مطالب جدید و مفیدی مبتنی بر تکرار تجربیات قبلی در زلزله سرپل ارائه خواهد شد.

می دانیم، مدول الاستیسیته برای انواع فولاد ثابت است، در حالی که مقاومت بر اساس میزان کربن و نحوه ساخت، متغیر است.

این یک مصداق از این است که در یک مصالح، سختی ثابت است در حالی که مقاومت می تواند افزایش یابد.

در بتن، مدول الاستیسیته با جذر مقاومت ارتباط دارد.

یعنی با افزایش مقاومت، سختی نیز افزایش می یابد.

در حالی که افزایش سطح مقطع بادبند، همزمان سختی و مقاومت را به یک نسبت افزایش می دهد.

ممکن است برخی مواقع، نیاز ما به افزایش مقاومت، بیشتر از سختی باشد:
زمانی که مشکل در نسبت تنشها داریم. ...شاید سازه های کوتاه..

ممکن است برخی مواقع، نیاز ما به افزایش سختی، بیشتر از مقاومت باشد:
زمانی که مشکل در کنترل تغییرشکلها داریم...شاید سازه های بلند..

یعنی با استفاده از فولاد پرمقاومت در بادبند بدون تغییر در مقطع و زاویه، سختی تغییری نمی کند ولی مقاومت افزایش می یابد و شکل پذیری کاهش می یابد.

حال یک سوال اساسی در همینجا:



بادبندی بهتر است از فولاد پرمقاومت باشد یا معمولی؟

جواب به این سوال مستلزم بررسی و مرور دو نکته بسیار مهم است که در ادامه ارائه می شود.

این ها ایده هایی هستند که نیومارک برای سازه های کوتاه و بلند مطرح کرده است:

با مراجعه به صفحه 39 از دستنامه 4:

ایده های نیومارک و هال در خصوص رفتار لرزه ای سازه های کوتاه و بلند نشان داده شده است.

اکنون دوباره به این سوال فکر کنید و با توجه به ایده های نیومارک-هال در ان بحث کنید.

سوال مهم:

افزایش مقاومت در مساله بالا همراه است با کاهش شکل پذیری موجود در سازه.



کدام مهم تر است و بیشتر مورد نیاز است:


افزایش مقاومت، که انجام شده است.


افزایش شکل پذیری، که در صورت استفاده از فولاد پر مقاومت، کاهش نیز خواهد یافت؟



پاسخ به این سوال مهم مستلزم دسته بندی سازه به کوتاه یا بلند است و اکنون به کمک مطالب بالا می توان پاسخ درست را ارائه کرد.

در ادامه بحث بالا، لازم است با چند تمرین مثال، پارامترهای سختی و مقاومت و شکل پذیری را کنار هم بررسی کنیم.

با توجه به ایده نیومارک-هال که در بالا اشاره شد، در دستنامه 4 (مهندسی زلزله پیشرفته) چند مثال بسیار جالب از جزوه Mahin اورده شده است..در اینجا به عنوان نمونه یک صفحه از این مطالب ارائه می شود: