مرکزیت فرد یا جمع در جامعه انسانی؟-جوزف هنریچ-به عبارت دیگر


صنعتی‌شدن جوامع با مرکزیت کشورهای غربی اهمیت جمع را بسیار کمتر و فردگرایی را بیشتر کرده و «انسان نوین» اغلب مایل به جا باز کردن بین غریبه‌ها است تا بین خویشاوندان. این یکی از مشغولیت‌های علمی جوزف هنریچ، مردم‌شناس و استاد دانشگاه هاروارد است. اوبه این نتیجه رسیده که دلمشغولیٍ جوامع غربیِ «عجیب و غریب‌» است و نیروی فرهنگی غرب تصور ما را از آنچه عادی است مخدوش کرده: «غربی‌ها نه فقط تنها بخشی از بشریت هستند که بیش از دیگران مورد پژوهش قرار گرفته بلکه بخشی به ویژه نامعمول از جمعیت انسانی هستند». و « محرک نوآوری در همه‌ی زمینه‌ها مهاجرت بوده».
گفت و گوی استیون سکر از بخش جهانی بی بی سی با جوزف هنریچ در این برنامه به عبارت دیگر.

@BBCPersian

نگاهشان با هم تلاقی کرد، در کوهستانی ناهموار در رومانی، در دوران ماقبل تاریخ. یکی یک مرد نئاندرتال بود و جز تکه‌ای پوست چیزی به تن نداشت. قامتش خوب، پوستش رنگ پریده و شاید کمی از آفتاب سوخته و قرمز بود. دور بازویش بازوبندی از چنگال عقاب دیده می‌شد. دیگری زن و انسانی اولیه بود که بالاپوشی از پوست با حاشیه‌ای از پوست گرگ پوشیده بود. پوستی تیره و پاهایی کشیده داشت و موهایش بافته بود.

مرد گلویش را صاف کرد، سراپای زن را برانداز کرد و با صدایی عجیب نازک و تودماغی بهترین جمله‌ای را که برای باز کردن سر حرف بلد بود به زبان آورد. زن فقط نگاهش کرد. خوشبختانه برای مرد، آنها به یک زبان صحبت نمی‌کردند. با دست‌پاچگی خندیدند و خوب... همه می‌دانیم که بعد چه اتفاقی افتاد.

البته ممکن است واقعیت شباهتی به یک عشق پرشور نداشته یا شاید زن نئاندرتال بوده و مرد از گونه ما. شاید رابطه آنها موقت و محصول شرایط بوده چون کس زیادی دوروبرشان نبوده است. حتی این هم گفته شده که این آمیزش با توافق دو طرف نبوده است. ما هیچ وقت نخواهیم فهمید در آن دیدار یا دیدارهای مشابه واقعا چه اتفاقی افتاده ولی مطمئنیم این دو با هم ملاقات کرده‌اند.

https://bbc.in/3e4kaGy

@BBCPersian

چرا وقتی به هیجان می‌آییم و به ما خوش می‌گذرد، جیغ می‌کشیم؟

"خیلی ترسیده بودم اما نمی‌خواستم این تجربه را از دست بدهم، برای همین تمام مدت چشم‌هایم را بسته بودم. فکر نمی‌کردم هرگز در عمرم این کار را تکرار کنم“.

الخاندرا مندوزا وقتی هشت سالش بود با خود عهد کرد، اما خیلی زود عهدش را شکست. نه فقط یک بار بلکه بارها و بارها.

برای او ترس و وحشت اولین تجربهٔ ترن‌هوایی تبدیل شد به شور و شوق و پیچ‌ و ‌تاب و اوج‌های نفس‌گیر و فرود‌های ناگهانی پارک‌های تفریحی که جیغ زدن جزء همیشگی آن است. با باز شدن پارک‌های تفریحی بزرگ آمریکا در پایان این ماه از کسانی که سوار ترن‌ هوایی می‌شوند خواسته شده است تا هیجان خود را کنترل کنند و برای کاهش خطر انتشار کوویدـ۱۹ از جیغ زدن پرهیز کنند.

https://bbc.in/33gyDJc

@BBCPersian

روایتی مستند از شجره‌نامه انسان | ایبنا
http://www.ibna.ir/fa/report/299731/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D8%B4%D8%AC%D8%B1%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86

دیواری که کوتاه است!

