Future.

من ذاتا ادمی هستم که دوست دارم به همچی عشق بورزم، همیشه مهربون باشم و کمک کنم. یکی از دعاهام پیش خدا همیشه اینه که، لطفا نگذار ادم‌های اشتباه باعث بشن من دست از دنبال کردن عشق و نشون دادنش به بقیه بردارم.

قهوه، درس، گریه، خواب. خلاصه‌ی زندگیم همینه.

قبلاً از خودم میپرسیدم چقدر باید بگذره تا فراموش کنم اما حالا فکر میکنم هیچ‌وقت نمیتونم ذهنم رو از غبار خاطرات پاک کنم.
همیشه انتهای هر اتفاقی یه دری هست که باز میشه به سمت گذشته و روزهایی که تکرار ندارن.
خیال میکردم اگه از نو ریشه بزنم جوونه‌های پژمرده‌ای که توی قلبم خشک شدن رو فراموش میکنم اما کی تاحالا تونسته قلبش رو گول بزنه که من دومیش باشم.
گفتن: اگه دوباره ریشه بزنی و جوونه بدی دیوونگی از سرت میپره.
پرید اما رسید روزی که با آفتاب دیدار تازه کردم و من دیوونه‌تر شدم.

قشنگه.
#ترکی

و اولین برف امسال🤍
#روسیه

برای امشب🤍✨️
#نوستالژی

۳سال پیش همین روز🤍
#روسیه

مثل وقتی که سرم رو تکیه داده بودم به پنجره و داشتم با چشمام آدمای توی خیابون رو دنبال میکردم، از خودم پرسیدم که چرا زنده‌ایم؟!
چرا همگی درحال سگ دو زدن هستیم تا به یه سنی برسیم و اگه یه وقت شبمون صبح نشد بقیه نگن: بیچاره ناکام از این دنیا رفت!
پس تکلیف خوشحالی و خوشنودی چی میشه؟
نه نباید یادمون بره زندگی کردن رو؛
مایی که ساخته شده بودیم برای زیستنِ روزای خوب.

یادش بخیر.
#خارجی

هر چی بزرگ‌تر می‌شم، بیشتر می‌فهمم «عاقبت بخیر بشی!» بهترین دعاست واقعا.

بعدا واست تعریف می‌کنم چقد سخت بود و از پسش براومدم. الان اگه تعریف کنم گریه‌م می‌گیره!

ولی یه روزی این صحنه رو خودم زندگی میکنم.