا گرفته است، و آسمان‌ها و زمین و دنیاهایی که در بین آن دو است، به وسیله اسباب و سیستمی که خداوند در جهان هستی به ودیعه نهاده است حفظ می‌کند، با وجود این ﴿وَلَا يَ‍ُٔودُهُ﴾ حفاظت آسمان‌ها و زمین برای او سنگین و دشوار نیست، چرا که او از کمال عظمت و اقتدار، و حکمتی گسترده برخوردار است. ﴿وَهُوَ ٱلۡعَلِيُّ﴾ و ذات الله بر تمام مخلوقات والایی دارد، هم چنان‌که صفاتش نیز بر صفات سایر مخلوقات والا است.

او والا است و بر همه مخلوقات چیره است، و موجودات در برابر او ذلیل و تسلیم هستند، و مشکلات و سختی‌ها در برابر او فروتن‌اند، و گردن‌ها در برابر او خوار و ذلیل.

﴿ٱلۡعَظِيمُ﴾ سراسر عظمت و بزرگی و مجد و افتخار است، دل‌ها شیفته او هستند و ارواح او را تعظیم می‌نمایند، و عارفان می‌دانند که هر موجود با عظمت و بزرگی در مقابل عظمت خداوند بزرگ ناچیز است. پس چون این آیه مفاهیم بسیار والایی را در بردارد، شایسته است که بزرگ‌ترین آیه قرآن باشد. و هر کس که آنرا می‌خواند باید در آن تفکر و اندیشه کند تا قلبش از یقین و عرفان و ایمان سرشار گردد، و از شرارت شیطان محفوظ بماند.

📝بسیاری از مسلمانان هر روز آیه الکرسی می‌خوانند، ضرورت دارد با مطالعه تفسیر آن، مفاهیم این آیه را نیز یاد بگیریم تا پاداش، خیر و برکت بیشتری نیز بدست بیاوریم.

◻️#احادیث_صحیح رسول اللهﷺ [31]

باب (2): ظهور فتنه ها

2165ـ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ (رضی‌الله عنه) قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ(ﷺ) يَقُولُ: «مِنْ شِرَارِ النَّاسِ مَنْ تُدْرِكْهُمُ السَّاعَةُ وَهُمْ أَحْيَاءٌ». (بخارى:7067)

ترجمه: ابن مسعود (رضی‌الله عنه) می‌گويد: شنيدم که نبی اکرم (ﷺ) می‌فرمود: «کسانی که هنگام برپا شدن قيامت، زنده‌اند، از بدترين انسانها هستند».

باب (3): هر زمان از زمان قبلی، بدتر خواهد بود

2166ـ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ (رضی‌الله عنه) وَقَدْ شُكِيَ إلَيْهِ مَا لَقِيَ النَّاسُ مِنَ الْحَجَّاجِ، فَقَالَ: اصْبِرُوا، فَإِنَّهُ لا يَأْتِي عَلَيْكُمْ زَمَانٌ إِلاَّ الَّذِي بَعْدَهُ شَرٌّ مِنْهُ حَتَّى تَلْقَوْا رَبَّكُمْ. سَمِعْتُهُ مِنْ نَبِيِّكُمْ (ﷺ). (بخارى:7068)

ترجمه: روايت است که مردم از رفتار حجاج، نزد انس بن مالک (رضی‌الله عنه) شکايت بردند. گفت: صبر کنيد. زيرا از هر زمانی که بر شما می‌آيد، زمان بعدی بدتر خواهد بود. و اين تا زمانی ادامه دارد که پروردگارتان را ملاقات کنيد. من اين مطلب را از پيامبر شما شنيدم.

📝هرچه به قیامت نزدیکتر می‌شویم، اوضاع بدتر خواهد شد و بیشتر گرفتار فتنه و امتحانات خواهیم شد، این یک حقیقت است و شکایت کردن از اوضاع چیزی را تغییر نخواهد داد، پس تنها یک راه وجود دارد و آن تلاش برای اصلاح کردن خود و خانواده‌مان است.