پژوهنده‌ای که درباره موضوع خاصی مطالعه و تحقیق می‌کند طبیعتاً همواره کتاب‌ها و مقاله‌های تازه منتشرشده در آن موضوع را مغتنم می‌شمارد. کتاب‌هایی که در آنها از نظریه تکاملی داروین یا چیزهایی شبیه به آن آمده باشد در این سال‌ها در قیاس با سایر موضوعات چندان زیاد نبوده‌اند؛ گمان می‌کنم کتاب‌های این حوزه در هر سال بیش از تعداد انگشتان یک دست نمی‌شود! بنابراین برای من که حوزه تخصصی کارم، تکامل است بررسی و خواندن این آثار خیلی دشوار نیست. پیش‌تر درباره کتاب 《انقلاب داروینی》 و ترجمه ناپسندش چیزکی نوشتم و بسیار متاسفم که قرار است دوباره ناخوشایند بنویسم. باری، از آثار داروین تنها یک عنوان به فارسی ترجمه شده و آن هم ناقص؛ ترجمه آثار او موافقان و مخالفانی دارد که اکنون وارد آن مناقشه نمی‌شوم اما نکته این است که برگرداندن کتاب‌های دانشمندی که می‌توان تاریخ اندیشه بشر را به پیش و پس از او تقسیم کرد، دانش فراوانی از زبان انگلیسی، فارسی و زبان فنی تکامل نیاز دارد. نمی‌توان بدون تمهید این مقدمات ضروری با داروین و آثارش پنجه در پنجه شد. اخیراً کتابی با عنوان 《تبار انسان》 درآمده که مدعی است اثری از داروین است. آنانکه با کتاب The Descent Of Man داروین آشنا باشند می‌دانند که آن اثر مفصل دوجلدی که در ۱۸۷۱م منتشر شده اثری مهم در تاریخ اندیشه بشر است. اما در ترجمه فارسی موجود، مترجم محترم تنها بخش اول کتاب را به دست داده‌اند و بخش دوم یعنی انتخاب جنسی را با این بهانه که 《 زبان فنی و تخصصی》 داشته وانهاده و خوانندگان را به اصل کتاب ارجاع داده‌اند! من که هر چه تامل کردم راهی به دهی نبردم و علت چنین کاری را نفهمیدم؛ یعنی اگر استدلال ایشان را بپذیریم باید قید ترجمه بخش اول را هم بزنیم، چون زبان بخش اول هم فنی و تخصصی است. مترجم عزیز اگر در عنوان انگلیسی کتاب تامل می‌کردند به‌نیکی درمی‌یافتند که این کتاب نمی‌تواند دوپاره شود و بخش اول و دوم در پیوندی بنیادین با یکدیگراند. هرچند که عنوان کامل کتاب هم به فارسی ترجمه نشده و زیرعنوان توضیحی دیگری بر روی جلد نوشته شده است. البته این نکته را بگویم که ترجمه کتاب و فارسی‌نویسی‌اش تا آنجا که بررسی کرده‌ام متناسب و خوب است اما افزودن‌ها و کاستن‌های بی‌وجه آن، سایه غلیظی بر ترجمه آن انداخته است. این سرنوشت تلخ کتابی است که در زمان خودش موج‌ها برانگیخت. این دیوار کوتاه داروین است!

بامهر
محمد معصومی
https://www.instagram.com/p/CH0g16IJVd0/?igshid=dxdbwiaeyvnf

یادداشت 《دیواری که کوتاه است!》 را پیش‌تر درباره این ترجمه نوشته بودم.

خواب قبل از مغز تکامل یافته است

مطالعات در مورد خواب معمولاً عصبی است. اما برخی از ساده ترین حیوانات طبیعت بیان می کنند که خواب به دلایل متابولیکی ، مدتها قبل از وجود مغز ، تکامل یافته است.

دراین ویدیو نشان داده شده است که یکی از ساده ترین اشکال زندگی حیوانات ، موجود کوچک آبزی به نام هیدرا ، هر چند ساعت مدتی را در خواب می گذراند - واقعیتی که رمز و راز دلیل تکامل خواب را عمیق تر می کند.
هیدرا یک موجود ساده است. به طول کمتر از نیم اینچ ، بدن لوله ای آن در انتها پا و در سر دیگر دهان دارد مانند یک گیاه یا سنگ ، و دهان ، با شاخک ها، کک های و موجودات ریزآب را به دام می اندازد. مغز یا حتی سیستم عصبی زیادی ندارد.

ادامه پست 👈
Quante magazine


@Sciencemodern2

چگونه داروین جهان بینی ما را تغییر داد؟
گفتگو در کلاب‌هاوس

موضوع جلسه:کشفیات اخیر پارینه سنگی در کرمانشاه

جلسه پرسش وپاسخ: بادکتر سامان حیدری گوران

انسان شناس دوره ی پارینه سنگی
محقق و پژوهشگر موزه ی نئاندرتال آلمان

زمان :سه شنبه ۱۴۰۰/۳/۱۱ساعت ۲۲ به وقت ایران

لینک گروه
https://t.me/joinchat/K-cfnlS607My23N0h3-ZvA

رندولف نِسی درست است