و گفت: «فهم کننده ترین خلق آن بود که فهم کند اسرار قرآن و تدبر کند در آن اسرار.»




#تذکره_الاولیاء
#ذکر_سری_سقطی

کودکی وقتی چراغی می‌برد و گفتم: از کجا آورده ای این روشنایی؟ بادی در چراغ دمید و گفت: «بگوی تا به کجا می رفت این روشنایی تا من بگویم از کجا آورده ام؟»



#تذکره_الاولیاء
#ذکر_حسن_بصری

نور محمد درپور
«الله مدد‌ الله مدد يا پير جيلانی مدد يا غوث ربانی مدد يا احمد جامی مدد»

عارف چنان باید که همه بدو پاک شوند،نه کسی باید کو را پاک کند




سلطان بایزیدجان

🔹ما عاشق مستیم وطلبکار خداییم
🔹ما باده پرستیم و از این خلق جداییم

🔸بر طور وجودیم چو موسی شده از دست
🔸بی پا و سر آشفته و جویای لقاییم

🔹روحیم که در جسم نباشد که نباشیم
🔹موجیـم که در بحر به یک جای نپاییم
🔸در صومعه سینه ما یار مقیم است
🔸ما از نظرش صوفی صافی صفاییم

🔹ما غرق محیطیم نجوییم دگر آب
🔹ای بر لب ساحل تو چه دانی که کجاییم

🔸ماییم که ازسایه گذشتیم دگر بار
🔸ما سایه نجوییم هماییم هماییم

🔹ماییم که از ما زمنی هیچ نمانده است
🔹در عین بقاییم و منزه ز فناییم

🔸گاهی چو هلالیم و گهی بدر منیریم
🔸گاهی در غرب و گه از شرق برآییم

🔹سید چه کنی راز نهان فاش بگفتیم
🔹در خود نگرستیــم خدائیم خدائیــم


📙دیوان شاه نعمت الله ولی رحمه الله تعالی صفحه ۳۴۴

برای ورود هوای تازه به درون یک خانه بهتر است پنجره ها را کاملا باز بگذاریم.

و نیز بهترین روش برای ایجاد درک صحیح و نو در ذهن این است که به طور مصمم آن را به روی حقایق زندگی باز بگذاریم. تا برداشت کلی ما از زندگی همراه آرامش،فعالیتی لذت بخش به سوی همه ی تجربیات زندگی باشد




😊☺️

رودکی

😊☺️

بی تو به سر نمیشود

😊☺️

آتش خاموش منم یار فراموش منم

پرسیدند ای شیخ چرا سماع را نمی پسندی

فرمودند:در وجودم کسی است که دائما در فریاد و آه و ناله است اگر زمانی از سینه بیرون آید تمام ذرات عرش و فرش همه به فریاد می آیند یا هلاک میشوند

با چنین دردی😭که در جان من است سماع و رقص درمان من نیست



ابوالقاسم گورکانی

خدمت و شفقت نسب بر مخلوقات


آورده اندکه سلطان اولیا ء بایزید بسطامی رحمة الله علیه در شهر همدان رفته بود و آنجا زحمتی شد بجهت تداوی تخم معصفر خرید از آن بخورد و آنچه باقی ماند در گوشه دستار بسته در شهر بسطام آمد چون در خانه رسید آنرا گشاد میان آن تخم ها مورچه یافت گفت این مورچه غریب است باز به همدان برم. سفر کرد و از برای یک مورچه در شهر همدان آمد .



انفاس رحمیه ص ۶

ای پری پیکر به دام خود اسیرم کرده ای
در کمند زلف خود چون صید گیرم کرده ای