◽️فایده توحید

عن عائشة -رضي الله عنها- «أن رسول الله -صلى الله عليه وسلم- بعث رجلا على سَرِيَّةٍ فكان يَقْرَأ لأصحابه في صلاتهم، فَيَخْتِمُ بـ«قل هو الله أحد» فلما رجعوا ذكروا ذلك لرسول الله -صلى الله عليه وسلم- فقال: سَلُوهُ لأَيِّ شيء صَنَع ذلك؟ فسألُوه، فقال: لِأنَّها صِفَةُ الرحمن -عز وجل-، فأنا أُحِب أَنْ أَقْرَأ بها، فقال رسول الله -صلى الله عليه وسلم-: أَخْبِرُوه: أنَّ الله -تعالى- يُحِبُّه». [متفق عليه]

ترجمه: از عايشه رضی الله عنها روایت است که می‌گويد: رسول‌الله صلى الله عليه وسلم شخصی را به عنوان فرمانده‌ی دسته ای از مجاهدان تعيين و اعزام کرد. هنگامی که وی برای يارانش امامت می‌داد، قرائتش را با «قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ» به پايان می‌رساند. وقتی بازگشتند، این مسأله را با رسول‌الله صلى الله عليه وسلم در میان گذاشتند که فرمود: «سَلُوهُ لأِيِّ شَيءٍ يَصْنَعُ ذلك؟»: «از او بپرسيد چرا چنين کرده است؟» چون علتش را جویا شدند، پاسخ داد: چون در اين سوره صفت پروردگار رحمان بيان شده است و من دوست دارم آن را قرائت کنم. پس رسول‌الله صلى الله عليه وسلم فرمود: «أَخْبِرُوهُ أَنَّ اللَه تعالى يُحبُّهُ»: «به او خبر دهید که الله متعال او را دوست دارد».

▪︎شرح حدیث: رسول‌اللهﷺ یکی از اصحابش را به عنوان امیر سریه و جهت مدیریت دسته نظامی مذکور و قضاوت در بین آنها می‌فرستد تا هرج و مرج نشود؛ و کسی را برای این مسئولیت انتخاب می‌کرد که از همه دیندارتر بود و از دانش و تدبیر بیشتری برخوردار بود. به همین دلیل امرا، علاوه بر امیر بودن، امام نماز و مفتی هم بودند. و این به سبب فضل علم و دین شان بود. این امیر در رکعت دوم از هر نماز «قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ» را می‌خواند چون الله متعال و اسماء و صفاتش را دوست داشت و هرکس چیزی را دوست داشته باشد، به همان میزان ذکر و یاد آن را به زبان می آورد. زمانی که این دسته‌ی نظامی از سفر باز می‌گردند، این مسأله را با رسول‌اللهﷺ در میان می‌گذارند که رسول‌اللهﷺ می‌فرماید: علت این کارش را از او جویا شوید. آیا اتفاقی این کار را انجام می‌داده یا انگیزه‌ای از آن داشته است؟ بنابراین امیر مذکور می‌گوید: این کار را انجام دادم چون سوره‌ی مذکور شامل صفت رحمانیت الله عزوجل می‌باشد و به همین دلیل دوست دارم آن را تکرار کنم.
بنابراین رسول‌اللهﷺ می‌فرماید: به وی خبر دهید چنانکه این سوره را به دلیل دوست داشتن آن و در برداشتن صفات بزرگ الله که - اسامی مذکور در این سوره بر آنها دلالت دارند - در نماز تکرار می‌کرد، الله متعال نیز او را دوست دارد.

◽️خلوت

خلوت‌هایی هستند که برای صاحبشان حسرت به بار می‌آورند، و خلوت‌هایی که درجات او را بالا می‌برند.

آیا نمی‌دانند که الله متعال می‌بیند؟

ابراهیم شو تاخلیل خدا بشی...

◽️هدایت

هر کس را که الله متعال اراده نماید تا او را به سوی دین خود هدایت کند، این کار را بر او آسان می‌سازد و سینه‌اش را برای قبول دین باز می‌سازد
و هر که را الله متعال بخواهد گمراهش کند، سینه‌اش را به شدّت تنگ می‌گرداند و او بر اثر این تنگی هدایت را بغض می‌دارد و از دین فرار می‌کند و رسالت محمدی را بد می‌برد
درست مانند کسی که در طبقات بالای زمین نظر به کمبود هوا دچار تنگی نفس می‌شود تا جائی که در معرض خفگی قرار می گیرد.

این مثل حالت سینه کافر و منافق را بیان می‌دارد که پُر از غم و اندوه و تنگی است و همانگونه که الله متعال آن‌ها را دچار تنگی نفس و پراکندگی امور نموده به همین سان بر آن‌ها عذاب شدید خود را فرو می‌فرستد،

روی این اساس هر کسی که اراده سعادت و خوشبختی دنبا و آخرت را دارد بر اوست تا ایمان بیاورد وحق را قبول کرده به آن عمل کند حقی که مانند آفتاب روشن است.