تو اهنگ iris از goo goo dolls میگه که
"Yeah you bleed just to know you're alive"

به این آهنگ گوش می‌دم و فکر می‌کنم چه دوست‌های جالبی دارم!

همیشه می‌گفتن کوچه‌هایی که به دریا می‌رسن زیبان. و من چه دیر فهمیدم که دریا یعنی تو؛ و کوچه‌ها استعاره‌ای از مسیرهایی‌ان که به تو می‌رسن. تو در تمام راه‌های جهانی. تو تمام جاده‌هایی؛ همه‌ی مقصدهایی. دریا خودِ تویی.

و «من چه دیر فهمیدم که انسان یعنی عجالتاً»؛
به قول سهراب سپهری.

.

واقعاً «همون‌ طور که درخت در تنهایی درخت‌تره، آدم هم در تنهایی آدم‌تره» جناب کیارستمی.

خورشید بین شاخه‌های درخت گیر کرده. یکی خورشیدو نجات بده!

هر چی بیش‌تر پیش می‌ره، ادبیات بیش‌تر وارد خونم می‌شه‌.

قرار با دخترها این شکلیه که با هم قهوه می‌خورید و قدم می‌زنید و کتاب می‌خرید و توی کتاب‌فروشی راجع به کیارستمی و فروغ و منزوی و معروفی و کاوه گلستان حرف می‌زنید؛ دوستت قشنگ‌ترین عکس‌ها رو ازت می‌گیره و تازه بعد از خداحافظی پیام می‌ده که: «عزیزم رسیدی خونه بهم خبر بده»!
واقعاً زنده باد دوستی‌ها و دخترها و شعرها!💘