كاشكی اهليت شنيدن داشتيدبه تمامى گفتمى
وتمام شنودن بودى

اما سوگند كه
ــ بر دل‌ها، مُهر است
ــ بر زبان‌ها، مُهر است!
ــ و بر گوش‌ها، مُهر است!

شمس الدین جان تبریزی

ای درویش هیچ عملی به‌کار نیاید الّا جلای دل و جلای دل به تقوی و دوام ذکر و نفی خاطر است از هر نیک و بد که در خیال و فکر آید.

شیخ محمود شبستری

رها کن عقل را با حق همی باش
که تای خور ندارد چشم خفاش


گلشن راز

بی دلی میگفت  در پیش خدا
که ای خدا آخر دری بر من گشا
رابعه آنجا مگر بنشسته بود
گفت ای غافل کی این در بسته بود ؟

عطار  منطق الطیر

منم مجنون تو
به به
منم مفتون تو
به به
جگر بر خون تو
به به
به دل محزون تو
به به

تو یارم میشوی
نی نی
نگارم میشوی
نی نی
قرارم میشوی
نی نی
بهارم میشوی
نی نی


😉

خون می خورم و تو باده می پنداری


مولانا

من یار دیگرم
رو رو
نگار دیگرم
رو رو
من عاشق پرورم
رو رو
بدار دست از سرم
رو رو



در همین ابیات ناز و نیاز نهفته است

پس ترا هر غم که پیش آید ز درد
بر کسی تهمت منه بر خویش گرد

حضرت مولانا

ای پری پیکر به دام خود اسیرم کردی
در کمند زلف خود چون صید گیرم کردی

بیمار توام علاج دردم نکنی
رحمی به سرشک آه سردم نکنی


رشک آیینه و گل مجلس آرا شده ای
قد و بالای چمن سرو رعنا شده ای

مرا دلخون نکن مثل مجنون نکن
از دل عاشقت مرا بیرون نکن

🌱

این ساحل خسته را تو پیدا کردی
این موج نشسته را تو برپا کردی
من خامش و خسته خفته بودم ای عشق
مرداب دل مرا تو دریا کردی...


مجتبی کاشانی

هرکه در مدّت عمر
هر روز هزار رکعت نماز بی حضور کـرد،
هـیچ کـار نکـرد.


طریـق به دست آوردن حضور
هیچ طریقی دیگر نیست
الا دوستی خدای.


عزیزالدین نسفی

یک نفس ای پیک سحری
بر سر کویش کن گذری
گو که ز هجرش به فغانم به فغانم

انسان نمی تواند به همه نیکی کند

ولی می تواند نیکی را به همه نشان دهد

و کسی که نیکی ها را میبیند دلی مملو از عشق دارد .....

❤❤❤️😍😍😍❤❤️❤

✨

چون سنین حسنین مثالی یوسف کنعانیدر ،

يوزونی هر کیم که گؤرمز ، یوخدورور ایمان اونا

#شاه_اسماعیل_ختایی

#غزل_۴

ترجمه:

چون حسن و زیبایی و رخسار تو مثل یوسف کنعان است،

آنکه روی (ملکوتی) تو را نبیند، ایمانی ندارد

(حسن تو الهی است
و بیننده ظاهر، باطن ملکوتی تو را نمی بیند
و آنکه جمیل و مظهر جمال الهی را نبیند
کوردل و بی ایمان است)

@Ariflar

الهی،
شغل آنجاست کز تو خبر،و عیش آنجاست کز تو نظر
الهی،
به فضل خویش مرا بنواز و به عدل خویش مرا مگذار
الهی،
نواختن خود را صفت است اما در نواخت بدیدن مرا راحت است،خشم بر بیگانگان است و رشک بر دوستان اما عتاب در میان است




خواجه عبدالله انصاری