جوانمردا! سرگشته این راه همه این گوید:
دلتنگ‌تر از دهان تنگ تو شدم
باریک‌تر از فسون و رنگ تو شدم
بیمار، من از بیهده جنگ تو شدم
دریاب مرا که نام و ننگ تو شدم



نامه‌ها، عین‌القضات همدانی

جوانمردا! مرغان چندین سال در طلب سیمرغ بودند، چون به درگاه او رسیدند سال‌های سال بار می‌خواستند و بار نبود.



بار: اجازه ورود

نامه‌ها، عین‌القضات همدانی

بونجا زمانلار بیلیشیب
آخر دؤنۆب آیریلیشیب
بئیله بیر دردلره دۆشۆب
اودلا را یانمیش وارمیدیر؟

#یونس_امره

#گرایلیلار۶


اینقدر زمان انس و الفت
عاقبت برگشته و جدا شده
به این همه درد دچار شده
در آتش‌ها سوخته‌ای هست؟

@yunusamre

گفت: عاصي به از مدّعي، زيرا كه
عاصي توبه كندو مدعي درحال
دعويِ خويش گرفتار آمده بُوَد.


#تذکره_الاولیاء
#ذکر_شیخ_ابو_عثمان_مغربی
‌ ‌ ‌ ‌ ‌  ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌
‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌

گفت: «ذکر حق-تعالی-به دل فراگیر
و دنیا را به دست،
چنان مباش
که ذکر را بر زبان گیری و دنیا را به دل.»




#تذکره_الاولیاء
ذکر_شیخ_ابو_اسحق_شهریار_کازرونی  ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌  ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌

سؤال کردند از معنی لَئِنْ شَکَرْتُم لَاَزیدَنَّکُم؛
گفت: «هرکه شکر نعمت
حق-تعالي-كند، نعمتش زيادت شود
و هركه شكر منعم كند، محبتش و معرفتش افزون گرداند.»



#تذکره_الاولیاء
#ذکر_ابوالقاسم_نصرآبادی ‌ ‌ ‌ ‌ ‌  ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌

عشق تو آتش به جانم افروخت به جانت


😊😊

سلام دوستان عزیز .

همون سکوت خودمون هستم . تصمیم گرفتم از مجازی بروم . لیکن گفتند برگردم . و باز برگشتم .


😊😊

عاشقم عاشق بر پری پیکر اگر نمی‌دانی بدان
سوختم در آرزو پری پیکر اگر نمی دانی بدان


😊😊

آخر ای دریا
آخر ای دریا


آخر ای دریا او او
تو همچون من دل دیوانه داری
شور در سر موج در سر
ناله مستانه داری


😊😊

پری پیکر ، بیا… پری پیکر، بیا…
من دل خود را به تو دادم.
در چشمانت نور عشق بود،
در نگاهت اثری از دنیاپرستی نبود.
تو دیگری بودی، دلت دیگری بود،
در درونت این خنجر شیرین (دردآور) نبود.
اگر امروز رنج می‌کشم، چه باک؟
اگر امروز پشیمان شوم، چه سود؟
من دل خود را به تو دادم.
در آن سرزمین، در آن دیار،
دل‌ها را در برابر زر و سیم می‌فروشند.
اما در این دهکده، زیر سایه‌ی غم،
دل‌ها فقط به نام عشق می‌تپند و می‌سوزند.
زیر ماه و ستاره‌ها این شب همچنان می‌خواند:
من دل خود را به تو دادم،
یاد تو می‌آمد و دل را می‌آزرد،
ما نیاموختیم چگونه دل خود را آرام کنیم.
اگر نیایی، چه باک؟ اگر فراموش کنی، چه باک؟
ما آموختیم که عشق کنیم، اما هرگز نیاموختیم که فراموش کنیم.
از همان‌جا، از همان دوری، تو هم روزی بگو
من دل خود را به تو دادم.
راه همان است و رهگذر همان،
اما یک ستاره نمی‌دانم کجا پنهان شد.
دنیا همان است و مردم همان،
ولی چه کسی می‌داند جهانِ چه کسی غارت شد.
چه کسی در چشمانم بماند تا به تو بگوید:
من دل خود را به تو دادم.

یا مولا...
یا مولا...
دست تو در دست من باشد،
تمام بهشت‌ها همراه من خواهد بود.
دست تو در دست من باشد،
تمام بهشت‌ها همراه من خواهد بود.

وقتی تو در کنارم هستی، دیگر این جهان چه ارزشی دارد؟
در عشق تو فنا خواهم شد.

سایه... سایه...
در دل تو، نفس‌هایم پناه بیابند،
در عشق تو جانم فنا شود.

همان‌قدر که عطر به نفس نزدیک است،
همان‌قدر که نغمه به لب‌ها نزدیک است،
همچنان‌که یاد، همراه خواب و بیداری است،
و همچنان‌که آغوش، همراه هم‌آغوشی است؛

تو نیز به همان اندازه نزدیکم باش،
ای هم‌سفر من.

وقتی تو در کنارم هستی، دیگر این جهان چه اهمیتی دارد؟
در عشق تو فنا خواهم شد.

بگذار امروز گریه کنم، بگذار چشمانم پر از اشک شود،
مرا در آغوش گیر و بگذار خیس شوم.
آن دریای محبوس در سینه‌ام رها خواهد شد،
آن‌قدر درد است که دامن تو را نیز خیس خواهد کرد.

همچنان‌که رازها به ضربان دل نزدیک‌اند،
همچنان‌که باران به ابر نزدیک است،
همچنان‌که شب با ماه همراه است،
و سرمه با چشمان.

تو نیز به همان اندازه نزدیکم باش،
ای هم‌سفر من.

وقتی تو در کنارم هستی، دیگر این جهان چه ارزشی دارد؟
در عشق تو فنا خواهم شد.

یا مولا...

نفس‌هایم ناتمام بود، تپش‌هایم ناقص، من نیز ناتمام بودم،
اما اکنون ماه در آسمان کامل است، و من نیز کامل شده‌ام.

ای پری پیکر به دام خود اسیرم کرده ای
در کمند زلف خود چون صید گیرم کرده ای