قراره تا ابد اون دختره بمونم که مغروره و ادعا داره.

و اگر یک درصد فکر کردین منو‌میتونین ناراحت کنین یا برای من مهم هستین واقعا زهی خیال باطل.

من همیشه یه ادمی بودم که گزینه "تو رابطه رفتن" هیچ وقت تو لیست هام نبوده

همیشه نمی‌دونم چی رو دوست دارم اما سعی می‌کنم توی همون ندونستن هم بهترین باشم.

اگر بزرگ شیم و یادمون نره چی؟

‏هر وقت یکی ازم می‌پرسه خوبی، نمی‌تونم ریسک کنم بگم نه نیستم؛ چون حتماً اون می‌پرسه چرا و من واقعا تعریفی برای حال بدم ندارم حتی خودمم نمی‌دونم چِمه نمی‌دونم چرا بَدم فقط می‌دونم خوب نیستم.

بعضی توقع آدمارو درک نمیکنم چرا فکر میکنی وقتی درهیچ شرایطی باهم نیستی بازهم قراره همون جایگاه رو توی زندگیم داشته باشی؟