واقعاً عاشق این آدم هستم نمی‌دونم چطور توضیح بدم.

:) یهو اومدی توی اکسپلورم

وای عاشقم. خیلی عاشقم. اون‌قدر که احساس می‌کنم هر لحظه ممکنه قلبم از قفسه‌ی سینه‌م بیاد بیرون و تمام دنیا رو غرق کنه. به قول مولانا:
«گر جان عاشق دم زند، آتش در این عالم زند
وین عالمِ بی‌اصل را، چون ذره‌ها برهم زند»

«نیشگونم بگیر؛ بذار دردم بیاد. درد یادم می‌ندازه که زنده‌ام.»

دقیقاً! دقیقاً!

تو اهنگ iris از goo goo dolls میگه که
"Yeah you bleed just to know you're alive"

به این آهنگ گوش می‌دم و فکر می‌کنم چه دوست‌های جالبی دارم!

همیشه می‌گفتن کوچه‌هایی که به دریا می‌رسن زیبان. و من چه دیر فهمیدم که دریا یعنی تو؛ و کوچه‌ها استعاره‌ای از مسیرهایی‌ان که به تو می‌رسن. تو در تمام راه‌های جهانی. تو تمام جاده‌هایی؛ همه‌ی مقصدهایی. دریا خودِ تویی.

و «من چه دیر فهمیدم که انسان یعنی عجالتاً»؛
به قول سهراب سپهری.

.

واقعاً «همون‌ طور که درخت در تنهایی درخت‌تره، آدم هم در تنهایی آدم‌تره» جناب کیارستمی.

خورشید بین شاخه‌های درخت گیر کرده. یکی خورشیدو نجات بده!

هر چی بیش‌تر پیش می‌ره، ادبیات بیش‌تر وارد خونم می‌شه‌.